Demonstratie voor homorechten speelt Putin in de kaart

Bij het bezoek van de Russische president Vladimir Putin zijn voor vandaag grote demonstraties gepland van de homobeweging. Zij zijn terecht kwaad over discriminerende wetgeving tegen homo’s, die in Rusland hoogstwaarschijnlijk later dit jaar ingevoerd gaat worden. Ik ga u nu vertellen, waarom deze grote demonstratie in het geheel geen probleem vormt voor Putin. Sterker nog: zij zal Putins Nederlandse bezoek aanzienlijk eenvoudiger maken voor hemzelf en zijn publiek thuis in Rusland.

Demonstrante van FEMEN bij bezoek van Putin en Merkel aan een Volkswagen-expositie in Hannover. Foto: Korespondent Wschodni

Rusland is naar Europese begripppen een traditioneel land, vergelijkbaar met de Amerikaanse Midwest, als je het Victor Erofeyev zou vragen. Volgens hem is ongeveer 80% van de Russische bevolking een tegenstander van homosexualiteit. Voor hen is homosexualiteit een bizarre ziekte, een denkwijze die we overigens in de hele westerse wereld ook nog wel vinden bij bepaalde kerkelijke groeperingen.

Putin heeft hier weinig boodschap aan. Erofeyev claimt dat de man zelf hoogstwaarschijnlijk totaal niet geinteresseerd is in het issue. Voor Putin is de onderdrukking van homosexualiteit hooguit een cadeautje aan een van zijn bondgenoten, de Russische orthodoxe kerk.

Erofeyev is een Russisch auteur die twee weken geleden te gast was bij de Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken. Samen met een de Chinese blogger Zola was hij hierheen gebracht door Amnesty International, voor een update over mensenrechten, waarbij beide auteurs ook even hun eigen activiteiten mochten toelichten. Hij schreef onder andere de volgende boeken:

Victor Erofeyev, foto: Anton Nossik

Erofeyev, een voorvechter van democratisering (en gelijkberechting van homosexuelen) vertelde tijdens deze bijeenkomst dat hij tegenwoordig op een lijst staat met ‘de 100 grootste vijanden van Rusland’, een lijst opgesteld door mensen die hij kenschetst als ultranationalisten en neonazi’s. Verscheidene kamerleden waren zeer geïnteresseerd in zijn verhaal, met name vanwege het komende bezoek van President Putin aan Nederland. Het meest opvallende deel van het betoog van Erofeyev, die zelf ooit schreef over homosexualiteit en lesbische relaties, was zijn advies over het adverse effect dat de geplande homorechtendemonstratie kon hebben:

Voor de Russische bevolking is een grote betoging voor homorechten gemakkelijk te spinnen door de Russische staatstelevisie. Het draagvlak voor supporters van homorechten in Rusland is erg klein, veel kleiner dan dat voor voorvechters van democratisering en mensenrechten in het algemeen. De demonstranten kunnen in Rusland eenvoudig worden weggezet als ‘radicale’ en ‘perverse’ propagandisten. Dan kan hierna de goede band met Nederland weer benadrukt worden en zijn we klaar.

Door alle aandacht te vestigen op de rechten van een specifieke groep, laat Nederland zijn kansen liggen om andere problemen in het moderne Rusland aan te kaarten: problemen rondom democratisering en mensenrechten waarvan in Putins eigen stad, Moskou, vaak een meerderheid van de bevolking zich terdege bewust is. Daar zijn nog genoeg mensen die zich de fraude rondom de parlements- en presidentsverkiezingen herinneren en de repressie die volgde op de grootschalige demonstraties begin 2012. Erofeyev noemde Moskou zelfs ‘een Putin vijandige stad’.

Deze issues verdwijnen vandaag even uit het beeld voor Putins thuispubliek, als Amsterdam heel terecht demonstreert voor de mensenrechten van een specifieke groep, homosexuelen. Putin zal tevreden zijn en in eigen land wederom terugkeren als held en verdediger van de goede zeden. Het is enigszins wrang dat hij dit mede zal danken aan het succes van de groep die in Nederland het felst tegen hem gekant is.

Arrestatie asielzoeker na zelfverbranding

Ahmed, de asielzoeker die zichzelf afgelopen maandag in brand stak in het Asielzoekerscentrum  te Utrecht, is na ontslag uit het ziekenhuis gearresteerd door de politie. Hij zou zijn medebewoners in het AZC in gevaar hebben gebracht.

De man, die al jarenlang in procedure is, kampt met ernstige psychische problemen. Volgens kennissen heeft is hij ten einde raad. Meermaals zou hij hen over zijn zelfmoordplannen verteld hebben. De afgelopen paar jaar verbleef hij vanwege zijn psychische klachten in Nederland met een gedoogstatus. De IND stond opname en/of behandeling van zijn psychische klachten echter niet toe.

Ahmed
Ahmed, in betere dagen

Van de week werd bekend dat de Nationale Ombudsman een onderzoek is gestart naar de medische zorg in het Nederlandse asielsysteem. Volgens ingewijden is het hier erbarmelijk mee gesteld. Zo deed een arts die in mei 2012 als vrijwilliger actief was in het tentenkamp in Ter Apel al verslag van een reeks misstanden in een brief aan het COA.

Ondertussen gaat de politieke baas van de IND, staatssecretaris Fred Teeven onverstoord verder met zijn poppenkast. Enerzijds heeft hij de mond vol van de rechten van slachtoffers, anderzijds maakt zijn Immigratie- en Naturalisatiedienst meer slachtoffers dan ooit.

Waar blijven hun rechten?

Rwandese oppositieleidster veroordeeld voor landverraad

Victoire Ingabire, een uit Nederland afkomstige Rwandese oppositieleidster, is vandaag veroordeeld tot 8 jaar cel. Zij zou geld hebben overgemaakt aan Hutu-rebellen van de FDLR (Forces Democratiques de Liberation du Rwanda)

Een tweede aanklacht, van de zes die tegen haar ingebracht waren, betreft het ‘bagatelliseren’ van de Rwandese genocide. Deze aanklacht is tegen haar ingebracht naar aanleiding van een speech uit 2010 waarin zij de vraag naar voren bracht waarom er geen Hutu-slachtoffers genoemd werden op een genocide-monument.

In een artikel in Hofstijl van juni berichtte ik reeds over deze zaak. Een quote uit dit artikel: “Een speech die zij bij terugkeer gaf, waarin zij aangaf dat bij de Rwandese genocide in 1994 niet enkel Tutsi’s, maar ook Hutu’s het leven hadden gelaten, viel slecht bij sommigen in  Rwanda. Ingabire was van mening dat ook anderen, die oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid gepleegd hadden, voor het gerecht dienden te verschijnen. Sommige critici van Ingabire zeiden dat zij etnische scheidingen tussen Rwandezen promootte met haar stelling dat op het benoemen van etnische groepen geen taboe moest heersen.”

Sinds april 2012 verscheen Ingabire niet langer op haar eigen proces en verbood zij ook haar advocaten haar nog langer te verdedigen. Een vonnis werd oorspronkelijk verwacht op 29 juni, maar is verscheidene malen uitgesteld.

Een voor Nederland interessant element in dit proces betreft een huiszoeking, die in opdracht van Rwandese authoriteiten kritiekloos werd uitgevoerd door de Nederlandse overheid: “In December 2010 werden Ingabires echtgenoot en haar achtjarige kind ruw van hun bed gelicht in hun woning in Zevenaar. Twaalf rechercheurs betraden de woning van het gezin voor een huiszoeking en namen onder andere de computer in beslag die Ingabires man gebruikte om in contact te blijven met de politieke medestanders van zijn vrouw in Rwanda. Deze actie vond plaats in opdracht van de Rwandese autoriteiten en leidde in de Nederlandse Tweede Kamer tot ophef: PvdA, SP en ChristenUnie vonden dat Nederland geen gehoor had moeten geven aan verzoeken van een regime dat mensenrechten schendt.”

Victoire Ingabire was genomineerd voor de Sakharovprijs voor Vrijheid van Meningsuiting van het Europees Parlement. Deze prijs werd onlangs uitgerijkt aan twee Iraanse dissidenten.

Ingabire’s man, zoon en enkele sympathisanten demonstreren wekelijks op het Plein in Den Haag, voor de ingang van de Tweede Kamer. Hier staan zij gewoonlijk tussen 10.00 en 15.00 uur. De vraag is of en zo ja hoe zij hun actie verder zullen doorzetten. Bij mijn laatste navraag enkele weken geleden gaf haar zoon aan trots te zijn op de nominatie van zijn moeder voor de Sakharovprijs.

Volgens haar Britse advocaat, Iain Edwards, die tijdens de rechtszaak betoogde dat het bewijs tegen haar gefabriceerd is, zal Victoire Ingabire in beroep gaan tegen de uitspraak.

 

Bronnen:

http://hofstijl.nl/2012/06/19/elke-week-op-het-plein-voor-rwanda/

http://www.guardian.co.uk/world/2012/oct/30/rwandan-opposition-leader-jailed-treason

Ongedocumenteerden marcheren tussen hoop en vrees

Gistermiddag vond een demonstratie plaats van de uitgeprocedeerde asielzoekers die op de Koekamp in Den Haag verblijven. Onder het motto “Wij  blijven hier! Wij willen onderdak en verblijfsrecht!” verblijven zij hier sinds 19 september en protesteren zij tegen het migratiebeleid in Nederland.

De uitgeprocedeerde asielzoekers zouden volgens het huidige asielbeleid terug moeten naar het land van herkomst. In een aantal gevallen blijkt dit in de praktijk niet mogelijk, veelal omdat het land van herkomst ze weigert. Deze uitgeprocedeerden vallen in het systeem tussen wal en schip: zonder recht op opvang belanden zij veelal op straat. Af en toe worden zij gearresteerd en enige tijd opgesloten in vreemdelingendetentie, wat in de praktijk een soort gevangenis is. Zei het dat de gevangenen die zich hierin bevinden geen misdaad gepleegd hebben. Na enige tijd vreemdelingendetentie te hebben gezeten worden zij dan weer op straat gezet.

De praktijk van het Nederlandse asielbeleid wordt de afgelopen jaren keer op keer bekritiseerd door onder andere Human Rights Watch en Amnesty International. Beide organisaties hebben stevige kritiek op de mensenrechtensituatie van asielzoekers in Nederland. Het rapport van Human rights Watch ‘Fleeting Refuge: The Triumph of Efficiency Over Protection in Dutch Asylum Policy’ concludeert dat het beleid op een aanzienlijk aantal punten tekortschiet en dat zelfs gesproken kan worden van een schending van het internationaal vluchtelingenrecht. (Quote uit: http://www.johannes-wier.nl/news.php?news=105)

De toekomst van de groep die in Den Haag verblijft is ook onduidelijk. Binnen de huidige politieke situatie lijken deze mensen weinig hoop op een toekomst te hebben. Dit kan de Nederlandse overheid mede aangerekend worden.

Zie ook: http://hofstijl.nl/2012/09/19/onuitzetbaren-op-de-stoepen-van-de-macht/ voor een eerder artikel uit dit dossier op Hofstijl.nl