De Wereld van Stolk in Delft

Gerard Stolk exhibition
José was al geweest getuige deze foto

Rienk Mebius kwam helemaal uit Utrecht
Rienk Mebius kwam helemaal uit Utrecht
Gerard
Gerard vol aandacht voor Pieter. Links van hem Ronald Bellekom een nieuwe aanwinst op de fiets uit Rijswijk door weer en wind, en helemaal links (waar je hem verwacht…) Akbar
Bas Denkt Na
Bas geniet na van het verhaal dat hij mij net op de mouw heeft gespeld…zijn ogen links en rechts zijn verwisseld waardoor hij betere foto’s maakt…
Jarige Bas
Pieter heeft de jarige Bas zojuist gefeliciteerd.
Jacqueline en Anita
Jacqueline en Anita waren ook van de partij.
Ronald heeft voldoende lengte.
napraten
Even napraten met de Baas
Uitleg
Gerard legt nog even uit waar het scabreuze Delfts Blauw hangt
Daarissiedan: de Bilnaad in Delfst Blauw van Hugo Kaagman

Het begon ooit met Haags Bakkie, een initiatief van Marco Raaphorst. Numero Uno was op op 7 maart 2007.

Een wekelijke versie van Haags Bakkie is de Opûh Koffie en een zeldzame versie is de Haagse Hap die juist vanwege de zeldzaamheid op Flickr dan maar samengevoegd is met Opûh Koffie.

Veel Haagsprakers hebben elkaar leren kennen via de fotografie en de fotografiesite Flickr.

Afgelopen zondag sprak een aantal fotografen via FaceBook met elkaar af om elkaar 13.00 uur in de hal van het Delftse Station te treffen om naar de foto’s van van Gerard Stolk in Delft  in het Café van 9 tot 7 aan de Grote Markt (Tot en met 31 december 2017 aldaar te zien) te gaan kijken.

Gerard had er lucht van gekregen dat we in grote getale zouden aantreden en ving ons heel vriendelijk op in de hal van het Station.

Wanneer gepoogd wordt een Haags Bakkie te organiseren is het vaak minder druk dan nu, want binnen drie dagen waren 9 (NEGEN!!!) dames en heren gemobiliseerd voor deze visite (of Vernissage zoals ik hem op FaceBook heb gedoopt).

Een leuke dag en gezellig en lekkere erwtensoep en andere gerechten. Zo is er onlangs ook een groepje naar Groningen geweest waar de meesters Bas en Casper samen met andere straatfotografen op een tentoonstelling hangen, maar daar ben ik helaas niet geweest en mogen anderen over berichten die er wel zijn geweest….

We zijn een fijn cluppie !!!

En tot besluit uw dienstvaardige verslaglegger met Gerard himself van de hand van Rienk Mebius:

Uw verslaggever met Gerard Stolk (photo Rienk Mebius)

Het Beeldenkerkhof van P. Struycken

Vanmiddag, op mijn fietstocht langs de rafelranden van de stad, ergens langs de spoorlijn op een terrein waar vroeger uitsluitend autosloperijen gevestigd waren vond ik een zes of zevental (afgedankte?) sokkels uit de beeldengalerij.

Schermafbeelding 2017-10-30 om 10.12.10

Den Haag kent een “Sokkelplan”, toen die term helemaal ingeburgerd was moest het Sokkelplan ineens “Beeldengalerij” gaan heten, maar dit terzijde. Ik hou het gewoon op Sokkelplan.

In de binnenstad staan 40 sokkels opgesteld met daarop actuele kunst in opdracht gemaakt. Ik vind dit een heel mooi plan en geniet altijd van de bijzondere beelden die te vinden zijn in de Grote Marktstraat, op het Spui en ook naast het stadhuis op de Kalvermarkt. Regelmatig verhuizen zij naar een andere plek, maar altijd binnen de daarvoor bestemde ruimte.

Een tijdje terug waren alle 40 sokkels geplaatst, het plan was voltooid. Toch bleven er af en toe nieuwe beelden komen. Ik had er nog niet over wakker gelegen of over nagedacht maar… wordt het plan uitgebreid? Worden het er nu 50 of 60? Zou natuurlijk zomaar kunnen. Maar als het bij 40 blijft en er komt jaarlijks een nieuw beeld bij wat gebeurt er dan met de beelden die daar niet meer te vinden zijn. Gaan die beelden terug naar de kunstenaar, krijgen ze een andere bestemming? Weet de kunstenaar hier van en gaat hij hiermee akkoord?

Allemaal vragen die een bezorgde Hagenaar kan hebben over zaken die met gemeenschapsgeld zijn betaald.

Schermafbeelding 2017-10-30 om 10.11.48
De Beeldengalerij in Den Haag is bedacht en ontworpen door P. Struycken. Door het permanente karakter en de jaarlijkse nieuwe opdrachten is het een unieke vorm van kunst in de openbare ruimte: het laat een dwarsdoorsnede zien van de Nederlandse beeldhouwkunst. Conservator van De Beeldengalerij is André Kruysen, projectleider vanuit Stroom is Vincent de Boer, adviseur en begeleider kunst in de openbare ruimte. (bron: Website Stroom)

 

 

Wie Hep de Grautstuh?

Zo maar een rijtje gevels van woningen aan de Haagse Vaillantlaan. Gecreëerd door een buitenlandse architect, dacht ik. Bij wat meer nadenken dacht ik aan de Portugees Alvaro de Siza.. Qua periode zat ik goed, want hij ontwierp de gebouwen Punt en Komma aan de Parallelweg. Zie bijvoorbeeld dit verhaal erover in Archined.

De laan ziet er zeker beter uit dan toen hier nog afbraakwoningen stonden….Heel erg verpauperde Haagse bouw, maar mogelijk achteraf gezien wel jammer dat het niet gerestaureerd is…

Hee Wikipedia zegt dat het masterplan van Jo Coenen was….das geen buitenlander, nou ja hij woont wel in Maastricht…., maar niet zoiets als Winny Maas uit Rotjeknor die ons een wolkenkrabber Haagse Bos wil aansmeren…Jo maakte voor de Vaillantlaan een bouwdoos met voorgeschreven elementen die andere architecten zouden moeten gebruiken. 4 Bouwlagen en een gelijke hoogte langs de hele laan, niet veel hoger dan er was, maakt het redelijk te beheersen qua wind en daardoor aangenaam.

De Schotelantennes zijn al vanaf het begin een doorn in het oog van de Gemeente (en vermoedelijk de architect, maar wat doen we eraan?

Ik begrijp nu ook weer wat beter hoe Coenen bij dat Spuiplein Plan betrokken raakte….

De Haringman

Ineens zag ik hem uit het donkere gat van de spoorbrug opduiken. De Haringman van de dag. Heel vriendelijk, waarschijnlijk uitverkocht. Zwaaiend en al (niet op deze foto). Je maakt wat mee als vrijwillig schipper van De Willemsvaart.

De man zal niet weten dat op deze plek al in de 19nde eeuw schepen met haringtonnetjes langs kwamen om het achterland van Scheveningen mee te laten genieten van het Schevenings product bij uitstek, de Hollandse Nieuwe….

Afvalverwerking op zijn Chinees?

Als vrijwillig schipper bij De Willemsvaart zie ik ook andere kanten van Den Haag. Dit is het afvaloverslagstation op de Binckhorst. Als je dit gebouw vanaf de Plutostraat of de Meteoorstraat ziet liggen, ziet het er altijd wat somber, misschien zelfs wat dreigend uit. Dat komt omdat je dan tegen het licht in kijkt. Het gebouw is dan eigenlijk niet meer dan een schaduwzijde. Van deze kant af met de zon mee is het heel wat vrolijker, vooral ook omdat er wat begroeiing om het opslagterrein heen staat en door de rode kantoortjes.

Onder het rode deel kunnen twee schepen liggen. Je ziet er rechts een liggen met een blauw randje. Vanaf hier wordt het restafval over het water vervoerd naar de verbrandingsoven op Rozenburg, waar het ooit begon met de Afvalverwerking Rijnmond, oftewel AVR. Voor de hoeveelheid afval die in de boten past zouden anders 16 vrachtwagens nodig zijn.

AVR is ontstaan uit de AfvalVerwerking Rijnmond. Dat bedrijf verwerkte afval in een groot deel van de Rijnmond, maar niet in Rotterdam, waar de eigen Roteb actief was. Toen AVR eind jaren zeventig dreigde om te vallen, schoot de gemeente Rotterdam te hulp en verwierf het overgrote deel van de aandelen.

In de zomer van 2005 nam het gemeentebestuur een besluit tot verkoop. De interesse was groot en in januari 2006 verkocht de gemeente en een aantal minderheidsaandeelhouders AVR voor ruim € 1,4 miljard aan een groep investeerders. De kopers waren private-equitypartijen: het Britse CVC Capital Partners (CVC), het Amerikaanse KKR en het Nederlandse investeringsfonds Oranje Nassau. De verkoopprijs was ongeveer 15 tot 20 procent hoger dan verwacht. De omzet was destijds ruim een half miljard euro. Er werkten 2.100 mensen in vijftig vestigingen. In Nederland verwerkte AVR toen al een derde van alle afval. De koop werd gesloten op 2 maart 2006.

Door overnames en uitbreiding van activiteiten groeide het bedrijf sterk. In 2007 werd ook Van Gansewinkel over genomen. Ze voegden deze bedrijven samen tot de Van Gansewinkel Groep.

In februari 2013 hebben eigenaren CVC en KKR van Van Gansewinkel een zakenbank ingehuurd om de strategische opties met betrekking tot Van Gansewinkel te onderzoeken.[15] Een verkoop van het bedrijf wordt niet uitgesloten. Medio juni 2013 werd bekend dat AVR in Chinese handen komt.[16] Een consortium onder leiding van Cheung Kong Infrastructure neemt het bedrijf over voor € 944 miljoen.

Via Wikipedia (nl)

Niet zo gek dat de lasten voor het verwerken van afval steeds verder oplopen….het kapitalisme heeft ook hier zijn hebgrage klauwen in gestoken. Wederom een voorbeeld van hoe het eigenlijk niet moet. Aan de andere kant ook een voorbeeld van hoe overheidsbedrijven niet echt met elkaar communiceren. In Amsterdam is een afvalverbrandingscentrale en in Rotterdam en nog eentje in Duiven die ook door AVR was opgezet. Te veel verbrandingscapaciteit voor al het restafval van Nederland met als gevolg dat er restafval uit de hele wereld naar Nederland wordt vervoerd om de honger van deze vuurmuilen te stillen….