Het Beeldenkerkhof van P. Struycken

Vanmiddag, op mijn fietstocht langs de rafelranden van de stad, ergens langs de spoorlijn op een terrein waar vroeger uitsluitend autosloperijen gevestigd waren vond ik een zes of zevental (afgedankte?) sokkels uit de beeldengalerij.

Schermafbeelding 2017-10-30 om 10.12.10

Den Haag kent een “Sokkelplan”, toen die term helemaal ingeburgerd was moest het Sokkelplan ineens “Beeldengalerij” gaan heten, maar dit terzijde. Ik hou het gewoon op Sokkelplan.

In de binnenstad staan 40 sokkels opgesteld met daarop actuele kunst in opdracht gemaakt. Ik vind dit een heel mooi plan en geniet altijd van de bijzondere beelden die te vinden zijn in de Grote Marktstraat, op het Spui en ook naast het stadhuis op de Kalvermarkt. Regelmatig verhuizen zij naar een andere plek, maar altijd binnen de daarvoor bestemde ruimte.

Een tijdje terug waren alle 40 sokkels geplaatst, het plan was voltooid. Toch bleven er af en toe nieuwe beelden komen. Ik had er nog niet over wakker gelegen of over nagedacht maar… wordt het plan uitgebreid? Worden het er nu 50 of 60? Zou natuurlijk zomaar kunnen. Maar als het bij 40 blijft en er komt jaarlijks een nieuw beeld bij wat gebeurt er dan met de beelden die daar niet meer te vinden zijn. Gaan die beelden terug naar de kunstenaar, krijgen ze een andere bestemming? Weet de kunstenaar hier van en gaat hij hiermee akkoord?

Allemaal vragen die een bezorgde Hagenaar kan hebben over zaken die met gemeenschapsgeld zijn betaald.

Schermafbeelding 2017-10-30 om 10.11.48
De Beeldengalerij in Den Haag is bedacht en ontworpen door P. Struycken. Door het permanente karakter en de jaarlijkse nieuwe opdrachten is het een unieke vorm van kunst in de openbare ruimte: het laat een dwarsdoorsnede zien van de Nederlandse beeldhouwkunst. Conservator van De Beeldengalerij is André Kruysen, projectleider vanuit Stroom is Vincent de Boer, adviseur en begeleider kunst in de openbare ruimte. (bron: Website Stroom)

 

 

Geen Fietsen, wel Fietsbeesten

 

Ineens stonden ze er in de Grote marktstraat. Fietsbeesten met koeiebellen als aandachttrekkers. Waar normaal Melker matjes, pardon Melker Maatjes, de fiets dienst uitmaken op de Grote Marktstraat in Den Haag (tot en met electro ophaal karretje en al om de fietsbekeuring slachtoffers van hun fiets te ontdoen), liep er ineens een aantal fietsbeesten met uit de taal af te leiden Belgische dierentemmers over de Grote Marktstraat.

Kijken en genieten, net zoals de kids en hun ouders deden op deze mooie herfstdag…in de herfstvakantie.

En let vooral op de fietshelmen…..

Wie Hep de Grautstuh?

Zo maar een rijtje gevels van woningen aan de Haagse Vaillantlaan. Gecreëerd door een buitenlandse architect, dacht ik. Bij wat meer nadenken dacht ik aan de Portugees Alvaro de Siza.. Qua periode zat ik goed, want hij ontwierp de gebouwen Punt en Komma aan de Parallelweg. Zie bijvoorbeeld dit verhaal erover in Archined.

De laan ziet er zeker beter uit dan toen hier nog afbraakwoningen stonden….Heel erg verpauperde Haagse bouw, maar mogelijk achteraf gezien wel jammer dat het niet gerestaureerd is…

Hee Wikipedia zegt dat het masterplan van Jo Coenen was….das geen buitenlander, nou ja hij woont wel in Maastricht…., maar niet zoiets als Winny Maas uit Rotjeknor die ons een wolkenkrabber Haagse Bos wil aansmeren…Jo maakte voor de Vaillantlaan een bouwdoos met voorgeschreven elementen die andere architecten zouden moeten gebruiken. 4 Bouwlagen en een gelijke hoogte langs de hele laan, niet veel hoger dan er was, maakt het redelijk te beheersen qua wind en daardoor aangenaam.

De Schotelantennes zijn al vanaf het begin een doorn in het oog van de Gemeente (en vermoedelijk de architect, maar wat doen we eraan?

Ik begrijp nu ook weer wat beter hoe Coenen bij dat Spuiplein Plan betrokken raakte….

Van Uitlaat tot podcast: twee Hagenezen in gesprek

Wat gebeurt er als de ene Hagenees de ander interviewt over zijn verleden als radioman, of over zijn huidige werk als podcaster?

Wim de Bie, foto: Marco Raaphorst

Wim de Bie

Wim de Bie is bij het grote publiek natuurlijk vooral bekend als onderdeel van het duo Van Kooten en De Bie, maar al in 1963 was hij actief op de radio, als eindredacteur van het VARA-radioprogramma Uitlaat. Maar ook na zijn lange periode als onderdeel van het populaire duo blijft De Bie actief, met vaak verrassende projecten. Zo hield hij van 2001 tot mei 2008 op de website van de VPRO een weblog, Bieslog*, bij en was hij in 2010 onze Nationale Mental Coach.

Zo is Wim de Bie, die in 2011 terug naar zijn geboortestad Den Haag verhuisde, onlangs een podcast begonnen, getiteld Bie’s Warboel. Deze podcast en een recent gedigitaliseerd privé-archief vol historische bandopnamen waren aanleiding tot de productie van een radiodocumentaire die deze zondag uitgezonden wordt.

Marco Raaphorst

Marco Raaphorst creëert muziek, ontwerpt innovatieve sounds en maak documentaries voor radio en podcasts. Hij maakte eerder onder andere de prachtige radiodocumentaire Oostende Healing, over Marvin Gaye’s verblijf in de Belgische badplaats. In 2015 had stond de video Portrait of Lotte, 0 to 16 years in 4 ½ minutes, van Frans Hofmeester, waarvoor Raaphorst de muziek maakte binnen anderhalve dag op 400.000 views. Bij Haagspraak kennen wij Marco Raaphorst uiteraard als oprichter van het Haagse blog Hofstijl, waarvoor een aantal van ons in het verleden schreven.

Voor Wim de Bie doet hij de techniek en de montage van zijn podcast. De VPRO hoorde hiervan en bood Marco aan een documentaire over Wim te maken. In zijn woorden:
“Wekelijks sprak ik bij hem thuis af om, zoals Wim dan regelmatig zei “zoals Kees en ik ook altijd deden”, ideeën te spuien. Vooral eerst veel praten zonder op te nemen. Het resulteerde in een echte samenwerking.”

Het resultaat van deze samenwerking is zondag 28 mei 2017 te horen in de Radio Doc: ‘Wim de Bie: de Radio Jaren – van Uitlaat tot podcast’, tussen 21 en 22 uur, op NPO Radio 1.

Lees verder:

http://bieswarboel.nl/
http://marcoraaphorst.nl/

  • Een up-to-date versie van Bieslog kon ik helaas niet vinden. De eerste versie, door Wim de Bie persoonlijk op Blogger gemaakt staat hier: http://wimdebie.blogspot.nl/

In het hoofd van Michiel Morel

Landingsbaanvaan

Wat zijn blogs toch af en toe fijne dingen:
Je (her)ontdekt er mensen door. Nieuwe mensen die je nog niet kende en kanten van mensen die je al kende, maar die kanten blijken te hebben die je nog niet van ze kende.

Ik ken Michiel al jaaaren (zeker een jaar of 10, maar zonder zijn achternaam te kennen), als …. partner van de moeder van twee van mijn favoriete barmeisjes. Ik ga niet op dit blog vertellen wie dat zijn. Als je me tegenkomt, mag je het vragen en misschien geef ik je dan antwoord….

Gisteren was ik in Museum “Beelden aan Zee” om de overzichtstentoonstelling van Auke de Vries te bekijken die als titel heeft “Tussenlanding”. Ik vandaag wat Googelen op Auke de Vries en wat ontdek ik op Michiel Morel’s site: Een hele mooie longread over een bezoek aan het atelier van Auke de Vries. Het lezen waard! Evenzo is de tentoonstelling die nog tot 25 juni in Beelden aan Zee te zien is een bezoek waard!

En passant weet ik nu ook waar “Gerrie De Kraai” vandaan komt.

Michiel Morel is dus kunstblogger. Wat leuk! Ontdek hem zelf ook.

P.s.: Ik gaf de foto “Landingsbaanvaan” (onze vaste taal criticus zal er vast iets op aan te merken hebben) als titel mee. Een van Auke de Vries’ kenmerken is dat hij zijn werk zelden een titel meegeeft. Hij vindt dat anderen die maar erbij moeten bedenken. Alsjeblieft Auke.