Haagse Tingieterij Meeuws&Zoon

Gevelsteen Jan Meeuws 9-11-1840

Aan het eind van een centrumwandeling liep ik door de Schoolstraat richting Tramtunnel-Grotemarkt. Ongeveer halverwege de Schoolstraat viel mijn oog op een “eerste steen” ik maakte er een foto van en thuis ging ik op speurtocht. Zo kwam ik erachter dat Jan Meeuws tot een oud tingietersgeslacht behoorde.

1775 Het tingietersgilde verleent toestemming voor vestiging van een tingieterswinkel met werkplaat aan de Schoolstraat. tekstbron Koos Havelaar-SCHIE.

Meeuws & Zn (tingieterij) (1775-1963).
Verderspeurend zag ik enkele merktekens die het bedrijf gebruikte. Het toeval wil dat we ongeveer een maand geleden thuis ontdekten dat we een klein bekertje gebruiken om theelepeltjes in te zetten, aan de onderkant staat het merkteken van deze tingieter. Toen heb ik er niet verder naar gekeken maar nu kwam het merkteken dat ik op het internet zag en onderaan het bekertje overeen , nu is ook deze cirkel weer rond.

Meeuws &zoon Den Haag Holland. Stappende ooievaar met aal in de bek (bekertje)

Info bron: Koos Havelaar-SCHIE.

De Haagse klok van de gebroeders Hemony

 

Klokstoel

Wandelend over de Fluwelen Burgwal bleef ik even stil staan op de hoek van de Korte Koediefstraat en bekeek de Antonius van Padua / De Boskant kerk.
Het kerkje is in de plaats gekomen van de grote Boskantkerk die aan de Prinsessegracht stond en in 1945 bij een bombardement zwaar werd getroffen. Als kind slopen wij de overgebleven ruïne binnen en speelden tussen de puinhopen, ik herinner mij dat een aantal beelden in de kelders waren opgeslagen.

Ik keek naar de klokkentoren op de Burgwal en zag iets van tekst staan op de klok, maakte er wat foto’s van en bij thuiskomst viel de opbrengst wat tegen. De foto’s hadden niet wat ik ervan verwachtte maar met veel puzzelen kon ik er een tekst van maken en kwam tot dit resultaat.
(FRANCISCVS) HEMONY ME FECIT AMSTELODAMI ANNO DOMINI

Tekstrand HEMONY ME FECIT AMSTELODAMI ANNO DOMINI

Verder speurend kwam ik bij de gebroeders Pieter en François Hemony terecht. De broers waren afkomstig uit Lotharingen. In 1641 goten de gebroeders hun eerste klokken in Nederland en hadden in diverse steden een klokkengieterij. Zij waren de belangrijkste klokkengieters uit de 17e eeuw in de Nederlanden. In een groot aantal steden hangen klokken uit de gieterij van de gebroeders, (zie de site van André Lehr) Zelfs Christiaan Huygens was zeer te spreken over de gebroeders Hemony.
Het jaartal op de klok zelf heb ik niet kunnen achterhalen dat zit net aan de niet zichtbare kant van de klok. Waar de klok vandaan komt heb ik ook niet kunnen achterhalen, misschien uit de oude kerk op de Prinsessegracht maar daar heb ik niets over kunnen vinden.

De Boskantkerk. bron Rijksdienst Cultureel Erfgoed


Tekstbron Wikipedia
Foto Haagse Beeldbank Rijksdienst Cultureel Erfgoed Oud-stadsbeiaardier drs. Heleen van der Weel

André Lehr met veel info http://www.beiaarden.nl/index.php/artikelen-campanologie/de-klokkengieters-francois-en-pieter-hemony

1948 en kerstmis

Onlangs zag ik op TV een oproeptekst “wat is uw vroegste kerstherinnering”
 Er zijn een aantal vroege herinneringen/flitsen uit 1948,ik was toen 5 jaar.1948 was het jaar waarin mijn oma overleed, ik zie nog hoe mijn moeder huilend werd getroost door buren. zelf begreep ik er niet veel van.


 1948 was ook het jaar waarin een bijzondere gebeurtenis plaatsvond. De Jiddische zanger Leo Fuld was terug gekomen uit Amerika waar hij triomfen vierde .  Een van de buren had een raam opengeschoven zette daar een radio neer en riep dat Leo Fuld op de radio was , een aantal buren kwamen  bij het raam om naar   het gesprek te luisteren. Opeens ontstond er een hele vreemde stemming toen hij  “my Jiddische momme “zong,

Door Bert Verhoeff / Anefo – Edited version of Nationaal Archief, CC0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=36770261 Door Bert Verhoeff / Anefo – Edited version of Nationaal Archief, CC0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=36770261

sommige buren begonnen te huilen, en te schreeuwen bij het aanhoren van dit lied, het bracht de verschrikkingen  van de kampen weer dichtbij de mensen wiens familie in de kampen was omgekomen.Tijdens het troosten van de buren kon ik flarden van de meegemaakte verschrikkingen opvangen maar begreep er niets van anders dan dat het verdrietig was.
Jaren later toen ik de  eerste tv uitzendingen  in de jaren 60 van Lou De Jong bekeek dacht ik soms die verhalen ken ik. Weer jaren later begreep ik dat er flarden van de verhalen uit 48 weer naar boven kwamen .
 1948 was ook het jaar dat mijn jongste broertje werd geboren, hij werd voor de kerstdagen verwacht.het werd 20 december. In die tijd bleven moeders ±10 dagen in de kliniek liggen alvorens naar huis te komen. Mijn vader moest werken dus er moest een oplossing voor de kinderen komen. Mijn oudste broer kon voor zichzelf zorgen of werd bij een tante ondergebracht en mijn  jongere broer en ik werden voor die periode ondergebracht in een tehuis in de Helmerstraat op de hoek van de Elandstraat . De Sint Juliana vereniging tot hulp in de huishouding’ Ook de kerst zouden we vieren in dat tehuis. 


Tijdens de nachtmis mochten we naar de kerk. En ik herinner mij nog goed al die vreugdevolle gezangen al die kaarsen het was een groot feest. Van huis uit vierde wij het kerstfeest niet met een bezoek aan een kerk. Er was wel een kerstboom met lampjes die via een fiets dynamo aan gingen en na de oorlog waren omgebouwd voor het toen nog 110 netstroom.
In een lange rij mocht iedereen lang de grote kerststal lopen, veel mensen gooide geld in de kribbe.Tegen de tijd dat wij aan de beurt waren lag de kribbe vol met geld veel klein geld maar ook briefjes van 1 gulden en rijksdaalders.Dat heeft een grote indruk achtergelaten en als ik soms de kerk bezoek om wat foto’s te maken zie ik alles weer voor me.Dus 1948 is voor mij een jaar vol herinneringen.

. En het lied van van Kooten en de Bie 1948 “toen was geluk heel gewoon” blijft voor mij leuk om te horen. Zeker ivm mijn herinneringen aan dat jaar.

infobron https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/de-liefdezusters-van-de-h-juliana-falconieri

De betonreliëfs van Pierre van Soest

Al fietsend door de Binckhorst zag ik grote betonreliëfs op de kade staan Ik maakte wat foto’s en ging later via het www op onderzoek. Het ging om betonreliëfs van Pierre van Soest, afkomstig van Jeugdgebouw ‘De Albatros’ in Amsterdam-Noord, dat in 2001 werd gesloopt.

De albatros was een ontwerp van ir. Frank van Klingeren De betonreliëfs stonden ± 20 jaar opgeslagen niemand wist wat er mee ging gebeuren.
De jeugdherberg in Loosduinen-Den Haag ook een ontwerp van ir. Frank van Klingeren, zou na demontage herbouwd worden (2011) in het Melis Stoke Park in Den Haag-Zuidwest. Het plan is nooit uitgevoerd maar de gedemonteerde jeugdherberg bleef maar opgeslagen staan. De bureau’s Studio Leon Thier architecten en HVE architecten gaan de jeugdherberg opnieuw nieuw leven inblazen als deel van het Van Klingeren Paviljoen in de Binckhorst.

Tot die tijd blijven de betonreliëfs nog even op de kade staan: tenslotte stond het ±20 jaar in Amsterdam te verpieteren dus die paar jaar kunnen er nog wel bij. Omdat de betonreliëfs (6 x 4 x 1 meter) achter elkaar staan, was het niet mogelijk de drie apart vast te leggen, om ze in volle omvang te kunnen zien, moeten we nog even geduld hebben.

Infobron Stroom Den Haag