De Haringman

Ineens zag ik hem uit het donkere gat van de spoorbrug opduiken. De Haringman van de dag. Heel vriendelijk, waarschijnlijk uitverkocht. Zwaaiend en al (niet op deze foto). Je maakt wat mee als vrijwillig schipper van De Willemsvaart.

De man zal niet weten dat op deze plek al in de 19nde eeuw schepen met haringtonnetjes langs kwamen om het achterland van Scheveningen mee te laten genieten van het Schevenings product bij uitstek, de Hollandse Nieuwe….

Afvalverwerking op zijn Chinees?

Als vrijwillig schipper bij De Willemsvaart zie ik ook andere kanten van Den Haag. Dit is het afvaloverslagstation op de Binckhorst. Als je dit gebouw vanaf de Plutostraat of de Meteoorstraat ziet liggen, ziet het er altijd wat somber, misschien zelfs wat dreigend uit. Dat komt omdat je dan tegen het licht in kijkt. Het gebouw is dan eigenlijk niet meer dan een schaduwzijde. Van deze kant af met de zon mee is het heel wat vrolijker, vooral ook omdat er wat begroeiing om het opslagterrein heen staat en door de rode kantoortjes.

Onder het rode deel kunnen twee schepen liggen. Je ziet er rechts een liggen met een blauw randje. Vanaf hier wordt het restafval over het water vervoerd naar de verbrandingsoven op Rozenburg, waar het ooit begon met de Afvalverwerking Rijnmond, oftewel AVR. Voor de hoeveelheid afval die in de boten past zouden anders 16 vrachtwagens nodig zijn.

AVR is ontstaan uit de AfvalVerwerking Rijnmond. Dat bedrijf verwerkte afval in een groot deel van de Rijnmond, maar niet in Rotterdam, waar de eigen Roteb actief was. Toen AVR eind jaren zeventig dreigde om te vallen, schoot de gemeente Rotterdam te hulp en verwierf het overgrote deel van de aandelen.

In de zomer van 2005 nam het gemeentebestuur een besluit tot verkoop. De interesse was groot en in januari 2006 verkocht de gemeente en een aantal minderheidsaandeelhouders AVR voor ruim € 1,4 miljard aan een groep investeerders. De kopers waren private-equitypartijen: het Britse CVC Capital Partners (CVC), het Amerikaanse KKR en het Nederlandse investeringsfonds Oranje Nassau. De verkoopprijs was ongeveer 15 tot 20 procent hoger dan verwacht. De omzet was destijds ruim een half miljard euro. Er werkten 2.100 mensen in vijftig vestigingen. In Nederland verwerkte AVR toen al een derde van alle afval. De koop werd gesloten op 2 maart 2006.

Door overnames en uitbreiding van activiteiten groeide het bedrijf sterk. In 2007 werd ook Van Gansewinkel over genomen. Ze voegden deze bedrijven samen tot de Van Gansewinkel Groep.

In februari 2013 hebben eigenaren CVC en KKR van Van Gansewinkel een zakenbank ingehuurd om de strategische opties met betrekking tot Van Gansewinkel te onderzoeken.[15] Een verkoop van het bedrijf wordt niet uitgesloten. Medio juni 2013 werd bekend dat AVR in Chinese handen komt.[16] Een consortium onder leiding van Cheung Kong Infrastructure neemt het bedrijf over voor € 944 miljoen.

Via Wikipedia (nl)

Niet zo gek dat de lasten voor het verwerken van afval steeds verder oplopen….het kapitalisme heeft ook hier zijn hebgrage klauwen in gestoken. Wederom een voorbeeld van hoe het eigenlijk niet moet. Aan de andere kant ook een voorbeeld van hoe overheidsbedrijven niet echt met elkaar communiceren. In Amsterdam is een afvalverbrandingscentrale en in Rotterdam en nog eentje in Duiven die ook door AVR was opgezet. Te veel verbrandingscapaciteit voor al het restafval van Nederland met als gevolg dat er restafval uit de hele wereld naar Nederland wordt vervoerd om de honger van deze vuurmuilen te stillen….

Den Haag je tikt er tegen en het blijft geklungel


De platforms zijn nadat ze schoongemaakt en opnieuw geschilderd zijn in een verkeerde volgorde weer teruggeplaatst en slecht verankerd ,de platforms zijn nu op drift geraakt en zwerven straks over de Hofvijver.
Eerst het nieuwe beeld van Thorbecke dat maar blijft roesten ,

Toen de pogingen om de Spuimarkttrap te beplakken wat twee keer mislukte,
Drie keer het beeld van Jantje  op het Schelpenpad heen en weer geschoven en nu het fiasco van de platforms in de Hofvijver.
Haastige spoed is zelden goed en De Stijlgroep draait zich drie keer om bij zoveel geklungel,

.

Supertrots op Oenkenstein

Dit is Oenkenstein:

Hij vertoeft hier aan het Zuiderstrand van Den Haag Scheveningen. Een plek die hij graag frequenteert voor het maken van prachtige foto’s. Sommigen daarvan kunt u bewonderen op zijn fotoblog: The Daily Photo Jammer dat het blog al een tijdje achterloopt door zijn sound werkzaamheden.

Hier is Oenkenstein in Actie:

Wat doet hij? Hij probeert een miniatuur uitvoering van een strandbeest van Theo Jansen aan de praat te blazen. Hij is een groot bewonderaar van Theo niet alleen omdat hij de strandbeesten te gek vindt, maar ook omdat hij Theo al kent van de Foto Akademie waar Theo hem les gaf.

Dit is de foto Einde Seizoen van Oenkenstein die mij het meest aanspreekt:

Einde seizoen

Dit is Oenk zijn T Shirt:

Hijzelf zal toen ik deze foto 4 jaar geleden maakte niet vermoed hebben dat er een carrière in de sound voor hem in het verschiet ligt. Dat is namelijk de aanleiding voor deze post.

Dit is het geluid waar Oenkenstein’s T Shirt hem vast heeft geinspireerd….

Ik vond het op een blog van Marco Raaphorst dat beschrijft hoe Oenkenstein aan Reason kwam: Geinspireerd door een door Raaphorst geschreven extensie van Reason.

A Fender Stratocaster, inherited from my brother, stood in a corner gathering dust for lack of a good guitar amplifier.

The reason to purchase Reason 8, was the announcement of the Boutique Amp ReFill.

The upgrade to Propellerheads Reason 8 came with the free Softube Amp which combined with this Boutique Amp ReFill offers a choice of several great sounding amplifiers, each with its own characteristic sound: The Edge, The Rolling Stones, Jimi.

They are inspiring patches and the Strat … is played again daily.

En dit is Oenkensteins Nieuwe Website: Oenkenstein NL

Alwaar hij een heuse door hemzelf geschreven software synthesizer voor Reason presenteert.

De tweede helft van deze maand komt Rumble in de verkoop bij Reason.

Wij wachten vol spanning het vervolg af. Hij zou wel eens wereldberoemd kunnen worden 😉

Voor wie muzikaal net zo’n analphabeet is als ik, legt Wikipedia uit wat een DAW of Digital Audio Workstation – of in beter Nederlands Digitaal Geluidsmontagesysteem is.

Het Blog van Bax Music biedt ook wat inzicht. Vooral dat er naast Reason nog wel een paar softwarepakketten zijn….

En jawel, Oenkenstein is daarnaast ook nog eens een gewaardeerd medeauteur en mede oprichter van dit blog…

Van Uitlaat tot podcast: twee Hagenezen in gesprek

Wat gebeurt er als de ene Hagenees de ander interviewt over zijn verleden als radioman, of over zijn huidige werk als podcaster?

Wim de Bie, foto: Marco Raaphorst

Wim de Bie

Wim de Bie is bij het grote publiek natuurlijk vooral bekend als onderdeel van het duo Van Kooten en De Bie, maar al in 1963 was hij actief op de radio, als eindredacteur van het VARA-radioprogramma Uitlaat. Maar ook na zijn lange periode als onderdeel van het populaire duo blijft De Bie actief, met vaak verrassende projecten. Zo hield hij van 2001 tot mei 2008 op de website van de VPRO een weblog, Bieslog*, bij en was hij in 2010 onze Nationale Mental Coach.

Zo is Wim de Bie, die in 2011 terug naar zijn geboortestad Den Haag verhuisde, onlangs een podcast begonnen, getiteld Bie’s Warboel. Deze podcast en een recent gedigitaliseerd privé-archief vol historische bandopnamen waren aanleiding tot de productie van een radiodocumentaire die deze zondag uitgezonden wordt.

Marco Raaphorst

Marco Raaphorst creëert muziek, ontwerpt innovatieve sounds en maak documentaries voor radio en podcasts. Hij maakte eerder onder andere de prachtige radiodocumentaire Oostende Healing, over Marvin Gaye’s verblijf in de Belgische badplaats. In 2015 had stond de video Portrait of Lotte, 0 to 16 years in 4 ½ minutes, van Frans Hofmeester, waarvoor Raaphorst de muziek maakte binnen anderhalve dag op 400.000 views. Bij Haagspraak kennen wij Marco Raaphorst uiteraard als oprichter van het Haagse blog Hofstijl, waarvoor een aantal van ons in het verleden schreven.

Voor Wim de Bie doet hij de techniek en de montage van zijn podcast. De VPRO hoorde hiervan en bood Marco aan een documentaire over Wim te maken. In zijn woorden:
“Wekelijks sprak ik bij hem thuis af om, zoals Wim dan regelmatig zei “zoals Kees en ik ook altijd deden”, ideeën te spuien. Vooral eerst veel praten zonder op te nemen. Het resulteerde in een echte samenwerking.”

Het resultaat van deze samenwerking is zondag 28 mei 2017 te horen in de Radio Doc: ‘Wim de Bie: de Radio Jaren – van Uitlaat tot podcast’, tussen 21 en 22 uur, op NPO Radio 1.

Lees verder:

http://bieswarboel.nl/
http://marcoraaphorst.nl/

  • Een up-to-date versie van Bieslog kon ik helaas niet vinden. De eerste versie, door Wim de Bie persoonlijk op Blogger gemaakt staat hier: http://wimdebie.blogspot.nl/