Soft Opening van de Ringen aan Zee

Er is heel wat te doen over het Circles landart project van Bruno Doedens.
In het AD van 16 februari wordt hij aangehaald en denkt hij dat het een mega hit wordt. De avond ervoor bij Jinek was het volgens daar aanwezige Scheveningers maar zo zo la la en veel te duur.
Ik ging afgelopen zaterdag (17 februari) zelf kijken en was best onder de indruk. Er waren twee in zilverfolie verpakte graafmachines nog druk doende en ik had begrepen dat en een soft opening met een koortje zou zijn. Doedens zelf noemt het een try out en het koortje is van Stichting Boilerhouse en niet alleen zang, maar ook performance.
Vanaf de boulevard zelf of vanaf de promenade die ter hoogte van het Vissersvrouwtje wat laag is zijn de cirkels het niet zo goed te zien en met de zon mee is het niveauverschil tussen dalen en dijkjes van toch tuim 2 meter ook moeilijker te zien. Dus ik fietste even verder naar seinpost en daarvandaan zie je het al een stuk beter:
Ik dacht even dat ik Roel in beeld had, maar dat bleek niet zo.
Bij het hoogwater kanon is het geheel goed zichtbaar. Vanaf de vuurtoren heb je natuurlijk nog een beter zicht.
Op de twee eilandjes in het midden van de cirkels liggen glazen schelpen waarin je de zee kunt horen ruisen.
Bruno zelve was aanwezig om de soft opening te begeleiden en gaf uitleg aan een handje vol mensen dat erbij was. Later op 3 maart volgt nog een meer spectaculaire officiële opening voor genodigden door een groter koor en door onder meer Cesar Zuiderwijk met allerlei drumstellen in de cirkels en derhalve ook vast meer kabaal.
Het wachten was op het koor en ondertussen kwam er even een rib langs neuzen van Poweboat.nu oftewel Bubbles.nu.
Daar kwam het koor met performers aangewandeld.
Zelf ook nog ff een plaatje maken..
Doedens legt nog even uit wat zijn ideeën zijn.

De performers betreden de cirkels door het pad dat door het midden loopt.

En beginnen met performen , oftewel een beetje met zand te spelen. Ontertussen staat er al enige tijd een meiske met een lelijke kartonnen doos lelijk in het zicht van de fotograaf. Later wordt wat duidelijker wat zijn daar doet. Aan het koor worden folie warmhoud dekentjes uitgedeeld met het verzoek de gouden kant buiten te vouwen en ze dan om te doen en aan de toeschouwers wordt verzocht de zilveren kant buiten te vouwen. Zo krijg je een soort kleurrijk geheel. Het koor humt en de performers bewegen in stilte en de toeschouwers fladderen bijna weg in de toch zwakke wind.

Een en ander wordt ook vastgelegd door een drone. Ben benieuwd waar die zijn footage publiceert.

Nog een fotograaf.


En toen was het klaar.

Zondag 8 april in de middag is er nog een slotevenement: De Slooploop waarbij iedereen mee kan lopen om zoveel mogelijk dijkjes weer plat te krijgen.

Op de Scheveningse Evenementen webcam kunt u live beelden zien.

Wat de HTM van Klaverblad moet leren.

 

Ik moet iedere keer aan ze denken. Op weg van de A12 naar het stadshart van Zoetermeer. De Afrikaweg, een stoer bakstenen gebouw met geometrische ramen. Ik geef het toe. Voordat hun TV spotjes op de buis kwamen, kende ik ze niet. Hun boodschap is bij mij binnengekomen. En ik zal zeker niet de enige zijn. Een degelijke, bijna saaie directie ontvangt één of twee snelle slimbo’s. Ze presenteren een voorstel om hun klanten een oor aan te naaien. U wilt niet weten wat u kunt besparen. En dat wil de directie niet weten. Met de staart tussen de benen de deur weer uit. U hoort nog van ons. Klaverblad verzekeringen , een rots van degelijkheid en fatsoen. Zo simpel kan het zijn, zo simpel moet het wezen.

Maar niet overal in deze regio. Betaal voor je hele reis, check pas uit , wanneer je halte is afgeroepen. Dit irritante geluid, ook nog eens in het Engels, klinkt in de voertuigen van de HTM.  De achterdocht, de schraperigheid, de  verongelijktheid golft door de trams. Je zit figuurlijk gezien tot je enkels in de shit. De slimbo’ s moeten natuurlijk toch geld verdienen en hebben dus blijkbaar een gewillig slachtoffer gevonden. Weet u wel hoeveel u misloopt wanneer de mensen te vroeg uitchecken. Dat wilden ze dus graag weten. Genoeg blijkbaar om deze actie te beginnen. De mensen die op kosten van de HTM zichzelf aan het verrijken waren moesten maar eens op hun vingers getikt worden. Ik geef toe, soms zou ik wel eens minder willen betalen dan de volgende halte. Dat is dan vooral wanneer we in lijn 1 weer eens een opgeheven halte voorbij rijden. Dat opheffen zou beter voor de doorstroming en de snelheid zijn. De slimbo’ s zijn heel slim in het laten geloven in drogredenen. Of sommige directies zijn weinig kritisch en laten zich makkelijk zand in de ogen strooien.  Denken in kosten in plaats van opbrengsten.  Maar ter zake, natuurlijk moet je je hele reis betalen. Bijv. zo als al jaren in de bussen van Veolia nu Connexxion die door Delft en omstreken rijden. Na vertrek bij een halte springt  het display van de kaartlezer al heel snel op de naam van de volgende halte. Een kwestie van fatsoen om daarop even te wachten. Maar dan de HTM, je zou pas mogen uitchecken wanneer de halte is afgeroepen. Dat is dan vlak voor de komende halte. Er zou voldoende tijd zijn . Nee dus . In de spits is het druk. Er wordt gedrongen, de piepjes zijn niet meer van elkaar te onderscheiden. Sta je met een niet uitgecheckte reis. Moet je geld weer terug zien te krijgen. De kaartlezers zijn vaak stuk dan moet je naar een andere deur lopen etc. Allemaal ongein, zeker, het ergste deze week woensdag in lijn 16 bij de Kneuterdijk. De halte werd omgeroepen op het moment dat de deuren weer dicht gingen. De controleurs blijken ook al geïndoctrineerd en spreken mensen aan op het te vroeg uitchecken. HTM doe eens normaal, kijk eens  naar de spotjes van Klaverblad, laat je je niet zo in de kaart kijken. Doe eens professioneel.  Regel je kaartlezers zo in dat direct na vertrek bij de halte bij het uitchecken het juiste bedrag voor de volgende halte wordt afgeschreven.  En doe het gauw. Ik lees dat er deze week storingen zijn waarbij er wel in,  maar niet uitgecheckt kan worden. Jullie moeten toch aan de bak. Doe wat aan deze beschamende situatie. Maar even een afspraak met de collega’ s van Connexxion. En ja stuur ook iemand voor een dienstreis naar Montpellier. De trams daar  stoppen volstrekt naadloos en volstrekt horizontaal bij de ook daar verhoogde haltes. De haltes, ook geschikt voor invaliden, mensen met rollators en kinderwagens, waar de HTM hier zo trots op zegt te zijn, zouden in Montpellier worden afgekeurd.

#HTM #Klaverblad #kaartlezers

Huis van de familie Horrix – een parel aan de Stationsweg


Huis van de familie Horrix.
De famille bezat een groot stuk land aan de Hoefkade / stationsweg en liet er een fabriek op bouwen. Men kreeg toestemming om de naam Anna Paulowna te voeren.

Later is er aan de Stationsweg(135) een huis voor Willem Horrix gebouwd. Thans in gebruik als advocatenkantoor.

De firma vervaardigde tussen 1852- 1858 zitmeubelen en andere meubilair voor o,a het koninklijk huis, sociëteit De Witte, Kurhaus, Japanse zaal in Huis ten Bos en vele anderen.

In 1856 werd een stoommachine van 8pk geïnstalleerd, de eerste in een Nederlandse meubelmaker bedrijf maar veel meubels werden nog met de hand gemaakt. Matthijs en Willem Horrix kregen een opleiding van vader Horrix die in de Spuistraat een meubelzaak had, in de familiefabriek werd dit verder voortgezet, later gingen ze naar Parijs om de opleiding te vervolmaken. Bij terugkomst kregen ze de leiding over het bedrijf. De Anna Paulowna meubelfabriek ontwikkelde zich olv Matthijs en Willem Horrix tot de grootste van Nederland.

De meubelen van Matthijs en Willem waren leverbaar in verschillende historische stijlen, maar de specialisatie was Franse stijl meubelen .

Firma Horrix was aan het einde van de achttiende eeuw de bekendste meubelmaker van Den Haag met de grootste werkplaats.

Het familiebedrijf Horrix was in zijn tijd zeer vooruitstrevend,men beschikte namelijk over een fotostudio waarin de meubels werden opgesteld en gefotografeerd.

Het bedrijf sloot in 1890 definitief de deuren.

Enkele voorbeelden van de gemaakte meubels zijn te zien oa in het Rijksmuseum zie https://www.rijksmuseum.nl/nl/collectie/BK-1967-179-D Het meubel staat bekend als De divan de milieu gemaakt voor prins Frederik der Nederlanden..
Meer is er te zien op https://www.antieksite.nl/c-844791/horrix/

Bronnen :https://rkd.nl/nl/explore/artists/373974 Rijksmuseum shie Den Haag en Industrieel erfgoed.

Kâhwe Klâhwe 2018 – Erwtensoep in Stijl!

Als je fotografeert heb je niet direct het verhaal door dat je door je lens ziet.

Toen de blije man met gastank op zijn Puch aan kwam dacht ik: “Modern, Puch op propaan”.

Ik was vrij vroeg en zag de dame van de soep uit een auto stappen met op het dak een tafeltje, en een vriendin begroeten. Ik hoorde haar zeggen “Nou dat was nog een hele klus. Er waren een paar zieken en ik heb bijna alles alleen moeten doen” Helemaal niet wetend waar het over ging: Totdat ik de volgende foto maakte:

Achter de massa rijders en toekijkers stond tegen de wand van de patattent – een beetje uit de wind – een tafeltje met daarbovenop twee gas comforts die gas kregen van de op de Puch gebonden gastank. Heel praktisch. De dames schepten uit twee majestueuze pannen een geweldige zelfgemaakte erwtensoep. Dat ie geweldig was kon ik zo zien. Helaas had ik mijn handen vol aan mijn kamera’s, dus heb ik er helaas niet van kunnen proeven.

Geweldig en aangeboden door de club! Nix effe een paar euri uit de zak laten trekken met die Kâhwe Klâhwe…

Toen het tijd was om te vertrekken was er geen politie begeleiding, zoals een paar jaar ervoor bij vertrek vanaf het Zwarte Pad wel het geval was. Een van de aanwezigen die wat beter ingevoerd is dan ik, legde me uit dat de club voor die begeleiding en de vergunning 2.500 euro moest betalen aan de Gemeente Den Haag. “Als we niet in een optocht rijden hebben we die vergunning niet nodig en kunnen we het geld beter besteden aan gratisch bier tijdens de Puch Nach.”

Later werd het soeptafeltje weer omgekeerd op het dak van het autootje gezet.

Daar word ik nou warm van!

Kâhwe Klâhwe 2018 – De Mokkels









Zo. Dat heeft ff geduurd. Het was zondag mooi weer, dus ik ben volledig uit mijn dak gegaan..Alles wat Puch los of vast zat op de boulevard juist ten noorden van de havenhoofden, gefotografeerd…. Maar dan de afwerking….meer dan 600 foto’s van RAW formaat naar JPG formaat omzetten en dan naar web formaat omzetten. Mijn eenvoudige computer verslikte zich menig maal, maar nu wat Mokkels in de aanbieding. Geenszins denigrerend bedoeld met het woord “Mokkel”: In mij jeugd betekende het niets meer en niets minder dan “Een leuke meid”. Maar omdat er niet heel veel waren daar mee van start gegaan. De eerste arriveerde vrij vroeg. Ik meen nu alle dames te hebben gespot…