A Propos: Belastingdienst

Haagspraak heeft ook de bedoeling politieke rariteiten aan de kaak te stellen.

De wijze waarop de belastingdienst tegen ouders met kinderopvang vergoedingen tekeer is gegaan heeft geen enkele pas. Degene die de bovenstaande persiflage daarop in de social media bracht is voor mij een topper. Toch nog een grimlach bij de uiterst ongepaste volksverachting van de ambtenarij bij de belastingdienst en wel tot in de top.

Met dank aan Mede auteur Theo

Stoomwasscherij Jasmijn

 

jasmijnvoorhaagspraak - 1

Het is alweer enige maanden geleden dat ik een mail kreeg van Marcel Korpel.

Beste Roel,
Afgelopen week deed ik een stadswandeling door de Heesterbuurt in Den Haag. Deze ging toevallig door de Jasmijnstraat, waar mijn opa en later mijn oom wasserij Jasmijn hebben gerund. Ik zag op internet je reconstructie van de muurreclame boven het bedrijfsgedeelte aan de Meidoornstraat. Heel geslaagd overigens. Ik zag inderdaad ter plekke nog vaag enige letters door de witkalk doorschemeren.
Ik doe er een historische foto bij (waarschijnlijk van nog voor WO II) waarop je de originele versie inclusief de tweede muurschildering kan zien.

De toegestuurde foto enigszins bewerkt teruggestuurd aan Marcel en gevraagd of ik de familiefoto’s mocht gebruiken.
Hij mailde terug.

Beste Roel,

Prachtig gedaan, veel scherper en mooi om te bewaren. Natuurlijk gebruiken voor je fotoserie. Grappig van de brievenbus daar was het kantoortje van de wasserij. Mijn opa en zijn gezin woonden boven de wasserij en later mijn oom Wim (de oudste zoon) de opvolger. Mijn vader heeft altijd de administratie gedaan. Mijn oom die geen geschikte opvolger had, heeft in twee etappes de wasserij afgebouwd. Eerst (ingegeven dat vele huishoudens een wasmachine kregen, er in de wasserijwereld schaalvergroting plaatsvond en daardoor reallocatie naar industrieterreinen noodzakelijk was/werd en dus grote investeringen) stopte hij met de wasserij (machines) en liet het wasgoed elders wassen. Daarna heeft hij na enkele jaren ook dat beëindigd.

Ik doe er bijna dezelfde foto bij, maar dan nog met paard en wagen en waarschijnlijk op dezelfde dag genomen een kiekje van de wasserij aan de binnenkant (de Meidoornstraat) Omdat mijn oma er op de foto staat ergens voor 1934 . Tenslotte de bestelwagen van na WOII.

Al met al een leuke serie foto’s met de bijbehorende familie-info. Alle rechten op de oude foto’s Marcel Korpel

Wat doet een Amsterdamse gevelsteen op een Haags pand

Voormalig rijksarchief met in rode rechthoek de gevelsteen

Op de zijgevel van het voormalige rijksarchief
Bleijenburg 7, vond ik een gevelsteen, de hoek om te fotograferen was lastig maar met behulp van photoshop heb ik het toch recht kunnen maken ondanks veel kwaliteitsverlies. Speurwerk op het internet leverde geen info over wie wat waar, zelfs de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed kan geen uitsluitsel geven waar de steen vandaan komt, waarom het aan de zijgevel zit en sinds wanneer.
Er werd door de dienst geadviseerd om contact op te nemen met gemeente ’s-Gravenhage (afdeling Monumentenzorg en Welstand). Inmiddels is de vraag verzonden.
Voor mijzelf heb ik de verklaring het Logement van Amsterdam op het Plein is uit 1737 met een bijgebouw-koetshuis in de tuin waar de gevelsteen van afkomstig zal zijn. Later is op de grond bebouwing gekomen van het Bleijenburg en is de gevelsteen herplaatst op het rijksgebouw.
Maaaaar wie het wel weet mag het zeggen 🙂
Aanvullende informatie gekregen van ir. E.J. Nusselder[b.i.R] monumentenzorg Den Haag.

De gevelsteen sierde het koetshuis aan het Bleijenburg dat onderdeel was van het Huis van de Heren Afgevaardigden in de Statenvergadering uit Amsterdam, die aan Plein 23 hun ‘hotel’ hadden (1741).
Het koetshuis moest wijken voor de nieuwbouw van het Algemeen Rijksarchief met Depot, dat in 1903 werd opgeleverd naar plannen van Rijksbouwmeester Jacobus van Lokhorst.
Uit historisch besef liet Van Lokhorst – protegé van De Stuers; de ‘vader’ van de Nederlandse monumentenzorg – de uit de sloop behouden gevelsteen van de Heren van Amsterdam in de zijgevel van het dienstgebouw opnemen.
Het betreft de gevelsteen boven de centrale ingang van het dubbele koetshuis van Amsterdam. Dubbel omdat het huis aan het Plein 23, de tuin en het stalgebouw aan het Bleijenburg vanwege het gebruik door enerzijds de Amsterdamse vertegenwoordigers in de Staten van Holland, anderzijds de afgevaardigden uit Amsterdam in de Staten Generaal, strikt gescheiden waren, zoals uit bijgaande plattegrond blijkt.
Bijgaand ook een foto van het stallengebouw uit ca. 1863, waarop boven de middelste toegang (in de noordwesthoek van het koetshuis voor de gedeputeerden in de SG) de gevelsteen te zien is.

copyrightgemeentearchief Den Haag

copyrightgemeentearchief Den Haag

ir. E.J. Nusselder [b.i.R]
MONUMENTENZORG

(C) ir. E.J. Nusselder [b.i.R]
MONUMENTENZORG

met dank aan
ir. E.J. Nusselder [b.i.R] drs.Dick.Valentijn MONUMENTENZORG Gen Haag
Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed
M.S. Verweij, adviseur architectuurhistorie

Twee Hoofden op één Kussen (?)

Ik heb Amoorah’s  -de meisje van de foto- nummer in mijn IPhone staan. Een beetje raar misschien, maar dat kwam omdat ik haar had ontmoet op een paar Blog Bals (of is het Blog Ballen?) en had voorgesteld eens naar de Opûh Koffie te komen. Volgens mij is ze dat nog steeds van plan. En als ze dan komt kan ze me bellen of ik er ook ben, want als ze komt zijn de meeste Opûh Koffie klanten natuurlijk vreemden voor haar.

Dat vroegen we overigens alle bloggerts die we wat uitgebreider spraken op de blogballen waar we een paar keer met een groepje Haagsprakers zijn neergestreken.  Die nodigden we voor de Opûh Koffie uit.

Wat waren ze trouwens leuk die blogballen en wat is het jammer dat de grote organisatrice Oud Zeikwijf ermee stopte en niemand de handschoen die ze in de ring had geworpen oppakte…..

Maar dat terzijde. De reden voor dit stukje is dat Amoorah blij kond heeft gedaan van het feit dat ze -en hoe ze- getrouwd is met Paul en dat Paul even blij verteld dat hij met Amoorah getrouwd is, maar niet echt – vandaar dat vraagteken in de titel van dit stukje. Amoorah doet dat op de site Wat Vrouwen Denken en Paul doet dat op de site Wat Mannen Denken. Amoora’s kant van het verhaal laat duidelijk zien hoe Marokkanen vast kunnen zitten in de Islam. Petje af voor haar vader die aanbiedt ze te trouwen. Ze hebben bewust gekozen voor een LAT relatie om hen moverende reden, dus aan één belangrijke voorwaarden om te trouwen zullen ze niet kunnen voldoen, dat is overigens ook een belangrijke voorwaarde voor een samenlevingscontract, dat hoef je niet te sluiten als je niet samenleeft. Er is dus meer onder de zon qua relaties dan trouwen of samenleven.

Ik wens ze veel geluk en hoop dat ze, alleen of gezamenlijk, toch nog eens op de open koffie komen.

p.s 1: Als voormalig facilitator van bijzondere bruidsnachten in Haagsche Suites kan ik dit verhaal natuurlijk bijzonder waarderen.

p.s 2: Ik had de liefde overigens al gemeld in deze post: Blogbal 2016 (3) – All you need is Love (love love)

p.s.3: Naast Wat Vrouwen denken en Wat Mannen Denken is er ook een blog Hoe Ouderen Denken. Grappig, maar duidelijk wat minder reuring daar (Het lijkt in dat opzicht wel een beetje op Haagspraak).

Wet Regulering Sekswerk

Vandaag gaan we het hebben over prostitutie: spannend hè?

Nou niet echt, ik ben namelijk begonnen met het bestuderen van een wetsvoorstel dat nu online ter consultatie ligt: https://www.internetconsultatie.nl/sekswerk

De wet in het kort

De Wet Regulering Sekswerk kent als hoofdlijnen de volgende maatregelen:

– een uniforme vergunningsplicht voor alle sekswerkers, persoonsgebonden. Deze vergunningen zijn tevens gebonden aan een verplicht telefoonnummer dat speciaal voor het doel van sekswerk wordt vereist,

– een verplichte landelijke registratie van sekswerkers, door middel van een registratie van deze vergunningen. In deze registratie worden, naast persoonsgegevens, ook vermeende tekenen van ‘niet-zelfredzaamheid’ en dwang opgenomen, zoals ambtenaren deze menen te zien bij een verplicht intakegesprek,

– een bestuurlijke boete van de 4e categorie (ca. 20.000 euro) voor sekswerkers die zonder vergunning werken,

– een gevangenisstraf van maximaal 12 maanden voor hun klanten,

– het tot pooier bestempelen van hun zakelijke dienstverleners, zoals chauffeurs en boekhouders, waarbij deze een straf van een paar jaar boven het hoofd hangt,

– een nuloptie voor gemeenten (het niet toestaan van sekswerk binnen de gemeente),

– huisuitzetting van thuiswerkende sekswerkers zonder vergunning.

Zorgtaak of ordinaire repressie?

In de memorie van toelichting van het wetsvoorstel schrijft de overheid over ‘een zorgtaak’ naar kwetsbare mensen. In de uitwerking zie je vervolgens dat deze plaatsvindt door middel van betutteling van volwassen ZZP’ers door de burgemeester en ambtenaren die deze vergunningen af moeten geven. Met als dwangmiddel een disproportioneel sanctieregime voor diegenen die zich hier niet aan kunnen of willen conformeren.

Bestuurlijke en strafrechtelijke dwang wordt ingezet om vormen van seks met wederzijdse instemming tussen volwassenen te criminaliseren.

Bij het aannemen van dit stigmatiserende wetsvoorstel zal de maatschappelijke positie van sekswerkers verder verslechteren. Het toch al lage vertrouwen van sekswerkers in de overheid zal verder afbrokkelen, bij misstanden zal het contact met justitie nog vaker vermeden worden. De overheid brengt hier letterlijk mensenlevens in gevaar.

Hoe kan het beter?

Door serieus te luisteren naar sekswerkers en op basis van gelijkwaardigheid met hen het gesprek aan te gaan zou de overheid tot betere wetgeving kunnen komen.
Zo wordt het mogelijk om in overleg met sekswerkers en hun belangenorganisaties te komen tot een duurzaam prostitutiebeleid. Een goed voorbeeld hiervan is Nieuw-Zeeland, waar sekswerkers dezelfde rechten hebben als ieder ander in de beroepsbevolking.
Het versterken van de rechten van sekswerkers zorgt ervoor dat het eenvoudiger wordt bij misstanden wél de politie in te schakelen en zal uitbuiting op de werkplek helpen tegengaan. Zo dragen we wel bij aan de verbetering van de positie van sekswerkers, een door het ministerie van Justitie genoemd uitgangspunt bij dit draak van een wetsvoorstel.

De Wet Repressie Sekswerk, door sekswerkers zelf inmiddels zo genoemd, ligt tot 15 december ter consultatie.

Op wiens bureau? Nou… online. Het staat iedere Nederlander of Nederlandse organisatie vrij hierop te reageren.

Edwin IJsman

Aanbevelingen voor verder leesvoer:

Het blog van Zondares, een sekswerker die al jaren over dit onderwerp pent: http://zondares.blogspot.com/
Het blog van Felicia Anna, een Oost-Europese, Roemeense prostituee werkzaam op de Wallen in Amsterdam: http://achterhetraamopdewallen.blogspot.com
Decriminalising sex work in New Zealand: its history and impact – Fraser Crichton https://www.opendemocracy.net/beyondslavery/fraser-crichton/decriminalising-sex-work-in-new-zealand-its-history-and-impact

En voor diegenen die er echt zin in hebben, een paar links naar wetenschappelijk onderzoek:

Rottier, Joep
Decriminalization of Sex Work: The New Zealand Model An Analysis of the Integrative Sex Industry Policy in New Zealand (Aotearoa)
Wagenaar, Hendrik, Altink, Sietske & Amesberger, Helga
Designing Prostitution Policy : Intention and Reality in Regulating the Sex Trade
http://www.oapen.org/search?identifier=627654
Hendrik Wagenaar, ietske Altink, Helga Amesber;
Final Report of the International Comparative Study of Prostitution Policy: Austria and the Netherlands

Hendrik Wagenaar, Synnove Jahnsen;

Assessing Prostitution Policies in Europe

Ryan, Anastacia Elle (2019)
The sanctions of justice: a comparative study of the lived experiences of female sex workers in Scotland and New Zealand. PhD thesis, University of Glasgow
Siegel, D. (2015).
Closing brothels is closing eyes