Yolocaust – De Gedachtenpolitie

Ik word er soms zo moe van. Nu doet er weer een overigens belegen videootje de ronde op FB waarin een Duitse acteur zich druk gemaakt heeft over al degenen die poseren voor fotootjes in op en bij het Holocaust monument in Berlijn. Het is een zeer indrukwekkend monument waarbij rij na rij zware betonnen pijlers als een verzameling te dicht bij elkaar geplaatste grafzerken op een geaccidenteerd terrein naast de nieuwe Amerikaanse ambassade staan.

Dit is het filmpje:

Hier is dezelfde man aan het klagen over het toeristen gedrag in Auswitch.

Wanneer ik als toerist een andere stad bezoek ga ik graag een kerk of kathedraal in om met afgrijzen te bekijken hoeveel pracht en praal het geloof van de parochianen weer bij elkaar gesprokkeld heeft. Ik maak daar ook foto’s en realiseer mij dat ik loop over de overblijfselen van belangrijke mensen die er in hun tijd (beter nog: na hun tijd) werden begraven. Ik maak daar foto’s vooral om het bezoek aan de hand van de foto’s te kunnen herbeleven. Ook wel eens een selfie. Is dat oneerbiedig naar de kardinaals die er begraven liggen? Ik vind van niet.

Ooit bezocht ik eens de grote begraafplaats Pere Lachaise in Parijs waar onder andere Jim Morrison, de zanger van the Doors begraven ligt. Heeft u wel eens gezien wat de fans allemaal met zo’n graf uithalen? Afgelebberd gekust, aangehaald en afgeveegd.

Ik heb het Joden monument in Berlijn ook bezocht en er veel foto’s van gemaakt. De non en de tuinman hierboven zijn daar voorbeelden van. Als de makers van het monument of Berlijn geen interactie met het monument zouden willen toestaan, dan moeten ze maar een hek eromheen zetten.

Kort en goed vind ik dat iedereen selfies moet kunnen maken op in en bij het monument. Dat hoeft niet perse oneerbiedig te zijn. Dat is een manier van beleven en herbeleven van het moment van deze tijd.

Tot slot: Het is ook goed dat iemand de mensen die selfies maken confronteert met hoe anderen daar tegenaan kunnen kijken. Veel van de gefotografeerden uit het filmpje hebben hun excuus aangeboden en de betrokken foto’s van social media afgehaald…..

Net zo goed als mensen zich aangesproken kunnen volgend door mensen die selfies maken kunnen mensen die elkaar kussen in Auswitsch zich aangesproken voelen door mensen die daar wat van zeggen. Vrijheid blijheid. Ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat het type mens dat achter zijn computer ach en wee roept over selfies, hetzelfde type mens is dat in de oorlog wegkeek van wat er met Joden gebeurde….de man erkent zelve dat hij niets durfde te zeggen. Als je het ergens niet eens bent, heb ik geleerd er wat van te zeggen….

Blakker

20161115_4425

Waarom de nieuwe Blakker binnenkort toch failliet gaat.

Met een nieuw logo, winkelinrichtng en een nieuwe naam, want volgens de Amerikaanse commercials op TV spreek je Blokker voortaan uit als Blakker (eindigen met de kinderen-voor-kinderen-R) zullen ze het niet redden als er niet iets wezenlijks verandert, namelijk klantgerichtheid.

Deed gisteren de laatste stofzuigerzak in mijn stofzuiger. Dan is het voor mij ook tijd om de voorraad aan te vullen om niet voor onverwachte verrassingen komen te staan.

Ik had de vorige verpakking meegenomen zodat ik zeker wist dat ik de juiste zak zou vinden bij de Blakker. Maar hoe ik daar ook zocht, kwam de specificaties van mijn zak nergens tegen. Verkoopster: “weet u het merk en typenummer van uw stofzuiger?”. Om je de waarheid te vertellen wist ik op dat moment niet eens welk merk ik had, laat staan welk type. Ik heb tijdens mijn lange leven inmiddels een aantal verschillende merken stofzuigers versleten.

Op de fiets, door de motregen, naar huis. Heb alle nummers die ik kon vinden op de Bosch stofzuiger opgeschreven en ben weer teruggegaan. Op zoek naar de Bosch stofzuigerzak type BSD3023. Er hingen veel verpakkingen van dat merk maar niet met mijn zaknummer er bij.

Verkoopster aangesproken. “Als het er niet bij hangt hebben wij het niet”. “En wat adviseert u mij?” “Bij de Handyman in Rijswijk hebben ze alles.” Maar om nou in de regen van Kijkduin naar Rijswijk te fietsen was ook geen optie. “U kunt ook even bij de Hubo informeren, die hebben soms ook wel wat”.

Ik naar de HUBO, een paar winkels verderop. Ik was de enige klant in de winkel waar de twee aanwezige personeelsleden erg druk waren. Een van de twee passeerde mij tweemaal met de woorden “Ik kom zo bij u”. Het leek de horeca wel. Het andere personeelslid stond langdurig te telefoneren. Hier heb ik geen zin in, gewoon weggegaan.

Ben naar huis gefietst, achter mijn computer gekropen en “stofzuigerzak BSD3023” gegoogled. Via Ideal betaald en morgen worden ze thuis afgeleverd. Portikosten 2,95. Voor dat geld kan ik niet per fiets of bus naar Rijswijk heen en weer. Stofzuigerzakkenbestellen.nl zal het wel redden.

Hoe tevreden zou ik niet over de nieuwe Loosduinse Blakker zijn geweest als ze zelf mijn zakken via hun internet hadden besteld.

 

Camiel, Yuri en de voorbeeldfunctie bij NOC-NSF

NOC-NSF heeft aparte ideeën over haar sporters, haar officials en de voorbeeldfunctie die zij innemen in de samenleving. Haagspraak is natuurlijk niet de enige die dat ziet. Zo werd er op Twitter gisteravond gehakt gemaakt van IOC-lid Camiel Eurlings die de zilveren medailles uitreikte aan de Nederlandse hockeysters.

Uiteraard heeft de heer Eurlings, aangeklaagd voor mishandeling, al eens aangifte gedaan tegen de betreffende vrouw wegens smaad. Maar voor de geloofwaardigheid van de Nederlandse sportbobo is deze zaak niet goed. De enige positieve tweets over Eurlings kwamen dan ook uit kringen rondom NOC-NSF:

(Onze excuses, we konden deze tweets niet tijdig vinden.Mocht u ze tegenkomen, reageer dan even in de comments.)

Tot slot kwam een enkele twitteraar nog met een hoopvol bericht:

Oerol in Kijkduin

20160610-1785Een poosje geleden zag ik een roestig silhouetfiguur staan bij het Juttersmuseum van Ome Jan in Kijkduin.
Ome Jan verzamelt van alles en nog wat dus dat kon er ook nog wel bij.
Toen ik hier vandaag eens goed naar keek zag ik dat in het metaal woorden waren gestanst. “Eb en vloed wachten op niemand” stond er geschreven. Een hele mooie zin die meteen tot mijn verbeelding sprak. Foto gemaakt en op flckr en op facebook gezet. Niet omdat de foto zo bijzonder was maar omdat de tekst breed gedeeld moest worden vond ik. Na een paar minuten plaatste Casper een comment op facebook met een verhaal over de oorsprong van dit bijzondere beeld.
Het is er één van de 300, waarvan op één daarvan de tekst staat die door zijn moeder was aangeleverd
De wereld is klein.

De link laat het hele programma van Oerol 2008 zien, er zijn ook filmpjes op.
De tekst van het onderdeel “Opdrift” staat hieronder.
Opdrift – Oerol – 2008
Metalen silhouetten met ‘wijze-uitspraken’ over tijd trokken tijdens het Oerol Festival in tien dagen langzaam van oost naar west langs het Noordzeestrand, Terschelling 2008. De driehonderd silhouetten zijn door het publiek achter¬uit¬lopend verplaatst, want zo bewegen wij ons naar de toekomst. In totaal is zes kilometer, maal driehonderd silhouetten, is achtienhonderd kilometer achteruit lopen. Dit werd begeleid door bewegingstheater en livemuziek. Bewegingstheater, op de grens van de dagelijkse werkelijkheid, bevreemdend maar tegelijk ook informeel en schijnbaar toevallig waardoor de bezoekers ook zelf acteurs werden. Bij het project Opdrift gaat het over de ‘uitgestelde ontmoeting’ die tijd zichtbaar maakt. De spanningsboog die ontstaat als je een afspraak maakt in de tijd, want afspraken maken tijd beleefbaar.Bij Opdrift gaat het ook over het wonder van de tijd, zoals bijvoorbeeld het jezelf verliezen in de tijd door actieve deelname. Voor het verzamelen van de ‘wijze-uitspraken’ is o.a. via een kettingmail vooraf gevraagd in tien woorden een ‘wijze-uitspraak’ in te sturen, met een toelichting van maximaal honderd woorden. De ‘wijze-uitspraken’ zijn gebundeld in het boek Opdrift, waarvoor Wilbert Cornellisen, dichter en essayist, een inleiding heeft geschreven. Hij laat ons daarbij alle hoeken van de tijd zien. Van het proces en de reis langs het strand is een filmisch verslag gemaakt. De silhouetten hebben na Oerol nog op locaties in de Peel en in Salland hun opwachting gemaakt, daarna zijn ze afgeleverd aan de nieuwe eigenaren die het project daarmee mede mogelijk hebben gemaakt.
Het Juttersmuseum van Ome Jan is te vinden in de duinen achter het Atlantic Hotel in Kijkduin.

Blogbal 2016 (5) – Dansuh Dansuh Dansuh

Oud Zeikwijf danst_56A6819

Blogbal Dansuh _56A6822

Met Mijnheer OZ_56A6829

_56A6840

OZ, oftewel Oud Zeikwijf, gaf het goede voorbeeld met Mijnheer OZ: Ze zwierden er lustig op los.

Mijn foto’s van:

Update

en een fillumpjuh van José om het wat kracht van geluid bij te zetten: