Dodenlijst van asielzoekers voorgelezen

Vandaag toog een groep Iraakse asielzoekers vanuit de Sacramentskerk aan de Sportlaan richting Utrecht. Hier had gisteren een bekende van hen geprobeerd een einde aan zijn leven te maken: door zichzelf in brand te steken.

De poging mislukte en Ahmed is nog in leven. Wel bracht zijn wanhoopsdaad behalve de Iraakse Hagenezen nog een flinke groep sympathisanten en uiteraard een lokale groep asielzoekers uit Utrecht op de been voor een demonstratie aldaar.

De demonstratie leidde vanaf het asielzoekerscentrum waar Ahmed zichzelf in brand stak naar het kleurloze kantoorgebouw van de IND in de binnenstad. Voor het gebouw van de IND werd onder anderen door Kwinten, de spreekbuis van de vluchtelingen in de Sacramentskerk, een speech gegeven. Onderdeel van zijn speech was een dodenlijst. Deze is, zoals hij zelf aangaf, bij lange na niet volledig, maar op zichzelf al indrukwekkend genoeg.

Het COA, Centraal Orgaan Asielzoekers, liet in een interview met RTV Utrecht ook nog van zich horen. Zij wisten te melden dat de asielzoekers niet uit Utrecht, maar uit andere delen van het land kwamen. Bravo! Deze zinloze opmerking wordt nog wranger als je je bedenkt dat de immigratieauthoriteiten in Nederland deze mensen het hele land doorslepen, als een rondreizend circus van AZC naar AZC, inclusief gezinnen en kinderen. Een Irakees die zichzelf in brand steekt, is vanzelfsprekend bekend bij groepen Iraakse asielzoekers elders in het land.

Ongedocumenteerden marcheren tussen hoop en vrees

Gistermiddag vond een demonstratie plaats van de uitgeprocedeerde asielzoekers die op de Koekamp in Den Haag verblijven. Onder het motto “Wij  blijven hier! Wij willen onderdak en verblijfsrecht!” verblijven zij hier sinds 19 september en protesteren zij tegen het migratiebeleid in Nederland.

De uitgeprocedeerde asielzoekers zouden volgens het huidige asielbeleid terug moeten naar het land van herkomst. In een aantal gevallen blijkt dit in de praktijk niet mogelijk, veelal omdat het land van herkomst ze weigert. Deze uitgeprocedeerden vallen in het systeem tussen wal en schip: zonder recht op opvang belanden zij veelal op straat. Af en toe worden zij gearresteerd en enige tijd opgesloten in vreemdelingendetentie, wat in de praktijk een soort gevangenis is. Zei het dat de gevangenen die zich hierin bevinden geen misdaad gepleegd hebben. Na enige tijd vreemdelingendetentie te hebben gezeten worden zij dan weer op straat gezet.

De praktijk van het Nederlandse asielbeleid wordt de afgelopen jaren keer op keer bekritiseerd door onder andere Human Rights Watch en Amnesty International. Beide organisaties hebben stevige kritiek op de mensenrechtensituatie van asielzoekers in Nederland. Het rapport van Human rights Watch ‘Fleeting Refuge: The Triumph of Efficiency Over Protection in Dutch Asylum Policy’ concludeert dat het beleid op een aanzienlijk aantal punten tekortschiet en dat zelfs gesproken kan worden van een schending van het internationaal vluchtelingenrecht. (Quote uit: http://www.johannes-wier.nl/news.php?news=105)

De toekomst van de groep die in Den Haag verblijft is ook onduidelijk. Binnen de huidige politieke situatie lijken deze mensen weinig hoop op een toekomst te hebben. Dit kan de Nederlandse overheid mede aangerekend worden.

Zie ook: http://hofstijl.nl/2012/09/19/onuitzetbaren-op-de-stoepen-van-de-macht/ voor een eerder artikel uit dit dossier op Hofstijl.nl