In memoriam Ferry van Maanen

Hoe ziet de uitvaart van een activist eruit? Niet persé heel anders dan die van een bakker of een registeraccountant. De toespraken verschillen wel, de mensen in de zaal ook.

Gisteren nam bij Crematorium Ockenburg een volle zaal afscheid van Ferry van Maanen, een man die zich zeker vier decennia ingezet heeft voor een betere wereld voor mens en dier. Eind jaren ’70 was hij al actief bij het Haags Vredesplatform. Ferry hielp mee met de organisatie van Nederlands grootste demonstratie ooit: op 29 oktober 1983 liepen 550.000 mensen door de straten van Den Haag in protest tegen de plaatsing van kruisraketten. Later was hij onder andere betrokken bij Occupy Den Haag, bij de acties van ongedocumenteerden op de Koekamp en in de Sacramentskerk. Als dierenliefhebber was hij ook veel te vinden bij de protesten tegen het BPRC in Rijswijk, waar apen worden gebruikt voor dierproeven. Jarenlang zette Ferry zich ook in voor Emmaus, in de kringloopwinkel op de Beeklaan. Soms speelde hij voor Sinterklaas.

Opa Water

Bij velen stond Ferry bekend onder zijn bijnaam ‘Opa Water’. De eerste vermelding van zijn bijnaam lijkt van oktober 2011 te zijn, waarin Dirk den Haan hem filmt terwijl hij jerrycans met water haalt voor het tentenkamp van Occupy. Opa water, die leed aan reumatoïde artritis, sleepte deze dagelijks van zijn huis naar het Malieveld. Later deed hij hetzelfde voor de uitgeprocedeerde vluchtelingen op de Koekamp.

Ferry voerde zijn verkregen bijnaam zelf op Twitter en verder oa. in de commentaren die hij op Haagspraak gaf. Onze Happy Hotelier voorzag iedere post waar hij ooit op reageerde van een tag

Praktische zaken

Ferry mopperde en klaagde regelmatig en zat bij de acties voor Occupy en de vluchtelingen regelmatig met de handen in het haar. Toch maakte hij de zaken in de praktijk niet moeilijker dan ze waren. Als gepensioneerd bouwvakker wist hij als geen ander waar je hout kon halen voor die vloer of dat  hokje dat een koude tent of kerk leefbaar hield in de winter en kwam hij desnoods zelf langs met zijn accuboor.

Als er bij Occupy kapotte tenten afgevoerd moest worden met daarin zaken die geen mens (zeker geen authoriteiten) ooit meer terug wilde zien dan stond zijn autootje ook klaar. Opa water stond borg voor benodigdheden als mobiele toiletten en regelde ze indien nodig. Geregeld leed hij hierbij zelf financiële schade. Achteraf hoorde je hem hier nooit meer over.

De man met de rollator

De Occupiërs lieten Ferry in 2011 niet helemaal aan zijn lot over met het dragen van de jerrycans. Na enige tijd werd het duidelijk dat Ferry inmiddels niet meer zo goed ter been was en kreeg hij van hen een tweedehands rollator.

De rollator van Opa Water
De rollator van Ferry van Maanen, bijgenaamd ‘Opa Water’, foto: Oenkenstein

Op het drassige Malieveld, waar meestal niet gereden kon worden, sjouwde hij deze voortaan ook met zich mee. Bij latere acties in de vijf jaar die volgden vormde de rollator een dankbaar platform voor zijn vele borden met protestteksten. Een kleurige hoge hoed, ooit gemaakt voor een demonstratie tegen bankiers die de democratie in Europa gijzelden, maakte zijn verschijning compleet. Bij elke volgende demonstratie werd de hoed van nieuwe teksten voorzien.

uitvaart van een oude activist
De uitvaart van een oude activist, foto: Edwin IJsman

Thuis had Ferry zijn kat en zijn volkstuin. Of hij familie had en vrienden buiten het activistenmilieu is mij niet bekend. De volle zaal bij de uitvaart gaf vooral een doorsnede te zien van activistisch Den Haag, met af en toe een raadslid en een enkele wethouder erbij. Ze zullen hem missen, iemand anders zal nu het water moeten dragen.

In de toespraken kwam verder naar voren dat Ferry, die vaak samenwerkte met kerkelijke organisaties als STEK, zelf niet gelovig was. Ik vermoed ook dat hij in een eventueel hiernamaals snel een misstand zou vinden om een actie tegen op te zetten. Opa Water was immers niet onverwoestbaar, hij was wel onverzettelijk.

Blijf dwars!

Edwin IJsman

Van Iraaks vluchteling tot Haags kunstenaar?

Alweer bijna een jaar geleden schreef Haagspraak over beginnend kunstenaar Allawy Alsofy. Sindsdien heeft hij, ondanks de onzekerheid in zijn bestaan als vluchteling, veel nieuwe schilderijen gecreëerd. Vandaag bereikte ons het bericht dat hij een verblijfsvergunning heeft gekregen.

Haagspraak feliciteert hem met deze positieve ontwikkeling in zijn leven en hoopt dat hij in de toekomst nog veel van zich zal laten horen, uiteraard het liefst als Haags artiest.

https://haagspraak.nl/2013/07/12/vluchteling-en-kunstenaar/

Einde aan strafbaarstelling illegaliteit

Vandaag was in verschillende media te lezen dat de PvdA, na een jaar lang actievoeren van verschillende organisaties, individuen en haar eigen lid Sander Terphuis, gevold door een stevige afstraffing bij de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen haar steun aan de Strafbaarstelling voor Illegaliteit heeft ingetrokken.

Via de Facebookpagina van Rechtopbestaan en de Twitteraccount van onder andere Sander Terphuis komen wij te weten dat EenVandaag langs is gekomen in de Sacramentskerk aan de Haagse Sportlaan.

Ook is Sander Terphuis er op bezoek gekomen. De sympathieke ex-worstelaar uit Iran met zijn jampotglazen hoorde bij de zeer weinige PvdA’ers die het afgelopen jaar nog geloofwaardig waren als het aankwam op humaniteit en solidariteit.

Deze ontwikkeling is een klein lichtpuntje in voor ongedocumenteerde vluchtelingen in Nederland. De huidige situatie, waarin vluchtelingen nauwelijks aanspraak kunnen maken op hun mensenrechten, vastgelegd in diverse door ons land ondertekende verdragen, blijft echter onveranderd, blijft ongewijzigd. Sterker nog: een wet die in februari nagenoeg zonder publiciteit door de beide kamers van het parlement geloodsd werd, maakt de razzia in Nederland weer mogelijk:

http://www.rijksoverheid.nl/nieuws/2014/02/11/teeven-breidt-mogelijkheden-vreemdelingentoezicht-uit.html

Zonder tussenkomst van de rechter mogen nu woningen doorzocht worden waarvan de poltie vermoed dat er zich ‘illegalen’ bevinden. De enige beperking die de wet geeft, is de mededeling dat ‘geen voorzienbare substantiële schade’ toegebracht mag worden aan de woning of aanwezige voorwerpen’. Hiermee heeft iemand die een ongedocumenteerde vluchteling huisvest nu minder recht op huisvrede dan de gemiddelde crimineel.

 

 

Edwin IJsman

De Paus is terug in de kerk

In de jaren 1925 en 1926 is de Sacramentskerk aan de Sportlaan in Den Haag gebouwd. Het teruglopende kerkbezoek leidt op 31 augustus 2008 tot sluiting van de kerk die ongebruikt achterblijft in de Vogelwijk. Een wijk waarin de bewoners zich onrustig voelen over het verdere vervolg op deze plek, die het bisdom van Rotterdam liever kwijt dan rijk is. Er lijken plannen te bestaan om na afbraak van de kerk te komen tot een appartementencomplex.

Op 12 januari 2013 wordt de wijk opgeschrikt door het feit dat de kerk die nacht gekraakt is. Een groep asielzoekers vindt er zijn plek in.

Wat is er gebeurd? Sinds 19 september 2012 bivakkeren er uitgeprocedeerde asielzoekers op Koekamp, gesteund door verschillende groepen waar men nog mensen vindt met sociaal gevoel in hun donder. Burgemeester Van Aartsen is “not amused” en geprikkeld door de voorafgaande perikelen met de Occupybeweging begint hij, gesteund door de VVD, CDA en PVV, een treitercampagne, door de eis te stellen dat de tenten open moeten blijven, ook bij het koude weer. Er is een constante agressieve politieaanwezigheid en cameratoezicht. Op 13 december 2012 wordt het kamp, als climax van de genoemde treitercampagne, door een afdeling van de politie hardhandig ontruimd. 28 Vluchtelingen en sympathisanten worden aangehouden. Na hun vrijlating moeten zij, even als de niet aangehouden vluchtelingen, het verder maar weer zelf uitzoeken. Daarover maakt de “burgervader” zich niet druk. Op verschillende locaties vinden de vluchtelingen onderdak bij sympathisanten. De situatie kan zo niet blijven.

Paus Franciscus' portret in de Sacramentskerk
Paus Franciscus’ portret in de Sacramentskerk

Dan wordt dus op 12 januari 2013 de kerk gekraakt door een door burgemeester Van Aartsen verguisde groep sympathisanten. Sindsdien huizen de vluchtelingen daar. Na enige tijd zorgt een van de vluchtelingen dat de klok aan de toren weer op tijd loopt. En nu in december zie ik een foto van de paus in de kerk hangen. De paus, die eerder op Lampedusa kwam om zijn verontwaardiging uit te spreken over de manier waarop Europa met vluchtelingen omgaat. De vluchtelingen in de Sacramentskerk zien hem als een held. Een held met sociaal gevoel in zijn donder.

Teun Wolzak

Expositie ‘Vluchtelingen in de knel’

Gisteren vond de opening plaats van de fototentoonstelling ‘Uit de schaduw’. Fotografen Katarína Gališinová en Frans Ohm exposeren hun foto’s van de actie van de ongedocumenteerde asielzoekers die in de Haagse Sacramentskerk verblijven.

Beiden zijn al nagenoeg vanaf het begin betrokken bij de groep uitgeprocedeerde asielzoekers, die in de herfst van 2012 demonstreerde op de Koekamp bij Centraal Station. Sinds vorige januari hebben de, voornamelijk Iraakse, vluchtelingen in de Sacramentskerk in de Vogelwijk een voorlopig onderkomen gevonden.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De fotografen

Frans Ohm, die in de praktijk de contactpersoon is tussen individuele vluchtelingen uit de Sacramentskerk en Vluchtelingenwerk, is na zijn loopbaan in de rechtsbijstand gaan studeren aan de Fotoacademie in Rotterdam. Hij kiest ervoor om de aktie en het dagelijkse leven van de groep te documenteren.

Katarína Gališinová, studente Fotografie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, mist als Slowaakse in Nederland zelf haar familie, de taal en de tradities van haar land. Zij brengt in de Sacramentskerk veel tijd door met de ongedocumenteerden, die zij naar eigen zeggen als ‘een tweede familie’ is gaan beschouwen. Zij kiest voor een persoonlijke benadering die uitgaat vanuit de beleving van iemand die migrant is onder de migranten.

Gezamenlijk bieden zij een unieke inkijk in het leven van een groep mensen die in Nederland tussen wal en schip is beland. De foto’s zijn te zien tot en met 8 januari in Buurt- en kerkhuis De Oase, aan de Van Meursstraat 1 te Den Haag.

Edwin IJsman

Wie, wat, waar

11 december 2013 t/m 8 januari 2014
Buurt- en kerkhuis De Oase
Van Meursstraat 1, 2524 XN Den Haag