De beeldenstorm is in aantocht


Het is alweer een tijd geleden dat ik foto’s maakte op het Burgemeester De Monchyplein. Het was mooi weer met de zon uit de goede hoek.
Nadat ik de gebouwen had vastgelegd viel mijn oog op de grote reliëfs aan de muur.

Ik kende ze wel maar het licht viel nu anders. Het reliëf dat opviel was gemaakt door Gerard Remmen. Gezien de producten die te zien zijn zal het wel met voorspoed en welvaart te maken hebben.
Ik merkte voor het eerst dat drie afgebeelde vrouwen met ontbloot bovenlijf stonden en dat ze qua kleding niet westers waren weergegeven.
De vrouw rechts droeg een korenschoof op het hoofd, iets dat aan de overzeese gebiedsdelen deed denken.
De vrouw met het gesloten gewaad had bovendien ook nog een uil aan haar voeten.
De uil is van oudsher een symbool van kennis en wijsheid .
Vond het ineens een vreemde combinatie, drie vrouwen met ontbloot bovenlijf en bij de geklede westerse vrouw het symbool van wijsheid.
Ik merkte ineens dat de beeldenstorm van de laatste jaren mijn denken heeft beïnvloed.
Zelf had ik nog nooit zo naar deze beelden gekeken en ik denk velen met mij.

Dit reliëf van Gerard Remmenzal waarschijnlijk zijn laatste tijd wel gehad hebben gezien de ontwikkelingen die nu gaande zijn.
Wel jammer want ik zag alleen hoe mooi het was en niet dat je er met een andere bril naar kan of moet kijken.
Grote steden bezitten veel kunst waar ineens anders naar gekeken kan worden. Wel jammer dat onbevangen ergens naar kijken en genieten zijn langste tijd heeft gehad.

Twee reebruine ogen die keken mij aan


Het was mooi weer en ik zou op de fiets naar het Belgisch Park gaan.

Halverwege – bij het Catshuis – zag ik een paar mensen staan wijzen richting Sorghvliet.
Ineens schoot mij een twitterbericht te binnen van Mariëlle Ernst; zij had een hert gezien bij het hek van Sorghvliet.
Ik zette mijn fiets op slot en liep naar de overkant naar het groepje mensen , ik begreep uit de gesprekken dat ze het hertje hadden gezien.
Na een tijdje gewacht te hebben, ging de groep verder en ik liep naar mijn fiets terug.

Bij m’n fiets aangekomen keek ik nog een keer om en ineens zag ik achter het hek iets bewegen en inderdaad het reebokje verscheen. ik pakte vlug mijn camera deed de tele erop en maakte snel een foto.

Ik liep weer richting hek en het bokje verdween. Ik duwde mijn camera tegen het hek en wachtte een tijd. Het wachten werd beloond want het reebokje kwam aanlopen en keek mijn richting op. Ik maakte snel wat foto’s.

Het geluid van de camera maakte hem niet aan het schrikken maar het bokje ging er wel vandoor.

Snel bekeek ik even mijn foto’s en na goedkeuring ging ik naar mijn fiets en verder een andere richting op dan ik oorspronkelijk van plan was.
Thuis bij het bekijken van de foto’s bedacht ik dat het best wel zielig was zo’n verdwaald hertje in een park zonder soortgenoten. Het is vermoedelijk door de ingang naar binnen geraakt want het water van de Haagse Beek stroomt alleen zichtbaar uit het park en is door een hek goed afgesloten.
Ze zouden het reebokje moeten vangen en weer herplaatsen op een plek waar hij soortgenoten kan ontmoeten. Want zoals het nu leeft, lijkt mij niet leuk.
Maar om de entreekaarten verkoop te stimuleren is het wel een goeie trekpleister :-).

Dient Den Heer met blijdschap Lynckerstraat

Lynckerstraat

Het is alweer een tijdje geleden dat ik door de Lynckerstraat fietste.
De Lynckerstraat is een zijstraat van de Gaslaan en loopt parallel aan de Loosduinseweg.
Het is een straat met kleine eengezinshuizen met aan één kant een aantal werkplaatsen.
Halverwege de straat viel mijn oog op een huis dat er anders uit zag.

Lynckerstraat 27-31, Evangelisatie-gebouw

Het had een hogere gevel en er zaten wat gevelstenen aan de muur.
De stenen links en rechts waren te ontcijferen als Anno 1894.
Op de steen in het midden was iets van ‘Psalm‘ leesbaar.

Ook een buurman kon mij niet verder helpen.

gevelstenen deels leesbaar

Via speurwerk op het internet kwam ik er achter dat het een kerkje betrof.
Dient den Heer 1895 NH Evangelisatie

Het Evangelisatie-gebouw: ‘Dient de Heer met blijdschap’,

geopend 15 januari 1895 door Ds. I.G. Knottnerus
De psalm waarnaar op de middelste steen verwezen wordt is Psalm 100:2

Dient de Heere met blijdschap,
kom voor Zijn aangezicht met
vrolijk gezang

Bewerkte versie naar info Reliwiki

tekstbron
Reliwiki

On the Sun(ny )Side of the Street

Al jaren is hij te zien maar vooral te horen, straatzanger Sun Vlietstra .
Sun speelt voornamelijk in het centrum, soms is zijn geluid te horen in de Wagenstraat ter hoogte van de H&M maar de laatste tijd staat Sun op de Grote Marktstraat tegenover de Bijenkorf.
Zijn stem is krachtig en al van verre te horen: de liedjes dansen door de Grote Markt en krijgen veel waardering van de voorbijgangers, die van zijn repertoire genieten.

Maar er is ook een andere, minder leuke kant aan het zingen op straat.
Zo wordt hij regelmatig door toezichthouders bekeurd of gesommeerd om te vertrekken.
Menige bekeuring ad €190 heeft hij al gekregen van de toezichthouders .
Sun probeert al anderhalf jaar zijn probleem op de agenda te krijgen en dat is nu gelukt.
Er is contact met Peter Ankerman van de HSP, over een officiële vergunning om te mogen spelen.
maar door de corona crisis is de prioriteit op een lager pitje gezet.
Den Haag heeft behoefte aan een goede straatmuzikant die stadgenoten maar ook de dagjesmensen een glimlach op het gezicht tovert met zijn liedjes.
Daarom een vraag:
Laat Sun Vlietstra blijven vooral in deze tijd waar menigeen een beetje somber is gestemd. Het brengt net dát beetje vreugde in de harten die zo nodig is.

Sun Vlietsta in de Passage

Suikervilla


Vrijstaande villa uit 1913 aan de Tobias Asserlaan, gebouwd door architect L.J. Falkenburg naar ontwerp van de architect G.J. Hamer in opdracht van de familie P. Eschauzier.
Uitvoerder was de Hollandsche Maatschappij tot het maken van werken in Gewapend Beton te ‘s- Gravenhage.
P. Eschauzier ging als jongeman naar Nederlands Indië, waar hij een redelijk fortuin maakte in de suiker.
In de tachtiger jaren van de 19de eeuw keerde hij met zijn gezin terug naar Nederland, waar de Eschauziers een woning in Den Haag betrokken. Later verhuisden ze naar de nieuw gebouwde villa.

(Tekstinfo/bron Het Nieuwe Instituut &monumentenzorg Den Haag)