Het Indisch Monument

 

Veel inwoners van Den Haag en daarbuiten kennen Het Indisch Monument.
Elk jaar op 15 augustus vindt daar de Nationale Indië-herdenking plaats.
Op die dag leggen veel mensen bloemen en kransen neer,steken grote zonnebloemen in het monument.
Het monument is een ontwerp van de kunstenaar Jarosslawa Danowa.
Wat velen niet weten is dat aan de achterkant een plantenbak wordt gebruikt om daar na een crematie de as van de overledene met Indische roots in te strooien


Er worden dan bloemen bijgeplaatst en soms plaatst men er kaarsen of lampjes bij.


Toen ik er was en foto’s maakte was er iemand bezig om ,bij de as van zijn moeder een nieuwe kaars te plaatsen.
Dat deed hij elk jaar op haar verjaardag. Hij vertelde dat hij in de buurt woonde en tijdens het rondje hardlopen,kwam hij langs de achterkant van het monument en groette altijd zijn moeder.
Hij vond het ook een mooie gedachte dat elk jaar de overledenen die aan de achterkant van het monument verstrooit werden mee herdacht werden .

 

 

Uit de as herrezen


Het is alweer een hele tijd geleden dat ik met bus 24 naar het centrum ging. Bij de Groot Hertoginnelaan keek ik bijna automatisch richting de Kroatische ambassade. Tot mijn verrassing zag ik dat de steigers rondom het ambassadegebouw waren verdwenen. Ik drukte op de stopknop, stapte uit en liep naar het gebouw.
Jarenlang was het ambassadegebouw een doorn in het oog van de bewoners van de wijk Duinoord. Het pand verkeerde al jaren in een staat van verval. Ondanks de vele protesten van buurtbewoners bleek ook de gemeente weinig te kunnen uitrichten.

Het pand in verwaarloosde toestand

Op een bepaald moment verhuisde de ambassade naar de Surinamestraat en zou het pand aan de Groot Hertoginnelaan worden verkocht. De verkoop stagneerde echter en in de tussentijd gebeurde er niets aan het gebouw.
Maanden later zag ik tot mijn verrassing dat het ambassadegebouw in de steigers stond en dat er volop werd gewerkt.
De restauratie duurde maanden, maar het resultaat mag er zijn: het pand is als het ware uit zijn as herrezen en schittert weer als een juweel aan de Groot Hertoginnelaan.

Toen ik uiteindelijk bij de prachtig opgeknapte villa aankwam, keek ik meteen naar het koperen naambord aan de gevel. Tot mijn verbazing zag ik dat de Kroatische ambassade opnieuw in het pand was gevestigd.

Waarom de ambassade na de verhuizing weer is teruggekeerd, is mij een raadsel. De bekende broekzak-vestzakconstructie ontgaat mij volledig. Eén ding staat echter vast: de villa is weer de parel van de Groot Hertoginnelaan.

OMDAT WIJ SINTI & ROMA ZIJN

Dinsdag 28 april zag ik in de Vondelstraat dat het Roma-en Sintimonument was vervangen. Tot mijn verbazing was het oude monument van Eric Claus (2006) verdwenen en stond er een nieuw gedenkteken met de namen van vermoorde Roma en Sinti uit Den Haag.

Navraag bij de gemeente leverde niets op. Op een website van TWM van Berkel kreeg ik via mail uiteindelijk duidelijkheid,er is gekozen voor een nieuw monument en het oude werk is teruggegeven aan de kunstenaar Eric Claus.De officiële onthulling vindt plaats op 4 mei 2026.

Hieronder het oude monument van ERIC CLAUS

Met dank aan TWM van Berkel voor het meedenken en de informatie.

meer info op https://vanberkelbeelden.pictures/beeldhouwers/a-i/eric-claus/gedenkplaat-gedeporteerde-haagse-sinti-en-roma/

Rabbinale bakkerij Aloemoh

In januari 2011 maakte ik een wandeling en zag ik een boogveld met een gevelkopje. Ik maakte een foto, plaatste deze op Flickr en gaf het de titel ‘Leerling banketbakker’. Sindsdien keek ik er altijd even naar als ik erlangs liep.

Eind 2025 liep ik weer in de straat en besloot ik uit te zoeken wat er over het pand bekend was. Tijdens mijn zoektocht op internet vond ik diverse informatie. Zo bleek banketbakker Gussenhoven er ooit te zijn begonnen.

In 1931 vestigde Jacob Aronson zich in Den Haag en opende in het pand aan de Wagenstraat 125a de brood- en banketbakkerij ‘Aloemoh’. Deze bakkerij stond onder rabbinaal toezicht en was een bekend begrip binnen de Joodse gemeenschap.

Naast brood en banket waren zij gespecialiseerd in bolussen, hamansoren, kiesjelies en verse challos. Jacob Aronson adverteerde regelmatig in het Nieuw Israëlitisch Weekblad om zijn waren aan te prijzen.

Hoewel het bedrijf aanvankelijk goed liep en er zelfs nieuwe filialen werden geopend, werd de zaak in 1937 door een onbekende oorzaak failliet verklaard.

Volgens de archieven van de Oorlogsgravenstichting en het Haags Gemeentearchief kende de familie een tragisch einde: Jacob Aronson en zijn gezin kwamen in 1943 om in vernietigingskamp Sobibor.

bronnen: NIW,Delpher,haags gemeentearchief,Oorlogsgravenstichting .

Oorverdovend protest bij de Russische ambassade

 Dinsdag 24 februari besloot ik om met bus 24 naar het Vredespaleis te gaan , daar uit te stappen en via de wijk Archipel naar het centrum te lopen. Vlak voor de halte Banstraat keek ik heuvelopwaarts richting de Russische ambassade. Ik zag wat linten en andere versieringen en drukte razendsnel op de stopknop om uit te stappen. Ik liep naar de ambassade en een hels kabaal kwam mij te gemoed. Er bleken vier orgels voor de deur van de ambassade te staan die hele dag het Oekraïense volkslied ten gehore brachten.

Na wat vragen hier en daar kwam ik er achter dat het om een protest ging tegen de inval en oorlog,van Rusland tegen Oekraïne die op 24 februari 2022 was begonnen. Het gehele project  was georganiseerd door de kunstenaar Teun Castelein . 

De  prachtige orgels kwamen vanuit Leiden naar Den Haag om hun steentje bij te dragen aan het protest. De ambassadeur schijnt woedend de politie gebeld te hebben maar Teun had toestemming aangevraagd en gekregen om zijn kunstproject te mogen uitvoeren.

Van wandelen door de Archipelbuurt is het die dag niet meer gekomen en besloot om binnendoor naar tram 3 te wandelen die mij weer thuis bracht.