Stoeptegel Automatisering

Gisteren werd Inez Weski in Zomergasten aan de tand gevoeld, Ik viel er later in. De interviewster irriteerde mij, omdat ze verschillende malen tevergeefs vrij direct naar allerlei privé zaken  vroeg waarvan Inez duidelijk had aangegeven dat ze er niet over wilde praten.  Aan de andere kant: “Waarom ga je er dan zitten, dame, als je zoveel niet wilde vertellen?” zo vroeg ik mij af. Vanmorgen in NPO 1 spraken de aanwezigen op radio  nog even na over deze vertoning en een van de dames zei dat ze op het puntje van haar stoel had gezeten omdat Inez juist zoveel van zichzelf had prijs gegeven zonder dat ze in detail over haar privé leven had gesproken. Dat vond ik dan ook wel weer een grappige manier om ernaar te kijken. Stoeptegel Journalistiek was een woord dat ze in de mond nam terwijl ze uitweidde over hoe de journalisten tegenwoordig nieuws duiden: Op de stoep wordt een microfoon onder iemands neus gehouden en die moet er dan maar een uitspraak over doen: met andere woorden: “Geen enkele diepgang”.

Een van mijn mederedacteuren duidde dit vanmorgen zoals het plaatje hierboven.

Dat bracht mij weer op de gedachte om de term Stoeptegel Automatisering op te werpen. Met FB kan je je gedachten ook een leuk kleurtje geven om wat de aandacht te trekken:

 

Hoezo stoeptegel automatisering. Bij een verzekerings tussenpersoon moest ik vanmorgen via de site een formulier invullen. Al mijn NAW gegevens moest ik daar invullen, terwijl die op hun site al voorhanden zijn.

Volgens mij is het toppunt van geïntegreerde automatisering dat je maar eenmaal bepaalde gegevens moet invullen. Iedere volgende invul oefening kan fouten genereren.

Op een andere site moest ik ook formulieren invullen. Pas na tijdrovend heen en weer gebel en een gesprek met een automatiseringsmedewerker bleek dat ik twee accounts in plaats van een account had……een simpele anti dummies regel is dat je vraagt of iemand tweemaal een account wil hebben….

Tenslotte heb ik mijn Museum Jaarkaart opnieuw gekocht voor een jaar, omdat ik naar het KunstMuseum ging…. die moet je dan onmiddellijk activeren via de site. Eerst logde ik in en wilde ik een kaart bijvoegen…en ja hoor weer alle naw gegevens invullen…..vervolgens vragen ze naar  je voornaam en naar je initialen, maar als je dat invult komen je initialen als je voornaam op je kaart te staan….H.A.P.P.Y. Hotelier dus in plaats van H. Hotelier….dat vond ik niet fijn dus ik ging bellen. Ik mopperde tegen de mijnheer die het voor mij heeft recht gezet en hij vond ook dat het een dingetje was dat je weer alles moest invullen. Het was trouwens nog een tikje erger: Omdat ik alles opnieuw moest invullen dacht ik je moet zeker niet ingelogd zijn, anders breng je die arme site weer in verwarring en zijn er dadelijk weer onduidelijkheden zoals hierboven bij die andere site. Dus ik logde uit….vulde alles in en toen zei de site: Uw e-mail adres heeft al een account en u moet eerst inloggen en dan uw nieuwe kaart bijvoegen….en toen kon ik alles voor de tweede maal invullen…met niet herstelbare fouten ook nog…

Stoeptegel Automatisering dus door mensen die wel de stoeptegels zien, maar niet de stoep……

 

 

De beeldenstorm is in aantocht


Het is alweer een tijd geleden dat ik foto’s maakte op het Burgemeester De Monchyplein. Het was mooi weer met de zon uit de goede hoek.
Nadat ik de gebouwen had vastgelegd viel mijn oog op de grote reliëfs aan de muur.

Ik kende ze wel maar het licht viel nu anders. Het reliëf dat opviel was gemaakt door Gerard Remmen. Gezien de producten die te zien zijn zal het wel met voorspoed en welvaart te maken hebben.
Ik merkte voor het eerst dat drie afgebeelde vrouwen met ontbloot bovenlijf stonden en dat ze qua kleding niet westers waren weergegeven.
De vrouw rechts droeg een korenschoof op het hoofd, iets dat aan de overzeese gebiedsdelen deed denken.
De vrouw met het gesloten gewaad had bovendien ook nog een uil aan haar voeten.
De uil is van oudsher een symbool van kennis en wijsheid .
Vond het ineens een vreemde combinatie, drie vrouwen met ontbloot bovenlijf en bij de geklede westerse vrouw het symbool van wijsheid.
Ik merkte ineens dat de beeldenstorm van de laatste jaren mijn denken heeft beïnvloed.
Zelf had ik nog nooit zo naar deze beelden gekeken en ik denk velen met mij.

Dit reliëf van Gerard Remmenzal waarschijnlijk zijn laatste tijd wel gehad hebben gezien de ontwikkelingen die nu gaande zijn.
Wel jammer want ik zag alleen hoe mooi het was en niet dat je er met een andere bril naar kan of moet kijken.
Grote steden bezitten veel kunst waar ineens anders naar gekeken kan worden. Wel jammer dat onbevangen ergens naar kijken en genieten zijn langste tijd heeft gehad.

Kijken in Tijden van Corona

Volgens mij schijnt de zon veel vaker en ook langer nu hij weet dat we toch niet naar buiten mogen… maar ik vond de maan gisteravond ook zo van kijk mij hier eens even lekker stralend schijnen..

De natuur weet wel dat we er een zooitje van maken, nu alleen wij nog.

Maar misschien denk ik dat alleeen maar, van ZON en MAAN, omdat ik denk, dat ik veel meer tijd heb om, om me heen te kijken. En dat dus ook doe.
Ook vaker vanaf mijn balkon.
Sinds gisteravond staat de balkon van de buren wel heel dichtbij …

Er wordt aangebeld, en ik moet toegeven dat ik dat leuk begin te vinden, ik denk door het verplicht thuis moeten blijven.. maar het blijkt een bezorger te zijn die heel snel bezig is met mij een pakket te overhandigen, wat best wel lekker ruikt, ik steek mijn hand nog niet uit om het aan te nemen – en dit komt echt wel door de corona – maar ik kijk op dat ding en zie NATASHA staan en wel op mijn adres, maar dat klopt echt niet zeg ik dus tegen de bezorger, die al bezig was om weg te lopen. He? wat? Oooh …

En dan is er ineens grote paniek, niet in mijn directe omgeving, maar toch, iemand die ik al van jongsafaan ken, opgenomen in het ziekenhuis met corona. Dan komt het dus wel erg dichtbij, de ernst van deze situatie. Dat maakt het leven van alledag ineens onbelangrijk en banaal. Hier is iemand die zomaar kan komen te overlijden, nog geen 40 en druk bezig met eigen onderneming, en een vrouw en twee jonge kinderen zouden zomaar hun man en vader kunnen verliezen…. na een paar dagen mag hij van beademing af en verder thuis in quarantaine.

Groot Geluk bij een ongeluk dus.

Maar ik hoef niet te zeggen dat de staat van de zorg belabberd is… niets ten nadele van de mensen die er werken, maar hij voelde zich nogal in de steek gelaten

c est pas facile hein

Ik denk dat we dat wel zelf voor elkaar moeten kunnen opbrengen, dat we met eigen middelen en mogelijkheden, letterlijk en figuurlijk, naar elkaar gaan omkijken.
Nu we elkaar toch niet mogen aanraken, blijft er technisch gezien meer ruimte over om elkaar langdurig aan te kunnen kijken, ik bedoel met een schitterende glimlach!

Niet zoals zo vaak tot nu toe: met een beginnende aarzeling tot angstige blik, en besef nu hoe kijk ik zelf dan? Ik zit wel te klagen dat iedereen zo gestresst is in de supermarkt, maar ik ga vanaf nu mezelf even controleren hoe ik er dan ( bij ) loop te kijken. Want actie en reactie, is de ratio.

Ik denk dat we hele andere verhoudingen / verbindingen / relaties gaan krijgen, niet alleen persoonlijk maar ook als natie / Europa / Aarde

Hou elkaar in je leven mensen, en de humor ook.

SjaaNelle van die daar bij die MOLEN

Appen in tijden van Corona

Vandaag voor het eerst heb ik het gevoel dat ik in mijn hele wezen ben geraakt door het thuis moeten blijven, ik denk namelijk dat ik anders reageer dan normaal.

En gewoonlijk ben ik geen voorstander van normaal.

De verwarring is compleet in mij.

Ik lach me dood. Ik heb opeens veel meer appverkeer en dat betekent dat ik niet alles instant begrijp, dus het gebeurt nu meer dan anders dat ik zo’n tekst retourneer om uitleg te vragen. En dan gebeurt het dus dat mensen voor het eerst te zien krijgen hoe ik ze in mijn telefoon heb genoemd…. hilarisch.

Nou ja je gaat in deze tijden – of je het nou wilt of niet – toch meer bezighouden met het onderhouden van je contacten. Maar ik begin bij mezelf: voor wie kan ik iets betekenen in deze rare tijden?
Deze vraag valt natuurlijk niet direct te beantwoorden, ik denk dat ik het na een tijdje wel beter kan overzien. Op zich vind ik dit wel een positief gevolg van Corona… waar ik dus verbaasd over ben.

Mijn mam klaagt over duizeligheid bij het opstaan en dat ze nu – daarom – niet meer naar bed durft te gaan. Nu was het in Coronaloze tijden al niet makkelijk om ‘mantelzorger’ te zijn, laat Corona er nu nog een schepje bovenop doen.
En dochter zit in examenklas en moet morgen toets gaan maken op school!!??
Deze nacht verliep absoluut niet vlekkeloos, en wel heel vaak met onderbroken slaap. En terwijl ik dit opschrijf denk ik: onze taal heeft toch wel mooiere alternatieven voor ‘verliep’ en ‘vlekkeloos’ in combinatie met ‘nacht’? Hopelijk kom ik daar nog wel op, voor deze #stayathome mij teveel wordt.

Goedemorgen komt gelukkig met minder zorgen dan de nacht ervoor want mam heeft wel geslapen en zuster aan huis gehad met pillen tegen duizeligheid. En na de strengere maatregelen tegen Corona gisteravond, heeft de Algemene Onderwijsbond de schoolexamens opgeschort…

Mood: opgelucht

Verder had ik dan een afspraak staan voor een onderhoudsbeurt:

onderhoudsbeurt

En op die bewuste middag begon ik paranoia te worden want stel nou dat die monteur Corona gaat meebrengen in mijn huis en hoe moet ik dat desinfecteren dan? Dus toen heb ik het ook in mijn – nu gelukkig vele – appgroepen gegooid – en uiteindelijk besloten om het af te bellen.

Eigenlijk haat ik bellen, ik denk dat ik dan teveel onnodige plichtplegingen moet ondergaan, waar ik heel allergisch voor ben. Dus dan probeer ik het snel af te handelen, en dat loopt logischerwijs niet adequaat af.
Maar nu ging ik toch bellen dus. Mevrouw vraagt mijn postcode en terwijl ik dat opnoem lees ik ook de betreffende brief en wat zie ik tot mijn grote verbazing??!!??

De brief is helemaal NIET aan mij geadresseerd!!!

Maar dat had ik dus hardop gelezen. En mevrouw zei: oh dat is dan een foutje van de postbode.
Ik: ik zie dat nu pas!
Zij: bent u toevallig in de gelegenheid om dat in die betreffende brievenbus….
Ik: neee! ( ik denk dan moet ik helemaal naar buiten en naar dat adres en contact enzo…Corona!! )
Zij: nou u hoeft zich geen zorgen te maken want u heeft dus helemaal geen afspraak vanmiddag… fijne middag……

SjaaNelle van daar bij de Molen

Hofstijl is echt Deaud! Kan dat zomaar?

Hofstijl Stopte

In een laatste post. (te vinden via deze url ) zegt het:

Oktober 2007 begonnen we, Maurits en ik, Hofstijl. Nu 5 jaar later stoppen we ermee, een keuze die vaker heeft gespeeld. Je moet niet op een dieptepunt stoppen en dat doen we ook niet. Het ging niet slecht met Hofstijl maar het kostte veel moeite om de site in stand te houden en een echte doorbraak te forceren. In de site is veel bloed, zweet en tranen gaan zitten. En dat we het 5 jaar vol hebben gehouden, ik vind het echt een kunst want het was niet makkelijk.

Ik wil namens Hofstijl iedereen bedanken voor de aandacht, de postings, de tips, de foto’s, de video’s en de kritiek. Het is niet onopgemerkt gebleven.

P.S. De hosting van de content laat ik in ieder geval nog online staan zolang het financieel haalbaar blijft.

Haagspraak is uit Hofstijl ontstaan. Zie de pagina About:

Diverse enthousiaste medewerkers van Hofstijl, aangevuld met andere enthousiastelingen besloten aan Hofstijl een vervolg te geven onder het motto “Niets moet en (bijna) alles mag. Haagspraak moet vooral veel plezier bieden “. Daarom hebben wij Haagspraak opgericht. Op 10 oktober 2012 om tien over twaalf hadden we ook de naam bedacht en als we het volhouden zullen we in de toekomst ieder jaar onze verjaardag op dat tijdstip vieren.

Ik schreef  ook een  Eulogie over Hofstijl

Ik was blij dat het blog on line bleef….

Blog renovatie

Eind 2019 heb ik het  Weekendhotel blog overgenomen. Ik 2004 was ik op dat blog gestart als mede blogger. De site waar het blog bij hoorde kondigde aan dat de site ging sluiten. Er  dreigde een flink aantal posten van mijn hand te verdwijnen…Terwijl ik daar het bloggen juist had geleerd en leren waarderen. Ik heb toen de site eigenaar  benaderd en die stelde voor dat ik het kon overnemen.Zo gezegd zo gedaan.

Prrima idee en een berg werk, dat kan ik u verzekeren.

Bijna iedere post bevat wel een link naar de site waar het blog bij hoorde…hoe dat op te lossen is al een hoop werk. Daarnaast kom je oude posten tegen van hotels en b&b’s die niet meer bestaan. Wat doe je daarmee? Ik maak dan een zorgvuldige keuze en stel mijzelf de vraag: Heeft het nu nog waarde, heeft het nog waarde als geschiedenis of kan het zo de prullenbak in?

Twitter

Vanmorgen zat ik een van de oude posten van Weekendhotel blog opnieuw te editen en zag een tweet langs komen van Elja Dae dat ze alweer 10 jaar op twitter zit. Onze Roel feliciteerde haar daarmee en zei “Ik kan mij nog als de dag van gisteren herinneren dat je eens op de Opûh koffie langst kwam”. Ik dacht “Hee daar heb ik destijds een post aan geweid op Hofstijl”. Ik wil Hofstijl.nl er op na slaan  en die oud post nog even benadrukken via Twitter….blijkt het blog offline gehaald te zijn: De Hofstijl url verwijst naar een post op het blog Marco Raaphorst….

Het Haagse groepsblog Hofstijl.nl is sinds oktober 2019 offline. Het blog was actief in de jaren 2008 – 2011 en werd aangestuurd door een kleine redactie en een team van Haagse bloggers.

De webhosting betaalde ik al die jaren uit eigen zak. Hier en daar kwam er aanvullende financiering via sponsoring en advertentie inkomsten. De inkomsten hiervan liepen drastisch terug waardoor de kosten niet langer opwogen tegen de baten.

Hofstijl R.I.P. Het was leuk. Het is niet onopgemerkt gebleven.

Die oude post is nog via de way back machine hier te vinden.

Niet de foto. Dat was deze:

Kan dat Zomaar?

Wie heeft welke rechten op de posten van een groepsblog? Volgens mij is het zo dat nu er niet iets officieel is geregeld de betreffende auteurs toch nog redelijk veel rechten hebben. Hebben zij het recht Hofstijl te vragen hun posten te blijven hosten? Hebben zij het recht Hofstijl te vragen de posten “terug” te geven? Ik weet het niet.

Ik vind dat ik Marco zelve mag uitdagen daar iets over te vertellen: Zijn blog heeft een hele categorie geweid aan auteursrecht.

En misschien kan Charlotte er iets van zeggen?

Naschrift

Ik heb deze post aangepast naar aanleiding van een lang telefoongesprek met Marco. In een eerdere gepubliceerde versie was ik heel fel en wellicht te persoonlijk en op de man.

Feit blijft dat ik Marco destijds al heb voorgesteld Hofstijl als groepsblog over te nemen. Dat wilde hij per se niet. “Hofstijl was van hem en Maup” en dat wilde hij niet overdragen. Dat gesprek herinnert hij zich wel. Daarna heb ik aangeboden Hofstijl als gesloten geheel (dwz niet meer open voor nieuwe posts) te hosten onder zijn verantwoording op de vps waar mijn blogs lopen. Die kosten heb ik toch en dat zou hem kosten schelen. Dat wilde hij niet, althans hij is niet op dat aanbod ingegaan. Ook heb ik (al  in 2012 toen het werd gesloten) voorgesteld om Hofstijl op WP.Com te hosten zoals Haagspraak wordt gehost wat minder zou kunnen kosten dan het nu heeft gedaan. Tenslotte heb ik hem een paar maal gevraagd om mijn bijdragen als XML ter beschikking te krijgen…Dat kan hij zich niet herinneren. Kortom een aantal aannames en misverstanden waardoor je ruzie zou kunnen krijgen. Dat wil ik niet, maar ik wil wel gewoon mijn mening kunnen geven, ook al is die niet geheel prettig voor een ander….

Ik kan mezelf voor de kop slaan dat ik niet van het begin af aan mijn bijdragen daar  ook op een eigen blog heb gezet…Ik ga dat zeker met mijn bijdragen hier wel doen en raad mijn mede auteurs hier hetzelfde aan.