Dank aan het electoraat

Graag wil ik het Haagse electoraat bedanken voor het in mij gestelde vertrouwen bij de afgelopen burgemeestersverkiezing. U bent massaal opgekomen om uw steun te betuigen, wat resulteerde in een mooie verkiezingsuitslag. Bij het bestuderen van de cijfers vanochtend viel mij op dat ik slechts één stem minder haalde dan zittend wethouder Joris Wijsmuller. Het verheugt mij dat u mij evenveel stemmen gunde als politieke ikonen Erica Terpstra en Pieter Omtzigt.

Dank aan het electoraat
Toch nog een borrel op de mooie uitslag

Helaas zal hiermee het burgemeesterschap niet voor mij zijn en zal u, zeker nu u massaal Richard de Mos tot meest gewenste burgervader verkoos, nog een termijntje of vier, vijf moeten wachten op de Tour de France. Den Haag zal wellicht nooit een fietsstad worden …

In de tussentijd geef ik u de bemoedigende reacties vanuit mijn eigen campagneteam:

Edwin: “Ook mooi dat ‘ie bijna Joris versloeg.”
Niek: “En Jetta Kleinsma.”
Oenkenstein: “Hahaha, hij staat er gewoon tussen! Wel jammer dat een andere hond heeft gewonnen.”

Graag maak ik gebruik van de gelegenheid om mijn drie kiezers te bedanken: Guido, Theo en Edwin, jullie zijn van harte uitgenodigd voor een fotowandeling met mij in één van onze prachtige parken.

Woef.

Mededeling van de redactie: gezien het speciale karakter van dit artikel hebben wij de gebruikelijke disclaimer (‘Dit artikel is geschreven door een hond’ etc.) achterwege gelaten. Wij maken graag gebruik van de gelegenheid om onze columnist te bedanken met zijn mooie verkiezingsresultaat.

Tommy van Beek, burgemeester van Den Haag

Dit item is geschreven door een hond. De redactie is niet aansprakelijk voor grove inhoudelijke tekortkomingen en eventuele megalomane ideeën.

Tot mijn grote vreugde zag ik dat Omroep West een voorsprong heeft genomen op een bestuurbare en democratische stad: in een poll vraagt de regionale omroep aan Hagenezen om hun favoriete kandidaat te presenteren. Hiervoor stel ik mij graag beschikbaar:

 

tommy-van-beek

Tommy van Beek, burgemeester van Den Haag

Dat staat goed toch? Aan u, mijn electoraat, beloof ik het volgende:

Ik zal zorgen voor een groene, diervriendelijke stad waarin het kappen van bomen uit den boze is. Ook zal er volop ruimte zijn voor fietsen. Als burgemeester zal ik mij verder inspannen om gedurende mijn ambtsperiode zowel het WK Wielrennen als de Tour de France naar onze prachtige stad te halen.

Op deze pagina kan u aangeven dat u mij als kandidaat wilt:
http://www.omroepwest.nl/nieuws/3261161/Wie-wordt-de-volgende-burgemeester-van-Den-Haag-Jij-mag-stemmen

Ik geef alvast een voorzetje:

De beste kandidaat voor de burgemeestersfunctie van Den Haag is:
Tommy van Beek

Deze kandidaat is mijn favoriet, omdat:
Tommy staat voor meer wijkgroen, een einde aan de bomenkap en een fietsvriendelijke stad. Als wielerliefhebber beschikt Tommy over een jarenlange bustuurlijke ervaring. Hij zal zich dan ook inspannen om de komende jaren een Tourstart in onze prachtige hofstad te realiseren. Tommy is scherp als columnist en zal dat ook zijn als burgemeester. Hij neemt geen blad voor zijn mond.

Woef.

De graaiers van Haagspraak

Het volgende opiniestuk is geschreven door een hond. Wij benadrukken met klem dat dit geen reflectie betreft van de mening van onze redactie. De redactie is niet verantwoordelijk voor eventuele feitelijke onjuistheden in het artikel.

Over precies een maand, op 10 oktober, bestaat Haagspraak vier jaar. Dat zal gevierd moeten worden. Vorig jaar ging de viering gepaard met (minimaal) twee-en-een-halve fles champagne, de hamburgers van Café van Beek en algehele hilariteit. Nu, een jaar later, zal dit uiteraard nog beter moeten. Wij willen een groter, duurder en extravaganter feest. En een bonus. Liefst op kosten van de belastingbetaler.
Daar begint het probleem, de eisen zijn er wel, zo wil:

Ondertussen is Sacha Kahn, die nog altijd volhoudt dat hij ons allen heeft verzonnen, al weer enkele maanden inactief en is ook de schrijver dezes niet tevreden met het karige droogvoer dat ik als beloning ontvang voor mijn stukjes. Wij hebben dan ook gezamenlijk protest aangetekend tegen de bonusregeling die de heren in gedachten hadden.

Op de uitkijk terwijl het bezoek koffie en sigaren nuttigt. #OpûhKoffie

A post shared by Tommy van Beek (@tommyblaft) on

Eergisteren werd ik ineens op het matje geroepen.

De heren IJsman en Interniek (hier is geen verkorte achternaam bij te verzinnen) was ter ore gekomen dat ik mij had uitgesproken tegen de plannen voor schaamteloze zelfverrijking van onze redactie. Niet alleen was mijn anonieme dreigement om de misstanden bij Haagspraak aan de Haagse media* te lekken effectief gebleken, mijn naam was ook gelekt.

De heren wezen mij er fijntjes op dat ik de afgelopen Tour de France onverrichterzake terug was gekeerd uit Frankrijk en dat ze het eventueel ook wel zonder wielerverslaggever konden redden. Ook die gedichtjes van Sacha mochten wel wegbezuinigd worden. Zo zou er genoeg geld overblijven om de bonussen van Haagspraaks bazen te betalen.

Ik slaagde er ternauwernood in om mijn baantje bij Haagspraak te behouden. Wat ze met Sacha gedaan hebben weet ik niet, ik heb de man sindsdien niet meer gezien. Ook zorgde de consternatie ervoor dat de redactie zijn wensen in heeft moeten trekken: zij accepteerden een loonsverhoging als compensatie voor het schrappen van de bonus.

Dan moeten ze nu wel eerst een subsidie uit de gemeente Den Haag weten te trekken…

Woef!

*Welke ‘Haagse media’ Tommy in gedachten had is de redactie niet duidelijk. Wellicht wilde hij contact zoeken met Omroep West. Navraag bij directeur Gerard Milo leerde dat zij nog van niets wisten.

De wraak van Tommy

Al twee weken was onze Tommy spoorloos. Wij hadden hem nog wel zo zorgvuldig in een bos nabij Mont Saint Michel gedropt om voor ons de Tour te verslaan. Vanochtend stond hij ineens op Hollands Spoor. Een redactielid liep hem daar tegen het lijf.

Redactielid: “Wat doe jij hier? Hoor jij niet voor ons de Tour te verslaan?”
Tommy: “Ik heb er genoeg van, gisteravond heb ik de TGV naar Parijs genomen. Hier ben ik weer. Alles beter dan Frankrijk.”
R: “Je bedoelt die aanslagen in Nice?”
T: “Nee, de aanslag op de Tour, door de organisatie zelf!”
R: “Ik snap het niet…”
T: “Gisteren was het 39 jaar en 1 dag geleden dat Tommy (Simpson, red.) overleed. 39 is 3 keer 13…”
R: “Ja, wij kunnen rekenen.”
T: “Tommy overleed op vrijdag 13 juli 1967, in de 13e etappe van de Tour, op de Mont Ventoux. Gisteren stond ik daar verkleund bij zijn monument, te wachten op de renners.”

tommy van beek bij het monument van tommy simpson. foto:  boris doesborg
Tommy bij het monument van Tommy Simpson. Foto: Boris Doesborg

R: “Maar die etappe was ingekort.”
T: “Ja, dus ik naar beneden lopen. En een gedrang dat het daar was. Ik ben bij de nieuwe finish, 6 kilometer onder de top, nog een kilometer verder gelopen. Daar lukte het me eindelijk om me tussen de massa door te wurmen. De eerste renners in koers, waaronder Thomas de Gendt, waren toen al voorbij. Door dit geklungel van de organisatie had ik de etappewinnaar gemi…”
R: “Ze maakten er een zootje van hè? Motoren en publiek die renners in de weg zaten, tijdscompensaties voor alle betrokkenen behalve Mollema en een onbestrafte hardloper in de gele trui op het parcours…”
T: “Je laat me niet uitpraten. En ja, het is een zootje, de organisatie van de Tour kan zich na 103 jaar nog niet eens aan zijn eigen regels houden. Maar goed, waar was ik?”
E: “Je had je tussen het publiek door…”
T: “Precies, dus ik steek mijn neus uit tussen die laveloze nepsupporters, gaat er ineens een motor voor mij vol in de rem. Drie renners knallen er tegenaan.”
E: “Je wil toch niet zeggen d..?”
T: “Toen ik weer overeind gekrabbeld was zag ik nog net Froome in zijn gele hemdje wegrennen. Ik riep hem nog na: Man, neem die gebroken fiets mee! Je laat je rotzooi toch niet zomaar op straat achter?!”
R: “Tommy…”
T: “Ik ben maar naar huis gegaan. Gelukkig heeft Tommy (Simpson, red) dit dankzij de inkorting van de klim niet mee hoeven te maken.”
R: “Woef zeggen we dan maar hè?”
T: “Ja, zoiets…”

Tweedeling in de Opûh Koffie

Vorige week las ik een verontrustend bericht in de Facebookgroep van de Opûh Koffie, die al anderhalf jaar in Café Van Beek werd gehouden: onder de leiding van de oprchter Marco Raaphorst besloot een groep opstandige koffiedrinkers een nieuw café uit te proberen: Café De Bieb. Uiteraard zag ik dit niet zitten. Ik probeerde dan ook om Marco tot de orde te roepen. Zijn antwoord, “Koest!” heb ik verder genegeerd.

opuh koffie door anne van dalen
Tekening: Anne van Dalen

Gelukkig toog de harde kern van de koffiedrinkers, waaronder de subgroep die al enige tijd bekend staat als ‘Opûh Sigaar’ of ‘Opûh Oude Jenever’ de afgelopen woensdag alsnog naar Van Beek. Enkele afvalligen, waaronder oprichter Marco, koffiehater Bob en Interniek bezochten Café De Bieb, alwaar zij agressief de promotie van hun evenement ter hand namen.

Één van de vragen die de afsplitsing opriep was: hoe moeten beide versies van dit in tweeën gedeelde wekelijkse evenement nu gaan heten? Ik vroeg het aan de deelnemers en dit kwam eruit:
Bob: “Nou van een in elk geval Opuh Koffie lijkt me
Gio: “Bij de Bieb heet voortaan Opuh Boek”
Casper: Wat een ongein, kan tog allebei Opuh koffie heten (hebbie een opuh hagt ofso?)
Roel hoorde ik nog zeggen dat de groep die zich bij Marco Raaphorst bevond zich voortaan ‘Opûh Koffie’ zou noemen en de andere groep ‘Bakkie Zonder Naam’.

Ik ben benieuwd hoe het morgûh zal gaan. In ieder geval zal ik mijn naam niet veranderen in Tommy de Bieb…

Woef!