Blakker

20161115_4425

Waarom de nieuwe Blakker binnenkort toch failliet gaat.

Met een nieuw logo, winkelinrichtng en een nieuwe naam, want volgens de Amerikaanse commercials op TV spreek je Blokker voortaan uit als Blakker (eindigen met de kinderen-voor-kinderen-R) zullen ze het niet redden als er niet iets wezenlijks verandert, namelijk klantgerichtheid.

Deed gisteren de laatste stofzuigerzak in mijn stofzuiger. Dan is het voor mij ook tijd om de voorraad aan te vullen om niet voor onverwachte verrassingen komen te staan.

Ik had de vorige verpakking meegenomen zodat ik zeker wist dat ik de juiste zak zou vinden bij de Blakker. Maar hoe ik daar ook zocht, kwam de specificaties van mijn zak nergens tegen. Verkoopster: “weet u het merk en typenummer van uw stofzuiger?”. Om je de waarheid te vertellen wist ik op dat moment niet eens welk merk ik had, laat staan welk type. Ik heb tijdens mijn lange leven inmiddels een aantal verschillende merken stofzuigers versleten.

Op de fiets, door de motregen, naar huis. Heb alle nummers die ik kon vinden op de Bosch stofzuiger opgeschreven en ben weer teruggegaan. Op zoek naar de Bosch stofzuigerzak type BSD3023. Er hingen veel verpakkingen van dat merk maar niet met mijn zaknummer er bij.

Verkoopster aangesproken. “Als het er niet bij hangt hebben wij het niet”. “En wat adviseert u mij?” “Bij de Handyman in Rijswijk hebben ze alles.” Maar om nou in de regen van Kijkduin naar Rijswijk te fietsen was ook geen optie. “U kunt ook even bij de Hubo informeren, die hebben soms ook wel wat”.

Ik naar de HUBO, een paar winkels verderop. Ik was de enige klant in de winkel waar de twee aanwezige personeelsleden erg druk waren. Een van de twee passeerde mij tweemaal met de woorden “Ik kom zo bij u”. Het leek de horeca wel. Het andere personeelslid stond langdurig te telefoneren. Hier heb ik geen zin in, gewoon weggegaan.

Ben naar huis gefietst, achter mijn computer gekropen en “stofzuigerzak BSD3023” gegoogled. Via Ideal betaald en morgen worden ze thuis afgeleverd. Portikosten 2,95. Voor dat geld kan ik niet per fiets of bus naar Rijswijk heen en weer. Stofzuigerzakkenbestellen.nl zal het wel redden.

Hoe tevreden zou ik niet over de nieuwe Loosduinse Blakker zijn geweest als ze zelf mijn zakken via hun internet hadden besteld.

 

Terug van weggeweest

Bosporus, Foto: Casey Hugelfink
Bosporus, Foto: Casey Hugelfink

Lieve Kitty

Wie heeft dit niet ooit gelezen.
Maar goed,…. Ik schaam me diep, aangezien wij de laatste tijd niet meer zoveel corresponderen als vroeger. Tegenwoordig bellen we elkaar meestal. Echter lachen doen we altijd….. zelfs bij mij thuis.

Het valt niet mee om weer terug in Nederland te zijn, or to be more exactly, in The Hague.

Na mijn buitenlands avontuur in het 1-sterrenhotel elders, heb ik mij verbaast over de gemengde gevoelens die zich van deze stad lijken te hebben meester gemaakt.
Voorgaand beschouw ik overigens als enigszins ongebruikelijke inburgeringszin, maar dit terzijde,
Wat een rumoer in deze stad van vrede en recht, waarvan ik mij afvraag of je het niet beter om kan draaien met op ertussen.

Maar goed Kittypal, wat hebben we pas weer gelachen. Viel niet mee hè, ff in het donker in de regen door een stukje Den Haag te rijden. We hebben hier de Lange Beestenmarkt, en de Dierenselaan.
Binnen een hof, buiten een hof, en de Koninklijke Stallen, en de … eh Schouwburg, ook Koninklijk, en de Resident…… om nog maar niet te spreken over de Lange Vijverberg, en het Korte Voorhaut, maar ik vond het geslaagd.

Nee, den Haag is mooi. Zij vraagt om kenners die haar kennen, haar te leren kennen.
Maar goed, hierover later meer.

Bedankt voor de gezelligheid. Auf

Laterz

Albert.

Tommy van Beek, burgemeester van Den Haag

Dit item is geschreven door een hond. De redactie is niet aansprakelijk voor grove inhoudelijke tekortkomingen en eventuele megalomane ideeën.

Tot mijn grote vreugde zag ik dat Omroep West een voorsprong heeft genomen op een bestuurbare en democratische stad: in een poll vraagt de regionale omroep aan Hagenezen om hun favoriete kandidaat te presenteren. Hiervoor stel ik mij graag beschikbaar:

 

tommy-van-beek

Tommy van Beek, burgemeester van Den Haag

Dat staat goed toch? Aan u, mijn electoraat, beloof ik het volgende:

Ik zal zorgen voor een groene, diervriendelijke stad waarin het kappen van bomen uit den boze is. Ook zal er volop ruimte zijn voor fietsen. Als burgemeester zal ik mij verder inspannen om gedurende mijn ambtsperiode zowel het WK Wielrennen als de Tour de France naar onze prachtige stad te halen.

Op deze pagina kan u aangeven dat u mij als kandidaat wilt:
http://www.omroepwest.nl/nieuws/3261161/Wie-wordt-de-volgende-burgemeester-van-Den-Haag-Jij-mag-stemmen

Ik geef alvast een voorzetje:

De beste kandidaat voor de burgemeestersfunctie van Den Haag is:
Tommy van Beek

Deze kandidaat is mijn favoriet, omdat:
Tommy staat voor meer wijkgroen, een einde aan de bomenkap en een fietsvriendelijke stad. Als wielerliefhebber beschikt Tommy over een jarenlange bustuurlijke ervaring. Hij zal zich dan ook inspannen om de komende jaren een Tourstart in onze prachtige hofstad te realiseren. Tommy is scherp als columnist en zal dat ook zijn als burgemeester. Hij neemt geen blad voor zijn mond.

Woef.

Schaamte

Vandaag werd ik wakker en tot mijn grote verdriet werd ik overvallen door een enorm gevoel van schaamte. Jawel, schaamte. Ik man van 58 heb een beperking. En het ergste is dat ik er niets aan kan doen. Het is zoals het is. Onafwendbaar, onafwasbaar en onmiskenbaar.
Mijn verleden heeft mij gemaakt tot wie en wat ik ben. Schande en schaamte is mijn deel. Ik ben ontroostbaar want niets kan dit schaamtegevoel ongedaan maken. Zoals de Engelsen zegen “It is what it is”. Ik ben verdorven, erfelijk belast, moet me schamen.

Het is ook niet niks. Toen ik jong was heb ik hier eigenlijk ook nooit last van gehad, maar dat is nu wel anders. Op straat let ik op dat ik niemand aankijk. Bang als ik ben dat iemand er iets van zegt.
Ook hou ik er rekening mee dat ik me niet al te opzichtig kleed. Ik val al genoeg op zoals ik ben.
Ik hoor er gewoon niet meer bij want ik ben anders. En niet een klein beetje anders, ik ben heel erg anders. En hoezeer ik ook mijn best doe er ook bij te horen het lukt me niet. Mensen hebben me meteen door. Daar heb je er weer zo één hoor ik ze denken. Ik zie dwingende ogen die mij weg lijken te jagen. Schampere opmerkingen over wie ik ben. Nee, het valt niet mee. Denk er zelfs over om te emigreren naar een land waar ik me wel geaccepteerd voel. Echter zij zijn overal, en ik ben nergens.

Hoon valt mij ten deel. Ik moet uitkijken wat ik zeg. Voel me niet begrepen, hoor er niet bij. De dingen die ik vroeger leuk vond zijn tegenwoordig ongepast. Wat heet ongepast, het is regelrecht beledigend. Grapjes maken is er niet meer bij. Lachen is een teken van disrespect, en ik moet vooral niet denken dat het ooit nog goed met mij komt.
Ik zit midden in een acceptatieproces wat me maar moeizaam af gaat. Vraag is of ik me hier ooit doorheen zal slaan.
Vooralsnog ziet het er somber uit. In dit land kun je met mijn kwaal maar beter achter de geraniums gaan zitten, want voor je het weet zit je tot over je oren in de nesten. Nee het valt niet mee om zo te zijn als ik. Mijn leven is verworden tot een hel op aarde. Voor mij geen genade. Wraak zal mij treffen.

Helaas mijn kwaal is ongeneselijk. Ik zal er tot aan mijn dood mee moeten leven.
Ik dank echter de mensen die mij op deze kwaal attent hebben gemaakt. Zij zijn degenen die de toekomst hebben. Onze lichtende voorbeelden met eigen gewoontes, zeden, en gebruiken. Ik was blind, maar nu weet ik het eindelijk.
Ik ben blank……