Den Haag Jazz Stad

Je hoeft alleen maar naar het het volgende uitgebreide met muziek omlijste interview met Peter Schilperoort te kijken en je zult zien dat de titel klopt.

Welke band heeft een jongensboek voortgebracht: Zie Willy van der Heide en de Bob Everts serie met titel “Stampij om een Schuiftrompet”?

Dutch Swing College Band

Een veel gehoorde uitspraak is: “Er zijn slechts twee soorten muziek, namelijk goede en slechte”. Voor de ware liefhebber van goede traditionele jazzmuziek is de keuze dus vrij eenvoudig, want er is slechts één Dutch Swing College Band.

Op bevrijdingsdag (5 mei) 1945 gestart als een amateur/studenten combo is het DSC sinds jaar en dag uitgegroeid tot een wereldwijd bekend jazz-ensemble dat inmiddels alle vijf de continenten heeft bezocht en met succes. De band heeft in de naoorlogse jaren een belangrijke pioneersrol vervuld en vele toenmalige jongeren in de ban gebracht van de in Noord-Amerika ontstane muziekvorm; de jazz. Gedurende het zestigjarig bestaan werden de klanken van de DSCB op vrijwel alle typen geluidsdragers vastgelegd. Ook verscheen de band ontelbare malen op de beeldbuis en in film-produkties. Vele groten uit de jazzwereld werden in de loop van zijn bestaan door het DSC begeleid: van Sidney Bechet via Joe Venuti, Rita Reys tot Teddy Wilson. De invloed van het DSC op het Nederlandse jazz-gebeuren werd in de loop der jaren zo groot, dat men ging spreken van een “Haagse School”! Terecht wordt het DSC dan ook door veel jazzminnaars als een instituut beschouwd. Een gelukkige bijkomstigheid is wel, dat de Dutch Swing College Band zich nooit heeft geprofileerd als een show- of glitterorkest. De musici zijn er vrijwel altijd in geslaagd hun publiek in de eerste plaats te boeien met voortreffelijke jazzvertolkingen, waarbij goedkope showelementen ten ene male ontbraken.

In 1960 werd het DSC een beroepsorkest en hoewel hun muziek evolueerde en ondanks de vele mutaties die in het orkest plaatsvonden bleven de muzikale produkties van het DSC in tegenstelling tot de vele navolgers, het visitekaartje van de traditionele jazzmuziek van eigen bodem. Na Frans Vink Jr (1945-’46), Joop Schrier (1955-’60) en Peter Schilperoort (1946-’55 & 1960-’90) berust de DSC-leiding bij Bob Kaper. De meest opvallende eigenschap van het DSC, ondanks alle reeds genoemde veranderingen, is van het begin af aan altijd geweest een eigen, zeer herkenbaar, geluid. Dus eigen interpretaties, arrangementen of composities en geen kopiën van opnamen van oude Amerikaanse meesters. Kortom een geheel eigen muzikale aanpak. Ook de huidige samenstelling van het door een halve eeuw gelouterde DSC laat zien en horen dat de aloude naam Dutch Swing College Band nog altijd borg staat voor professionele vertolkingen van traditionele jazzmuziek op wereldniveau!

Herman Openneer/Nederlands Jazz Archief

Karin Spaink over de Sleepwet

Neem even de tijd om deze rustige analyse eens tot u te nemen.

Ik riep het al eens: De AIVD is een verzameling Koekebakkers. Ik meen dat overigens letterlijk want tenminste een werknemer is een Koekebakker.

Zij haalt de handhavingsteams van de steden Den Haag en Rotterdam van een aantal jaren terug aan: Ineens stonden handhavingsteams zonder enige juridische grond en zonder enige verdenking in de kamer van niets vermoedende studenten. De registers waren vervuild en er had zich nooit iemand achter de oren gekrabt hoe dat kwam….een gemiddelde it er kan je zo uitleggen dat databestanden in de loop der tijd voor 20% vervuild raken als ze niet van dag tot dag en van minuut tot minuut worden bijgehouden. Enfin de utopie was dat de ruimtelijke ordening mensen van achter hun bureau konden bepalen of een bepaald huisnummers een eenpersoons of een meerpersoons bevolking hadden (In dezelfde periode kreeg iedere garage ineens een huisnummer met de toevoeging G van Garage)….alleen klopten die gegevens voor geen meter met die van het bevolkingsregister (tegenwoordig geloof ik Basisadministratie) en wat dies meer zij…Dus of de bewoners of de verhuurders waren ineens criminelen….Gewoon met drie man/vouw onder valse voorwendselen binnendringen en herrie schoppen…Vertrouw vooral uw overheid [niet dus!]… En ze haalt Opstelten aan die zijn foute ambtenaren niet terugfloot, maar een nieuwe wet in elkaar draaide die de foute ambtenaren gelijk gaf… dezelfde Opstelten die het veld moest ruimen wegens bonnetjes…..

Soft Opening van de Ringen aan Zee

Er is heel wat te doen over het Circles landart project van Bruno Doedens.
In het AD van 16 februari wordt hij aangehaald en denkt hij dat het een mega hit wordt. De avond ervoor bij Jinek was het volgens daar aanwezige Scheveningers maar zo zo la la en veel te duur.
Ik ging afgelopen zaterdag (17 februari) zelf kijken en was best onder de indruk. Er waren twee in zilverfolie verpakte graafmachines nog druk doende en ik had begrepen dat en een soft opening met een koortje zou zijn. Doedens zelf noemt het een try out en het koortje is van Stichting Boilerhouse en niet alleen zang, maar ook performance.
Vanaf de boulevard zelf of vanaf de promenade die ter hoogte van het Vissersvrouwtje wat laag is zijn de cirkels het niet zo goed te zien en met de zon mee is het niveauverschil tussen dalen en dijkjes van toch tuim 2 meter ook moeilijker te zien. Dus ik fietste even verder naar Seinpost en daarvandaan zie je het al een stuk beter:
Ik dacht even dat ik Roel in beeld had, maar dat bleek niet zo.
Bij het hoogwater kanon is het geheel goed zichtbaar. Vanaf de vuurtoren heb je natuurlijk nog een beter zicht.
Op de twee eilandjes in het midden van de cirkels liggen glazen schelpen waarin je de zee kunt horen ruisen.
Bruno zelve was aanwezig om de soft opening te begeleiden en gaf uitleg aan een handje vol mensen dat erbij was. Later op 3 maart volgt nog een meer spectaculaire officiële opening voor genodigden door een groter koor en door onder meer Cesar Zuiderwijk met allerlei drumstellen in de cirkels en derhalve ook vast meer kabaal.
Het wachten was op het koor en ondertussen kwam er even een rib langs neuzen van Poweboat.nu oftewel Bubbles.nu.
Daar kwam het koor met performers aangewandeld.
Zelf ook nog ff een plaatje maken..
Doedens legt nog even uit wat zijn ideeën zijn.

De performers betreden de cirkels door het pad dat door het midden loopt.

En beginnen met performen , oftewel een beetje met zand te spelen. Ontertussen staat er al enige tijd een meiske met een lelijke kartonnen doos lelijk in het zicht van de fotograaf. Later wordt wat duidelijker wat zijn daar doet. Aan het koor worden folie warmhoud dekentjes uitgedeeld met het verzoek de gouden kant buiten te vouwen en ze dan om te doen en aan de toeschouwers wordt verzocht de zilveren kant buiten te vouwen. Zo krijg je een soort kleurrijk geheel. Het koor humt en de performers bewegen in stilte en de toeschouwers fladderen bijna weg in de toch zwakke wind.

Een en ander wordt ook vastgelegd door een drone. Ben benieuwd waar die zijn footage publiceert.

Nog een fotograaf.


En toen was het klaar.

Zondag 8 april in de middag is er nog een slotevenement: De Slooploop waarbij iedereen mee kan lopen om zoveel mogelijk dijkjes weer plat te krijgen.

Op de Scheveningse Evenementen webcam kunt u live beelden zien.

Kâhwe Klâhwe 2018 – Erwtensoep in Stijl!

Als je fotografeert heb je niet direct het verhaal door dat je door je lens ziet.

Toen de blije man met gastank op zijn Puch aan kwam dacht ik: “Modern, Puch op propaan”.

Ik was vrij vroeg en zag de dame van de soep uit een auto stappen met op het dak een tafeltje, en een vriendin begroeten. Ik hoorde haar zeggen “Nou dat was nog een hele klus. Er waren een paar zieken en ik heb bijna alles alleen moeten doen” Helemaal niet wetend waar het over ging: Totdat ik de volgende foto maakte:

Achter de massa rijders en toekijkers stond tegen de wand van de patattent – een beetje uit de wind – een tafeltje met daarbovenop twee gas comforts die gas kregen van de op de Puch gebonden gastank. Heel praktisch. De dames schepten uit twee majestueuze pannen een geweldige zelfgemaakte erwtensoep. Dat ie geweldig was kon ik zo zien. Helaas had ik mijn handen vol aan mijn kamera’s, dus heb ik er helaas niet van kunnen proeven.

Geweldig en aangeboden door de club! Nix effe een paar euri uit de zak laten trekken met die Kâhwe Klâhwe…

Toen het tijd was om te vertrekken was er geen politie begeleiding, zoals een paar jaar ervoor bij vertrek vanaf het Zwarte Pad wel het geval was. Een van de aanwezigen die wat beter ingevoerd is dan ik, legde me uit dat de club voor die begeleiding en de vergunning 2.500 euro moest betalen aan de Gemeente Den Haag. “Als we niet in een optocht rijden hebben we die vergunning niet nodig en kunnen we het geld beter besteden aan gratisch bier tijdens de Puch Nach.”

Later werd het soeptafeltje weer omgekeerd op het dak van het autootje gezet.

Daar word ik nou warm van!

Kâhwe Klâhwe 2018 – De Mokkels









Zo. Dat heeft ff geduurd. Het was zondag mooi weer, dus ik ben volledig uit mijn dak gegaan..Alles wat Puch los of vast zat op de boulevard juist ten noorden van de havenhoofden, gefotografeerd…. Maar dan de afwerking….meer dan 600 foto’s van RAW formaat naar JPG formaat omzetten en dan naar web formaat omzetten. Mijn eenvoudige computer verslikte zich menig maal, maar nu wat Mokkels in de aanbieding. Geenszins denigrerend bedoeld met het woord “Mokkel”: In mij jeugd betekende het niets meer en niets minder dan “Een leuke meid”. Maar omdat er niet heel veel waren daar mee van start gegaan. De eerste arriveerde vrij vroeg. Ik meen nu alle dames te hebben gespot…