Wentelteefje; een modern sprookje

***

Als de wekkerradio gaat draait de staatssecretaris zich nog eenmaal om. Hij trekt het kussen over zijn hoofd en kreunt moeizaam. Het tikken van een paar hakken dat zijn kant oploopt, maakt dat hij langzaam bijkomt. Een flauwe glimlach speelt over zijn lippen: Wentelteefje komt zijn ontbijt op bed brengen. Wat is ze toch lief.

Hij hoort het geluid van een vinger die langzaam een knop indrukt. De muziek stopt.

Wentelteefje: “Ik heb de wekker voor je uitgezet, Fred.”
Fred: “Wat was dat voor een takkeherrie?”
Wentelteefje: “Het koningslied, geloof ik, Fred. Ik heb je ontbijt mee naar bed genomen. Dat heb je wel verdiend na gisteren.”
Fred: “Het zijn slappelingen, ik had mezelf uitge.. afgezet, bedoel ik.”
Wentelteefje: “Dat weet ik schat, maar ze hebben je een tweede kans gegeven. Dat is lief van ze.”
De staatssecretaris gromt wat en zoekt op de tast naar zijn bril die op het nachtkastje ligt. Wentelteefje haalt het kussen van zijn hoofd, “Zo gaat het makkelijker.” Ze gaat schrijlings boven op hem zitten.
Fred: “Nu even niet schat, ik heb hoofdpijn.”
Wentelteefje: “Je hebt gelijk, Fred, we moeten zometeen ook naar het werk. Het wordt een mooie vrijdag. Terwijl jij gisteren in debat was, heb ik op de zaak de bezemkast laten schoonmaken. We passen er weer in.”

Wentelteefje loopt de kamer uit. De staatssecretaris volgt haar draaiende billen met zijn ogen. Hij wordt er duizelig van. Zijn handen grijpen naar het kussen. Een minuut later keert Wentelteefje terug met croissants en jus d’orange.
“Fred, ik vroeg me iets af, “ Wentelteefje trekt het kussen weer van zijn hoofd, “Je had het gisteren in debat over ‘De persoon van de mens’. Wat bedoel je daarmee?”
Fred: “Weet ik veel. Je moet toch iets als er ineens over mensen gesproken wordt inplaats van regels en procedures?”
Wentelteefje: “Je hebt gelijk schat, gelukkig werken wij niet met mensen. Ik moet er niet aan denken.”

Het gezicht van de staatssecretaris betrekt. Hij zet de bril, die nog scheef op zijn neus staat, recht en kijkt zijn vriendin in de ogen: “Ik had zo’n rare droom vannacht.”
Wentelteefje: “Droom jij, Fred?”
Fred: “Regelmatig. Meestal zijn het fijne dromen. Over jou, over de bezemkast of over boeven achter tralies. Maar die van van de afgelopen nacht was naar.”
Wentelteefje: “Hoezo, Fred?”
Fred: “Ik droomde over de ingang van de Tweede Kamer. Er stond een man. Hij had een verzetskrant uit de Tweede Wereldoorlog in zijn handen. Er stond een datum op: 28 december 1944. En een afbeelding: een man en een vrouw op een ezeltje. Ze hadden een kind bij zich.”
Wentelteefje: “Waren het asielzoekers?”
Fred: “Nee, ik denk het niet. Ik probeerde ongezien langs de man naar binnen te glippen. Maar hij zag me en zei iets tegen mij.”
Wentelteefje kijkt hem vragend aan.
Fred: “Vanaf nu werk jij voor óns.”
Wentelteefje: “Onheilspellend.”
Fred: “Ik vraag me af wat het betekent. Ik krijg er nog rillingen van. Zijn handen grijpen weer naar het kussen.

Wentelteefje pakt het kussen af: “Dromen kan je niet uitzetten, Fred.”

Terwijl de staatssecretaris zich aankleedt, ruimt Wentelteefje de restanten van het ontbijt op. Ze gaan gezamenlijk naar buiten. Een sleutel draait in het slot. Ze staan op straat.

 ***

vrij nederland

Edwin IJsman

Met dank aan Jacqueline Wouters voor de naam Wentelteefje. Iedere gelijkenis met bestaande personen berust op opzet.

Arrestatie asielzoeker na zelfverbranding

Ahmed, de asielzoeker die zichzelf afgelopen maandag in brand stak in het Asielzoekerscentrum  te Utrecht, is na ontslag uit het ziekenhuis gearresteerd door de politie. Hij zou zijn medebewoners in het AZC in gevaar hebben gebracht.

De man, die al jarenlang in procedure is, kampt met ernstige psychische problemen. Volgens kennissen heeft is hij ten einde raad. Meermaals zou hij hen over zijn zelfmoordplannen verteld hebben. De afgelopen paar jaar verbleef hij vanwege zijn psychische klachten in Nederland met een gedoogstatus. De IND stond opname en/of behandeling van zijn psychische klachten echter niet toe.

Ahmed
Ahmed, in betere dagen

Van de week werd bekend dat de Nationale Ombudsman een onderzoek is gestart naar de medische zorg in het Nederlandse asielsysteem. Volgens ingewijden is het hier erbarmelijk mee gesteld. Zo deed een arts die in mei 2012 als vrijwilliger actief was in het tentenkamp in Ter Apel al verslag van een reeks misstanden in een brief aan het COA.

Ondertussen gaat de politieke baas van de IND, staatssecretaris Fred Teeven onverstoord verder met zijn poppenkast. Enerzijds heeft hij de mond vol van de rechten van slachtoffers, anderzijds maakt zijn Immigratie- en Naturalisatiedienst meer slachtoffers dan ooit.

Waar blijven hun rechten?

Dodenlijst van asielzoekers voorgelezen

Vandaag toog een groep Iraakse asielzoekers vanuit de Sacramentskerk aan de Sportlaan richting Utrecht. Hier had gisteren een bekende van hen geprobeerd een einde aan zijn leven te maken: door zichzelf in brand te steken.

De poging mislukte en Ahmed is nog in leven. Wel bracht zijn wanhoopsdaad behalve de Iraakse Hagenezen nog een flinke groep sympathisanten en uiteraard een lokale groep asielzoekers uit Utrecht op de been voor een demonstratie aldaar.

De demonstratie leidde vanaf het asielzoekerscentrum waar Ahmed zichzelf in brand stak naar het kleurloze kantoorgebouw van de IND in de binnenstad. Voor het gebouw van de IND werd onder anderen door Kwinten, de spreekbuis van de vluchtelingen in de Sacramentskerk, een speech gegeven. Onderdeel van zijn speech was een dodenlijst. Deze is, zoals hij zelf aangaf, bij lange na niet volledig, maar op zichzelf al indrukwekkend genoeg.

Het COA, Centraal Orgaan Asielzoekers, liet in een interview met RTV Utrecht ook nog van zich horen. Zij wisten te melden dat de asielzoekers niet uit Utrecht, maar uit andere delen van het land kwamen. Bravo! Deze zinloze opmerking wordt nog wranger als je je bedenkt dat de immigratieauthoriteiten in Nederland deze mensen het hele land doorslepen, als een rondreizend circus van AZC naar AZC, inclusief gezinnen en kinderen. Een Irakees die zichzelf in brand steekt, is vanzelfsprekend bekend bij groepen Iraakse asielzoekers elders in het land.

Haagse politie op illegalenjacht

Interview met Monique, vrijwilligster van het Vluchthuis in de Sacramentskerk aan de Sportlaan 127 te Den Haag. Zij beschrijft haar ervaringen met de Haagse politie en de arrestatie van een van de vluchtelingen die hier in de kerk onderdak hebben gekregen. Ook legt zij een en ander uit over vreemdelingendetentie en het begrip ‘vrijwillige terugkeer’, zoals dat door de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) wordt gebruikt.