Wat moet een atheist in de Kerk?

Het is zover. Gisteren werden in de raadszaal de kieslijsten van alle partijen die meedoen aan de raadsverkiezingen vastgesteld. Als lijstduwer sta ik op de 30e en laatste plaats bij de Haagse Stadspartij. Dat betekent dat de kans dat ik op basis van die plaats in de raad kom niet zo groot is.
30 zetels en een absolute meerderheid, mocht dat wel gebeuren dan scheid ik me gelijk af en ga met een éénmanspartij in de oppositie.
Ben ik van mijn ongeloof gevallen, nee niet echt? Ik ben ervan overtuigd dat er democratischer wegen zijn dan de parlementaire. Stemmen was ooit een grote stap vooruit en wint het zonder twijfel van de dictatuur. Maar uit mijn mond zul je nooit horen, dat je moet gaan stemmen en dat als je dat niet doet je geen recht van spreken hebt. Als burger van deze stad moet je altijd recht van spreken hebben, sterker je moet mee kunnen beslissen over belangrijke zaken en bepalen wat die belangrijke zaken zijn.
We zijn geen stemvee dat met een stem eens in de vier jaar het bestuur van de stad uit moet besteden aan politici. Politici die hoe dichter ze bij het vuur komen, verder komen te staan van waar ze ooit vandaan kwamen. Of het nu het Spuiforum is of de stroopwafelkraam in de Grote Marktstraat, bij belangrijke beslissingen moet de burger het laatste woord hebben.
Verkiezingen zijn daarvoor niet de juiste methode, omdat die verkiezingen niet gaan over het Stille strand of over de behandeling van mensen in de bijstand. Bij verkiezingen maak je een keuze tussen verschillende pakketten , die vervolgens bij de vorming van een college worden uitgeruild en resulteren in een collegeakkoord. Een collegeakkoord waar de meerderheid van de raad zich aan verbindt en waarmee de minderheid van de raad bijna volledig buitenspel wordt gezet.
Toch heb ik toen ik gevraagd werd om lijstduwer te worden van de Haagse Stadspartij niet lang getwijfeld. Als overtuigd niet-stemmer, had ik al een paar keer een uitzondering gemaakt en op de Haagse Stadspartij gestemd. Dat deed ik omdat deze partij niet propageert goed naar de burgers te luisteren, maar zich verbindt aan buitenparlementaire acties. Zoals die er zijn voor behoud van het stille strand, voor een alternatief ´Spuiforum´plan, voor behoud van de bomen op de Laan van Meerdervoort. De Haagse Stadspartij is meer dan een partij die streeft naar een plekje in het college, een partij die een stem geeft aan de burger en er niet alleen op uit is zich die stem toe te eigenen voor 4 jaar.

http://denhaag.allekandidaten.nl/kn/kandidaat/id/1346
pagina uitgever

SILENT CACOPHONY

Stilte tijdens de storm performances, poëzie, muziek en verhalen op verschillende locaties

Op 11 november –Remembrance Day- worden in Engeland de slachtoffers van de Eerste en Tweede Wereldoorlog herdacht. Gedurende deze dag vinden er optredens plaats op meer dan 30 locaties in Londen, Brighton, Nederland, Frankrijk, Libanon en in de Verenigde Staten onder de naam Silent Cacophony.

Silent Cacophony gebruikt de locaties van V2- en Zeppelinaanvallen (Eerste Wereldoorlog) om de stilte te onderzoeken midden in de oorlog. Als een verkenning van de verschillende meningen die heersen aangaande oorlog en niet om een politieke zaak te dienen.

De V2´s richtten in de Tweede Wereldoorlog grote schade aan in steden als Londen en Brighton, waar het initiatief ligt voor Silent Cacophony. Den Haag, met het Haagse Bos als één van de grote lanceerbases van de V2’s, doet voor het eerst mee in dit programma.Op 3 maart 1945 vielen bij een bombardement van de Engelse luchtmacht, bedoeld om de V2´s in het bos uit te schakelen, de bommen op het Bezuidenhout.

Dichter Harry Zevenbergen bezocht samen met Kim Zeevalk en Jitske Anker, leerlingen van het Haags Montessori Lyceum, het Haagse Gemeentearchief. Geïnspireerd door de verhalen, beelden en informatie schreven zij gedichten die op 11 november worden voorgedragen. De muzikale begeleiding is in handen van Timo de la Mar en Jimi Hellinga.

Op verschillende locaties in het Haagse Bos en Bezuidenhout worden optredens gegeven. Een boswachter en een bewoner van het Bezuidenhout vertellen al wandelend het verhaal van het bos en de wijk tijdens de oorlog. Het programma wordt afgesloten met poëzie en muziek in een huiskamerachtige setting, zoals dichters en toehoorders ten tijde van oorlog samenkwamen in huiskamers om te lezen en te luisteren.

Silent Cacophony
Gedichten van Harry Zevenbergen, Kim Zeevalk en Jitske Anker.
Muziek van Timo de la Mar en Jimi Hellinga.
Maandag 11 november 2013 Aanvang: 19.30 uur
Deelname: 5 euro
Reserveren verplicht via:
harryzevenbergen@ziggo.nl
( na reservering ontvangen deelnemers informatie over het startpunt)

Dit programma werd mede mogelijk gemaakt door Peter van Schie (HML), Haags Gemeentearchief, Staatsbosbeheer, www.bezuidenhout.nl, Gemeente Den Haag (stadsdeel Haagse Hout), Knapzak & co., Haags Dichtersgilde.

www.silentcacophony.co.uk
http://www.silentcacophony.co.uk/#!blog/c1
http://www.dichtersgilde.nl

fotosilc

Amateuristisch amateurtoneel

Ik ben dol op amateurtoneel, amateuristisch amateurtoneel welteverstaan. Neem nu bijvoorbeeld de klucht ´Grijze Vogels´. Zoals in iedere klucht zijn overal deurtjes en achterkamers, waar lijken en geheime minnaars worden verstopt en het volledige publiek weet dat die deurtjes op de meest ongelegen momenten opengaan.
Zo werkt de amateuristische amateurtoneelclub ´PvdA´nu toe naar een hilarische scene, waarin voortdurend wordt volgehouden dat men geen vliegtuigjes heeft gekocht met het zakgeld van de kinderen en de aow van opa en oma.
En alle familieleden houden vol dat ze dat ook niet hebben gedaan. Tot aan het het eind van deze scene het familiehoofd opstaat om het eerlijke verhaal te vertellen. Maar zegt hij de kinderen , opa en oma mogen natuurlijk wel een keertje meevliegen en verder zullen we goed voor ze zorgen.

amateurtoneel
Hoofdrolspeler, regisseur en voorzitter D. Samson na afloop van de try-out in theater Binnenhof.

POËZIE AAN DE WATERKANT

Zaterdag 31 augustus vindt de 13e editie van Poëzie aan de waterkant plaats.

Poëzie aan de waterkant is het festival voor enerverende woordkunst met het zomerse Westbroekpark als decor.

Dit jaar is het thema Poetry in Fashion. Dichters en modeontwerpers laten zich inspireren door ‘De nieuwe kleren van de keizer’ waardoor bijzondere teksten en kledingstukken tot stand komen. In een catwalk-achtige setting zullen de resultaten te horen en te zien zijn. Daarnaast staan singer-songwriters en jong talent op het programma.

De Theetuin serveert thee, gebak en hartigheden op hun mobiele terras. Neem je picknickkleed mee en kom genieten van de interactie tussen poëzie, mode en muziek!

Programma

Poetry in Fashion:

Ester Naomi Perquin
Mark Boog
Lieke Marsman
Les Soeurs Rouges

Dichters:
Arjen Duinker
Dennis Gaens
Frederike Kossmann
Finalisten Haagse Scholenslam

Singer-songwriters:
Fabian Schrama
Jara Holdert

Presentatie:
Diann van Faassen
Harry Zevenbergen

Crowdfunding
Poëzie aan de waterkant heeft een deel van de financiering bij elkaar gehaald door crowdfunding op www.voordekunst.nl en live crowdfunding met verrassingsoptredens van het Haags dichtersgilde en muzikanten in de stad. Het eindbedrag van de crowdfunding is verdubbeld door Fonds 1818. Op deze wijze kunnen wij ons festival en de poëzie toegankelijk houden voor iedereen!

Poëzie aan de waterkant
Zaterdag 31 augustus 14.00 uur
Westbroekpark ingang Cremerweg
Den Haag
Entree gratis

Partners
Poëzie aan de waterkant is een productie van het Haags dichtersgilde en wordt mede mogelijk gemaakt door: STST, Fonds 1818, Lira fonds, Stadsdeel Scheveningen en Voordekunst.
Voor het laatste nieuws: Facebook/Poëzie aan de waterkant en www.dichtersgilde.nl

Harry Zevenbergen 06-17507890
padw2013-lores

100 GOEDE REDENEN VOOR TERRORISME deel 1- Harry Zevenbergen

Net voor station Laan van NOI remt de trein naar Dordrecht af en komt tot stilstand. De conducteur roept om dat er een bommelding is op Den Haag Holland Spoor. Haar stem klinkt bijna verveeld, ´Code oranje´ het zal haar wat. Het is vast niet de eerste keer dat iemand een koffer heeft laten staan of een grapjas opbelt. Om me heen zie ik geen verontruste gezichten. Er wordt gezucht. De mensen komen liever op tijd en nemen daarvoor een mogelijke bom op de koop toe.

In een land van terreurkleurencodes en weeralarmen kan alleen een echte bom de boel nog wakker schudden en zelfs dan zouden mensen de NS er nog de schuld van geven. Dat heb je wanneer er te vaak wordt gewaarschuwd voor een overstroming en er slechts motregen valt.
De aanslagen die de regering op het land pleegt zijn veel reëler. Neem de geprivatiseerde zorg waar jarenlang bureaustoelen werden warm gehouden door managers waarvan niemand wist waar ze in godsnaam voor waren aangenomen. Het waren de mensen die het ene beleidsplan na het andere bedachten. Beleidsplannen die slechts het werk van de echte ´verzorgers´ belemmerden. Het waren de mensen die meer geld uitgaven dan nodig was, aan zaken waar niemand beter van werd. Neem een voorbeeld aan eekhoorns wanneer je gezond beleid wilt. Nu er geld te kort is, zijn het de nietsnutten, die bureaustoelen warm houden en papieren plannen maken, die blijven zitten. Ze plannen de aftocht van verzorgend personeel Bezuinigen tot in de onnozele details als de sleutelbos van de invalkrachten of de boterhammen van de cliënten. Al het geld dat uitgegeven werd en waar de zorg niet beter van werd, komt nu tekort om de nodige zorg te handhaven. De managers blijven plannen maken. Het zijn de parasieten van de mensenwereld, ze hebben geen enkel nut, nooit gehad. Het bewijst eens te meer dat privatisering en ´vrije´ markt niets met efficiency te maken hebben.
De trein komt weer in beweging en mijn ongenuanceerde gedachtestroom wordt onderbroken en ik keer terug bij de bommelding. Ik bedenk dat ik voor de zekerheid, nog even wat mooie gedachten aan het papier wil toevertrouwen en iets voor de mensen waar ik van hou. Mijn kinderen, een paar vriendinnen, een paar vrienden en wat familie voor als het toch misgaat. Ik heb alleen wat ik achterlaat, als atheïst heb je nu éénmaal niets om naar uit te kijken. Een beetje slimme terrorist legt de bom namelijk niet op het station, maar in de trein en laat deze afgaan wanneer we Holland Spoor binnen rijden. In de stationshal is het rustig maar als er ergens met een knal een deur dicht slaat, zie ik toch verschillende mensen schrikken en met iets meer haast de trappen aflopen hun leven tegemoet.

Er zijn honderden goede redenen voor terrorisme. Obama en Poetin om er maar eens twee te noemen. Het zou de wereld niet beter maken, maar af en toe moet je gewoon iets doen om te bewijzen dat niemand ongestraft overal mee weg kan komen en dan kan je maar beter de grootste schurken pakken. Ze verwijten elkaar terecht de mensenrechten te schenden en pleiten zichzelf met een schijnheilige kop vrij. Ze kunnen ons afluisteren, martelen wanneer ze dat nodig vinden, maar ze zijn net zomin als wij onschendbaar en ook voor hen rest slechts het eindeloze niets.

Barak Obama-United States-Politics

PS Obama wil onderzoek naar verband tussen games en geweld. Lijkt me een goede zaak, hij schijnt volgens betrouwbare bronnen meer dan 12 uur per dag het moordzuchtige ´Drones´ te spelen.