De Vluchtbus
De Vluchtbus is een burgerinitiatief van een enthousiast stel dat niet wil toekijken terwijl duizenden vluchtelingen deze winter vrijwel zonder hulp vast zitten voor de grenzen van de EU. Om concrete actie te ondernemen hebben zij besloten om hulpgoederen in te zamelen en deze per bus naar de plaatsen te brengen waar de nood het hoogst is. Via crowdfunding hopen zij aan de bus te komen en hebben zij reeds de nodige hulpgoederen ingezameld. In afwachting van voldoende financiering voor de bus is het tweetal al een kleine maand gaan helpen bij de gaarkeukens voor vluchtelingen in de “Jungle” van Calais. Over deze ervaringen zal in meerdere artikelen verslag worden gedaan op Haagspraak. Hier volgt het eerste artikel over de bevindingen in Calais…
De eerste reis
Na een toch nog pittige heenreis van drie dagen, die we liftend en lopend met onze rugzakken hebben volbracht, melden we ons bij “The Warehouse”. In dit pakhuis komen alle hulpgoederen voor de vluchtelingen in Calais binnen. Door ongeveer 150 vrijwilligers worden de goederen gelost, opgeslagen, gesorteerd en weer ingeladen voor vertrek naar de Jungle. Voor we het door hadden waren we vol aan de slag om mee te helpen honderden blikken bruine bonen, dozen pasta, truckladingen kleding in vuilniszakken en tenten, dekens en andere hulpgoederen uit te laden en een plek te geven. In de “Workshop” worden bouwpakketten voor huisjes gemaakt, die veel beter bestand zijn tegen het weer in Calais dan de tentjes die de vluchtelingen zelf bouwen van stukken plastic.
In de ruim twee maanden dat de Warehouse nu in gebruik is, zijn de goederen van slordige hopen en stapels blikken steeds beter georganiseerd in schappen en hoge palletrekken. Al gauw wordt duidelijk dat iedereen zijn uiterste best doet en vanzelf daar terecht komt waar ie het beste tot zijn recht komt. In mijn geval betekent dat ik schappen en constructies maak voor het sorteren en opslaan van spullen terwijl mijn vriendin snel thuis raakt in de voedselafdeling. Daar worden dagelijks honderden voedselpakketten voorbereid om uitgedeeld te worden in de Jungle. Hier besef je hoe hard de donaties van voedsel nodig zijn en voel je de harde realiteit als de voorraden slinken als de donaties even stokken. Daarom wordt er ‘s avonds vaak lang doorgewerkt om toch nog binnengekomen voedseldonaties uit Engeland, België, Duitsland of Nederland uit te laden en op te slaan voor de volgende dag.
De Jungle zelf zijn we meerdere keren ingegaan om voedselpakketten uit te delen. Iedere keer maakte dit grote indruk op ons. De omstandigheden waarin de vluchtelingen overleven is moeilijk te verteren. Ondanks de grote inzet van heel veel vrijwilligers en burgerinitiatieven is hun situatie schrijnend. In de kou en de modder overleven in een tentje of klein bouwsel van wat hout en plastic zeil, met meestal maar een maaltijd per dag, dag in dag uit. Ze blijven hopen op een beter bestaan en deze hoop is het enige waarmee ze het vol weten te houden. Na elke tocht naar de Jungle doet ons beseffen waarvoor we al deze moeite doen. Deze mensen verdienen een beter bestaan en niet de minachting van onze overheden.
De terugtocht zijn we per bus en trein gegaan. Drie weken bijna non-stop dagen van 9 uur en langer werken, slepend met dozen blikken en stalen balken, heeft veel energie gekost. We zijn dan ook blij even op adem te komen. De wereld in Nederland doet erg onwerkelijk aan na zo’n intense ervaring tussen enthousiaste vrijwilligers en in de dynamiek van de Jungle. En eigenlijk willen we zo snel mogelijk weer terug.
Maar niet zonder hulpgoederen en een bus. We blijven daarom hard werken aan het zoeken naar fondsen en gedoneerde goederen. We blijven daarom mensen vragen ons te helpen met nieuwe hulpgoederen en donaties zodat we deze mensen een verdiend menswaardiger bestaan kunnen geven.
Wilt u ons met een donatie helpen deze mensen te helpen? Klik dan hier.
Haagspraak 