Wereldberoemd in Den Haag-Manager Nicole

Wereldberoemd in Den Haag Nicole

Binnen onze stad, Den Haag, kent iedereen wel een Bekende Hagenees/Hagenaar.
Of het nou gaat om de mevrouw achter de kassa waar je iedere dag je boodschappen haalt, een minister, een straatartiest, een musikant of gewoon een bijzondere vriend(in).

Reeds jaren kom ik geregeld overdag in het oudste en de leukste bioscoop van Den Haag, Het Buitenhof Theater.
Al jaren zit ik daar, zelfs in de zomer, met een dikke sjaal om en/of jas aan, want het is daar altijd steenkoud.
Afgelopen winter hoorde ik de manager van het Buitenhof vertellen aan haar collega dat er die middag een vergadering was. Ik nam het heft in handen en sprak haar aan op de eeuwig aanwezige koude in de zalen. Dit euvel was reeds jaren bekend en er werd, terwijl wij met elkaar spraken, aan een oplossing gewerkt.
Dat was mijn eerste ontmoeting met Nicole Feenstra-Moinot.

Wat maakt een goede manager, is de vraag die ik mij op zon’n moment stel?
Iemand die oog heeft voor zowel de klant, de medewerkers, het bedrijf en daarbij een immers evenzo belangrijke groeiende inkomst verzekerd. Meestal bevinden die managers zich achter de schermend en zie je die niet, tot nauwelijks op de werkvloer.
Nadat ik die opmerking gemaakt had over de kou in de bios hadden wij een heel gesprek en zag ik ineens wie het is die deze bijna 24uur per dag draaiende bioscoop bestiert.
Ik was na dit ene gesprek onder de indruk van haar openheid, interesse, initiatieven, doorzettingsvermogen en inzicht.

Vandaag liep ik samen met mijn vriendinnetje Erica langs Manager Nicole en groette haar. Wij waren gezellig naar een film geweest en liepen uitgelaten van de leuke film naar buiten.
Wij verkiezen Pathe Buitenhof altijd boven het super grote, onpersoonlijke Pathe Spui. Ik ben namelijk een erg grote fan van de medewerkers van Pathe Buitenhof, aangezien zij mij kennen en herkennen, ik nooit mijn Pathe Pas hoef te laten zien als vaste klant (maar dat moet wel eigenlijk …oeps), ze vaak vragen wat ik van de film vond, behulpzaam en vriendelijk zijn én altijd over een goed humeur lijken te beschikken.
Voordat ik mijn weg kon vervolgen stapte Manager Nicole direct op mij af en vroeg mij of het klimaat binnen de zalen inmiddels beter was geworden.
Opmerkelijk dat je als manager van een bioscoop, waar dagelijks honderden mensen zich laten vermaken, zo goed je klanten kent dat je de juiste persoon bij de juiste klacht (mij in dit geval) er zo uit kan pikken.
Dan heb je mijn aandacht!
Enthousiaste bioscoop-verbeteraars als wij zijn, waren blij verrast met dit gesprek en hadden nog wel wat suggesties voor Nicole, die daar wederom zeer geïnteresseerd naar luisterde en met ons een rondje liep om de aan te pakken plekken te bespreken.

Nou ben ik nooit zo van de ‘reclame maken voor’, maar vandaag hebben we toch goed nieuws vernomen wat ik graag met u wil delen.
Het klimaat binnen het gebouw heeft een hele operatie ondergaan en blijkt uit streekproeven van vriendinnetje Erica en mij, het functioneert stukken beter!
Het Grand Café, wat zich in het midden van het prachtige pand bevindt, wordt deze zomer opnieuw geopend, waar de medewerkers van het Buitenhof zelf de consumpties zullen verzorgen.
Zoals Nicole het mooi omschreef, zij wilt graag een soort huiselijke sfeer gaan creëren met mogelijkheid tot alleen een drankje, maar ook eventueel een snack voor of na het bioscoop bezoek. Maar nu komt het, er zal gratis internet zijn voor de bezoekers van het Grand Café, dus ik voorzie dat menig flexplek werker binnen Den Haag hier lekker kan gaan zitten.
Je hoeft niet naar de film te gaan om daar te mogen vertoeven, iedereen is vrij om daar, gewoon vrijblijvend, even ontspannen te gaan zitten en/of een paar uurtjes met je laptop te werken.
Een ruimte die dus aantrekkelijk is voor zijn gasten om voor de film een hapje en een drankje te doen, een prettige plek waar je eventueel nog kan werken voordat de film begint, met de mogelijkheid om bij het serverend personeel een kaartje voor de bioscoop te kopen. Dat is een goede voorziening als je het mij vraagt.

Terwijl ik dit stukje zit te schrijven krijg ik nog een persoonlijk mailtje van deze ‘super manager’ met de nieuwsbrief die Pathe Buitenhof iedere maand naar zijn vaste klanten verstuurd. Een optie die je aan kan geven aan de bioscoop zelf om op de hoogte gehouden te worden van speciale films, muziekavonden, exposities en ander nieuws.

Bijzonder dat je als manager, van een bioscoop in een zeer grote stad, zo’n groot hart voor de zaak kan hebben én aandacht hebt voor alle wensen, klachten en suggesties van de bezoekers.
Ik zeg…een volgende Haagspraak vergadering is daar.

Protest tegen Turkse premier Erdogan

Alevieten demonstreren
Deze twee jonge vrouwen waren aanwezig op het Plein, waar ze samen met een kleine tweehonderd deelnemers demonstreerden voor meer vrijheid en gebedsruimte, niet alleen voor de Alevieten maar voor elke onderdrukte groep in Turkije.
Ik had de vrouwen los van elkaar al opgemerkt en heb er één aangesproken en gevraagd of ze zusjes waren. Dat bleek inderdaad zo te zijn. Ik heb gevraagd of ik ze samen mocht fotograferen en dat mocht.

De Alevieten zijn altijd al een onderdrukt volk geweest. Soenieten maken in Turkije nog steeds de dienst uit, hoewel de laatste tijd de situatie voor de Alevieten iets verbeterd is. Dat is in het verleden wel anders geweest. Grote slachtingen hebben zich toen voorgedaan.

De groep op het plein wilde, nu de Turkse premier Erdogan als gast in Nederland verbleef, aandacht vragen voor de problemen waaronder de grote groepen Alevieten in Turkije gebukt gaan. Het zwaard op de haarband is het symbool van het Alevitisme. Het heet een ‘zulfikar’ en wordt vaak als een hangertje aan een ketting gedragen.

De Alevieten gaan uit van een religieus-humanistisch wereldbeeld van mens en maatschappij. La fata illa Ali, la saif illa Zulfikar, wat betekent: Er is geen held als Ali, er is geen zwaard als Zulfikar.
Protest tegen Erdohan.

Op het Buitenhof stond ook een groep demonstranten, die wat feller protesteerden. Toen Erdogan voorbij reed is er vanuit dit groepje een fles naar de auto gegooid.
De man is gelijk tegen de grond gewerkt en gearresteerd, op dat moment was ik net even niet ter plaatse. Wel heb ik de TR ploeg nog bezig gezien om alles vast te leggen.
Protest
Sporenonderzoek

Prijsverlaging broodje haring

Haringkraam op het Buitenhof
Haringkraam op het Buitenhof

Elke maandagmiddag, na mijn uurtje yoga in het Westeinde, fiets ik even naar het centrum om een broodje haring te kopen. Yoga maakt nu eenmaal hongerig.
Vandaag zag ik tot mijn verbazing dat een broodje haring twee dubbeltjes goedkoper was geworden. Dat mag wel in de krant dacht ik.
De horeca in het algemeen is er als de kippen bij als iets duurder wordt om dat direct door te berekenen aan de klant. Prijsverlagingen als iets weer wat goedkoper werd had ik nog nooit eerder vast kunnen stellen.
Vroeger, toen een zak patat nog een kwartje kostte werd datzelfde zakje steevast elk jaar een stuiver of een dubbeltje of nog meer duurder als de aardappeloogst weer eens was tegengevallen.
Bij aardappeloverschotten merkte je daar dan qua prijsverlaging nooit iets van, die jaren van overvloed moeten er toch ook geweest zijn?
Daarom een vette pluim voor de mannen van de haringkar op het Buitenhof die vlak voor de Kerst, als alle producten in de supermarkten omhoog schieten, gewoon de prijs voor de consument aanpassen aan meevallende inkoopprijzen.