(K)Ankara

Onze man in Ankara maakt zich zorgen over de grenzeloze hoeveelheid humor die over de Turkse president wordt uitgestort. In Ankara wordt niet gelachen en al helemaal niet door vrouwen. Dit zou zomaar als minachting van de man beschouwd kunnen worden. Vandaag ben ik op zoek gegaan naar het equivalent van Haagse Harry en meen hem gevonden te hebben in de president met het opgeheven middelvingertje. Deze Ergerman wordt zowel in eigen land als in den vreemde door zijn onderdanen geprezen om de economische boost die hij de Turkse economie heeft gegeven.

In ons Haagje uit zich dit door het overnemen van om het even welke nering ten faveure van de eigen bevolking waarbij gegenereerde inkomsten geïnvesteerd worden in eigen land. In Turkije worden die inkomsten omgezet in Chinese nepartikelen die gretig aftrek vinden bij Westerse toeristen die hier in eigen land mee lopen te pronken. Daarnaast wordt de economie nog eens gespekt door Europese subsidie voor vluchtelingenopvang en mogen Turkse burgers tegenwoordig visumvrij naar Europa reizen. Zie hier het Turkse verdienmodel in a nutshell.

En zoals wij hier in het Haagse massaal t.b.v. selfies poseren voor Haagse Harry, zo loopt men in Ankara te pronken met de president met het opgeheven vingertje. Het kan verkeren…

Ik wil overigens nog wel even kwijt dat Cor en Don mij wel erg hebben verwend. Ik verbleef aan de oostkust van Turkije in een vijfsterren hotel waar ik nooit mijn portemonnee hoefde te trekken. Er werd gefluisterd dat al dit soort hotels gefinancierd werden door Koerdisch drugsgeld, echter niemand alhier kon dit bevestigen, noch ontkennen.

Na mijn eerste blog kreeg ik bezoek. Ik kreeg een gratis transfer aangeboden naar een éénster hotel. Hier aangekomen kon ik mijn geluk niet op. Ik bevond mij plotseling tussen de intelligentsia van Turkije! Advocaten, rechters, journalisten, en bloggers hadden hier al hun intrek genomen. Het complex was voorzien van tralies waarvan ik meende dat ze bedoeld waren om het gepeupel buiten te houden, echter niets bleek minder waar: ik was hier op speciale uitnodiging van meneer Ergerman en hij stond erop dat ik voorlopig niet mocht vertrekken. Dit zou als een belediging opgevat kunnen worden. Gelukkig kan hier nog wel geblogd worden. Met onze eigen stront schrijven wij hier op toiletpapier, en verspreiden dit wanneer de bewaking even niet kijkt. Meestal is dit het moment waarop de bewaker tijdens een pijpbeurt even zijn ogen dichtknijpt. Ook heb ik begrepen waar de éénster benaming van dit hotel vandaan komt. Menig blog is tijdens het schrijven al uitgelopen wegens te vloeibare “inkt”.

Maar verder niets kwaads te melden over deze bloghut. Het is nog steeds volpension en van buitenstaanders heb je hier weinig last, zodat ik mij goed kan concentreren. Ondertussen verheug ik mij op mijn volgende post. Voorlopig heb ik nog wel even tijd om hierover na te denken. Met dank aan de enige echte Turkse “enge man”.

Rutte – Erdogan: Niets aan de Hand

Persconferentie

Zo zet de Minister President een fotootje van het bezoek van Erdoğan op zijn Flickr account:

Persconferentie

Minister-president Rutte en minister-president Erdoğan staan na afloop van hun gesprek de pers te woord .

Erdoğan brengt op uitnodiging van minister-president Rutte een bezoek aan Nederland. Het bezoek staat in het teken van de hechte economische en diplomatieke betrekkingen tussen beide landen.

De economische banden tussen Nederland en Turkije zijn zeer sterk. In de afgelopen 10 jaar is de handel tussen beide landen verdrievoudigd. In 2011 bedroeg de wederzijdse handel tussen beide landen ruim 5,5 miljard euro. In 2012 was het 400 jaar geleden dat Nederland en Turkije diplomatieke relaties met elkaar aangingen. Met het bezoek van minister-president Erdoğan aan Nederland wordt voortgebouwd op het succesvolle bilaterale jaar.

Niets aan de hand. Geen woord over het feit dat Yunus nu al een week de media bol zet over de cultuurverschillen en de opgeheven vingertjes over en weer.

Wat is het toch fijn dat er spindoctors zijn….

Met dank aan onze vriendin Miek Schenk.

Protest tegen Turkse premier Erdogan

Alevieten demonstreren
Deze twee jonge vrouwen waren aanwezig op het Plein, waar ze samen met een kleine tweehonderd deelnemers demonstreerden voor meer vrijheid en gebedsruimte, niet alleen voor de Alevieten maar voor elke onderdrukte groep in Turkije.
Ik had de vrouwen los van elkaar al opgemerkt en heb er één aangesproken en gevraagd of ze zusjes waren. Dat bleek inderdaad zo te zijn. Ik heb gevraagd of ik ze samen mocht fotograferen en dat mocht.

De Alevieten zijn altijd al een onderdrukt volk geweest. Soenieten maken in Turkije nog steeds de dienst uit, hoewel de laatste tijd de situatie voor de Alevieten iets verbeterd is. Dat is in het verleden wel anders geweest. Grote slachtingen hebben zich toen voorgedaan.

De groep op het plein wilde, nu de Turkse premier Erdogan als gast in Nederland verbleef, aandacht vragen voor de problemen waaronder de grote groepen Alevieten in Turkije gebukt gaan. Het zwaard op de haarband is het symbool van het Alevitisme. Het heet een ‘zulfikar’ en wordt vaak als een hangertje aan een ketting gedragen.

De Alevieten gaan uit van een religieus-humanistisch wereldbeeld van mens en maatschappij. La fata illa Ali, la saif illa Zulfikar, wat betekent: Er is geen held als Ali, er is geen zwaard als Zulfikar.
Protest tegen Erdohan.

Op het Buitenhof stond ook een groep demonstranten, die wat feller protesteerden. Toen Erdogan voorbij reed is er vanuit dit groepje een fles naar de auto gegooid.
De man is gelijk tegen de grond gewerkt en gearresteerd, op dat moment was ik net even niet ter plaatse. Wel heb ik de TR ploeg nog bezig gezien om alles vast te leggen.
Protest
Sporenonderzoek