Auteur: Roel Wijnants

Als fotograaf fotografeer ik Den Haag en zijn inwoners . Zie Roel1943 https://www.flickr.com/photos/roel1943/albums

Srebrenicaherdenking 2016

DSC01717

11-7-2016 – De jaarlijkse  Srebrenica-herdenking op het Plein in Den Haag

Afgelopen maandag was het de eenentwintigste maal dat deze herdenking plaats vond. Voorafgaande aan de herdenking was er de Marš Mira, Vredesmars voor Srebrenica, deelnemers lopen een afstand van elf kilometer van Wassenaar naar Den Haag. Bij het Vredespaleis was er even een kleine rustpauze en een korte demonstratie alvorens de mars doorliep naar het Plein.

Op het Plein hing de  vlag op het ministerie van defensie halfstok

Al jaren is er gepleit om tijdens de herdenking de vlag halfstok te hangen. Nooit kreeg de organisatie gehoor. Nu ineens hing de vlag halfstok. De Vlag hing al een tijdje halfstok vanwege de omgekomen militairen in Mali. Om de vlag voor een dag te strijken en hem de volgende dag weer halfstok te hangen ging Defensie kennelijk te ver en ze besloten om vanaf 2016 jaarlijks de vlag halfstok te hangen.

DShaagspr1

Er waren weer veel deelnemers op het Plein aanwezig, waaronder veel jeugdigen. Enkele politici gaven ook Acte de Présence. Een meisjeskoor zong liederen en de namen van de 127 op deze dag herbegraven slachtoffers werden opgenoemd. Dit is voor de vele aanwezigen een pijnlijk moment. Tranen vloeiden en armen waren aanwezig om te troosten.
Er werd gebeden (dzenaza), twee minuten stilte gehouden en de last post geblazen. De deelnemers liepen enkele ronden op het plein, waarna de uitgedeelde ballonnen met naamkaartjes van de herbegraven personen werden losgelaten. Daarna was de sfeer wat gemoedelijker en was er tijd voor een gezellig gesprek.

DENK en Genocide

Een opvallend en voor mij irritant detail was dat de twee politici Selçuk Öztürk en Tunahan Kuzu van Denk zich uitvoerig lieten fotograferen bij de spandoeken met foto’s van de herbegraven slachtoffers.
Dat vond ik lijkenpikkerij, je kunt  honderd keer op de foto staan tijdens de herdenking maar niet met een glimlach bij de spandoeken met slachtoffers. Op zo’n dag moet je de politieke winkel gesloten houden uit respect naar de overlevenden en de deelnemers aan de herdenking.

Genocide op de Armeniers wordt ontkend, maar men kan wel trots bij de spandoeken van de Sebrenica-slachtoffers gaan staan. De goodwill die ze eventueel opgebouwd hadden door deel te nemen aan de herdenking werd n.m.m. met één klap teniet gedaan.

Joodse woningbouwvereniging Miskenoth-Israël

Gevel met door Duitsers weggehakte gedenksteen
Gevel met door Duitsers weggehakte gedenksteen

Enige tijd geleden fietste ik via de Marktweg en aan het einde ging ik links de Groenteweg op.
Mijn aandacht werd getrokken door een vreemd ding aan de muur. Ik kon niets herkennen en besloot een foto te maken. Iets wat mij niet in dank werd afgenomen door de overbuurman. Ik heb hem rustig uitgelegd wie ik was en wat ik deed. Hierna\ werd hij wat vriendelijker.
Thuis kon ik op de Mac via Photoshop ook niets ontdekken, dus werd er driftig gegoogleloerd. Na veel en lang speurwerk vond ik het antwoord: Joodse woningbouwvereniging Miskenoth-Israël bezat huizen aan de Marktweg, Groenteweg, Wolmaranstraat, Langnekstraat en Fisherstraat

Foto Bron Haagse Beeldbank
Foto Bron Haagse Beeldbank

Veel Joodse kooplieden hadden huizen en pakhuizen aan de Marktweg. De Markt, waar veel joodse kooplieden een kraam of standplaats hadden, was om de hoek. Zo was in Transvaal een joodse buurt ontstaan.

Ingezette gedenksteen via Haagse Beeldbank
Ingezette gedenksteen via Haagse Beeldbank .Zou mooi zijn als deze steen weer in ere werd hersteld

Bron: stichting BUDVE. Sepiafoto: Gemeentelijke beeldbank. De ingezette gedenksteen komt van de foto.

Tegeltableau’s Laan van Meerdervoort hoek Waldeck Pyrmontkade

DSC01342a
Enige tijd geleden werd op de Face Book pagina van Maurits Burger een foto geplaatst van het Jugendstil pand op de Laan van Meerdervoort hoek Waldeck Pyrmontkade met de vraag wie de maker was van de tegeltableau’s: Rozenburg of de Porceleyne Fles?
De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed vermeldt dat de firma Rozenburg de tegels had vervaardigd hetgeen niet juist is. Toevallig wist ik wie de makers waren en plaatse een link naar Wikipedia waar de info te vinden was over wie wat waar.(H.M. Mauser).
DSC01333
Het hoekpand is een ontwerp van architect J. Olthuis die ook de tableau’s heeft ontworpen. Op een van de tableau’s staat zijn naam vermeld evenals de namen Thooft en Labouchere, beiden waren eigenaar van de Porceleyne Fles. Vreemd is wel dat Thooft die geruime tijd ziek was voordat hij in 1890 overleed op een van de tableau’s vermeld staat, terwijl het gebouw uit 1902-1903 stamt.
H.M. Mauser die vanaf 1891 in dienst was en mede directeur bij de Porceleyne Fles was geworden, werkte onder andere mee aan de ontwikkeling van de sectiel-techniek. De tegeltableau’s op de Laan van Meerdervoort zijn uitgevoerd in deze nieuwe techniek.
DSC01301b

Thooft overlijdt in 1890.
De sectieltechniek (H.M. Mauser) werd voor het eerst in 1900 op de Wereldtentoonstelling van Parijs gepresenteerd.
Het gebouw is uit 1903.
Hij of zij die het weet waarom de naam Thooft vermeld wordt, mag het zeggen.
Bronnen Wikipedia – Capriolus
https://nl.wikipedia.org/wiki/Heinz_Mauser
http://www.capriolus.nl/nl/content/porceleyne-fles-vh-joost-thooft-en-labouchere-delftsch-aardewerkfabriek-de

Meer foto’s  met  tegeltableau’s op

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.1007094816038400.1073741944.100002136748627&type=1&l=56906ffc8c

Mijn naam is Marco

Mijn naam is Marco
Mijn naam is Marco

Tijdens een wandeling door het Zeeheldenkwartier besloot ik om via de Toussaintkade richting Grote Markt te lopen. Ik keek zoals ik al zo vaak heb gedaan even in de poort waar graffitikunstenaar Napaku zijn naam heeft gezet en constateerde dat de naam er nog stond.
Ik liep verder over de kade en zag het bord van de stichting Tichelaar, ineens schoot het bekende filmpje van Maxim Hartman door mijn hoofd en ik besloot om er een foto van te maken voor facebook. Toen ik klaar was zag ik dat er iemand met een scootmobiel op de stoep stond die er langs wou. ik maakte excuus en legde uit waarom ik een foto maakte en de man moest ook lachen.
DSC01246marco
We raakten aan de praat en ineens zag ik onderaan z’n been iets glinsteren en vroeg wat het was. Hij vertelde dat hij een zware periode achter de rug had waarbij veel dingen niet goed eindigden, zoals huwelijk, omgangsregeling, drugsgebruik, baan kwijt enz.
Ten einde raad besloot hij een eind aan zijn leven te maken en koos daarvoor de beruchte spoorwegovergang bij Rijswijk uit. De poging om er een eind aan te maken mislukte maar hij verloor daarbij wel zijn beide benen. Hij tilde beide broekspijpen op om mij het resultaat te laten zien.

Hij klom uit de scoot en gaf mij een demonstratie hoe hij liep met twee kunstbenen. Hij was er heel handig in. Ik vertelde dat ik een neef had die in Afghanistan zijn been had verloren en dat die aan ‘wingsuit flying’ deed. Dat schepte meteen een band en hij vertelde zijn hele levensgeschiedenis. Hij liet op een gegeven moment zelfs zijn geamputeerde been zien, iets dat ik na al de verhalen die ik gehoord had heel gewoon vond.
Hij vond het fijn om even aan een wildvreemde, die nergens van schrok maar wel meeleefde, zijn levensverhaal te kunnen vertellen.
Ik stelde mij voor en hij vertelde dat hij Marco heette. Gek eigenlijk dat je binnen een half uur ineens alles van iemand weet die daarvoor nog een onbekende was, iemand die even langs mij wilde rijden met zijn scootmobiel. We namen met een handdruk afscheid. Marco ging bij Tichelaar naar binnen en ik liep verder richting Grote Markt.

De terugkeer van Thalia

DSC01024a

Sinds enkele dagen is in de Boekhorststraat de voorgevel van het oude Thaliatheater weer te zien. De voorgevel van het Broekenhuis is gestript en het oude theater is weer zichtbaar. Na restauratie komt er op de begane grond de Boomhuttenclub, een klim-en klautergebeuren voor kinderen waar ook ouders op hun gemak een kopje koffie of thee  kunnen nuttigen. Zo krijgt de Boekhorststraat er weer een prachtige voorgevel bij die veel kijkers zal trekken.

DSC01023a

De geschiedenis van Thalia begon in 1912 toen architect M. Kuyper Czn. de Cinema Americain ontwierp. Het gebouw was groots van opzet en luxueus ingericht. Na de reizende bioscopen werden de eerste permanente bioscopen gebouwd. Eén daarvan was de Cinema Americain. Herman van der Stap was de eigenaar. Juist de reizende bioscopen op kermissen werden als volksvermaak gezien. Met de bouw van luxueuze bioscooppanden hoopte men ook de hogere standen ertoe over te halen een film te gaan zien. De Cinema Americain aan de Boekhorststraat leek een barok paleis, inclusief torentjes en prachtige façades. De bioscoop telde zo’n 400 stoelen en had een oppervlakte van 290 vierkante meter. Tekstbron en meer meer over Thalia op

Een reis om de wereld. Zoektocht naar de identiteit van Haagse bioscopen in de jaren vijftig – Elisa Mutsaers 1997

http://www.filmatelierdenhaag.nl/Research/Eigen%20onderzoek/Haagse%20bioscopen/64/____.html

DSC01030a