Dinsdag 28 april zag ik in de Vondelstraat dat het Roma-en Sintimonument was vervangen. Tot mijn verbazing was het oude monument van Eric Claus (2006) verdwenen en stond er een nieuw gedenkteken met de namen van vermoorde Roma en Sinti uit Den Haag.
Navraag bij de gemeente leverde niets op. Op een website van TWM van Berkel kreeg ik via mail uiteindelijk duidelijkheid,er is gekozen voor een nieuw monument en het oude werk is teruggegeven aan de kunstenaar Eric Claus.De officiële onthulling vindt plaats op 4 mei 2026.
Hieronder het oude monument van ERIC CLAUS
Met dank aan TWM van Berkel voor het meedenken en de informatie.
Tijdens een wandeling vanaf Scheveningen richting het centrum van Den Haag kwam ik via de Waterpartij in een ander deel van het Scheveningse bos uit. Opeens zag ik een straatnaambord dat ik nog nooit eerder gezien had, “Galgenpad” ik wist ongeveer wat dit moest betekenen, maar in het Scheveningse bos was voor mij een complete verrassing.
Ik kende een paar galgenvelden, zo wist ik dat bij de Laakmolen een galgenveld was. Dit veld was vanaf de middeleeuwen tot 1795 in gebruik.Na die datum werden galgenvelden in Holland definitief afgeschaft. Een Galgenveld werd gebruikt om lichamen van ter dood veroordeelde en geëxecuteerde misdadigers te laten hangen. Het idee was dat bezoekers en inwoners van Den Haag zo duidelijk konden zien wat er met ze kon gebeuren als ze zich niet aan de wet zouden houden.
Laakmolen
Het terrein van de molen en het galgenveld was tot ongeveer de 20e eeuw Rijswijks grondgebied. De geëxecuteerden waren veroordeeld door het Hof van Holland, niet door de Magistraat van ‘s-Gravenhage. De laatste bestuurders hadden een eigen galgenveld aan de Scheveningseweg vandaar de naam Galgenpad.
Verder was er vroeger ook” Het Swarte Duijn “een galgenveld bij Solleveld Ockenburg.
Solleveld
In het Haagse Bos is ook een plek geweest waar een zgn halve galg stond .
Onder de vele info vond ik ook een bericht waarom laantjes in bossen en parken die nog geen naam hebben,er nu wel een hebben gekregen. Nl om als er iets gebeurt is enigszins een locatie voor politie en hulpdiensten te hebben om naar toe te rijden .
Aan het eind van een centrumwandeling liep ik door de Schoolstraat richting Tramtunnel-Grotemarkt. Ongeveer halverwege de Schoolstraat viel mijn oog op een “eerste steen” ik maakte er een foto van en thuis ging ik op speurtocht. Zo kwam ik erachter dat Jan Meeuws tot een oud tingietersgeslacht behoorde.
1775 Het tingietersgilde verleent toestemming voor vestiging van een tingieterswinkel met werkplaat aan de Schoolstraat. tekstbron Koos Havelaar-SCHIE.
Meeuws & Zn (tingieterij) (1775-1963). Verderspeurend zag ik enkele merktekens die het bedrijf gebruikte. Het toeval wil dat we ongeveer een maand geleden thuis ontdekten dat we een klein bekertje gebruiken om theelepeltjes in te zetten, aan de onderkant staat het merkteken van deze tingieter. Toen heb ik er niet verder naar gekeken maar nu kwam het merkteken dat ik op het internet zag en onderaan het bekertje overeen , nu is ook deze cirkel weer rond.
Meeuws &zoon Den Haag Holland. Stappende ooievaar met aal in de bek (bekertje)
Het is alweer een tijdje geleden dat ik door de Lynckerstraat fietste.
De Lynckerstraat is een zijstraat van de Gaslaan en loopt parallel aan de Loosduinseweg.
Het is een straat met kleine eengezinshuizen met aan één kant een aantal werkplaatsen.
Halverwege de straat viel mijn oog op een huis dat er anders uit zag.
Lynckerstraat 27-31, Evangelisatie-gebouw
Het had een hogere gevel en er zaten wat gevelstenen aan de muur.
De stenen links en rechts waren te ontcijferen als Anno 1894.
Op de steen in het midden was iets van ‘Psalm‘ leesbaar.
Ook een buurman kon mij niet verder helpen.
gevelstenen deels leesbaar
Via speurwerk op het internet kwam ik er achter dat het een kerkje betrof.
Dient den Heer 1895 NH Evangelisatie
Het Evangelisatie-gebouw: ‘Dient de Heer met blijdschap’,
geopend 15 januari 1895 door Ds. I.G. Knottnerus
De psalm waarnaar op de middelste steen verwezen wordt is Psalm 100:2
Dient de Heere met blijdschap,
kom voor Zijn aangezicht met
vrolijk gezang
Tijdens het wandelen zie ik vaak eerste stenen aan gevels. Op een bepaald moment ben ik ze gaan fotograferen en stopte ze in een map.
Intussen is het aantal aardig opgelopen en zo af en toe bekijk ik een foto en probeer ik via Google te achterhalen wie de naamgever van de steen is. Zo ook met deze steen.
Ik kwam erachter dat de familie Robertson oorspronkelijk van Schotse afkomst is.
De eerste Robertson was als huurling/waardgelder geronseld voor het Staatse leger van Maurits van Oranje. Met schepen werden ze opgehaald vanuit de omgeving van Edinburgh.
Sommigen keerden later weer terug en een aantal bleef hier en stichtte een familie.
De ‘Robertson’ (van de eerste steen) was koopman en mede-eigenaar van een bedrijf dat handelde in hout, tras en tegels.
Het gezin bestond uit een echtpaar met negen kinderen.
Op de steen staat MH en W Robertson 1852,
MARINUS HENDRIKUS ROBERTSON geboren Den Haag 5 september 1842,
WILLIAM ROBERTSON geboren Den Haag 27 januari 1844.
Een dochter uit het gezin, genaamd Suzanne is als schilderes bekend geworden.
Foto: Door Cornelis Johannes Lodewicus Vermeulen (1861-1936) – Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie, Publiek domein,Susanne werd geboren op 17 december 1855 en overleed 18 oktober 1922. Vreemd is wel dat ik in 2009 een foto van haar grafsteen heb gemaakt omdat ik de steen mooi vond terwijl ik niet wist wie Susanne was; voor mij was ze immers een onbekende.
Later thuis kwam ik er via Google pas achter wie en wat zij was: Susanne stond bekend als een van de de Amsterdamse Joffers, een groep kunstenaressen die studeerden aan de Rijksacademie te Amsterdam.
Via de eerste steen met de naam Robertson is de cirkel weer rond en heeft de foto van haar grafsteen meerwaarde gekregen.
Meer info over familie Robertson via de urls.
Info bronnen:
Wikipedia en Wikimedia.org
Haagspraak 