Le Tour de Tommy: Rodez – Mende

Parijs is nog ver. Zeker als je Tommy heet: met zijn korte pootjes kan onze columnist niet bij de trappers. Sturen kan hij ook niet. Blaffen wel.

Na van Avermaets winst gisteren verwacht ik niet nog een sprinter of klassiekerkoning vandaag. De etappe naar Mende begint in heuvelachtig terrein, gaat daarna kilometerslang vlak door en heeft op het einde weer een heuvelachtig gedeelte. De laatste klim voor de finish is stijl en toch nog wel een kilometer of drie lang.
Zelf hoop ik deze dag op hondenweer. Frankrijk is warm genoeg wat mij betreft en een buitje zal mijn vacht en humeur goed doen, zeker met die huichelende redactieleden van dit blog: niemand belt als ik in het asiel vastzit, maar gisteren was het weer een en al gefingeerde bezorgdheid na mijn aanvaring met de toerfietsers.

Waar regen ook goed voor zal zijn is renners als Contador en Valverde. Zij durven wel wat in een afdaling en kunnen wellicht een plaagstoot uitdelen aan Froome. Verwacht ook dat Froome en de andere favorieten in de finale aan de bak moeten. Rodriguez, die zich gisteren nog liet uitzakken, zou het ook wel weer eens kunnen proberen. Hij weet wat winnen is, zeker in deze Tour.

Woef.

Le Tour de Tommy: Muret – Rodez

Parijs is nog ver. Zeker als je Tommy heet: met zijn korte pootjes kan onze columnist niet bij de trappers. Sturen kan hij ook niet. Blaffen wel.

Terwijl ik gisteren rondwandel bij de aankomst in Rodez, de finishplaats van vandaag, ondertussen vervelende Franse kinderen ontwijkend en grommend naar overvriendelijke oude dametjes, komt er een groep van elf toerfietsers aan. Ik besluit mij tussen hen te begeven, ik kan wel wat advies gebruiken voor deze etappeplaats. Wie zou hier, nu iedereen vermoeid is van de rustdag, nu kunnen winnen? Ik stap de weg op tussen de aankomende fietsers.
Een aantal fietsers duikt over elkaar, bidons rollen over de weg, er wordt gescholden, in mijn richting meen ik.

“You stupid dog!”

Dat is duidelijk geen Fransman. De wielertoerist die mij ternauwernood kon ontwijken heeft een Amerikaans accent, Texaans schat ik. ‘Le Tour, one dog ahead‘, meen ik op zijn nu gerafelde shirt te lezen. Ik stap op hem af.

“Voeckler,” zegt hij en geeft mij een aai over mijn bol, “expect that annoying bugger to try something on this stage. Now get the hell out of here. The Tour is no place for a dog!”
Terwijl de Texaan zijn gehavende voorwiel inspecteerd denk ik na over zijn woorden. Het heuvelachtige tweede deel van de etappe zou veel renners kunnen liggen, maar Voeckler, ja, die hebben we nog niet genoeg gezien deze Tour. Hij zou weleens op wraak uit kunnen zijn.

Ik zie de groep wielertoeristen weer verder rijden, de vriendelijke Texaan voorop. Ineens besef ik wie mij bijna van de sokken reed.

Vergeten een poottekening te vragen.

Woef. :’-(

Le Tour de Tommy: Lannemezan – Plateau de Beille

Parijs is nog ver. Zeker als je Tommy heet: met zijn korte pootjes kan onze columnist niet bij de trappers. Sturen kan hij ook niet. Blaffen wel.

‘Leven als een hond in Frankrijk’ is geen bekende uitdrukking. De reden daarvoor is simpel: er valt voor de Fransen weinig eer mee te behalen. Terwijl ik gisteren opgesloten zat in een asiel in Pau deed de redactie van Haagspraak hoegenaamd niets om mij vrij te krijgen. Geen enkele keer zochten zij telefonisch contact met de Franse autoriteiten.*
Gelukkig slaagde ik erin om deze ochtend een pen te bemachtigen van een van de medewerkers van het dierenpension. Frans kan ik niet, maar het leek me wel dat een briefje in Nederlands door iemand vertaald zou kunnen worden.

Dit had een onverwacht effect. “Un chien étranger, un chien étranger!” werd enige malen geroepen. “Allez, allez! Vite!” en ik werd op straat geknikkerd. Schijnbaar ben je als buitenlandse hond niet welkom om in deze streek de asielfaciliteiten te gebruiken. Dat scheelt: nu kon ik me weer tussen de wielrenners begeven…

Vandaag finisht de Tour op Plateau het Bijltje. Dat is een plek waar nulvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong goede herinneringen aan heeft. Hij was hier oppermachtig in 2004 en sprintte Ivan Basso er uit het wiel. Vijf maal finishte de Tour op deze col, vier maal bleek de ritwinnaar ook de winnaar van het eindklassement. Alleen de Tour van 2007 was enigszins curieus in dit opzicht omdat de ploeg van Rabobank later gele truidrager Rasmussen uit koers zou halen. Je moet als wielerploeg immers om de reputatie van je sponsor denken. Van Libor hadden we in die jaren nog niet gehoord…

Schrijf vandaag maar gewoon Froome op.

Woef.

* Noot van de redactie: wegens een tekort aan beltegoed waren wij helaas niet in staat om het dierenasiel in Pau te bellen.

Louche mag wèl

Ruben Oppenheimer over Theo Hiddema

Vorig jaar besteedde ik al aandacht aan de cartoon die Ruben Oppenheimer had gepubliceerd over de Maastrichtse advocaat Hiddema. Hiddema werd als louche geafficheerd, maar geen Homo. In eerste aanleg oordeelde de voorzieningenrechter dat dat niet mocht en werd de cartoonist veroordeeld tot rectificatie op straffe van een dwangsom. Oppenheimer ging in beroep en won dat glansrijk. Het Hof ‘s-Hertogenbosch overwoog ondermeer:

  • 3.13.3. Ten aanzien van de omstandigheid van het beschikbare feitenmateriaal overweegt het hof als volgt. Zoals al vermeld, betreft de aanduiding ‘louche advocaat’ het spottende waardeoordeel van [appellant]. Tegen de hierboven geschetste achtergrond van de over en weer door [geïntimeerde] en [privé detective] gedane uitlatingen en beschuldigingen, is er naar het oordeel van het hof in redelijkheid een voldoende verband tussen dit spottende waardeoordeel van [appellant] en het beschikbare feitenmateriaal.Voor alle duidelijkheid overweegt het hof, dat dit niet betekent dat het hof van oordeel is dat [geïntimeerde] een louche advocaat is.
  • 3.13.4. [geïntimeerde] dient zich meer te laten welgevallen dan de gemiddelde persoon, aangezien hij een persoon is die ook zelf de publiciteit zoekt en wel in die mate dat hij inmiddels als publiek persoon aangemerkt kan worden. Daarbij schuwt hij ferme bewoordingen niet.Zo heeft hij publiekelijk grenzen overschreden en is hij civielrechtelijk veroordeeld toen hij een derde (c.q. voormalig cliënt) heeft aangeduid als ‘addergebroed’.

    Ook heeft hij zich na publicatie van de cartoon in weinig subtiele bewoordingen uitgelaten over [appellant]. In een publicatie op de website van L1 (prod. 12 bij pleitnota van [appellant] in eerste aanleg) is vermeld dat [geïntimeerde] [appellant] heeft aangeduid als ‘prutser, een rat die tekeningen maakt voor dat gedrukt vodje voor simpele types’.

    [geïntimeerde] heeft daarnaast publiekelijk aan ‘mensen die een beetje leuk wonen’ geadviseerd een pistool te kopen, om zich te wapenen tegen overvallers (prod. 5 en 9 bij pleitnota van [appellant] in eerste aanleg).

  • 3.13.5.[geïntimeerde] heeft slechts in algemene bewoordingen gesteld dat de aanduiding louche advocaat ernstige gevolgen heeft voor zijn beroepsuitoefening. Hij heeft dit onvoldoende onderbouwd met concrete feiten en omstandigheden. Tijdens het pleidooi in hoger beroep heeft hij weliswaar nog aangevoerd dat hij over genoemde aanduiding vragen krijgt van mensen maar eventuele verdere gevolgen heeft hij niet toegelicht.
  • 3.14. Al bovenstaande omstandigheden afwegend, komt het hof tot het oordeel dat de vrijheid van meningsuiting van [appellant] het zwaarste weegt en dat [appellant] niet onrechtmatig heeft gehandeld jegens [geïntimeerde]. Derhalve is er geen plaats voor de door [geïntimeerde] gevorderde rectificatie.

Gelukkig. Een hele opluchting dat je niet direct een rechter in je rug voelt hijgen als je met iemand de spot drijft.

Let wel! Louche mag in dit geval wel. Hiddema heeft het naar mijn mening een beetje over zichzelf afgeroepen door zichzelf als dandy te afficheren in zijn boek.

Oppenheimer zou Oppenheimer niet zijn als hij nog een mooie uitsmijter voor Hiddema had:
Geen Griek