Plagiaat bij OCC? – De Vuurkorf

Jo Coenen
Op 15 juni presenteerde voormalig Rijksbouwmeester Jo Coenen met droge ogen het lang verwachte ontwerp van zijn clubje voor het nieuwe OCC oftewel Onderwijs en Cultuur Complex op het Spuiplein waarvoor de beide huidige theaters moeten verdwijnen….

Een plan dat het vorige plan, het Spuiforum moet doen vergeten. Deze foto komt van de Posthoorn tijdlijn op FaceBook
photo_2015-07-21_21-28-44
Vlakt erna plakt Toi van Gelder de foto hier direct boven die iedereen kent van het karkas van een van de WTC torens na de nine eleven aanslag ook op de Posthoorn tijdlijn op FaceBook

Er zijn veel meer dingen over te zeggen en er zijn veel meer foto’s te plaatsen, maar treffender dan met deze twee foto’s kan volgens mij niet getoond worden, dat een zeer essentieel stijlelement van de twee torens van het WTC dat werd ontworpen door Minoru Yamasaki: de driepoot, drietand, of drievork aan de basis van de gevel in het ontwerp voor deze OCC doos schaamteloos wordt gebruikt door Coenen cs.screenshot-haagspraak files wordpress com 2015-07-22 22-34-55

NB ik heb de tekst van de vorige alinea aangepast en de vergelijkende foto toegevoegd, omdat sommigen kenbaar maakten de strekking van mijn betoog niet te kunnen volgen. Iemand dacht dat ik tegen was en het WTC er vuig met de haren bij sleepte….

Ik vind dat het niet kan.

Ik begrijp het ook niet want ik zag in het hele presentatie dossier dat ik van de site van de Gemeente Den haag plukte ook geheel andere schetsen. Bij voorbeeld deze:
Presentatie Onderwijs en Cultuur Complex (OCC)_Page_12deel
of deze:
Presentatie Onderwijs en Cultuur Complex (OCC)_Page_31 deelHet lijkt erop dat de persoon die verantwoordelijk is voor de digitalisering van de plannen oftewel het meer op foto’s laten lijken van de plannen – rendering noemen ze dat volgens mij – op hol geslagen is zonder dat Coenen of het bureau waarmee hij samenwerkt, Architectuurstudio HH bij welk kantoor Patrick Fransen de verantwoordelijk persoon is, aan de bel getrokken heeft. Toch een heel kwalijke zaak. Zo kwalijk dat er wel eens wat over mag worden gezegd in de Gemeenteraad (met vakantie natuurlijk).

Al met al word de bijnaam Vuurkorf die dezelfde dag werd gelanceerd steeds meer van toepassing…..In plaats van de 9 Krukken (onze Nachtburgemeester)

Krukken

of Vorken (een onzer redacteuren) of de Asla (mijn idee)

Wellicht zouden er bijvoorbeeld gewoon gotische bogen al dan niet gestileerd kunnen worden gebruikt en is de schaamteloos lijkende vorm van plagiaat geheel onnodig…..

Wat een krukken die architecten…..

Le Tour de Tommy: Bourg de Péage – Gap

Parijs is nog ver. Zeker als je Tommy heet: met zijn korte pootjes kan onze columnist niet bij de trappers. Sturen kan hij ook niet. Blaffen wel.

Het is erg warm deze dagen in de Tour. Voor een hondje is dit vervelend. Ik heb veel water nodig. Gelukkig zijn er overal lieve, bierdrinkende hondenliefhebbers langs het parcours te vinden die wel een bakje voor me neer willen zetten. Voor de wielrenners betekent dit ook afzien. De rugwind zal ook deze etappe weer voor een snelle koers zorgen.

De 16e etappe van deze Tour finisht in Gap,wat een hondvriendelijke plaats blijkt te zijn. Zo kwam ik in Gap (Red: pas op! Product Placement. We vermoeden dat onze reporter wat toegestopt kreeg.) de dame van dit vrolijk gekleurde bedrijfje tegen. Ze gaf me wat hondenspeeltjes mee. Ook blijken er bij navraag hondvriendelijke hotels te zijn. Als Haagspraak nou nog mijn rekening zou betalen…

Gap is ook locatie van heel wat tourdrama in recente jaren. Zo herinnert iedereen zich Joseba Beloki die in de afdaling van de Col de Mense viel en Armstrong die een excursie door een weiland maakte alvorens weer aan te sluiten bij de groep favorieten. De laatste keer dat de Tour Gap aandeed viel Contador, in een poging Froome kwijt te raken. Reken ook nu op een spectaculaire afdaling van de Col de Mense. Ik zou Valverde en Nibali in de gaten houden.

Woef.

Le Tour de Tommy: Mende – Valence

Parijs is nog ver. Zeker als je Tommy heet: met zijn korte pootjes kan onze columnist niet bij de trappers. Sturen kan hij ook niet. Blaffen wel.

Valence gaat denk ik de laatste kans worden voor de sprinters, voor deze Tour de Alpen in gaat. Als ze willen winnen moeten ze dan wel een heuvelachtig parcours zien te overleven. Na de laatste col, de tweede categorie Escrinet, hebben ze echter 70 kilometer tot de finish die enkel uit afdaling en vlak terrein bestaan.

Profiel van etappe 15, bron: steephill.tv

Er zijn wel een aantal taaie sprinters in dit peloton aanwezig die nog ambitie hebben om een rit te winnen, vooral omdat voor hen de volgende kans in Parijs ligt. Denk aan Sagan, die inmiddels al vijf keer tweede werd in een etappe in deze editie van de Tour, en aan een man als Degenkolb, die de enigszins oplopende finale van deze rit ook wel zal zien zitten. Edvald Boasson-Hagen is iemand die ik een paar jaar geleden had opgetekend voor een rit als deze. Maar het nog altijd jonge Noorse supertalent zal naar mijn mening toch opnieuw moeten leren fietsen.

Woef.

De man aan de tafel

Soms ontmoeten wij tijdens de Opûh Koffie bijzondere mensen. Vandaag is weer zo’n moment. Enkelen van ons zijn al vertrokken en lezen dit ongetwijfeld met lede ogen.

In gesprek met Edwin vraagt de man mij of hij “daar kan gaan zitten”. Het is eigenlijk geen vraag maar meer een mededeling want hij schuift meteen door naar de uiterste hoek. Hij komt zeer resoluut over, wijst precies aan waar hij wil gaan zitten en vraagt meteen waarom die tafel in de lengte staat. Want hij staat “altijd dwars”. Hij begint meteen aan de tafel te sjorren en wij zijn wel bereid om deze mee helpen ‘terug’ te zetten.
IMG_2219
‘onze’ tafel bij Café Van Beek ondergaat een bijzondere behandeling tijdens de Opûh Koffie

Zolang ik de OK bij Van Beek meemaak heb ik de rangschikking van tafels niet anders gezien. Maar er is geen discussie over mogelijk, deze tafel staat “altijd dwars” gezien vanuit de andere OK tafels. Hij doet zijn jack uit en hangt het over een stoel tegenover hem. Hij knoopt zijn overhemd los, een knoopje meer dan dat ik zou doen want nu komt zijn onderhemd in beeld. Hij zit daar nu alleen op de bank met ‘onze’ tafel dwars vóór hem. Alsof hij een vergadering gaat voorzitten.

De plastic tasjes drapeert hij breed uit over de bank. Vervolgens haalt hij een stuk papier tevoorschijn om de tafel schoon te maken. Een sterke citroenlucht komt hierbij vrij alsof hij een schoonmaakmiddel gebruikt. Alles wordt keurig gerangschikt. Het standaard potje met kunstbloemen, de peper, het zout, het waxine tafellichtje, de tonic met glas, die hij besteld heeft met ijsklontjes, een pen wat los geld en een tasje van de Media Markt waarop staat; ‘Ik ben toch niet gek?’

Hij staat op om naar de wc te gaan om na lange tijd weer terug te komen. Een rol dun wit papier wordt uiterst zorgvuldig uitgerold over de tafel tot op de grond toe aan de andere kant. Waar hij het vandaan heeft, ik weet het niet. Het beetje gekreukte papier wordt zoveel mogelijk met de vlakke hand gladgestreken. Het begin lijkt afgescheurd. Dat knipt hij nu kaarsrecht af. Om de zoveel centimeter vouwt hij het en knipt het dan weer af. Het lijken papieren handdoekjes te worden. Inmiddels is de hele tafel in beslag genomen. Zo langzamerhand krijgt hij ook de aandacht van de andere tafels om hem heen. Je ziet men elkaar informeren over deze ongewone act. Sommigen draaien zich daarbij gewoon om toch vooral niets te hoeven missen.

Na weer lange tijd op het herentoilet gaat hij door met zijn zo te zien voor hem belangrijke bezigheden. Heel zorgvuldig schrijft hij met een balpen op een papiertje bovenaan de woorden ‘Katwijk’ met daarachter ‘gezellig’. Dan haalt hij een papieren zakje tevoorschijn en strooit dat met enig lawaai op tafel leeg. Allemaal muntgeld waarmee hij geldrolletjes maakt.

Al die tijd kijkt hij niet op of om of hij de aandacht trekt maar gaat onverstoorbaar door. Alle tafels in het café hebben nu zijn aandacht.

Dan weet ik het opeens! De man heeft teveel naar Mr. Bean gekeken!