Le Tour de Tommy: Lannemezan – Plateau de Beille

Parijs is nog ver. Zeker als je Tommy heet: met zijn korte pootjes kan onze columnist niet bij de trappers. Sturen kan hij ook niet. Blaffen wel.

‘Leven als een hond in Frankrijk’ is geen bekende uitdrukking. De reden daarvoor is simpel: er valt voor de Fransen weinig eer mee te behalen. Terwijl ik gisteren opgesloten zat in een asiel in Pau deed de redactie van Haagspraak hoegenaamd niets om mij vrij te krijgen. Geen enkele keer zochten zij telefonisch contact met de Franse autoriteiten.*
Gelukkig slaagde ik erin om deze ochtend een pen te bemachtigen van een van de medewerkers van het dierenpension. Frans kan ik niet, maar het leek me wel dat een briefje in Nederlands door iemand vertaald zou kunnen worden.

Dit had een onverwacht effect. “Un chien étranger, un chien étranger!” werd enige malen geroepen. “Allez, allez! Vite!” en ik werd op straat geknikkerd. Schijnbaar ben je als buitenlandse hond niet welkom om in deze streek de asielfaciliteiten te gebruiken. Dat scheelt: nu kon ik me weer tussen de wielrenners begeven…

Vandaag finisht de Tour op Plateau het Bijltje. Dat is een plek waar nulvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong goede herinneringen aan heeft. Hij was hier oppermachtig in 2004 en sprintte Ivan Basso er uit het wiel. Vijf maal finishte de Tour op deze col, vier maal bleek de ritwinnaar ook de winnaar van het eindklassement. Alleen de Tour van 2007 was enigszins curieus in dit opzicht omdat de ploeg van Rabobank later gele truidrager Rasmussen uit koers zou halen. Je moet als wielerploeg immers om de reputatie van je sponsor denken. Van Libor hadden we in die jaren nog niet gehoord…

Schrijf vandaag maar gewoon Froome op.

Woef.

* Noot van de redactie: wegens een tekort aan beltegoed waren wij helaas niet in staat om het dierenasiel in Pau te bellen.

Piratenpartij deelt gratis Bitcoin uit bij Rabobank

Je zou het niet verwachten na alle negatieve publiciteit rondom het Liborschandaal, maar de Rabobank heeft een ethische commissie. Waar deze bank schijnbaar geen ethische bezwaren heeft om de 1 miljard dollar aan opgelegde boete van de belasting af te trekken, weet zij wel commentaar te leveren op anderen.

Zo wist de ethische commissie te melden dat zij Bitcoin, de digitale munt die zich tot een ware mediahype heeft ontwikkeld, maar niets vindt: er bestaat geen toezichthoudend orgaan voor Bitcoin. De Rabobank vindt het dus geen goed idee om Bitcoin te faciliteren.

Daarmee lijkt de Rabobank zich te scharen achter de directeur van zo’n toezichthouder, Nout Wellink. De beste man, die afgelopen voorjaar mocht concluderen dat het toezicht van zijn organisatie met de nationalisatie van SNS ook bij de derde grote Nederlandse bank gefaald had, noemde Bitcoin ‘erger dan de Tulpenmanie’. Je zou willen dat de heren bankiers de afgelopen jaren net zo alert waren geweest waar het hun eigen werk betrof. Dat had de samenleving vele miljarden bespaard.

Of de reacties van de bankiers voortkomen uit oprechte zorgen voor de particulier die een paar tientjes aan Bitcoin heeft gekocht, of uit angst dat deze decentrale munt hun beroepsgroep in de toekomst overbodig gaat maken, is nog niet geheel duidelijk. Wel gaven de woorden van de ‘ethische commisie’ van de Liborbank een aantal piraten, waaronder Samir Allioui, oprichter van Piratenpartij Nederland, een mooie gelegenheid tot een ludiek, maar ook constructief protest.

Zaterdagmiddag namen zij plaats voor een vestiging van de Rabobank in Leiden om voorbijgangers te helpen met al hun vragen over Bitcoin. Ook werden geïnteresseerden ter plekke geholpen met het aanmaken van een ‘wallet’, waarop meteen een tegoed in Bitcoin werd overgemaakt.

Geen woorden, maar munten. Dat is een verademing na de goedkope excuses van een ‘ethische’ bank die vele miljoenen van zijn boetes doorschoof naar de belastingbetaler.

Edwin IJsman