Een pakketje voor Buitenlandse Zaken

Jaren geleden, het moet zo ergens een jaar na het begin van de oorlog in Irak zijn geweest, kwam ik een verdwaalde man tegen op straat. Nou gebeurt dat wel vaker bij mij in de buurt, maar deze man viel op: hij had een Arabisch uiterlijk, compleet met baard en een wit gewaad. Onder zijn arm droeg hij een pakketje. Hij had niet echt een duidelijk idee waar in Den Haag hij zich bevond, dat was duidelijk. Hij vroeg mij naar het Ministerie van Buitenlandse zaken. Was het nog ver?

Ik stelde hem gerust: hij was de verkeerde kant op gelopen, maar het Ministerie van Buitenlandse Zaken was slechts tien minuten van hier. Ik legde hem uit hoe hij daar het eenvoudigst kon komen, langs Centraal Station en het winkelcentrum Babylon, dat toen nog niet gerenoveerd was.

Of ik later die dag nog naar het journaal gekeken heb kan ik mij niet meer herinneren, maar ik weet vrij zeker dat er geen nieuws bestaat uit die tijd over een aanslag op het Ministerie, zeker niet door een Arabier in witte jurk. Waarschijnlijk zal de man dan toch gewoon een pakketje bezorgd hebben.

 
Edwin IJsman

Anna Cornelia, een naam uit het verleden

Vernoemd naar een van de schuiten van de Firma Jansen. Foto door Roel Wijnants.
Vernoemd naar een van de schuiten van de Firma Jansen.

Wie kent ze niet? De diverse bordjes, die je in een aantal Haagse grachten tegen komt. Ze zijn net iets boven de waterlijn aangebracht.

Het is een kunstproject en heeft een relatie met de Energiecentrale (GEB) aan de Constant Rebecquestraat.

In het verleden voer de firma Jansen met een aantal schepen dagelijks van de kolenoverslag aan de Laak naar de Energiecentrale, die tot 1967 met kolen werd gestookt.
Schepen hebben om diverse redenen vaak vrouwennamen. Zo ook de platte schuiten van de firma Jansen, de namen van de schuiten komt men tegen vanaf het begin tot het eind van de route, die de schuiten dagelijks een aantal keren aflegde. Hier bij Vaillantlaanbrug is het bord met Anna Cornelia te zien.

Nieuwe Passagevloer scheurt

Scheur in Passagevloer. Foto door Roel Wijnants
De nieuwe Haagse passage is in september 2014 geopend voor het publiek. Het ziet er prachtig uit, maar er zijn toch een paar belangrijke minpunten.

Met de huidige technieken moet het mogelijk zijn om lange en grotere vloeroppervlaktes van Terazzo te voorzien. In de Passage is gekozen voor kleinere segmenten met ertussen een dilatatievoeg. Als men naar de vloer kijkt ziet men op een tiental plaatsen brede scheuren ontstaan, sommige op tien cm voor of na de dilatatievoeg, wat betekend dat de betonnen ondervloer reeds gescheurd is. Ook is er met de samenstelling van het Terrazzo gerommeld. Als men de Passage binnenkomt, is een een deel van de vloer ongeveer 10 meter met donkerdere stukjes marmer bewerkt dan daarna. Het is een stuk bleker het verschil is duidelijk te zien.

De passage zou een kwalitatief hoogwaardige verbinding tussen de Grote Marktstraat en de Spuistraat gaan vormen, maar daar ziet het nog niet naar uit met al die scheuren en kleurverschillen.

De vloer in de oude Passage kan hier als voorbeeld dienen. Van een gebouw dat ongeveer 80 miljoen heeft gekost, had ik iets meer kwaliteit verwacht. Of valt dit in de categorie kinderziektes?

Het Kleurverschil zoals iedere leek dit kan constateren. Foto door Roel Wijnants.
Het Kleurverschil zoals iedere leek dit kan constateren.

Foto door Roel Wijnants.

Foto door Roel Wijnants.

Foto door Roel Wijnants.

Zwarte Piet op het Regentesseplein

Gedenknaald op het Regentesseplein. Foto door Roel Wijnants.Een grappenmaker in geslaagd om een ladder neer te zetten tegen de gedenknaald, die te beklimmen en het standbeeld van een zwart masker te voorzien.

Foto door Roel Wijnants.Al eerder zijn Haagse standbeelden beklommen om er dingen op te plakken of er dassen om te strikken.

Doe Prins Willem de das om. Foto door Roel Wijnants.

Kanvas Studievereniging voor Kunstgeschiedenis. Foto Roel Wijnants.
Welk beeld zal de volgende zijn?

Zwarte Piet op de Zilverstraat

Er zijn van die plekken die compleet onaangedaan blijken door de traditionele pietendiscussie die dit jaar weer eens ontbrand is rond de feestdagen. Bij een verjaardagsbezoek aan de Zilverstraat kwam ik hier achter.

zwarte piet op de zilverstraat

Er liepen twee zwarte pieten rond. Enkele bewoners van het pand, vluchtelingen uit Irak, wilden graag met Piet op de foto. Racisme? Ja, daar weten zij inmiddels wel het éen en ander van, geïinstitutionaliseerd racisme ook. Maar het Sinterklaasfeest? Ik vermoed dat iemand wiens geboorteland in de brand staat wel andere zorgen heeft.

Ik zal het bij mijn volgende bezoek eens vragen.