Een pakketje voor Buitenlandse Zaken

Jaren geleden, het moet zo ergens een jaar na het begin van de oorlog in Irak zijn geweest, kwam ik een verdwaalde man tegen op straat. Nou gebeurt dat wel vaker bij mij in de buurt, maar deze man viel op: hij had een Arabisch uiterlijk, compleet met baard en een wit gewaad. Onder zijn arm droeg hij een pakketje. Hij had niet echt een duidelijk idee waar in Den Haag hij zich bevond, dat was duidelijk. Hij vroeg mij naar het Ministerie van Buitenlandse zaken. Was het nog ver?

Ik stelde hem gerust: hij was de verkeerde kant op gelopen, maar het Ministerie van Buitenlandse Zaken was slechts tien minuten van hier. Ik legde hem uit hoe hij daar het eenvoudigst kon komen, langs Centraal Station en het winkelcentrum Babylon, dat toen nog niet gerenoveerd was.

Of ik later die dag nog naar het journaal gekeken heb kan ik mij niet meer herinneren, maar ik weet vrij zeker dat er geen nieuws bestaat uit die tijd over een aanslag op het Ministerie, zeker niet door een Arabier in witte jurk. Waarschijnlijk zal de man dan toch gewoon een pakketje bezorgd hebben.

 
Edwin IJsman