Auteur: edwin ijsman

Idealist met een kwinkslag | Schrijft | Fotografeert | Ontwerpt | Onderzoekt | Voorliefde voor nutteloze dingen | Twitter: @edwinijsman

Een selfie voor Het Glazen Huis

Zo ergens rondom de eerste dag van de winter is het tijd voor Nederland om zijn jaarlijkse kerststal weer op te tuigen. Dit jaar staat deze kaasstolp in Leeuwarden, alwaar gul en vrijgevig Nederland zijn jaarlijkse aflaat mag doen.

Terwijl wij op de radio mogen vernemen dat onze samenleving weer 8000 nieuwe daklozen heeft geproduceerd, kunnen wij weer een muziekje aanvragen bij 3FM Serious Request en ons een weldoener voelen. Op 24 december zal dan het kabinet de ultieme selfie maken: in de dagen van Balkenende was dit een zeer christelijke verdubbeling van het opgehaalde bedrag, in de crisisjaren van Rutte een oproep om de broekriem aan te halen waar het goede doelen betreft en vooral geld uit te geven aan duurzame consumptiegoederen.

“Uw plaat.. Net wat de wereld nodig heeft.” Foto: Elger van der Wel

Voor al diegenen die naar Leeuwarden gaan: nadat je jezelf vereeuwigd hebt voor Het Glazen Huis, vergeet vooral niet om nog wat daklozen de goot in te trappen, scheld op de weg terug naar huis nog wat vieze werklozen uit en vraag tot slot nog een laatste deuntje aan van Beyonce, of als u wat ouder bent: Madonna. Verheug u nu na al deze liefdadigheid op het Kerstdiner.

Dat laatste zal ik ook doen: ik verheug me al sinds Pasen op de aankomende Kerstdagen, met lekkere wijn. Bij een enkele fles zal het zeker niet blijven. Vermoedelijk eten wij kalkoen. Of misschien wel parelhoender, dat is immers goed voor de economie. Het Glazen Huis krijgt van mij wederom geen cent, zelfs geen Bitcoin. Want ook ik haal waar nodig de broekriem aan.

Edwin IJsman

Expositie ‘Vluchtelingen in de knel’

Gisteren vond de opening plaats van de fototentoonstelling ‘Uit de schaduw’. Fotografen Katarína Gališinová en Frans Ohm exposeren hun foto’s van de actie van de ongedocumenteerde asielzoekers die in de Haagse Sacramentskerk verblijven.

Beiden zijn al nagenoeg vanaf het begin betrokken bij de groep uitgeprocedeerde asielzoekers, die in de herfst van 2012 demonstreerde op de Koekamp bij Centraal Station. Sinds vorige januari hebben de, voornamelijk Iraakse, vluchtelingen in de Sacramentskerk in de Vogelwijk een voorlopig onderkomen gevonden.

Deze slideshow vereist JavaScript.

De fotografen

Frans Ohm, die in de praktijk de contactpersoon is tussen individuele vluchtelingen uit de Sacramentskerk en Vluchtelingenwerk, is na zijn loopbaan in de rechtsbijstand gaan studeren aan de Fotoacademie in Rotterdam. Hij kiest ervoor om de aktie en het dagelijkse leven van de groep te documenteren.

Katarína Gališinová, studente Fotografie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, mist als Slowaakse in Nederland zelf haar familie, de taal en de tradities van haar land. Zij brengt in de Sacramentskerk veel tijd door met de ongedocumenteerden, die zij naar eigen zeggen als ‘een tweede familie’ is gaan beschouwen. Zij kiest voor een persoonlijke benadering die uitgaat vanuit de beleving van iemand die migrant is onder de migranten.

Gezamenlijk bieden zij een unieke inkijk in het leven van een groep mensen die in Nederland tussen wal en schip is beland. De foto’s zijn te zien tot en met 8 januari in Buurt- en kerkhuis De Oase, aan de Van Meursstraat 1 te Den Haag.

Edwin IJsman

Wie, wat, waar

11 december 2013 t/m 8 januari 2014
Buurt- en kerkhuis De Oase
Van Meursstraat 1, 2524 XN Den Haag

Piratenpartij deelt gratis Bitcoin uit bij Rabobank

Je zou het niet verwachten na alle negatieve publiciteit rondom het Liborschandaal, maar de Rabobank heeft een ethische commissie. Waar deze bank schijnbaar geen ethische bezwaren heeft om de 1 miljard dollar aan opgelegde boete van de belasting af te trekken, weet zij wel commentaar te leveren op anderen.

Zo wist de ethische commissie te melden dat zij Bitcoin, de digitale munt die zich tot een ware mediahype heeft ontwikkeld, maar niets vindt: er bestaat geen toezichthoudend orgaan voor Bitcoin. De Rabobank vindt het dus geen goed idee om Bitcoin te faciliteren.

Daarmee lijkt de Rabobank zich te scharen achter de directeur van zo’n toezichthouder, Nout Wellink. De beste man, die afgelopen voorjaar mocht concluderen dat het toezicht van zijn organisatie met de nationalisatie van SNS ook bij de derde grote Nederlandse bank gefaald had, noemde Bitcoin ‘erger dan de Tulpenmanie’. Je zou willen dat de heren bankiers de afgelopen jaren net zo alert waren geweest waar het hun eigen werk betrof. Dat had de samenleving vele miljarden bespaard.

Of de reacties van de bankiers voortkomen uit oprechte zorgen voor de particulier die een paar tientjes aan Bitcoin heeft gekocht, of uit angst dat deze decentrale munt hun beroepsgroep in de toekomst overbodig gaat maken, is nog niet geheel duidelijk. Wel gaven de woorden van de ‘ethische commisie’ van de Liborbank een aantal piraten, waaronder Samir Allioui, oprichter van Piratenpartij Nederland, een mooie gelegenheid tot een ludiek, maar ook constructief protest.

Zaterdagmiddag namen zij plaats voor een vestiging van de Rabobank in Leiden om voorbijgangers te helpen met al hun vragen over Bitcoin. Ook werden geïnteresseerden ter plekke geholpen met het aanmaken van een ‘wallet’, waarop meteen een tegoed in Bitcoin werd overgemaakt.

Geen woorden, maar munten. Dat is een verademing na de goedkope excuses van een ‘ethische’ bank die vele miljoenen van zijn boetes doorschoof naar de belastingbetaler.

Edwin IJsman

Een enkele Caravaggio voor Willem V

Stel: je neemt een dame uit Denemarken mee Den Haag in. Zij is een kunstliefhebster. Ergens in de stad, bijvoorbeeld bij de ingang van het Mauritshuis dat nu naar Oud-Haagsch gebruik in de steigers staat, ziet ze een poster met het volgende opschrift:

“Caravaggio in Galerij Prins Willem V”

Dat is veelbelovend. De Deense kunstliefhebster is een groot fan van het expressieve schilderwerk van deze Italiaanse meester. “Hij brengt de gezichten van zijn mensen zo tot leven, kijk zo maar eens naar het verschil met de vlakke, uitdrukkingsloze koppen die zijn tijdgenoten schilderden,” weet ze al lopend naar de galerie te vertellen. Want natuurlijk gaan we er even een kijkje nemen.

Caravaggio, Een jongen gebeten door een hagedis. Bron: Wikipedia

Vijf euro voor de entree is een mooie prijs. Binnen is het wel even zoeken naar Caravaggio. Beter gezegd: er hangt van alles in de galerij, waar schilderijen in volgens de 18e-eeuwse gewoonte van Stadhouder Willem V lijst aan lijst zijn opgehangen, maar onze Italiaan heeft zich goed verstopt. Achter een kolom. Daar kan je wel tijdelijk een paneeltje pakken, met daarop een uitvoerige uitleg bij het schilderij ‘Een jongen gebeten door een hagedis’. Dat paneel leert je dan onder andere wat Caravaggio onderscheidt van zijn tijdgenoten en ook dat het werk in opdracht van een geestelijke is gemaakt. Dat laatste maakt dan meteen duidelijk waarom het jongetje er ‘sensueel’ uit moest zien. De kerk is in al die eeuwen niets veranderd.

Over de belichting zullen we het ook maar niet hebben: als je een paar keer heen en weer loopt langs het doek kan je immers de vele onhandige reflecties ontwijken. Dan heb je het werk alsnog in zijn geheel gezien. Je moet er wat voor over hebben.

Dat is de hele expositie: een enkel schilderij. De informatie bij het werk geeft aan wat het concept van de tentoonstelling is: het periodiek laten zien van een enkel doek dat slechts zelden in Nederland te zien is. Een topstuk van een oude meester, met een uitgebreide toelichting. Kwaliteit in een bescheiden oplage. Een nobel streven.

Helaas kom je hier niet achter voordat je de galerij in bent gelopen of je eerst de website hebt bekeken. Dat maakt dat je je toch misleid voelt door iets dat in beginsel een mooi initiatief is. Voor de hypothetische toerist die al wandelend door de stad op de posters in de stad afgaat, is het toch teleurstellend dat de titel ‘Caravaggio in…’  hier op een wel heel kleine tentoonstelling betrekking heeft.

Ik zeg hypothetisch, maar het betreft hier een teleurstelling die heel eenvoudig zo maar iedereen kan overkomen. Sterker nog: dit is al gebeurd met onze Deense toeriste. Ik denk dat zij niet de eerste was en ook niet de laatste zal zijn.

 
Edwin IJsman

Informatie over de tentoonstelling op de website van het Mauritshuis: http://www.mauritshuis.nl/index.aspx?ChapterID=9122

Sportschool Sacramentskerk

Hoe komt een vluchteling de winter door? Nu de temperaturen zakken is het wellicht interessant om te laten zien hoe de groep vluchtelingen in de Haagse Sacramentskerk leeft in de natte Nederlandse wintermaanden.

In een artikel van vandaag verhaalt Omroep West van een telefoongesprek tussen staatssecretaris van Justitie Fred Teeven en de Haagse burgemeester Jozias van Aartsen. Noodopvang voor de winter wordt niet geboden voor de groep Irakezen in de Sacramentskerk aan de Sportlaan, omdat niet alle namen van de mannen bekend zouden zijn. Dat betekent dat de groep nu zijn tweede winter ingaat in een koude kerk.

Werken mogen ze niet omdat ze geen papieren hebben, een opleiding volgen ook al niet. Een van de dingen die een asielzoeker kan doen in Nederland om de tijd door te komen is sporten. Hier is natuurlijk weinig geld voor, maar met behulp van wat donaties van buurtbewoners en vrijwilligers kan je een eind komen.

Sporttoestellen voor ongedocumenteerden in de Haagse Sacramentskerk
Sporttoestellen voor ongedocumenteerden in de Haagse Sacramentskerk

Zo legden de ongedocumenteerde vluchtelingen Araz en Ali mij uit hoe het balkon boven de gemeenschappelijke ruimte waar koffie en thee gedronken wordt benut wordt als een soort sportschool. Er staan hometrainers en een aantal andere gedoneerde toestellen. Een van de Irakezen is een gediplomeerd instructeur, dus dat komt goed uit.

Andere mannen kan je vinden bij de tafeltennistafel, waar fanatiek op gespeeld wordt. Een enkeling blijkt met behulp van de ondersteuners van de activiteitencommissie lessen in kickboksen te hebben genomen. Dit zijn allen welkome afleidingen in de wintermaanden die zij in een donker en vaak deprimerend kerkgebouw doorbrengen.

 

Edwin IJsman

Het gehele dossier op Haagspraak over de vluchtelingen in de Sacramentskerk: https://haagspraak.nl/tag/vluchtelingen/