PvdA, de draaimolenpartij

PvdA, een draaimolenpartij?
PvdA, een draaimolenpartij?

Den Haag FM weet vandaag te melden dat de PvdA in Den Haag akkoord gaat met de sloop van vrijplaats De Vloek. Volgens raadslid Bülent Aydin kon zijn partij pas definitief akkoord gaan met de ‘herinrichting van het havengebied’ na aanvullende toezeggingen van het college van B en W.

Concreet betekent dit dat er nu in Den Haag een goedlopend sociaal-cultureel initiatief, met bedrijven en voorzieningen voor en door Scheveningers wordt vervangen door een nichefunctie, een topzeilcentrum dat aan de raad verkocht wordt als ‘trekker’, maar in de praktijk vooral een voorziening voor een kleine elite van topsporters zal zijn. Een verkeerd geplaatste voorziening ook, want de in Scheveningen geprojecteerde zeezeilhaven zal aan de andere kant van het water zijn plek vinden.

Een en ander zou ik als inwoner van deze stad nog wel verkoopbaar vinden als dit pet-project van zeilliefhebber en wethouder Karsten Klein (CDA) de gemeente nog geld op zou brengen. Integendeel: met enkel de grondexploitatie van dit plan legt de Haagse belasingbetaler er al 3 miljoen op toe. Waar zometeen de teller stopt, ik durf er niet aan te denken. In ieder geval is het overduidelijk dat het publieke belang van de stad en haar inwoners hier moet wijken voor de grondpositie van een projectontwikkelaar. Een commerciële partij die geduldig is en kan wachten tot er wel een wethouder opstaat met een visie voor de haven. Voor die commerciële jongens leggen wij nu met zijn allen geld op tafel.

Ik vraag mij af: als dit project zo belangrijk is voor de zeilsport in Nederland, een sport waarin nog altijd miljoenen aan sponsorgeld rondgaat, waarom moet de Haagse belastingbetaler hier op toeleggen? En waarom moet de Scheveninger hiervoor beroofd worden van zijn sociaal-culturele voorzieningen?

 

Edwin IJsman

 

De overgang van 2013 naar 2014

Ondanks mijn tegenzin tegen alle verplichtingen van die verschrikkelijke decembermaand, (sinterklaas, kerstmis, oud en nieuw) lukt het natuurlijk nooit om dit totaal te negeren. Iets wat ik het liefste zou willen. Dus ik probeer er maar het beste van te maken.
Via de sociale media had ik gelezen en gezien dat de mannen van Duindorp het grootste vuur ooit aan het bouwen waren.
Ik op mijn fietsje door de duinen richting Zuiderstrand waar de bouw in volle gang was. Het was er feest. Een discjockey zorgde voor de muziek, mannen, vrouwen en kinderen krioelden rondom grote stapels pallets die lagen te wachten om hogerop te komen. Alom heerste daar een heel gemoedelijke sfeer.

eind van de middag op oudjaarsdag was hij al behoorlijk hoog
eind van de middag op oudejaarsdag was hij al behoorlijk hoog

Geen klusje voor mensen met hoogtevrees. Ik schatte de hoogte toch al gauw op zo’n 20 meter. Geen beletsel voor heel wat jongens om hier tegenaan te klimmen. Er moest een groepsfoto gemaakt worden onder de vlag ADO Duindorp.

Haagse kleuren, ADO en Duindorp
Haagse kleuren, ADO en Duindorp

’s Avonds genoten van Sjaak Bral (wel heel erg storend dat zijn show halverwege werd onderbroken voor een uitbundig reclameblok), daarna Theo Maassen, wat eten en drinken bij de buren en niet te laat naar bed want om 12.00 is er weer de jaarlijkse nieuwjaarsduik bij Kijkduin. Waar ik overigens alleen maar naar toe ga om te fotograferen.
Het waaide behoorlijk, erg koud, het water was met zijn 7,5 graad nog warmer dan de buitenlucht. Gauw schieten, snel naar huis om op facebook en flickr wat te plaatsen.
Maas helaas. Thuisgekomen zag ik dat ik mijn camera niet goed had ingesteld en alle foto’s bewogen waren. Shit.
Maar in Kijkduin hebben ze tegenwoordig twee nieuwjaarsduiken op dezelfde dag. Om 12.00 uur de wilde ongeorganiseerde duik, die al jaren achtereen plaatsvond. Sinds vorig jaar is er een tweede bijgekomen, een gesponsorde duik ten bate van het “Zeldzame Ziekten Fonds”. Daar liep ook iemand rond in een jack met D66 op zijn rug. Is die partij nu ook al een zeldzame ziekte geworden”?
Deze tweede duik werd veel drukker bezocht en gedoken bovendien scheen het zonnetje op dat moment gelukkig. Als je de foto bekijkt ziet het er zeker niet winters uit.

Frisse nieuwjaarsduik in het zonnetje
Frisse nieuwjaarsduik in het zonnetje

En dan is vandaag een nieuw kalenderjaar begonnen en gaan we gelukkig weer over tot de orde van de dag.
Ik wens alle auteurs en redacteuren van Haagspraak en alle mensen die dit stukje lezen een geweldig, gezond en vooral creatief 2014.

Nog niet zo druk als in Scheveningen...
Nog niet zo druk als in Scheveningen…

Een selfie voor Het Glazen Huis

Zo ergens rondom de eerste dag van de winter is het tijd voor Nederland om zijn jaarlijkse kerststal weer op te tuigen. Dit jaar staat deze kaasstolp in Leeuwarden, alwaar gul en vrijgevig Nederland zijn jaarlijkse aflaat mag doen.

Terwijl wij op de radio mogen vernemen dat onze samenleving weer 8000 nieuwe daklozen heeft geproduceerd, kunnen wij weer een muziekje aanvragen bij 3FM Serious Request en ons een weldoener voelen. Op 24 december zal dan het kabinet de ultieme selfie maken: in de dagen van Balkenende was dit een zeer christelijke verdubbeling van het opgehaalde bedrag, in de crisisjaren van Rutte een oproep om de broekriem aan te halen waar het goede doelen betreft en vooral geld uit te geven aan duurzame consumptiegoederen.

“Uw plaat.. Net wat de wereld nodig heeft.” Foto: Elger van der Wel

Voor al diegenen die naar Leeuwarden gaan: nadat je jezelf vereeuwigd hebt voor Het Glazen Huis, vergeet vooral niet om nog wat daklozen de goot in te trappen, scheld op de weg terug naar huis nog wat vieze werklozen uit en vraag tot slot nog een laatste deuntje aan van Beyonce, of als u wat ouder bent: Madonna. Verheug u nu na al deze liefdadigheid op het Kerstdiner.

Dat laatste zal ik ook doen: ik verheug me al sinds Pasen op de aankomende Kerstdagen, met lekkere wijn. Bij een enkele fles zal het zeker niet blijven. Vermoedelijk eten wij kalkoen. Of misschien wel parelhoender, dat is immers goed voor de economie. Het Glazen Huis krijgt van mij wederom geen cent, zelfs geen Bitcoin. Want ook ik haal waar nodig de broekriem aan.

Edwin IJsman

De Paus is terug in de kerk

In de jaren 1925 en 1926 is de Sacramentskerk aan de Sportlaan in Den Haag gebouwd. Het teruglopende kerkbezoek leidt op 31 augustus 2008 tot sluiting van de kerk die ongebruikt achterblijft in de Vogelwijk. Een wijk waarin de bewoners zich onrustig voelen over het verdere vervolg op deze plek, die het bisdom van Rotterdam liever kwijt dan rijk is. Er lijken plannen te bestaan om na afbraak van de kerk te komen tot een appartementencomplex.

Op 12 januari 2013 wordt de wijk opgeschrikt door het feit dat de kerk die nacht gekraakt is. Een groep asielzoekers vindt er zijn plek in.

Wat is er gebeurd? Sinds 19 september 2012 bivakkeren er uitgeprocedeerde asielzoekers op Koekamp, gesteund door verschillende groepen waar men nog mensen vindt met sociaal gevoel in hun donder. Burgemeester Van Aartsen is “not amused” en geprikkeld door de voorafgaande perikelen met de Occupybeweging begint hij, gesteund door de VVD, CDA en PVV, een treitercampagne, door de eis te stellen dat de tenten open moeten blijven, ook bij het koude weer. Er is een constante agressieve politieaanwezigheid en cameratoezicht. Op 13 december 2012 wordt het kamp, als climax van de genoemde treitercampagne, door een afdeling van de politie hardhandig ontruimd. 28 Vluchtelingen en sympathisanten worden aangehouden. Na hun vrijlating moeten zij, even als de niet aangehouden vluchtelingen, het verder maar weer zelf uitzoeken. Daarover maakt de “burgervader” zich niet druk. Op verschillende locaties vinden de vluchtelingen onderdak bij sympathisanten. De situatie kan zo niet blijven.

Paus Franciscus' portret in de Sacramentskerk
Paus Franciscus’ portret in de Sacramentskerk

Dan wordt dus op 12 januari 2013 de kerk gekraakt door een door burgemeester Van Aartsen verguisde groep sympathisanten. Sindsdien huizen de vluchtelingen daar. Na enige tijd zorgt een van de vluchtelingen dat de klok aan de toren weer op tijd loopt. En nu in december zie ik een foto van de paus in de kerk hangen. De paus, die eerder op Lampedusa kwam om zijn verontwaardiging uit te spreken over de manier waarop Europa met vluchtelingen omgaat. De vluchtelingen in de Sacramentskerk zien hem als een held. Een held met sociaal gevoel in zijn donder.

Teun Wolzak

Oliebollen en Appelflappen

Jan Vermolen op het Spuiplein
Jan Vermolen op het Spuiplein

Ik ben er helemaal niet zo dol op
Eigenlijk lust ik ze niet eens

Maar elk najaar, als Jan Vermolen zijn beide oliebollenkramen weer heeft geplaatst op het Spuiplein en aan het Plein, waar zijn zoon Frederico de scepter zwaait (zijn andere zoon, Jantje, is keeper bij Ajax), wordt ik weer een beetje blij van deze vrolijke Oudhollandse Gebakskramen met een duidelijke apres-ski uitstraling. Het wachten is nu natuurlijk op de uitslag van de Landelijke Nationale Oliebollentest. Mocht Jan in de top komen dan worden de rijen onvoorstelbaar lang.
In 2007 werden ze (met een 9) zesde, maar wel de nummer 1 in de Haagse regio.

Op het Plein. Als je goed kijkt zie je René Bom, onze nachtburgemeester hier staan. Zijn dochter werk in deze kraam.
Op het Plein. Hier staat Frederico, de zoon van Jan. Als je goed kijkt zie je op deze foto ook René Bom, onze nachtburgemeester. Zijn dochter werkt in deze kraam.

Alleen tijdens de jaarwisseling, als mijn buurman zijn portiekgenoten heeft uitgenodigd voor een glaasje champagne, een uitgebreide vissalade en een schaal oliebollen en appelflappen wil ik er nog wel eens eentje wegknagen. Gewoon omdat het er bij hoort.
Ik ben een uitzondering ik weet het. Maar dat neemt niet weg dat ik wel kan genieten van al die gezellige verlichte verkooppunten waar zo heel veel Hagenaars en Hagenezen dol op zijn gezien de grote belangstelling vanaf half november al. Ik neem aan dat die oliebollen niet hoeven te wachten tot de 31 ste.
Ik heb me wel eens afgevraagd waar al die mooie oliebollenkramen na je jaarwisseling blijven. Op de website van Jan Vermolen & Zn lees ik dat ze dan de rest van het jaar gewoon als snack-wagens op kermissen staan.