Alles wat je moet weten voor je bezoek aan Rewire Festival 2013

Nieuwsbrief #8: 5 november 2013In deze nieuwsbrief vind je allerlei praktische informatie voor je bezoek aan REWIRE Festival 2013.Festivallocaties en vervoerDeze derde editie van REWIRE Festival vindt plaats in het centrum van Den Haag, rondom de Prinsegracht, Westeinde en Paviljoensgracht. De locaties; Teresia van Avilakerk, Prins27(voorheen bekend als Koorenhuis), GEMAK, Acte de Presence en Paard van Troje. Alle locaties liggen op een steenworp afstand van elkaar. Voor meer informatie over de locaties zie:www.rewirefestival.nl/info/venues.

Kom je met het openbaar vervoer? Het centrum van Den Haag is 24 uur per dag bereikbaar via óf station Den Haag Centraal óf station Den Haag Holland Spoor (HS). Vanaf Den Haag HS vertrekken bovendien op vrijdag- en zaterdagnacht nachttreinen naar Amsterdam, Utrecht, Leiden, Schiphol, Delft, Rotterdam, Dordrecht, Breda, Tilburg, Eindhoven en ’s Hertogenbosch. Zie www.ns.nl. Vanaf Den Haag Centraal kun je tram 2, 3, 4, of 6 nemen naar de Grote Markt of vanaf Den Haag HS tram 9 naar de Grote Markt. Deze afstand is ook lopend in een kwartier te doen. Voor een plattegrond klik hier.

Zoek je nog accommodatie in Den Haag, kijk dan even op onze website.

The_KVB_bertapfirsich.jpgThe KVB (door Berta Pfirsch)

Kaarten en polsbandjesWacht niet te lang met het online bestellen van kaarten; de weekend tickets zijn bijna uitverkocht. De festivalkassa bevindt zich in het Paard van Troje. Hier kun je terecht voor kaartverkoop en hier kun je ook je dagkaart of weekendkaart omruilen voor een polsbandje dat toegang verschaft tot alle festivallocaties.

Zo lang de capaciteit het toelaat zijn er beide dagen vanaf 22:00 uur aan de kassa van het Paard van Troje ook nachttickets verkrijgbaar voor het gereduceerde tarief van € 15.
Openingstijden kassa: vrijdag 8 november vanaf 18:30 uur en zaterdag 9 november vanaf 19:00 uur.

Programma en tijdschemaKies uit welke acts je niet wil missen met behulp van het online programmaboekje. Download het alvast hier. Natuurlijk krijg je het programmaboekje ook overhandigd op het festival.
Het up-to-date tijdschema is hier te vinden.
Natuurlijk kun je tijdens het festival altijd terecht op onze mobiele website en zijn we te vinden optwitter, facebook en instagram: rewirefestival. Daarnaast doet blog Eclectro ook dit jaar live verslag via de facebookpagina REWIRE Report.
Houd er rekening mee dat zalen een beperkte capaciteit hebben. Als je een optreden echt niet wil missen, zorg dan dat je op tijd op de locatie aanwezig bent.kelpe721b61.jpgKelpe

Meer…

Heb je na a.s. vrijdag en zaterdag geen genoeg van REWIRE? Dat is mooi, want REWIRE is dan nog niet afgelopen. De tentoonstelling Momentum – Als kunst nu moet gebeuren in GEMAK loopt door tot en met 14 december. In deze periode is er regelmatig extra programma op donderdagavond met artist talks, lezingen en performances. Toegang gratis / pay what you want.

Donderdag 14 november: 19:00 – 21:00 uur
Art Practice In Transition (gepresenteerd door GEMAK)
Een avond over de radicaal veranderende kunstenaarspraktijk met kunstenaar/cultureel ondernemer Mark de Weijer en kunstenaar/cultureel planner Hans Ligteringen, die vertellen over hun ingrijpend aangepaste beroepspraktijk in tijden van culturele en economische transitie. Moderator: Marie Jeanne de Rooij, directeur GEMAK.

Donderdag 21 november: 19:00 uur
Momentum marathon
Rondetafelgesprek over aandacht en tijd in de Nederlandse kunstwereld.
Gasten:
Valentijn Bijvanck, directeur Marres
Frank Koolen, kunstenaar
Mike Moonen, kunstenaar
Rowan van As, kunstenaar
Thijs Franssen, kunstenaar
Vincent Bijleveld, kunstenaar
Meer gasten worden later bekend gemaakt.

Donderdag 28 november: 18:00 – 22:0
Satellietgroep presenteert:
Premieren ‘Refugium’ en artist talk door Hendrik Lund Jorgensen (DK/SE)

Meer randprogrammering voor Momentum wordt snel aangekondigd.

Blijf op de hoogte via onze website en social media.
Heel veel plezier!

REWIRE FESTIVAL 2013
www.rewirefestival.nl

Locaties: Prins27 (Prinsegracht 27), Teresia van Avilakerk (Westeinde 12a, Spaansche Hof), GEMAK (Paviljoensgracht 20-24), Acte de Présence (Jan Hendrikstraat 17) en Paard van Troje (Prinsegracht 12)

Vrijdag 8 november: Modeselektor (dj-set) + vj Pfadfinderei / Ricardo Villalobos & Max Loderbauer present Re:ECM live / Nils Petter Molvaer & Moritz von Oswald / Iceage / The KVB / Black Marble / Stellar OM Source / Holly Herndon / Food + Fennesz / Møster! / Lumisokea / 751 / Intergalactic Gary / Still Serious Nic / The Otolith Group (screening)

Zaterdag 9 november: Julia Holter / Baths / Nathan Fake / Kelpe / Seams / Cloud Boat / James Ferraro / Lucrecia Dalt / Valgeir Sigurdsson / Tape / Moon Ate The Dark / Jerusalem In My Heart / dBridge / Lone / Space Dimension Controller / Loyu / Traxx / The Otolith Group (screening)

Tentoonstelling Momentum – Als kunst nu moet gebeuren:
Kunstenaars: Giorgio Andreotta Calò (IT), CM von Hausswolff (SE), Roger Hiorns (UK), Lyndsey Housden (UK), Frank Koolen (NL), Jonas Lund (SE), Aditya Mandayam (IN), Miranda Meijer (NL), Haroon Mirza (UK), Nishiko (JP), Ahmet Ögüt (TR), Cevdet Erek (TR), Berend Strik (NL)

Tentoonstellingsmaker: Juha van ’t Zelfde (NL)

open.php?u=3f15a30d33a2b53237cc94f9c&id=bc1e459a25&e=0f54459a90

Jobs

Jobs
Jobs

Een visionair is vaak een beetje een vreemde eend in de bijt.
Zo ook een van de geniale gasten die ooit het bedrijf Apple opgezet heeft, samen met een van zijn vrienden.
Het verhaal van Steve Jobs kennen we zo langzamer hand allemaal wel, maar wat is het dat een geniaal iemand scheidt van de meelopers onder ons?
En wat maakt de meelopers onder ons juist zo’n geniaal iemand doen volgen?
Met die gedachte ging ik naar de film kijken waar zoveel ophef over is, net zoals als over Steve Jobs in de loop der jaren.
Wie was nou die Jobs, die owh zo geweldige Steve Jobs, De man achter Apple, de iPhone en de iPod?
Na het zien van de film wist ik het; Een man met een weerbarstige attitude, overredingskracht, verkooptechniek, inzicht, volharding, met licht autistiforme gedragingen en met de hunkerende lust naar gezien te worden.
Want al deze soms wat (a)sociale kwaliteiten maakten deze man tot de mediatycoon van de afgelopen decennia.
De film maakt gebruik van mooie filmtechnieken qua kleuring, heeft daardoor een goed tijdsbeeld, niet al te tranentrekkerig, het verhaal is overtuigend gespeeld en leuk detail; de spelers zijn goed qua uiterlijkheden getroffen.
Een film om niets op aan te merken eigenlijk, behalve dat het wat mij betreft nogal aan de oppervlakte blijft qua emoties van deze man.
Let wel, de emoties worden wel in boosheden en frustratie getoond, maar wat het écht met hem doet, wat zijn zielenroerselen zijn, mis ik in het verhaal. Maar dat zal wel passend zijn geweest voor deze gedreven visionair….

“The Hague isn’t vague …”

Onverwacht bezoek van een onbekend artiest

Zoals wel vaker tijdens de Opûh Koffie komt een onbekende artiest ons even bijpraten over Den Haag zoals hij erover denkt. Ga je gang maar effe wachtuh op de ‘poes’ van Marco …

Wereldberoemd in Den Haag-Manager Nicole

Wereldberoemd in Den Haag Nicole

Binnen onze stad, Den Haag, kent iedereen wel een Bekende Hagenees/Hagenaar.
Of het nou gaat om de mevrouw achter de kassa waar je iedere dag je boodschappen haalt, een minister, een straatartiest, een musikant of gewoon een bijzondere vriend(in).

Reeds jaren kom ik geregeld overdag in het oudste en de leukste bioscoop van Den Haag, Het Buitenhof Theater.
Al jaren zit ik daar, zelfs in de zomer, met een dikke sjaal om en/of jas aan, want het is daar altijd steenkoud.
Afgelopen winter hoorde ik de manager van het Buitenhof vertellen aan haar collega dat er die middag een vergadering was. Ik nam het heft in handen en sprak haar aan op de eeuwig aanwezige koude in de zalen. Dit euvel was reeds jaren bekend en er werd, terwijl wij met elkaar spraken, aan een oplossing gewerkt.
Dat was mijn eerste ontmoeting met Nicole Feenstra-Moinot.

Wat maakt een goede manager, is de vraag die ik mij op zon’n moment stel?
Iemand die oog heeft voor zowel de klant, de medewerkers, het bedrijf en daarbij een immers evenzo belangrijke groeiende inkomst verzekerd. Meestal bevinden die managers zich achter de schermend en zie je die niet, tot nauwelijks op de werkvloer.
Nadat ik die opmerking gemaakt had over de kou in de bios hadden wij een heel gesprek en zag ik ineens wie het is die deze bijna 24uur per dag draaiende bioscoop bestiert.
Ik was na dit ene gesprek onder de indruk van haar openheid, interesse, initiatieven, doorzettingsvermogen en inzicht.

Vandaag liep ik samen met mijn vriendinnetje Erica langs Manager Nicole en groette haar. Wij waren gezellig naar een film geweest en liepen uitgelaten van de leuke film naar buiten.
Wij verkiezen Pathe Buitenhof altijd boven het super grote, onpersoonlijke Pathe Spui. Ik ben namelijk een erg grote fan van de medewerkers van Pathe Buitenhof, aangezien zij mij kennen en herkennen, ik nooit mijn Pathe Pas hoef te laten zien als vaste klant (maar dat moet wel eigenlijk …oeps), ze vaak vragen wat ik van de film vond, behulpzaam en vriendelijk zijn én altijd over een goed humeur lijken te beschikken.
Voordat ik mijn weg kon vervolgen stapte Manager Nicole direct op mij af en vroeg mij of het klimaat binnen de zalen inmiddels beter was geworden.
Opmerkelijk dat je als manager van een bioscoop, waar dagelijks honderden mensen zich laten vermaken, zo goed je klanten kent dat je de juiste persoon bij de juiste klacht (mij in dit geval) er zo uit kan pikken.
Dan heb je mijn aandacht!
Enthousiaste bioscoop-verbeteraars als wij zijn, waren blij verrast met dit gesprek en hadden nog wel wat suggesties voor Nicole, die daar wederom zeer geïnteresseerd naar luisterde en met ons een rondje liep om de aan te pakken plekken te bespreken.

Nou ben ik nooit zo van de ‘reclame maken voor’, maar vandaag hebben we toch goed nieuws vernomen wat ik graag met u wil delen.
Het klimaat binnen het gebouw heeft een hele operatie ondergaan en blijkt uit streekproeven van vriendinnetje Erica en mij, het functioneert stukken beter!
Het Grand Café, wat zich in het midden van het prachtige pand bevindt, wordt deze zomer opnieuw geopend, waar de medewerkers van het Buitenhof zelf de consumpties zullen verzorgen.
Zoals Nicole het mooi omschreef, zij wilt graag een soort huiselijke sfeer gaan creëren met mogelijkheid tot alleen een drankje, maar ook eventueel een snack voor of na het bioscoop bezoek. Maar nu komt het, er zal gratis internet zijn voor de bezoekers van het Grand Café, dus ik voorzie dat menig flexplek werker binnen Den Haag hier lekker kan gaan zitten.
Je hoeft niet naar de film te gaan om daar te mogen vertoeven, iedereen is vrij om daar, gewoon vrijblijvend, even ontspannen te gaan zitten en/of een paar uurtjes met je laptop te werken.
Een ruimte die dus aantrekkelijk is voor zijn gasten om voor de film een hapje en een drankje te doen, een prettige plek waar je eventueel nog kan werken voordat de film begint, met de mogelijkheid om bij het serverend personeel een kaartje voor de bioscoop te kopen. Dat is een goede voorziening als je het mij vraagt.

Terwijl ik dit stukje zit te schrijven krijg ik nog een persoonlijk mailtje van deze ‘super manager’ met de nieuwsbrief die Pathe Buitenhof iedere maand naar zijn vaste klanten verstuurd. Een optie die je aan kan geven aan de bioscoop zelf om op de hoogte gehouden te worden van speciale films, muziekavonden, exposities en ander nieuws.

Bijzonder dat je als manager, van een bioscoop in een zeer grote stad, zo’n groot hart voor de zaak kan hebben én aandacht hebt voor alle wensen, klachten en suggesties van de bezoekers.
Ik zeg…een volgende Haagspraak vergadering is daar.

Hannah Arendt

Hannah in haar werkkamer in New York, met haar onafscheidelijke cigaret
Hannah (Barbara Sukowa) in haar werkkamer in New York, met haar onafscheidelijke cigaret

Onlangs de film over Hannah Arendt van Margaretha von Trotta gezien. Indrukwekkend gespeeld ook door Barbara Sukowa.
Frits Abrahams schrijft er al twee dagen lang zijn column op de achterpagina van de NRC helemaal mee vol. Verwacht van mij dus geen korte beschrijving die deze film compleet samenvat. Dat is namelijk onmogelijk. Ik kan er alleen maar van zeggen dat wat ik gezien heb ik heel indrukwekkend vond en ook dat ik vind dat iedereen hem moet gaan zien. In zekere zin vind ik hem actueel.
De film draait voornamelijk om het proces van Adolf Eichmann en om de verslaglegging van Hannah daarna en de gevolgen voor haar persoonlijk.
Thuisgekomen had ik de behoefte om meer te weten te komen over de hoofdpersoon. Hannah Arendt was een belangrijk Joods-Duits-Amerikaans filosofe en politiek denker uit de vorige eeuw. Ze heeft een poosje in een kamp in Frankrijk gezeten, daaruit ontsnapt en vervolgens gevlucht naar Amerika waar ze 18 jaar stateloos burger is geweest. (mijn korte wikipedia samenvatting) Dit gegeven op zich is al een hele film waard.
Zij heeft voor het Amerikaans tijdschrift de New Yorker het proces van Eichmann, in 1961 (Jeruzalem), als journaliste verslagen en daar over gepubliceerd.
De originele filmbeelden van dat proces waarin Eichmann zich, vanuit zijn glazen kooi, verdedigt vormen geen groot maar wel belangrijk onderdeel van de film. Enkele getuigenissen van overlevenden van de holocaust worden ook getoond. Deze documentaire beelden zijn nog even sterk en emotioneel als destijds. Ik kan deze beelden van de televisiejournaals uit die tijd ook nog heel goed voor de geest halen.
Haar publicatie (later boek) over dit proces is haar niet in dank afgenomen. Zij zag in Eichmann niet dat grote monster dat iedereen verwacht had maar iemand die nog nooit een vinger naar een Jood had uitgestoken zoals hij zelf beweerde tijdens de verhoren. Hannah zag in hem een van de schakels in het grote proces, iemand die niet zelfstandig kon denken, of dat verleerd was. Ze vond hem een middelmatige man, niet tot grootse daden in staat, maar iemand die deed wat van hem verwacht werd. De banaliteit van het kwaad wordt dit ook wel genoemd.
Haar verhaal was niet emotioneel en veel te filosofisch voor de gemiddelde lezer van de New Yorker. Grote hoeveelheden negatieve reacties waaronder dreigbrieven stroomden binnen. Er waren ook een paar positieve reacties maar die waren te verwaarlozen. Ze verloor vriendschappen, haar werd tevens antisemitisme verweten.
Een niet nader uitgewerkt aspect van haar leven , althans niet in de film uitgewerkt, was haar vriendschapsrelatie met Martin Heidegger, hoogleraar filosofie aan de universiteit van Marburg, waar Hannah studeerde en in die tijd een korte liefdesrelatie met hem had. Heidegger was een bewonderaar van Hitler. Hij wordt algemeen beschouwd als een van de grootste en invloedrijkste filosofen van de twintigste eeuw.
Ook na de oorlog is Hannah bevriend met hem gebleven en bezocht hem nog regelmatig vanuit Amerika.