The Perks of Being a Wallflower

The Perks of Being a Wallflower by Lies Baas

Hard snikkend zit er een dame naast mij tijdens deze coming of age film van de makers van Juno.
Jongen (gespeeld door een overtuigende Logan Lerman) met zwaar op de hand zijnde neigingen, gaat naar een nieuwe school na een inzinking. Alhoewel hij rekent op de eeuwige eenzaamheid op de nieuwe school wordt hij al snel vrienden met een grappige jongen en zijn stiefzus (leuke nieuwe rol voor Harry Potter’s Emma Watson).
Ze herkennen elkaar in het muurbloempjes-schap, ze zijn namelijk anders dan de gemiddelde andere kinderen. Allemaal hun eigen zware verhaal. Van eenzaamheid tot misbruik, van psychiatrische aandoeningen tot zoeken naar geluk. Niets menselijks blijkt ook hen vreemd.
Doordrenkt van alternatieve/punkachtige muziek en zoeken naar grenzen ontpoppen deze jongeren zich als goed na kunnen denkende jong volwassenen die ieder hun eigen weg moeten leren gaan.
De zin die mij het meeste raakte net zoals de hoofdrolspeler was: “People get what they think they desurve in love”…en gelukkig…hij krijgt aan het einde inderdaad wat hij verdient. Namelijk de vrijheid van onvoorwaardelijke liefde en vriendschap te kunnen ontvangen van zijn vrienden.
De cast is goed gekozen, de verhaallijn vereist inzicht en oplettendheid….prachtige film, niet bovenmatig verAmerikaniseerd, rauw, maar toch romantisch…een doordenkertje dus!

De dame naast mij had haar jas al aan voordat het einde inzette…ik vrees dat het daar nog uren onrustig was.

Jagten in Première in Den Haag

Ik heb niet zoveel verstand van film, net zo min als van televisie, maar de eerste film van de regiseur van Jagten, Festen, heb ik twee keer bekeken.
Ik vond hem a d e m b e n e m e n d. Voor Jagten ga ik dus ook maar tijd vrijmaken. Hij gaat vandaag in première in het Filmhuis Den Haag.

To Rome with Love

From Rome with Love

Woody Allen schept weer een bijna onnavolgbaar absurd beeld wat zowel boeiend als afstotend is. To Rome with Love vertelt het verhaal over de stad Rome en de mensen die zich daar dagelijks begeven. De toeristen die zich laten verleiden door mensen uit eigen land, de inwoners van de buitenwijken die zich graag binnen beduidend andere sociale klassen willen begeven. De onbekende man die uit het niets ineens beroemd wordt en niet weet hoe zich te gedragen, de enigszins viezige alwetende man die zich wonderbaarlijk genoeg ontpopt als geweten in lastige situaties en dan misschien wel de belangrijkste, de gepensioneerde die niet weet om te gaan met de vergankelijkheid van zijn leven.

Ik denk dat deze film over het ‘iets willen bereiken in je leven’ gaat en de omwentelingen en keuzes die dan vaak verleidelijk lastig kunnen zijn als je niet goed weet wie je bent. Meneer Allen zelf speelt zoals gewoonlijk de gestoorde professor.

Wat mij tegenviel van deze film is dat het af en toe even schrampt aan diepgang, maar vooral oerdriften tentoonspreidt. To Rome with Love is een typische Woody Alan film en ik ben er nog niet over uit of ik hem nou leuk vind of niet. Mijn vriendinnetje met wie ik de film bekeek wist het wel: zij vond hem geweldig.