Hagenezen ruilen op Facebook

Er zijn vele manieren waarop wij de gevolgen van de crisis te lijf kunnen gaan. Een van de beste methoden om persoonlijk wat meer geld te besparen is uiteraard: niet zoveel onnodige zooi aanschaffen. Dat scheelt bakken met geld en ook veel tijd als al die spullen weer eens afgestoft moeten worden.

Ruilen? Foto: 1000zen

Maar wat als er nou iets is dat je toch écht nodig hebt? Dan kan je uiteraard terecht op Marktplaats, of via het internet rechtstreeks uit china bestellen. Maar dit blijft natuurlijk behelpen. Als je echt milieubewust en zuinig bent schakel je over op een van de oudste vormen van economie die we kennen: de ruilhandel.

De Haagse muzikant en blogger Johni To is een van de mensen die hierin gelooft. Geïnspireerd op een vergelijkbaar initiatief in Rotterdam startte hij onlangs een pagina op Facebook voor het uitruilen van spullen. Mensen kunnen er spullen aanbieden of vragen naar iets dat zij zoeken. De groep heeft binnen een halve week al ruim 100 leden gekregen. Deze gebruiken de groep al druk om van oude rommel af te komen en nieuwe juweeltjes op te duiken voor in hun huishouding.

Een van de eerste dingen die opvalt is de gedegen lijst met waarschuwingen op de site. Het laat zien dat Johni To over de ruilhandel nagedacht heeft en erop gebrand is de pagina tot een succes te maken. Ik quote even het eerste stuk hiervan:

Er zijn natuurlijk (helaas) ook mensen die misbruik willen maken van bepaalde situaties, dus volgende gedeelte is gewoon belangrijk om even bij stil te staan.

Wat basis tips die niet onbelangrijk zijn:

- Je bent verantwoordelijk voor je zelf, wees wijs, geen goed gevoel erbij om af te spreken om iets te ruilen, of weg te geven of op te halen? niet doen!
- Plaats onder geen beding je prive gegevens op deze groep (wordt verwijderd door de admin.)
- Stuur elkaar eerst een vriendschap verzoek via Facebook, en wissel daar eventueel een tel nummer of info uit.

Binnen de paar dagen dat de pagina nu bestaat heb ik al CD-rekken, trouwjurken, magnetrons en complete bureaus langs zien komen. Het moge duidelijk zijn: de gemiddelde Hagenees komt om in de spullen die voor een ander wellicht nuttiger kunnen zijn. Het is een prachtig idee om al deze rijkdom onder elkaar te verdelen.

Uiteraard zullen er mensen zijn die dit soort initiatieven verschrikkelijk vinden. Het is immers slecht voor de consumptie en onze wegwerpeconomie als we onze overbodige spullen van een tweede leven voorzien. Maar ja, moeten we ons dáár mee bezig gaan houden?

De pagina Ruilhandel Den Haag is te vinden op: https://www.facebook.com/groups/ruilhandeldenhaag/

Oost West Thuis Best

Oost West Thuis Best
Oost West Thuis Best

Terwijl ik door de miezerregen naar de winkel loop zie ik Den Haag in alle kleuren en geuren aan me voorbij komen.
De gedumpte kerstbomen aan de straat, het oud en nieuws vuur wat nog steeds niet opgeruimd is. Een moeder die haar baby staat te bekijken die in een wiegje ligt.
Terwijl ik daar zo in mijn eentje loop, door deze eeuwig ademende stad, kan ik niets anders dan aan mijn man denken. Hij houdt niet van de drukte van de stad, hij voelt zich hier niet thuis.
Dus komen er bepaalde vragen naar boven.
Waarom woon ik eigenlijk hier? Hou ik van de stad of is het alleen de vrijheid van de stad? Is het omdat ik hier zo lekker woon? Niet echt..een klein huisje voor weinig geld klinkt heel tof, maar heeft ook zo zijn nadelen.
Is het omdat ik de inwoners zo leuk vind? In alle eerlijkheid, de toffe individuën daargelaten, vind ik de gemiddelde Hagenees/Hagenaar bijzonder gehaast, nors en behoorlijk wat omgangsvormen missen, dus volmondig ja daarop zeggen kan ik niet.
Maar wat is het dan waarom ik toch iedere keer weer bewust kies voor Den Haag? Opgegroeid in een dorp mis ik het dorpse gevoel regelmatig in de stad. De saamhorigheid, het winkelpersoneel dat je herkent, de zorg voor het leefmilieu, de vriendelijke groeten van mensen op straat, het hand uitsteken op de fiets.
Waarom blijf ik dan hier?
Omdat ik fysiek weinig kan, als betaalde op de bankzitter, is Den Haag voor mij overzichtelijk. De bioscoop draait overdag dezelfde films als ’s avonds, er zit een toko op iedere hoek van de straat, er is hier een bepaald fotoclubje waar ik me goed bij voel. Maar het belangrijkste van alles is: in de loop der jaren heb ik hier een hele fijne, zeer voedende vriendenclub gekregen. Mensen die mij nemen zoals ik ben, die leuk, lief, zielsvoedend en gewoon prettig zijn om mee te leven. Zij zijn de ware reden waarom ik in Den Haag blijf wonen. Vriendschappen die onbetaalbaar zijn.
Want alhoewel ik regelmatig mopper op deze vieze en vooral rommelige stad,ik zie ook wat deze stad mij geeft.
Door de straten lopend kom je de meest bijzondere plaatjes tegen, die ik graag fotografeer. Initiatieven worden snel opgepakt, waardoor ik bijvoorbeeld ineens meeschrijf aan een Haagsch Blog. Het kunst en cultuur bewustzijn in Den Haag is groot en duidelijk aanwezig en ook niet onbelangrijk voor mij, alle medische centra zitten bij elkaar in de buurt.
Conclusie: Den Haag is what you make it en ik kies ervoor nu, nog steeds, om het mijn thuis te laten zijn.

Nieuwjaars Gedachten

Kerst

Geliefd, afgedankt en toch geduldig wachtend op een onzeker einde.
De linker staat zachtjes te huilen als je het mij vraagt, al hoewel ze haar
feestpak nog netjes probeert te houden.
De rechter kan zich de blinkende ballen die de linker nog draagt nog goed
herinneren.
Trots stond ze te stralen tijdens de feestdagen. Opgetuigd met bal en piek
stond ze op de mooiste plek in de huiskamer. Iedere avond deed moeder de
lampjes aan met haar spruit en hoorde ze zichzelf af en toe zachtjes zingen.
Ze weet het nog goed, deze Kerst liep opa tegen haar aan tijdens het
kransjes schranzen, stiekem kon ze daar wel om lachen. De herinnering aan
zoonlief die de lichtjes tussen zijn kleine lichtgevende vingertje zag
stralen zal ze ook niet snel vergeten. Tot ze vanmorgen ineens wakker
schrok. De flits ging ineens af, ze werd uitgekleed en nogal resoluut via
een kleine pauze in de tuin, buiten de deur gezet. Daar stond een ietwat beter
versierde dame ook al te staan…en nu wachten ze samen.
Ze willen elkaar graag vertellen over de afgelopen dagen, maar ergens doet
het nog te veel pijn om er al over te praten.

Kerstavond 2012

Kerstavond 2012

De stad is schoon
en opgeruimd

Geen junk, geen zwerver
geen illegale allochtoon

Niets ontsiert ons netvlies
Wij consumeren onbezorgd

Van de lippen
van de ander

geen onvertogen woord
De ontheemden zijn ontzield

Wij zien ze niet
bij nog een glaasje wijn

Wij horen ze niet
de schimmen zij spoken
licht en schoon
en onbesproken aan het kerstbanket

Licht en schoon
En opgeruimd

 

Sacha Kahn

Opgedragen aan de schone stad Den Haag en haar burgemeester, de heer Jozias van Aartsen.

Prijsverlaging broodje haring

Haringkraam op het Buitenhof
Haringkraam op het Buitenhof

Elke maandagmiddag, na mijn uurtje yoga in het Westeinde, fiets ik even naar het centrum om een broodje haring te kopen. Yoga maakt nu eenmaal hongerig.
Vandaag zag ik tot mijn verbazing dat een broodje haring twee dubbeltjes goedkoper was geworden. Dat mag wel in de krant dacht ik.
De horeca in het algemeen is er als de kippen bij als iets duurder wordt om dat direct door te berekenen aan de klant. Prijsverlagingen als iets weer wat goedkoper werd had ik nog nooit eerder vast kunnen stellen.
Vroeger, toen een zak patat nog een kwartje kostte werd datzelfde zakje steevast elk jaar een stuiver of een dubbeltje of nog meer duurder als de aardappeloogst weer eens was tegengevallen.
Bij aardappeloverschotten merkte je daar dan qua prijsverlaging nooit iets van, die jaren van overvloed moeten er toch ook geweest zijn?
Daarom een vette pluim voor de mannen van de haringkar op het Buitenhof die vlak voor de Kerst, als alle producten in de supermarkten omhoog schieten, gewoon de prijs voor de consument aanpassen aan meevallende inkoopprijzen.