Geste doet een geste

Sloop Stationweg. Foto door Roel Wijnants, op Flickr.

De huizen aan de Stationweg in Den Haag zijn gesloopt, wat nog resteert is een voorgevel, die gestut wordt door een stalen constructie. Het is denk ik de bedoeling dat deze façade wordt opgenomen in de nieuwbouwplannen voor dit project. De gevel heeft totaal geen historische waarde, omdat hij is aangetast door eerdere aanpassingen aan de wensen van de toenmalige eigenaren. Denk zelfs dat een retrogevel goedkoper en mooier zou zijn, een mooi voorbeeld is “de Haagse bluf” van dezelfde Geste Groep waar oude gevels zijn gekopieërd. Het lijkt nu een kniebuiging naar de vele protesten tegen de sloop van dit stukje oud Den Haag te zijn.

Bootfietser in de Scheveningse haven

Bootfiets in Scheveningse Haven. Foto door Roel Wijnants
Ebrahim Hemmatnia, de Bootfietser, is woensdag 26 juni vanuit het Engelse Lowestoft naar Nederland vertrokken.

Hij reist met zijn voertuig de wereld rond in 800 dagen en zal een afstand van ongeveer 35.000 km over water en 15.000 km over land afleggen.

Uitgebreide info over het project ‘No Limits on Earth’ kunt u vinden op Bootfiets.

Parkpop 2013

The Kik by Lies Baas at Parkpop 2013
The Kik by Lies Baas at Parkpop 2013
Parkpop 2013
Parkpop 2013

Een zonnig begin van deze Parkpop deed ons blij richting het Zuiderpark gaan.
Daar aangekomen vielen we met ons neus in de boter; Handsome Poets was zowel gewoon goede muziek als lekker om naar te kijken, ze heten duidelijk niet voor niets Handsome Poets.
De Kraaien was niet echt aan ons besteed, maar het publiek genoot hoorbaar met volle teugen!
Klapper kwam bij onze favoriet van de dag, The Kik, wat een leuke band.
Ik waande mij even op een swingdance avond ten tijden van Buddy Holly. De act was gezellig, bijna huiselijk, de teksten pakkend, de muziek opzwepend, erg leuk! En het leukste was, het hele publiek stond hun liedjes mee te zingen.
Hoffmaestro knalde, maar vooral Noisette was een feest voor het oog! Wat kan die dame zingen. Nog geen drie tellen zingende, verloor ze haar oortjes en zong zonder een noot vals te zingen, al springend en dansend het hele podium rond. Wat een energie!
Naar mate de middag vorderde bleek de zon gewoon te blijven schijnen, wat een heerlijk sfeertje creëerde.
Barry Hay & Flying V Formation speelde naar hartenlust en hoorde we na wat plaatjes schieten vanaf de welverdiende rustpauze plek naast nieuw werk ook de klassiekers van The Golden Earring zingen. Het publiek galmde met grote getalen mee!
En toen was het wachten op Bob Geldof, dus even van de veilige backstage plek af het grote park publiek in…op zoek naar vriendje René Vollebregt (NEAR) die met vrienden een Grafitti Jam midden op het veld hield.
Wat een drukte en hectiek voor een verwende Backstage bezoeker, maar wat een gemoedelijke sfeer hing er weer. Kinders bij ouders op schoot met lekkers en een drankjes erbij, mensen die lachen, zingen en dansen met elkaar. Parkpop blijft toch écht voor heel Den Haag en de vele bezoekers van buiten de stadsgrenzen een jaarlijks, wederkerend feest.
Eigenlijk moet ik de laatste twee muzikanten als top act noemen van dit jaar, want Bob Geldof én Sinead O’Conner deden niet onder aan elkaar.
Wat leuk om al die ohh zo bekende liedjes die we allemaal al jaren kennen nu eens life te horen.

Het leuke van deze zwoele Parkpop was toch wel het feit dat door de vele Golden Oldies die er waren dat ook het publiek en de bezoekers achter de schermen ook best op leeftijd waren en zich helemaal uitleefden op de muziek. Swingende oudere jongeren en jongere ouderen die hardop meezingend stonden te dansen, het was een feest!

Parkpop wordt door vele handen gedragen viel mij ook dit jaar weer op.
Al het werk wat er ieder jaar weer inzit voor al die vrijwilligers, de mensen die dit organiseren, de politie die op de been is, de schoonmakers die ervoor zorgen dat alles opgeruimd wordt, de wc dames, de beveiliging>ongelovelijk dat deze mensen er ieder jaar wéér voor zorgen dat
wij met z’n allen als publiek naar het Parkpop feest kunnen gaan kijken.
Zij verdienen wat mij betreft een net zo groot applaus als alle artiesten die komen zingen, zo niet groter….dus hierbij neem ik mijn hoed voor u af!

Later volgt nog een fotoverslag van Parkpop 2013

Monument voor een wethouder

(deel 4, tevens slot)

Wat begon als een nachtmerrie is geëindigd als een mooi groen sprookje.
Een paar jaar geleden, toen de financiële crisis nog niet uitgebroken was en wethouder Norder nog vol zat me megalomane plannen, had hij in gedachten om op een stukje braakliggend terrein (althans dat dacht hij) laagbouwwoningen te bouwen. Laagbouw betekende voor hem dat het niet hoger mocht zijn dan 50 meter want dan pas is er sprake van hoogbouw.
De hele omgeving kwam in opstand en uiteindelijk was er, dank zij de crisis (de crisis heeft ook voordelen) geen geld meer om die vermaledijde plannen uit te voeren. Inmiddels was ook ontdekt dat het stukje “braakliggend” terrein in feite een monument was. Een monument voor een van zijn voorgangers, de wethouder Piet Vink.

"De Terp" zoals hij er nu bij ligt. Een zee van (deels wilde) bloemen.
“De Terp” zoals hij er nu bij ligt. Een zee van (deels wilde) bloemen.

Ik heb over dit onderwerp al diverse malen geschreven, de eerste maal op Hofstijl en daarna hier bij Haagspraak (deel 1, deel 2, deel 3). Voor de hele voorgeschiedenis verwijs ik naar deze stukken.

Uiteindelijk is het toch nog goed gekomen en hebben we een mooi stukje groen erbij gekregen waarvoor kosten noch moeite zijn gespaard.
Afgelopen vrijdag is een gedenkplaat ter ere van Piet Vink in alle stilte onthuld door Wethouder Karsten Klein en zijn de torenhoge laagbouwplannen van Marnix Norder in de ijskast bijgezet, naast zijn Scheveningse Cruiseterminal en de “M” van Koolhaas.

Zoals "De Terp" er nu uit ziet, een zee van (deels wilde) bloemen.
tekst plus foto

Ik vind het soms wel jammer dat de “M” niet is gebouwd, alleen maar vanwege de fantastische architectuur waarbij Den Haag als stad een geheel nieuw icoon zou krijgen. Het plan was natuurlijk onzinnig om in een stad vol lege kantoren nog en kantoorkolos te bouwen. Wat vroegah Den Haag de stad van de lege paleizen was is het nu de stad van de lege kantoren.
En dan hou ik mijn mond nog maar even over het Spuiforum, 180 miljoen minimaal, de gebruikelijke tegenslagen nog niet meegerekend. Ondertussen moet het Residentieorkest vanwege de bezuinigingen op cultuur musici ontslaan maar daar hebben we het ook maar even niet over. Een gepresenteerd plan voor een vindhek, een nuttig en heel mooi kunstwerk ,waar mensen gevonden voorwerpen in kunnen hangen, vond men niet concreet genoeg uitgewerkt en die luttele 14 duizend euri vond wethouder van cultuur Marjolein de Jong, afgelopen dinsdag 25 juni tijdens een bijeenkomst in het Diamantcollege, wel erg veel. Even daarvoor had ze een vlammend betoog over nut en noodzaak van het Spuiforum gehouden. Het was niet de bedoeling dat we daarop zouden reageren, ze wilde ons alleen maar informeren. Spuiforum, minimaal 180 miljoen, ik noem het nog maar even. Ik dwaal af, ik hoop dat u me dat niet kwalijk zult nemen.
Dit artikel gaat natuurlijk over een mooi monument voor een wethouder die in heel Den Haag geliefd was. Kom daar nu nog maar eens om.