Vluchteling en kunstenaar

Zijn broer werd vermoord in Irak, terwijl hij even naar de winkel liep voor wat boodschappen. Zelf was hij zijn leven ook niet zeker en hij vluchtte. Hij kwam in Nederland terecht en is nu een van de circa 35 Irakezen die in de Haagse Sacramentskerk verblijven. Maar Allawy is ook kunstenaar, vorige week meldde hij zich aan bij de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.

Foto: Oenkenstein

Haagspraaks Oenkenstein en Edwin IJsman zochten hem op in zijn tijdelijke onderkomen aan de Sportlaan en interviewden hem, in de tuin die hij daar zelf heeft opgeknapt.

De kans dat Allawy wordt toegelaten tot de kunstacademie is niet heel groot, maar er is hoop: van de 300 aanmeldingen zullen er 35 een plek krijgen op de opleiding, dat is nog altijd een slordige 1 op de 9.

Maar ook als hij geen kunststudent wordt, zal hij naar alle waarschijnlijkheid door blijven gaan met zijn creatieve projecten. Een groot deel van de 40 doeken die hij de afgelopen maanden schilderde is te bewonderen bij de Irakese vluchtelingen in de Sacramentskerk aan de Sportlaan. Er bestaan plannen voor een expositie. Concrete data hiervoor zijn nog niet bekend, maar de schilderijen zijn altijd te bewonderen voor bezoekers van de kerk. Overdag, na een uur of 1 à 2 ’s middags is dit normaal gesproken mogelijk.

Een mooie bezoekgelegenheid voor Allawy’s werk bestaat de komende twee zaterdagen, als in de Sacramentskerk de film ‘Homeseekers, a download story‘ van Marco Eschler wordt vertoond. Homeseekers is “een compilatie van de problematiek in binnen- en buitenland van vluchtelingen en illegale immigranten.” Op de 13e en 20e juli, vanaf 19.30 is hiervoor de kerk geopend. Om 20.30 begint dan de film.
Dat geeft u een uur om het werk van Allawy te bewonderen en wellicht een praatje aan te knopen met de kunstenaar zelf.

Beeld en geluid: Oenkenstein
Tekst: Edwin IJsman

Edwin IJsman

Srebrenica Herdenking 2013

Pinar

Jaarlijks wordt op 11 juli op het Plein in Den Haag de val van de enclave Srebrenica herdacht. Uit heel Nederland komen mensen naar Den Haag om deze voor hen zware dag te herdenken, een stille tocht op het Plein te houden en worden de namen van nieuw geïdentificeerde en herbegraven slachtoffers opgenoemd. Dit jaar waren het er 409.

Op het plein kom ik ook wat bekenden tegen, die elk jaar weer aanwezig zijn.
Zo ook Pinar dit jaar met vriendin Nabila.

Op de Sociëteit “De Witte” hing de de vlag halfstok, maar op het gebouw aan de overkant, waar Defensie is gehuisvest, wapperde de vlag voluit. Een beetje vreemde gewaarwording. Nog vreemder was, dat tijdens de herdenking een helikopter een rondje maakte. Niet echt een geluid dat men wil horen tijdens een herdenkingsdienst voor oorlogsslachtoffers.

Aan het eind van de herdenking wordt er voor elk slachtoffer een ballon met naamkaart uitgedeeld en op een bepaald moment worden deze ballonnen losgelaten. Elk jaar weer een triest gebeuren.
Srebrenica herdenking 2013

De pijn van Srebrenica

Srebrenica 2013. Foto door Roel Wijnants, op Flickr.

Maxima bezoekt het Emma’s Hof

Galileistraat, Den Haag. Samen met Rosanna een interview overdoen in het Emma’s Hof, de Haagse stadstuin en parel van het Regentessekwartier. Het Emma’s Hof heeft onlangs een kroonappel gewonnen, een prijs van het Oranjefonds. Het is er doorgaans erg stil en rustig. Echter vandaag niet, net na het binnentreden van de poort, meldt een kerel vol trots, dat Koningin Maxima vanmiddag langs komt voor een bezoek aan de tuin.

“Wilt U het rustig houden, ook met fotograferen?”, vraagt hij ons.

Even later arriveert Koningin Maxima, met haar gevolg van hoffotografen en beveiliging en krijgt een rondleiding door de tuin.

Een aandachtig luisterende Maxima. Foto door Oenkenstein.
Een aandachtig luisterende Maxima.

Fotografen slaan hun slag, maken met gepaste afstand mooie plaatjes.

Een collega wil graag wat groen op de voorgrond. Foto door Oenkenstein.
Een collega wil graag wat groen op de voorgrond.

De tuin is in verschillende compartimenten aangelegd en de gids legt de Koningin uit, hoe deze tot stand zijn gekomen en waar het prijzengeld aan wordt besteed.

Daar willen wij graag een kas bouwen. Foto door Oenkenstein.
Daar willen wij graag een kas bouwen.

Na de rondleiding is het tijd voor een kopje thee. De Koningin haalt bij het mooie witte huisje haar bestelling, om vervolgens lekker bij te kletsen met afgevaardigden van de stadstuin in de eet- en kinderspeelhoek.

Maxima bij het thee- en koffiehuisje. Foto door Oenkenstein.
Maxima bij het thee- en koffiehuisje.
Dorst. Foto door Oenkenstein.
Dorst.

Iets verderop neemt een verslaggeefster een interview af, met één van de oudere bezoekers, en zij vraagt om zijn naam.
“Ja, die wil ik wel graag geven hoor”, antwoordt hij, “maar waar is het voor?”

De, met een rollator door de tuin struinende bezoeker, beantwoordt een paar vragen voor de Posthoornjournaliste. Foto door Oenkenstein.
De, met een rollator door de tuin struinende bezoeker, beantwoordt een paar vragen voor de Posthoornjournaliste.

Een prachtige tuin, rustige sfeer, mooi weer en een stralende Koningin. Wat wil men nog meer?