Soms vind je een leuke verrassing in je brievenbus. Zoals ik afgelopen zaterdag. Een brief van de gemeente Den Haag. Onderwerp: telefooncellen Buitenhof. Verstuurd door Joris Wijsmuller, wethouder van stadsontwikkeling, wonen, duurzaamheid en cultuur.
Even ter herinnering. Op deze plaats berichtte ik eerder over de verdwijning van twee historische telefooncellen, direct naast de toegangspoort tussen Buiten- en Binnenhof. Cellen ontworpen begin dertiger jaren.
Grijze frames, veel glas en bovenin de tekst Telefoon (bij de ene cel) en Alarm. Brand-Politie bij de andere.
Naar aanleiding van mijn noodkreet bleek dat ze in 2013 waren weggehaald door KPN. Wethouder Rabin Baldewsingh wilde kennelijk voorkomen dat dit stuk Haags erfgoed zou verdwijnen. Hij verordonneerde dat ze herplaatst moesten worden op het terrein van het Haags vervoersmuseum aan de Parallelweg.
Alleen, daar kwamen de cellen nooit aan zo bleek bij navraag.
Joris Wijsmuller heeft mij – en dat deel ik hierbij met alle Hagenezen/Hagenaars – nu laten weten dat de cellen nog niet bij de oude trams en bussen staan omdat er nog geen geschikte locatie voor was gevonden.
Maar, de cellen bestaan nog steeds. Ze staan in Utrecht. Op een terrein van de aannemer Van Rijnsoever.
En, let op!, ze komen nog dit voorjaar terug naar Den Haag. Om nu wel hun plekje te krijgen bij het vervoersmuseum.
‘Ik bedank u voor uw betrokkenheid bij het wel en wee van het Haagse monumentaal erfgoed’, schrijft Joris Wijsmuller.
Ik voel me eigenlijk wel een beetje trots. Alhoewel, misschien is dat voorbarig. Je weet immers nooit wat er nog kan gebeuren bij het transport van de cellen terug naar hun ‘geboorteplaats’ en de daarop volgende plaatsing.
Ik blijf dus nog even voorzichtig. Maar een lichte tinteling in mijn onderbuik is er wel. Wordt vervolgd.
Haagspraak 