Sneeuwwitje , de parel aan het Groenewegje

Groenewegje. Foto door Roel Wijnants.
Groenewegje.

Op het hoekje zat vroeger een prostituee die we sneeuwwitje noemde vanwege de witte jurk en de grote witte strik in het haar. Naarmate ze ouder werd schoof ze steeds meer naar achteren zodat ze niet direct in het daglicht zat.
Ze is onder vele andere namen bekend zoals Ria de Strik, Paasei of Paashaas. Voor de boerendeur die altijd half geopend was lag een grote Chow Chow met z’n blauwe tong.

Als 12 jarige werkte ik op zaterdagmiddag bij Garage Gruno waar ze vaak kwam om benzine te tanken, even de voorruit wassen en een bestelling aan de overkant bij het parfumeriewinkeltje van Sjors ophalen (meestal een zak vol met condooms die wij regenjassen noemde) leverde al snel van fl. 1,00 tot fl. 2,50 op. Later toen prostitutie op het Groenewegje ontmoedigd en verboden werd mocht Sneeuwwitje gewoon doorgaan. Sneeuwwitje is eind jaren 80 verdwenen maar elke keer als ik het raam van Sneeuwwitje passeer zie ik haar weer zitten met haar grote strik.

Berserik schilderingen weer aan de gevels Rode Dorp

Schilderijen Berserik weer aan gevels Rode Dorp. Foto door Roel Wijnants op Flickr.

Na een grondige verbouwing en renovatie zijn de kleine huisjes van het Rode Dorp, gelegen tussen de Hoefkade en Parallelweg, weer in gebruik genomen. Tegenwoordig zijn er studenten in gehuisvest, maar vroeger woonden er grote gezinnen in de kleine huisjes.

De gemeente gaf in 1988 opdracht aan de Haagse kunstschilder en graficus Herman Berserik om een viertal schilderijen te vervaardigen, die tegen de kopgevel geplaatst konden worden. Halverwege het dorp was een dwarsstraatje, ook daar kwamen schilderingen aan de gevel.

Herman Berserik kende de huisjes en de wijk goed. Hij was in de straat om de hoek grootgebracht. Het thema van de schilderingen werd herinneringen uit zijn jeugd: Het station met de hele dag treinverkeer was op een steenworp afstand, de snoepwinkel, de speelpop, de poppenkast, de bezorger met zijn transportfiets en de Hus fabriek. Allemaal onderwerpen uit zijn verleden werden op een schitterende manier weergegeven.

Zijn zoon Teun en dochter Françoise werkten mee aan de schilderijen, die de gevels sierden tot 2010. De woningen werden gerenoveerd en intussen was zoon Teun bezig om de twee werken, die vanaf de Parallelweg te zien waren opnieuw te schilderen. Het oude formaat was niet meer bruikbaar, zodat ze helemaal opnieuw geschilderd moesten worden. Herman Berserik zelf, was in 2002 overleden.

Op 24 april 2014 was het zover, de woningen werden officieel opgeleverd en de schilderingen ‘De Pop’ en ‘De Trein’ aangebracht en feestelijk onthuld. De schilderingen zijn vanwege kostenbesparende restauraties in de toekomst ingescand en op ware grootte uitgeprint.

Ik kwam wat later met Teun Berserik in gesprek en het ging ook over zijn vader. Ik wist dat de as van zijn vader rond zijn woning bij park Overvoorde was verstrooid. Teun Berserik vertelde, dat hij een klein beetje as van zijn vader heeft bewaart, dit met verf heeft vermengt en heeft gebruikt om de vogel, die op de schildering met de pop staat te verven. Zo blijft Herman Berserik voor altijd op een wel heel speciale manier verbonden met zijn schilderingen aan de muren van het Rode Dorp.

Het wachten is op de financiële middelen om ook de twee andere schilderingen, ‘De Kruidenier’ en ‘De Poppenkast’, weer te zien schitteren in het Rode Dorp.

Berserik: De Pop.
Berserik: De Pop.
Berserik: De Trein.
Berserik: De Trein.
Berserik: De Kruidenier.
Berserik: De Kruidenier.
Berserik: De Poppenkast.
Berserik: De Poppenkast.
De vogel met as van Herman Berserik.
De vogel met as van Herman Berserik.

Fotografie: Roel Wijnants.