Een parkeerterrein in Leidschenveen. Een betonvlakte met her en der een auto. Een goudkleurige Mercedes draait de lap grond op. En stopt. Een chauffeur haast zich het portier te openen. Karsten Klein verschijnt, de Haagse wethouder van onder meer economische zaken. En met hem nog een meneer. De kofferbak gaat open. De overjas wordt, zorgvuldig opgevouwen, weggeborgen. Karsten rommelt wat in de zakken van zijn grijze jasje. Kort daarna steekt hij een peuk op.
Even voor vijven stappen de mannen weer in om even verderop een zanderige, provisorische weg op te draaien. Eindpunt van de reis – nog geen 500 meter – vormt een grote witte tent in de vorm van een tipi. De procedure herhaalt zich.
Kort daarna schrijdt Karsten het terrein op: een net ingezaaide vlakte van meerdere hectaren in de middle of nowhere. Tientallen figuren in strakke pakken met badges op de borst gespeld schieten naar hem toe om hem te hand te drukken. Dames in strakke mantelpakjes op ongepaste hoge hakken voor deze omgeving doen hetzelfde.
De tv is er ook. Tv West in dit geval. Of er een interview met Karsten mogelijk is. Natuurlijk. Zorgvuldig wordt de windrichting uitgekozen. Karsten leg zijn zwarte haren in de plooi. Zet zijn beste glimlach of en begint met zijn tekst. Gadegeslagen door talrijke omstanders. Ze klappen nog net niet.
Het is Kartsens’ feestje hier op de zogenoemde Gavi-kavel: een al jaren braak liggend stuk grond ten zuidoosten van het verkeersplein Ypenburg. Den Haag wil er een bedrijventerrein van maken. Er staat ook een doek van minstens 10 x 10 meter met als opschrift ‘Werelds Den Haag, zakendoen langs de A12’. Tot nu toe heeft niemand toegehapt.
Karsten wil die toestand wijzigen. Al is het maar tijdelijk. Voor een jaar of vijf. Dan zien we wel verder. Zijn visitekaartje: een start- en landingsplaats voor helikopters. Een helihaven. En daarvoor zijn we hier. Minstens 20 ambtenaren van Karstens’ diensten. En belangstellenden. Zoals omwonenden die bang zijn voor geluidoverlast van de wentelwieken.
De ‘onbekenden’, te herkennen aan het ontbreken van een badge, worden allemaal aangeschoten. ‘Mag ik mij even voorstellen…En u bent? Ah. En u functie? O, juist, u komt gewoon maar even kijken. Woont u hier in de buurt? Juist ja…’. Je hoeft je nog net niet te legitimeren. Karsten glimlacht maar, draait rond. Want ‘zijn’ speeltje moet er nog aankomen. Een echte helikopter! Die gaat er landen en opstijgen.
‘Dames en heren, daar komt ie aan’ roept de opperstalmeester na drie kwartier. Boven het ADO Stadion is een stip te zien die zich even later ontpopt als de helikopter. Inderdaad, hij landt. En stijgt weer op. Fotografen weten niet meer hoeveel prenten ze moeten schieten. Net kleine kinderen. En Kartsen maar blij kijken.
Als een aanwezige Kartsens’ woordvoerster – ook al op hoge hakken – vraagt naar de reden van de bijeenkomst omdat het toch de provincie is die eerst vergunning moet geven voor de start- en landingsplaats en dat dat nog wel even kan duren – volgt een ontwapenend antwoord. ‘Karsten wilde het. De gemeente vindt de helihaven heel belangrijk’.
Toch leuk dat Karsten om zo’n uitje te organiseren voor zijn naaste medewerkers. Met z’n allen naar niemandsland. Hoe avontuurlijk! En dan komt er ook nog zo’n speeltuig uit de lucht. Spannend!
Rondom, tussen de struiken, puin, afval en resten van gebruik en fabricage van drugs. Ganzen, eenden, fazanten. Naast de helihaven komt, ook weer tijdelijk, een camping voor 100 camperbezitters. De beheerder klaagt dat hij zijn opening moest uitstellen tot deze happening.
Er komt een ijsbaan en een ecotuin. Een imker vestigt er zich alsmede een houtzagerij die uit bomen die Den Haag omzaagt meubels maakt. Voor scoutinggroepen zou er een locatie moeten komen voor het bouwen van houten stellages met behulp van touwen. Maar dat staat nog niet helemaal vast.
Kortom: Karstens’ speeltuin. En dat alles op kosten van de arme Haagse belastingbetaler. Die van niets weet. Wedden dat Karsten ooit in de landelijke politiek opduikt? 
Haagspraak 