Er zijn van die plekken die compleet onaangedaan blijken door de traditionele pietendiscussie die dit jaar weer eens ontbrand is rond de feestdagen. Bij een verjaardagsbezoek aan de Zilverstraat kwam ik hier achter.
Er liepen twee zwarte pieten rond. Enkele bewoners van het pand, vluchtelingen uit Irak, wilden graag met Piet op de foto. Racisme? Ja, daar weten zij inmiddels wel het éen en ander van, geïinstitutionaliseerd racisme ook. Maar het Sinterklaasfeest? Ik vermoed dat iemand wiens geboorteland in de brand staat wel andere zorgen heeft.
Alweer bijna een jaar geleden schreef Haagspraak over beginnend kunstenaar Allawy Alsofy. Sindsdien heeft hij, ondanks de onzekerheid in zijn bestaan als vluchteling, veel nieuwe schilderijen gecreëerd. Vandaag bereikte ons het bericht dat hij een verblijfsvergunning heeft gekregen.
Haagspraak feliciteert hem met deze positieve ontwikkeling in zijn leven en hoopt dat hij in de toekomst nog veel van zich zal laten horen, uiteraard het liefst als Haags artiest.
Vandaag was in verschillende media te lezen dat de PvdA, na een jaar lang actievoeren van verschillende organisaties, individuen en haar eigen lid Sander Terphuis, gevold door een stevige afstraffing bij de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen haar steun aan de Strafbaarstelling voor Illegaliteit heeft ingetrokken.
Via de Facebookpagina van Rechtopbestaan en de Twitteraccount van onder andere Sander Terphuis komen wij te weten dat EenVandaag langs is gekomen in de Sacramentskerk aan de Haagse Sportlaan.
Ook is Sander Terphuis er op bezoek gekomen. De sympathieke ex-worstelaar uit Iran met zijn jampotglazen hoorde bij de zeer weinige PvdA’ers die het afgelopen jaar nog geloofwaardig waren als het aankwam op humaniteit en solidariteit.
Deze ontwikkeling is een klein lichtpuntje in voor ongedocumenteerde vluchtelingen in Nederland. De huidige situatie, waarin vluchtelingen nauwelijks aanspraak kunnen maken op hun mensenrechten, vastgelegd in diverse door ons land ondertekende verdragen, blijft echter onveranderd, blijft ongewijzigd. Sterker nog: een wet die in februari nagenoeg zonder publiciteit door de beide kamers van het parlement geloodsd werd, maakt de razzia in Nederland weer mogelijk:
Zonder tussenkomst van de rechter mogen nu woningen doorzocht worden waarvan de poltie vermoed dat er zich ‘illegalen’ bevinden. De enige beperking die de wet geeft, is de mededeling dat ‘geen voorzienbare substantiële schade’ toegebracht mag worden aan de woning of aanwezige voorwerpen’. Hiermee heeft iemand die een ongedocumenteerde vluchteling huisvest nu minder recht op huisvrede dan de gemiddelde crimineel.
Voor Irak was 2013 volgens de Verenigde Naties het bloedigste jaar sinds 2008. Ten opzichte van het vorige jaar is het geweld zelfs verdubbeld, met 9000 doden tot gevolg. Het ‘ambtsbericht Irak’ van het Ministerie van Buitenlandse zaken, dat na veel vertraging afgelopen december verscheen, meldt deze toename van sectarisch geweld ook.
Uitgeprocedeerde Irakese vluchtelingen worden in Nederland op straat gezet, waar ze afhankelijk zijn van de hulp van particulieren. Foto: Roel Wijnants
Voor asielzoekers uit Irak en afgewezen asielzoekers die in Nederland verblijven is dit ambtsbericht een belangrijk document. Staatssecretaris Fred Teeven van Veiligheid en Justitie gaf eerder aan zijn beleid ten aanzien van asiel en terugkeer pas aan te passen na het verschijnen van dit bericht.
Wat is nou precies de inhoud van het ‘ambtsbericht Irak’?
Wat betekent dit voor de Irakezen die momenteel zonder status in Nederland verblijven?
Onder leiding van buitenlandjournalist Harm Ede Botje, die als moderator optreed, zal een aantal landelijke politici en binnen- en buitenlandse Irakkenners zich komende woensdag buigen in het Humanity House. Aanwezig zullen zijn:
Sharon Gesthuizen, Tweede Kamerlid, SP Tim Noordhof, VluchtelingenWerk Nederland Joost Hiltermann, Irakspecialist van de International Crisis Group Muzahim Abdulkarim Mustafa Mufty, eerste secretaris van de Ambassadeur van Irak
Het programma zal ingeleid worden door een van de Iraakse vluchtelingen die sinds januari 2013 in de Haagse Sacramentskerk verblijven.
In de jaren 1925 en 1926 is de Sacramentskerk aan de Sportlaan in Den Haag gebouwd. Het teruglopende kerkbezoek leidt op 31 augustus 2008 tot sluiting van de kerk die ongebruikt achterblijft in de Vogelwijk. Een wijk waarin de bewoners zich onrustig voelen over het verdere vervolg op deze plek, die het bisdom van Rotterdam liever kwijt dan rijk is. Er lijken plannen te bestaan om na afbraak van de kerk te komen tot een appartementencomplex.
Op 12 januari 2013 wordt de wijk opgeschrikt door het feit dat de kerk die nacht gekraakt is. Een groep asielzoekers vindt er zijn plek in.
Wat is er gebeurd? Sinds 19 september 2012 bivakkeren er uitgeprocedeerde asielzoekers op Koekamp, gesteund door verschillende groepen waar men nog mensen vindt met sociaal gevoel in hun donder. Burgemeester Van Aartsen is “not amused” en geprikkeld door de voorafgaande perikelen met de Occupybeweging begint hij, gesteund door de VVD, CDA en PVV, een treitercampagne, door de eis te stellen dat de tenten open moeten blijven, ook bij het koude weer. Er is een constante agressieve politieaanwezigheid en cameratoezicht. Op 13 december 2012 wordt het kamp, als climax van de genoemde treitercampagne, door een afdeling van de politie hardhandig ontruimd. 28 Vluchtelingen en sympathisanten worden aangehouden. Na hun vrijlating moeten zij, even als de niet aangehouden vluchtelingen, het verder maar weer zelf uitzoeken. Daarover maakt de “burgervader” zich niet druk. Op verschillende locaties vinden de vluchtelingen onderdak bij sympathisanten. De situatie kan zo niet blijven.
Paus Franciscus’ portret in de Sacramentskerk
Dan wordt dus op 12 januari 2013 de kerk gekraakt door een door burgemeester Van Aartsen verguisde groep sympathisanten. Sindsdien huizen de vluchtelingen daar. Na enige tijd zorgt een van de vluchtelingen dat de klok aan de toren weer op tijd loopt. En nu in december zie ik een foto van de paus in de kerk hangen. De paus, die eerder op Lampedusa kwam om zijn verontwaardiging uit te spreken over de manier waarop Europa met vluchtelingen omgaat. De vluchtelingen in de Sacramentskerk zien hem als een held. Een held met sociaal gevoel in zijn donder.
Haagspraak 