Fietsen of surfen naar een Kerstgeschenk?

Het makkelijkst is je aankopen voor de Kerst ruim tevoren via internet te bestellen. Wat verwacht je anders van een persoon met ‘internet’ in zijn naam. Het is dan wel gemakkelijk en kostenbesparend; maar er is ook werkelijk niets persoonlijks meer aan. Neem nou het inkopen van een parfum bijvoorbeeld. Dat is bijna hetzelfde als bloggen, chatten, mailen, twitteren, kortom het invoeren van tekst met een al dan niet verwacht eindresultaat. Tja daar hoef je mij ook niets meer over te vertellen. Ik was er van overtuigd dat ik op de fiets ietsje duurder uit zou zijn dan op de iPad. Maar dan heb je ook wat … of niet?

Prachtig om te beleven hoe de dames van Kruidvat, Ici Paris, Douglas, Hollywood, Etos, enkele parfumerie drogisterijen op Fred, Fahrenheit en Reinkenstraat en stad reageren op mijn steeds weer tevoorschijn halen van het getrokken lootje met die moeilijke parfumnaam. 
Een bloemlezing van de opmerkingen en belevenissen, de spannendste eerst. Op de Fred storm ik tegelijk met de Politie het pand van Ici Paris binnen. Als ik aan de fraai uitgedoste dames vraag waarvoor zij kwamen, antwoorden zij veelbetekenend: “Ik zou het echt niet weten; wij waren met pauze!”

20131231-094929.jpg

het verfomfaaide getrokken kerstlootje met de voor mij nieuwe parfumnaam

In Hollywood word ik lacherig verwelkomd (wellicht doordat ik niet direct op de naam kom?). De vrouw die mij helpt heeft er zelf nog nooit van gehoord maar doet alsof en haar collega corrigeert mij: “Narciso”, is de voornaam en niet Enrico (mijn buurjongen) maar die verkopen wij niet. “Ook niet in de aanbieding”, probeer ik nog? Dan barsten zij allebei in schaterlachen uit en schuddebuikend van het lachen weten zij nog uit te brengen: “Nee, ook niet in de aanbieding …”. 
Weer mijn fiets van het beugelslot halen, weer mijn rechterbroekspijp vastzetten. 
De Kruidvatten waarvan er negen zijn in Den Haag zijn uiterst vriendelijk en behulpzaam in het melden dat Rodriguez (het tweede deel van de naam op mijn briefje) helaas is uitverkocht maar blijken wel Essence (het derde deel van de naam) in oogmake-up te hebben … Natuurlijk toevallig dezelfde typenaam maar niets met mijn parfum van doende. 
De Etos vestigingen zijn het rustigst op de dagen voor de Kerst. Daar weet een caissière te melden dat het merk bij Calvin Klein hoort, ja zij kende het wel?!?
Ach leefde mijn tante Trees nog maar, ‘tante Thérèse’ voor haar chique Maison Rimmel in de Hoogstraat. Daar had ik wel binnen het afgesproken budget van het kerstcadeau gebleven. 
De smaken zijn echter op, het loopt tegen vijven en ik moet toch echt iets onder de boom hebben liggen. Dat betekent een surprise waarmee het voor de betrokkene lijkt alsof ik geslaagd ben in de aanschaf van haar of zijn wens. 
In een gedicht leg ik uit dat dit de dummy is voor het cadeau dat via internet onderweg is …

Bedelverbod

Chuck Deely -popprijs
Voor de vele straatmuzikanten in Den Haag breken zware tijden aan. Een ruime meerderheid van de Haagse gemeenteraad heeft onlangs ingestemd dat het bedelverbod wordt opgenomen in het APV.
Veel bezoekers aan het centrum ergerden zich aan het groeiend aantal bedelaars-muzikanten. Winkeliers verenigd bij het BOF klaagden ook dat bij ingangen de bedelaars soms opdringerig gedrag vertoonden.

Den Haag had als een van de weinige grote steden een gedoogbeleid, daar is met medewerking van VVD, PVV, CDA en PVDA nu een einde aan gekomen.
Een aantal gerenommeerde straatmuziekanten zoals Chuck Deely maken een grote kans dat ze gewoon mogen doorgaan met muziekmaken.
A face bani nu mai mult
Bedelverbod

“Zoo ik íéts ben, ben ik een vluchteling”

"Zoo ik íéts ben, ben ik een  vluchteling"
Een grote groep uitgeprocedeerde asielzoekers, bijgestaan door de actiegroep ‘Recht op Bestaan’ demonstreerde woensdag 13 maart op het Plein in Den Haag. Sinds januari wonen een aantal van de vluchtelingen in de Sacramentskerk Den Haag. De groep demonstreerde dinsdagavond ook al tegen hun uitzichtloze situatie.
De groep demonstranten werd in de gelegenheid gesteld om onder politiebegeleiding, via een route door het centrum van Den Haag, hun stem te laten horen .
Er deden zich geen incidenten voor.
Elise Leijten

De reus

Van de week liep ik in de Grote Marktstraat toen ik een oploopje zag, een lange man type basketballer met een groep mensen er omheen. Dichterbij gekomen zag ik de man handtekeningen uitdelen. Het bleek een grote groep japanners te zijn die zo’n reus geweldig vonden. De man had een geschatte lengte van ± twee meter, ook niet overdreven groot, maar wel voor de groep Japanners waar de gemiddelde lengte 160 cm was. De man was erg sportief en voldeed aan het verzoek om handtekeningen en om met hem op de foto te mogen. Je voelde de spanning bij de Japanners als ze naast de man gingen staan.
Toen iedereen op de foto was geweest namen ze hartelijk afscheid. de man vervolgde zijn weg en de groep Japanners bleef nog lang napraten. Ze bekeken elkaars foto’s waarbij ze weer hartelijk moesten lachen.

De sleutelhanger tot het Gemeentemuseum

Hoe slecht het in Nederland ook gesteld moge zijn met het cultuurbeleid, er zijn altijd organisaties die gewoon goed bezig zijn. Zo bestaat er in Den Haag een instituut als het Gemeentemuseum. Niet alleen is dit een museum met een fantastische collectie moderne kunst, ook hebben zij acties die inwoners van Den Haag in staat stellen om op betaalbare wijze met de hele familie een dagje uit te gaan.

Zei ik betaalbaar? Ik bedoelde: gratis. Afgezien van de koffie. Inwoners van het Haagse centrum kunnen tot en met Maart 2013 gratis met meerdere personen het Gemeentemuseum bezoeken. Alles wat zij hiervoor nodig hebben is een sleutelhanger, die onder andere in de Centrale Bibliotheek aan het Spui afgehaald kan worden. Deze is beneden aan de informatiebalie verkrijgbaar. Volgens opgave van het museum liggen deze steutelhangers “in de bibliotheken, op het stadhuis, buurtcentra, op de Haagse markt, bij winkels, in kerken en moskeeën“.

Telefonische navraag leerde mij dat er geen limiet was op het aantal mensen. Ik mocht ‘mijn hele familie’ meenemen. Ik heb dat maar niet uitgeprobeerd. Ik houd van wat kleinere gezelschappen.
Na entree mag je de steutelhanger houden, waarna je later je bezoek nog eens over kan doen, met bijvoorbeeld een bezichtiging van een deel van de collectie van het Mauritshuis, die tijdelijk is ondergebracht in het Gemeentemuseum. Officiëel is de hanger bedoeld voor inwoners van het Haagse Centrum, maar ik heb zelf al van de gelegenheid gebruik gemaakt om een Chinese toeriste van de straat te plukken voor een cultureel uitstapje.

Informatie van het Gemeentemuseum over de sleutelhangers is ook hier te vinden: http://www.gemeentemuseum.nl/evenementen/haagse-centrum