Baileybrug brandend ten onder

Pieter Musterd besteedde eerder van de week al aandacht aan de Baileybrug van kunstenaar Harold de Bree. Onze eigen Interniek maakte een verslag dat op Hagaz!ne verscheen. Ik nam even de vrijheid om dit te rebloggen op Haagspraak.

hagazine

20130915-014529.jpg

brandende Baileybrug boven museumvijver ook al kunstuiting

Dat brand ook al een vorm van kunst is komt vanavond goed tot uiting in de performance boven de museumvijver voor het Gemeentemuseum. Tijdens de uitvoering op zaterdag 14 september 2013 is deze Baileybrug als onmisbaar militair instrument in naam der kunst veranderd in een zwartgeblakerd karkas.

Na de ineenstorting kreeg kunstenaar Harold de Bree applaus van het toegestroomde publiek.

20130915-015507.jpg

De brandweer hoefde niet in actie te komen omdat deze kunstbrand aan alle kanten was geregisseerd. Wij kennen Harold de Bree al langer van onder meer de duikboot vóór het Gemeentemuseum. Je kunt wel zeggen dat de Museumvijver zijn speeltuin is.

Meer informatie op Haagspraak en de site van Harold de Bree.

View original post

Baileybrug

Hij ligt er nu  nog mooi bij
Hij ligt er nu nog mooi bij
Na de grote brandramp
Na de grote brandramp

Harold de Bree (Voorschoten 1966) maakt in zijn werk veel gebruik van industriële vormen, vaak ook militair van oorsprong. De vijver voor het Gemeentemuseum is de ideale locatie, het verfijnde Berlage gebouw vormt een prachtig contrast met de ruwe materialen van de brug.

Er zijn legendarische verhalen bekend over het gebruik van baileybruggen. De eerste brug werd onder vuur bij Leonforte gebouwd. Toen deze brug de overkant bereikt had, was hij door beschietingen door tanks en artillerie niet meer in staat om zware belastingen te dragen. Omdat het vervangen van de beschadigde zijpanelen betekende dat de brug afgebroken moest worden werd besloten om nieuwe zijpanelen tegen de beschadigde te bevestigen. Dit werd later een standaardmethode.
In de Tweede Wereldoorlog werden alleen al in Italië ruim 3000 baileybruggen gebouwd met een totale lengte van 90 km om de door de Duitsers en Italianen vernietigde bruggen te vervangen. De langste brug werd over de Sangro gebouwd met een lengte van 343 meter.
Op dit moment worden nog steeds oude delen van de baileybruggen in Nederland gebruikt in het station van Eindhoven. En in Hengelo is De Boekelosebrug, de baileybrug over het Twentekanaal, nog steeds in gebruik en onlangs goedgekeurd door Rijkswaterstaat voor gebruik tot 40 ton.

Performance
Tijdens de performance op zaterdag 14 september 22.00 zal deze Baileybrug als onmisbaar militair instrument veranderen in een zwartgeblakerd karkas.
Door de brug te verbranden krijgt dit kunstwerk een andere energie en de verwoeste brug geeft een emotionele aanblik. Er gaat een geestuitdrijvende kracht uit van de kunstenaar die zijn eigen werk vernietigd, een dramatische gebeurtenis, in de openbaarheid, als een hedendaagse iconoclast.

Kom kijken en neem uw camera mee
Kom kijken en neem uw camera mee

(bijna alle teksten heb ik van van internet bij elkaar gescharreld. De foto’s heb wel helemaal zelf gemaakt)

UPDATE

Na de “grote brand”, ben ik de volgende ochtend gaan kijken naar het eindresultaat. Ik vond het wat tegenvallen maar oordeelt u zelf.

Zo zwartgebladerd vond ik het niet...
Zo zwartgebladerd vond ik het niet…

Pearl Ear Bear

Pearl Ear Bear

Het Mauritshuis is aan het verbouwen en heeft onder andere “Ons Meisje” op tournee gestuurd. Na een succesvolle expositie in Tokyo, hangt het nu in Kobe. Volgens een berichtje op FaceBook trok het alleen in Kobe al meer dan 300.000 bezoekers.

Een klein vraagje: Is het wel zo verstandig om het meiske op tournee te sturen? Nadat er een prachtige film over is gemaakt een paar jaar terug steeg het aanmerkelijk in de algemene aandacht en werd het een reisdoel op zichzelf voor vele buitenlanders die dat toch wel eens met eigen ogen wilden zien. Hoeveel Parel meisje bezoekers mist den Haag nu in deze barre economische tijden?

Het werd wel heel leuk uitgezwaaid door een Rotterdamse Paarlen Oorbel klas.
Paarlen oorbel Meisjes
De beer is overigens gemaakt door de Duitse fotograaf Ralf Peters die beroemde schilderijen een twist geeft.

Ио́сиф Виссарио́нович Ста́лин

Naast het Haagse Gemeentemuseum staat pontificaal een ouderwetse PTT-telefooncel op een grasveldje. De telefoonboeken ontbreken. De inhoud bevat een zeldzame buste van Stalin.

Het gemeentemuseum
Het gemeentemuseum.

Kunstenaarsduo Komar en Melamid, woonachtig in New York, hebben hem begin jaren tachtig op verzoek van de gemeente Den Haag in de notoire Geleenstraat geplaatst. De liefhebber van haring en dames verhuisde in 2002 naar het Statenkwartier en verlaat nooit zijn cel. Het Internationaal Gerechtshof ligt op een steenworp afstand.

Beeld van Stalin
Iosif Vissarionovitsj Dzjoegasjvili. Dictator (telefooncel door V. Komar & A. Melamid, 1986).

Nog bestaande beelden.
Het aantal plaatsen met beelden is, om begrijpelijke redenen, op één hand te tellen.
Vanaf 1 april 2001 staan er verzamelde beelden uit het Sovjettijdperk in Gruto Parkas, een plaats in Litouwen. Dit is bedoeld als een tragische grap. In het pretpark Stalin World combineert de oprichter Viliumas Malinauskas ‘The charms of a Disneyland with the worst of the Soviet gulag prison camp’. Ook het Park Kultury in Moskou is een soort verzamelpark geworden voor standbeelden van uit de gratie gevallen Russen. In Hongarije, in een nis langs de toegangstrap van het Huis der Verschrikkingen, staat nog een buste.

In Nederland, te Sonsbeek, bespoten door overige despoten, staat Stalin in de beeldengroep ‘Spitting Leaders’ van Fernando Sánchez Castillo. Op 13 mei 2009 werd een buste van de dictator door Vincent Pieters signaleerd in Westerlee.

Stalin World
Litouwen, Stalin World.
Moskou
Beelden in Moskou.
Moskou, Park Kultury
Moskou, Park Kultury.
Hongarije, Huis der Verschrikkingen
Hongarije, Huis der Verschrikkingen.
Sonsbeek
Sonsbeek, Spitting Leaders, beeldengroep van Fernando Sánchez Castillo in 2008.

Break

Verwijderde beelden.
Tijdens de Hongaarse opstand oktober 1956 lag een vernield standbeeld in de straten van Budapest.
Ook het standbeeld aan de toenmalige Stalin-Allee, thans Karl-Marx-Allee in Berlijn, verdween in de nacht van 13 op 14 november 1961, als resultaat van een verlaat destalinisatieproces, ingezet door de SED. Op een vroege novemberochtend in 1962 werd Praag wakker geschud door een enorme explosie. Verschillende explosies volgden, want één lading dynamiet bleek niet genoeg om het beeld van Stalin te vernietigen. Het enige dat bleef en dat er tot de dag van vandaag staat is de sokkel. In Budapest, waar vlak na de omwenteling in 1989 beelden van hun sokkels werden getrokken, staat een residu in het Memento park. Een bronzen standbeeld is door Georgische autoriteiten op 25 juni 2010 verwijderd van het plein van zijn geboorteplaats Gori. Onder het mom van reconstructiewerkzaamheden werd er op 28 juni 2010 een monument, welke stond op het centrale plein van de westerse mijnstad Tkibuli, in het holst van de nacht weggehaald. Op 1 januari 2011 moest, waar eerder die week het hoofd van het standbeeld in Zaporizhia in Oekraïne eraf werd gezaagd, ook de resterende romp er tijdens de jaarwisseling aan geloven. Een beeld met een uitdagende houding, heeft het daglicht van Oekraïne kortstondig kunnen verdragen.

Hongaarse opstand
Hongaarse opstand.
Budapest
Hongaarse opstand.
Budapest
Budapest, het Memento park.
Stalinbeeld verwijderd op 28 juni 2010
Georgië, Stalinbeeld verwijderd op 28 juni 2010.

Break

Bronnen:

De sleutelhanger tot het Gemeentemuseum

Hoe slecht het in Nederland ook gesteld moge zijn met het cultuurbeleid, er zijn altijd organisaties die gewoon goed bezig zijn. Zo bestaat er in Den Haag een instituut als het Gemeentemuseum. Niet alleen is dit een museum met een fantastische collectie moderne kunst, ook hebben zij acties die inwoners van Den Haag in staat stellen om op betaalbare wijze met de hele familie een dagje uit te gaan.

Zei ik betaalbaar? Ik bedoelde: gratis. Afgezien van de koffie. Inwoners van het Haagse centrum kunnen tot en met Maart 2013 gratis met meerdere personen het Gemeentemuseum bezoeken. Alles wat zij hiervoor nodig hebben is een sleutelhanger, die onder andere in de Centrale Bibliotheek aan het Spui afgehaald kan worden. Deze is beneden aan de informatiebalie verkrijgbaar. Volgens opgave van het museum liggen deze steutelhangers “in de bibliotheken, op het stadhuis, buurtcentra, op de Haagse markt, bij winkels, in kerken en moskeeën“.

Telefonische navraag leerde mij dat er geen limiet was op het aantal mensen. Ik mocht ‘mijn hele familie’ meenemen. Ik heb dat maar niet uitgeprobeerd. Ik houd van wat kleinere gezelschappen.
Na entree mag je de steutelhanger houden, waarna je later je bezoek nog eens over kan doen, met bijvoorbeeld een bezichtiging van een deel van de collectie van het Mauritshuis, die tijdelijk is ondergebracht in het Gemeentemuseum. Officiëel is de hanger bedoeld voor inwoners van het Haagse Centrum, maar ik heb zelf al van de gelegenheid gebruik gemaakt om een Chinese toeriste van de straat te plukken voor een cultureel uitstapje.

Informatie van het Gemeentemuseum over de sleutelhangers is ook hier te vinden: http://www.gemeentemuseum.nl/evenementen/haagse-centrum