De reus

Van de week liep ik in de Grote Marktstraat toen ik een oploopje zag, een lange man type basketballer met een groep mensen er omheen. Dichterbij gekomen zag ik de man handtekeningen uitdelen. Het bleek een grote groep japanners te zijn die zo’n reus geweldig vonden. De man had een geschatte lengte van ± twee meter, ook niet overdreven groot, maar wel voor de groep Japanners waar de gemiddelde lengte 160 cm was. De man was erg sportief en voldeed aan het verzoek om handtekeningen en om met hem op de foto te mogen. Je voelde de spanning bij de Japanners als ze naast de man gingen staan.
Toen iedereen op de foto was geweest namen ze hartelijk afscheid. de man vervolgde zijn weg en de groep Japanners bleef nog lang napraten. Ze bekeken elkaars foto’s waarbij ze weer hartelijk moesten lachen.

De Marathon

De Marathon

Hilarisch grappig, ontroerend en een tikkeltje ordinair. Dat is mijns inziens de omschrijving van de nieuwe Nederlandse film, de Marathon, die nu in de bioscoop draait.
We zien héél wat bekende acteurs in deze film voorbij komen, die een bijzonder verhaal vertellen.
Een garage die langzaam maar zeer zeker down the drain gaat en de medewerkers die erin werken vertellen allemaal hun eigen unieke verhaal.
De een is ziek, de ander met een baby die niet eens van hem is, de derde zit in een zeer ongelukkig huwelijk, de vierde is een in de kast zittende homo en een Egyptische ex-Marathonloper met een ongelukkige voet. Dit is natuurlijk een doldwaas gegeven.
Al snel blijkt dat niet alleen de garage een langzame dood sterft, maar de garagehouder ook. Om de garage te redden, zijn familie en vrienden moet hij zo snel mogelijk veel geld zien te verdienen om een belastingschuld af te betalen. En zó wordt de Marathon geboren.
Vriendschap en onvrede, bezieling en doorzettingsvermogen, geheimen en verwaarlozing zijn de thema’s die deze film behelzen.
De toewijding van die rennende, te dikke mannen is ontroerend en de grappen tegelijkertijd, ik heb tot tranen toe gelachen!
De cast is weerzinwekkend en daardoor geniaal, ik zeg:”gaan”….want die laatste paar honderd meter…die zijn killing!