Mijn naam is Marco

Mijn naam is Marco
Mijn naam is Marco

Tijdens een wandeling door het Zeeheldenkwartier besloot ik om via de Toussaintkade richting Grote Markt te lopen. Ik keek zoals ik al zo vaak heb gedaan even in de poort waar graffitikunstenaar Napaku zijn naam heeft gezet en constateerde dat de naam er nog stond.
Ik liep verder over de kade en zag het bord van de stichting Tichelaar, ineens schoot het bekende filmpje van Maxim Hartman door mijn hoofd en ik besloot om er een foto van te maken voor facebook. Toen ik klaar was zag ik dat er iemand met een scootmobiel op de stoep stond die er langs wou. ik maakte excuus en legde uit waarom ik een foto maakte en de man moest ook lachen.
DSC01246marco
We raakten aan de praat en ineens zag ik onderaan z’n been iets glinsteren en vroeg wat het was. Hij vertelde dat hij een zware periode achter de rug had waarbij veel dingen niet goed eindigden, zoals huwelijk, omgangsregeling, drugsgebruik, baan kwijt enz.
Ten einde raad besloot hij een eind aan zijn leven te maken en koos daarvoor de beruchte spoorwegovergang bij Rijswijk uit. De poging om er een eind aan te maken mislukte maar hij verloor daarbij wel zijn beide benen. Hij tilde beide broekspijpen op om mij het resultaat te laten zien.

Hij klom uit de scoot en gaf mij een demonstratie hoe hij liep met twee kunstbenen. Hij was er heel handig in. Ik vertelde dat ik een neef had die in Afghanistan zijn been had verloren en dat die aan ‘wingsuit flying’ deed. Dat schepte meteen een band en hij vertelde zijn hele levensgeschiedenis. Hij liet op een gegeven moment zelfs zijn geamputeerde been zien, iets dat ik na al de verhalen die ik gehoord had heel gewoon vond.
Hij vond het fijn om even aan een wildvreemde, die nergens van schrok maar wel meeleefde, zijn levensverhaal te kunnen vertellen.
Ik stelde mij voor en hij vertelde dat hij Marco heette. Gek eigenlijk dat je binnen een half uur ineens alles van iemand weet die daarvoor nog een onbekende was, iemand die even langs mij wilde rijden met zijn scootmobiel. We namen met een handdruk afscheid. Marco ging bij Tichelaar naar binnen en ik liep verder richting Grote Markt.

Blijf thuis!

Thuisblijven is vaak een goed idee. Het is helemaal fijn als je thuis geen televisie hebt en daardoor de nodige onzin mist. Bijvoorbeeld de thuisblijfadviezen van onze minister-president:

Wat Mark Rutte over het hoofd ziet, is dat het thuis niet altijd veiliger is. ‘De meeste ongelukken gebeuren thuis’ is niet voor niets een gangbare uitdrukking in onze taal. Onze prachtige taal (Italiaanse vriendinnen zeiden ooit: als jullie praten klinkt het net als een stel vechtende katten), onderdeel van de Hollandsche cultuur die wij zo hard moeten beschermen tegen al die mensen die persé níet thuis willen blijven…

Blogbal 2016 (5) – Dansuh Dansuh Dansuh

Oud Zeikwijf danst_56A6819

Blogbal Dansuh _56A6822

Met Mijnheer OZ_56A6829

_56A6840

OZ, oftewel Oud Zeikwijf, gaf het goede voorbeeld met Mijnheer OZ: Ze zwierden er lustig op los.

Mijn foto’s van:

Update

en een fillumpjuh van José om het wat kracht van geluid bij te zetten:

Blogbal 2016 (4) – De muziek

_56A6726

_56A6723

_56A6774

_56A6771

_56A6767

Dit was een Blogbal Light. Er was geen blogbatttle, geen blogger des vaderlands verkiezing, er waren geen voordrachten van onzin of gedichten. Je kon lekker kletsen in een huiselijke omgeving. Er was voor elk wat wils: Een troubadour, naar wie werd geluisterd, achter onder in de kelder een dansvloer met podium met een band en later een DJ. Er werd dus ook gedanst, maar daaraan wijd ik een aparte post.

Mijn foto’s van:

Werkervaringsplek of onderbetaald werk?

De Haagse Stadspartij heeft samen met de SP en GroenLinks schriftelijke vragen gesteld over de werkervaringsplaatsen (WEP) die de gemeente Den Haag aanbiedt aan hogeropgeleide starters. De partijen willen van het college weten of de leercomponent wel genoeg aandacht krijgt in de dagelijkse praktijk van deze ‘weppers’. Als de werkzaamheden van weppers niet wezenlijk verschillen van de werkzaamheden van de reguliere werknemers en de dagelijkse praktijk van weppers niet primair gericht is op leren, horen zij tenminste het wettelijk minimumloon voor hun werkzaamheden te verdienen.

De Haagse fracties hebben signalen gekregen dat er bij de gemeente Den Haag enkele tientallen weppers rondlopen die, voor een bedrag dat ruim onder het bijstandsniveau ligt, hetzelfde productieve werk moeten verrichten als HBO/WO trainees en andere gemeenteambtenaren. Ook zou er op de werkervaringsplekken weinig ruimte zijn om te leren. De Haagse Stadspartij, SP en GroenLinks willen van het college weten hoe de werkpraktijk van deze weppers er precies uitziet en hoe centraal het leren staat in deze werkervaringsplekken bij de gemeente Den Haag.