Kijken in Tijden van Corona

Volgens mij schijnt de zon veel vaker en ook langer nu hij weet dat we toch niet naar buiten mogen… maar ik vond de maan gisteravond ook zo van kijk mij hier eens even lekker stralend schijnen..

De natuur weet wel dat we er een zooitje van maken, nu alleen wij nog.

Maar misschien denk ik dat alleeen maar, van ZON en MAAN, omdat ik denk, dat ik veel meer tijd heb om, om me heen te kijken. En dat dus ook doe.
Ook vaker vanaf mijn balkon.
Sinds gisteravond staat de balkon van de buren wel heel dichtbij …

Er wordt aangebeld, en ik moet toegeven dat ik dat leuk begin te vinden, ik denk door het verplicht thuis moeten blijven.. maar het blijkt een bezorger te zijn die heel snel bezig is met mij een pakket te overhandigen, wat best wel lekker ruikt, ik steek mijn hand nog niet uit om het aan te nemen – en dit komt echt wel door de corona – maar ik kijk op dat ding en zie NATASHA staan en wel op mijn adres, maar dat klopt echt niet zeg ik dus tegen de bezorger, die al bezig was om weg te lopen. He? wat? Oooh …

En dan is er ineens grote paniek, niet in mijn directe omgeving, maar toch, iemand die ik al van jongsafaan ken, opgenomen in het ziekenhuis met corona. Dan komt het dus wel erg dichtbij, de ernst van deze situatie. Dat maakt het leven van alledag ineens onbelangrijk en banaal. Hier is iemand die zomaar kan komen te overlijden, nog geen 40 en druk bezig met eigen onderneming, en een vrouw en twee jonge kinderen zouden zomaar hun man en vader kunnen verliezen…. na een paar dagen mag hij van beademing af en verder thuis in quarantaine.

Groot Geluk bij een ongeluk dus.

Maar ik hoef niet te zeggen dat de staat van de zorg belabberd is… niets ten nadele van de mensen die er werken, maar hij voelde zich nogal in de steek gelaten

c est pas facile hein

Ik denk dat we dat wel zelf voor elkaar moeten kunnen opbrengen, dat we met eigen middelen en mogelijkheden, letterlijk en figuurlijk, naar elkaar gaan omkijken.
Nu we elkaar toch niet mogen aanraken, blijft er technisch gezien meer ruimte over om elkaar langdurig aan te kunnen kijken, ik bedoel met een schitterende glimlach!

Niet zoals zo vaak tot nu toe: met een beginnende aarzeling tot angstige blik, en besef nu hoe kijk ik zelf dan? Ik zit wel te klagen dat iedereen zo gestresst is in de supermarkt, maar ik ga vanaf nu mezelf even controleren hoe ik er dan ( bij ) loop te kijken. Want actie en reactie, is de ratio.

Ik denk dat we hele andere verhoudingen / verbindingen / relaties gaan krijgen, niet alleen persoonlijk maar ook als natie / Europa / Aarde

Hou elkaar in je leven mensen, en de humor ook.

SjaaNelle van die daar bij die MOLEN

Lockdown and out

“Wat zegt thuisarts.nl, Sacha?”
“Ik moet thuisblijven tot ik 24 uur klachtenvrij ben.”
“Ok, dus tot die tijd zit ik bij jou ingesloten. Maar wat had je nou eigenlijk volgens de dokter?”
“Hypochondrie.”

En zo kwam het dat ik na mijn dagelijkse wandeling met Sacha bij hem thuis ingesloten raakte, iets wat mijn baasje, zoals u begrijpt, niet kon waarderen. Gelukkig zorgt hij goed voor mij. De komende weken zal ik verslag doen van mijn avonturen in de huiskamer van Sacha Kahn.

Woef.

Blijf thuis!

Thuisblijven is vaak een goed idee. Het is helemaal fijn als je thuis geen televisie hebt en daardoor de nodige onzin mist. Bijvoorbeeld de thuisblijfadviezen van onze minister-president:

Wat Mark Rutte over het hoofd ziet, is dat het thuis niet altijd veiliger is. ‘De meeste ongelukken gebeuren thuis’ is niet voor niets een gangbare uitdrukking in onze taal. Onze prachtige taal (Italiaanse vriendinnen zeiden ooit: als jullie praten klinkt het net als een stel vechtende katten), onderdeel van de Hollandsche cultuur die wij zo hard moeten beschermen tegen al die mensen die persé níet thuis willen blijven…