Hope Springs

Hope Springs

Terwijl ik onder de douche sta denk ik wederom na over een film die ik al enkele weken geleden gezien heb.

Hope Springs

Wat als je al 30+ jaar met dezelfde man getrouwd bent en het leven van alle dag bepaald niet inspirerend is. Je man valt iedere avond bij hetzelfde programma, wat hij zo graag wil zien en jij niets vindt, in slaap. Je kookt, boent, wast en verzorgt, maar je wordt als persoon niet opgemerkt. Wil je dat de resterende jaren van je leven dan nog volhouden of waag je de stap en ga je scheiden? Meryl Streep speelt, zoals vaker, een iet wat fragile, onzekere, ouder wordende vrouw.  Geloofwaardig wordt het verhaal als de twee na behoorlijk wat pressie vanuit de vrouw, uiteindelijk toch op de bank bij de huwelijkstherapeut belanden en ook daadwerkelijk blijven zitten. Als je al zo veel jaar getrouwd bent, blijf je dan spreken over wat je fascineert, je opwindt en vooral waarom je van elkaar houdt? Man, gespeeld door Tommy Lee Jones, denkt van niet en wringt zich in allerlei bochten om maar vooral niet te hoeven zoeken naar wat hem beweegt in het leven. Ballen toont de vrouw door alhoewel ze zich normaliter niet gehoord voelt, nu toch echt duidelijk voor haar eigen geluk gaat. De vragen die er gesteld worden in de film zijn zowel ontroerend, lachwekkend, als confronterend. Niet volgepakt met overweldigende filmische beelden, maar gewoon een prettige film om naar te kijken. Het enige vreemde vond ik dat Meryl Streep in iedere scene andere kleding aan heeft. Alsof de kleding die zij draagt staat voor de stemming waar ze in is.

Boeiend vond ik bovenal dat ik in een afgeladen zaal vol met ‘afkeurende-geluiden makende’ dames van rond de 70 jaar zat en welgeteld 13 heren. Ik bedenk me dan op zo’n moment, zou ik in zo’n huwelijk kunnen functioneren?  Wat je nu verzuimt aan te pakken in de onderlinge omgang met elkaar zal zich over 30+ jaar wreken. Dus vol goede moed droog ik mij af, ga naast mijn man op de bank zitten en vertel hem dat ik van hem houd!

Over ouder worden

“Amour” is een confronterende film die gaat over het ouder worden. We willen allemaal graag oud worden en gezond blijven. Vooral dat laatste is heel belangrijk. “Nog vele jaren in goede gezondheid”, staat er vaak op verjaardagskaarten geschreven. Deze film gaat niet alleen over het ouder worden maar ook over een naderende dood. We gaan allemaal dood, niemand uitgezonderd. Hebben we het daar wel eens over met mensen die ons dierbaar zijn of schuiven we dat liever vooruit? Als je jong bent is dit nog allemaal de “ver-van-mijn-(sterf)bed-show” maar naarmate je ouder wordt dringt die gedachte zich vaker op. Het komt onvermijdelijk op je af, maar hoe komt het? Als je “geluk” hebt krijg je een hartstilstand of leg je het loodje in het verkeer. Heel vervelend voor de nabestaanden maar wie weet hoeveel narigheid jou bespaard is gebleven.
Over die narigheid gaat deze film. We zien in een gelukkig ouder echtpaar in goeden doen. In het begin van de film zie je het paar in een concertzaal bij een optreden een jonge pianist, een succesvolle leerling van mevrouw. Thuis wordt er over nagepraat en het leven kabbelt rustig voort zoals dat bij oudere echtparen vaker gebeurt. Ze bewonen een schitterend ruim bemeten appartement met lift en conciërge-echtpaar. De vrouw echter wordt plotseling getroffen door een herseninfarct. Twee zelfs. De eerste is een bijna onopgemerkt moment van afwezigheid, de tweede is ernstiger en zorgt voor een gedeeltelijke verlamming. We zijn getuige van het hele proces van aftakeling, ontreddering, afhankelijkheid, decorumverlies. De echtgenoot verzorgt zijn vrouw desondanks heel liefdevol, bijgestaan door ingehuurde professionele hulp. Maar ze zijn beiden de regie over hun leven volledig kwijt.
Het is geen vrolijke film, hij zet je behoorlijk aan het denken, althans mij. Wat zou ik doen in zo’n situatie? Welke stappen moet ik zelf nemen en op welk moment?
De hele zondag waren alle voorstellingen volledig uitverkocht en de zaal was meesttijds muisstil.

Deze film draait momenteel in het Filmhuis Den Haag

Bollen op het Koningsplein

In een mail van het online magazine de Uitvinderswijk, stond afgelopen week een oproep om deel te nemen aan een bollenplant actie op het Koningsplein.
Na een korte uitwisseling, sta ik zondag om elf uur stipt met een groepje vrijwilligers uit de buurt klaar, met spade, om de grond van het Koningsplein te voorzien van bollen.

Spade
Benodigdheden.
Bollen
3000 bollen in voorraad.

‘Oh, woon jij daar?’, buurtbewoners maken met elkaar kennis, terwijl kinderen de aarde vullen met toekomstige tulpen. Vier groepjes verdeeld over het hele plein werken ijverig en na een klein uurtje is het koffiepauze.

Aan de slag
Aan de slag.
Pauze
Intermezzo.

De laatste loodjes. Een nog half gevuld krat wordt in een keer over de grond verdeeld.
Snel aarde erover. Klaar.

De zon breekt door
De laatste loodjes.

Het is wachten op het voorjaar.

Koningsplein
Koningsplein.

Bronnen:
Uitvinderswijk: www.uitvinderswijk.nl
Koningsplein: www.koningsplein.nl