Hitler is jarig; over vrijheid en verantwoordelijkheid

Het monster mag geen naam hebben..

En ik zal je uitleggen waarom. Vandaag, op de geboortedag van Hitler, zullen er wat dubieuze fans opstaan, een handjevol mensen dat de man en zijn daden verheerlijkt. Voor hen ben ik niet bang. Ook ben ik niet bang voor Adolf zelf: de beste man is al een eeuwigheid dood. Voor een ieder die hem als inspiratiebron neemt en zelf volksmenner wil worden dan? Nee, kom op.. Wie luistert er naar die onzin?

Beantwoord deze vraag en je weet wie ik vandaag, op de geboortedag van de beruchtste massamoordenaar uit de geschiedenis, het meeste vrees:
De hardwerkende ambtenaar, de ijverige politieman, de dappere soldaat. De man die iedere dag opstaat en ‘gewoon zijn werk doet’. De mens die uitvoert en geen vragen stelt is de grootste bedreiging van onze vrijheid. De filosofe Hannah Arendt beschreef in haar klassieke werk “Eichmann in Jerusalem: A Report on the Banality of Evil”  Adolf Eichmann, de ambtenaar die de praktische uitvoering van de Holocaust leidde, als een kleurloos mannetje ‘dat enkel zijn werk deed’. Hij gehoorzaamde aan de wet en was verder alleen met zijn carriere bezig.  Een mooi Nederlands voorbeeld is rijksambtenaar Jacobus Lentz, een man die al sinds 1933 plannen in de kast had liggen voor het invoeren  van persoonsbewijzen met als argumenten: de beheersing van vreemdelingenstromen, criminaliteit en fraude, alsmede doelmatig bestuur. De Duitse bezetting maakt het voor hem mogelijk om zijn ideeën te realiseren. Dankzij hardwerkende ambtenaren als Lentz konden de Nazi’s 90% van de Joden in Nederland uitroeien. In de jaren ’80 gebruikten partijen als het CDA vergelijkbare motieven om de paspoortplicht door te drukken. Inmiddels weet onze overheid veel meer van ons dan de Nazi’s ooit hadden durven dromen.

Verstop je niet achter een symbool met een snor en een foute scheiding

Maar wij zijn hier niet bang voor: 5 mei vieren wij wederom onze vrijheid en schuiven wij een man met een raar snorretje naar voren als symbool van het kwaad: hij heeft 6 miljoen joden vermoord. Eén vraag volstaat: hoe vaak heeft hij zelf de trekker overgehaald? We vergeten te gemakkelijk wie er allemaal nodig waren bij de uitvoering van zijn plannen. Brave, hardwerkende mensen die geen vragen stellen. Mensen zoals u en ik.

Het monster is in onszelf. De geschiedenis heeft dat al vele malen bewezen, voor en na Adolf Hitler. Sinds WO II hebben Vietnam, Rwanda, Irak en Afghanistan ons genoeg voorbeelden laten zien van waartoe een mens in staat is. Het heeft geen pas om ons nog langer achter een symbool met een foute scheiding en een snorretje te verschuilen: wij hebben als mensen zelf de verantwoording voor onze daden te dragen. Wij maken de wereld, met onze vele miljoenen, niet die enkele rattenvanger die wij massaal volgen.
Probeer nooit jezelf of de maatschappij te immuniseren voor volksmenners door een enkele persoon te demoniseren. Ware vrijheid komt van binnenuit, ware vrijheid ontstaat in de mens die kritisch naar zichzelf durft te kijken.

Het monster is niet het monster dat wij creëerden om ons achter te verstoppen. Het monster in onszelf. De grootste bedreiging van onze vrijheid is geen enge man met een fout kapsel, de grootste bedreiging zijn wijzelf. Wij zelf en ons onvermogen om voor onze rechten op te komen.

De eerste generatie

De eerste generatie
De eerste generatie gastarbeiders, zoals zij toen genoemd werden, zijn inmiddels op pensioengerechtigde leeftijd.

In de jaren zestig werden veel Turken en Marokkaanse mannen in het land van herkomst geronseld om in Nederland dat werk op te knappen, waar de Nederlander geen zin meer in had.
Veelal werden ze in fabrieken, tuinbouw en in de laagst betaalde baantjes te werk gesteld. Ze sliepen vaak in woningen van huisjesmelkers of gewoon in de kassen van de tuinder, waar ze aan het werk waren. Ze moesten hard werken en een deel van het zuur verdiende geld werd naar het thuisland gestuurd om het gezin te onderhouden.

Enkele jaren later vond gezinshereniging plaats en de groep inwoners van buitenlandse origine werd steeds groter. Wijken, die het toch al moeilijk hadden, kregen er meer problemen bij.
Sommige wijkbewoners gingen normaal met de nieuwkomers om, maar er waren ook bewoners, die hun frustraties de vrijloop lieten en de ramen ingooiden. Inmiddels komen dit soort taferelen niet meer voor.

In Den Haag wonen 120 nationaliteiten en elke groep krijgt de ruimte om zijn of haar culturele achtergrond te beleven of te uiten.
Er wonen ± 1.5 miljoen nieuwkomers in Nederland. Op een paar uitschieters na, gaat het redelijk tot goed met deze groep. Zij studeren, hebben banen, sommigen zijn bekende Nederlander geworden, een aantal zijn schrijver, voetballer, artiest of politicus.
De bekendste nieuwkomer wordt per 30 april zelfs koningin.
Prinses Maxima en Prins WillemAlexander.

Identity Thief

Identity Thief
Identity Thief

Niets vermoedend geef je jouw naam, bankgegevens en BSN-nummer door aan een dame die je door de telefoon vertelt dat iemand geprobeerd heeft jouw bankrekening te hacken.
Dan blijkt al snel dat deze zelfde dame jouw credit card gegevens gestolen heeft en er vol met jouw spaargeld vandoor is gegaan.
Vervolgens komt het tragische bewustzijn dat, naast alle centen weg, jouw net aangenomen baan ook hierdoor op het spel staat.
Wat doe je dan?
Ga je wachten op de politie om het op te lossen of ga je op eigen-wijze opzoek naar deze dief met alle gevolgen van dien?
Een dolkomische, absurd gekke film met in de hoofdrollen lekkertje Justin Bateman en de super grappige Melissa McCarthy. Opvallend vond ik dat er niet steeds kledingwissels zijn en dat de hoofdrolspelers er daadwerkelijk steeds wanhopiger en vermoeider uit gaan zien.
De film was erg leuk en de volle zaal met hard lachende bezoekers van alle leeftjden deed vermoeden dat ik niet de enige was. Ik heb genoten!

Moraal van dit verhaal: we worden tegenwoordig bestookt met fake mail, brieven en telefoontjes van ‘banken'(mensen die zich voordoen als medewerkers van) die ons willen helpen met beveiligen van onze centen. Skimmen van bankpasjes en misbruik van persoonlijke gegevens zijn aan de orde van de dag.
Wees op uw hoede, want ook de échte banken willen nog wel eens een graantje meepikken van ons zuur verdiende geld en beroven ons legaal waar we bijstaan.

Wentelteefje; een modern sprookje

***

Als de wekkerradio gaat draait de staatssecretaris zich nog eenmaal om. Hij trekt het kussen over zijn hoofd en kreunt moeizaam. Het tikken van een paar hakken dat zijn kant oploopt, maakt dat hij langzaam bijkomt. Een flauwe glimlach speelt over zijn lippen: Wentelteefje komt zijn ontbijt op bed brengen. Wat is ze toch lief.

Hij hoort het geluid van een vinger die langzaam een knop indrukt. De muziek stopt.

Wentelteefje: “Ik heb de wekker voor je uitgezet, Fred.”
Fred: “Wat was dat voor een takkeherrie?”
Wentelteefje: “Het koningslied, geloof ik, Fred. Ik heb je ontbijt mee naar bed genomen. Dat heb je wel verdiend na gisteren.”
Fred: “Het zijn slappelingen, ik had mezelf uitge.. afgezet, bedoel ik.”
Wentelteefje: “Dat weet ik schat, maar ze hebben je een tweede kans gegeven. Dat is lief van ze.”
De staatssecretaris gromt wat en zoekt op de tast naar zijn bril die op het nachtkastje ligt. Wentelteefje haalt het kussen van zijn hoofd, “Zo gaat het makkelijker.” Ze gaat schrijlings boven op hem zitten.
Fred: “Nu even niet schat, ik heb hoofdpijn.”
Wentelteefje: “Je hebt gelijk, Fred, we moeten zometeen ook naar het werk. Het wordt een mooie vrijdag. Terwijl jij gisteren in debat was, heb ik op de zaak de bezemkast laten schoonmaken. We passen er weer in.”

Wentelteefje loopt de kamer uit. De staatssecretaris volgt haar draaiende billen met zijn ogen. Hij wordt er duizelig van. Zijn handen grijpen naar het kussen. Een minuut later keert Wentelteefje terug met croissants en jus d’orange.
“Fred, ik vroeg me iets af, “ Wentelteefje trekt het kussen weer van zijn hoofd, “Je had het gisteren in debat over ‘De persoon van de mens’. Wat bedoel je daarmee?”
Fred: “Weet ik veel. Je moet toch iets als er ineens over mensen gesproken wordt inplaats van regels en procedures?”
Wentelteefje: “Je hebt gelijk schat, gelukkig werken wij niet met mensen. Ik moet er niet aan denken.”

Het gezicht van de staatssecretaris betrekt. Hij zet de bril, die nog scheef op zijn neus staat, recht en kijkt zijn vriendin in de ogen: “Ik had zo’n rare droom vannacht.”
Wentelteefje: “Droom jij, Fred?”
Fred: “Regelmatig. Meestal zijn het fijne dromen. Over jou, over de bezemkast of over boeven achter tralies. Maar die van van de afgelopen nacht was naar.”
Wentelteefje: “Hoezo, Fred?”
Fred: “Ik droomde over de ingang van de Tweede Kamer. Er stond een man. Hij had een verzetskrant uit de Tweede Wereldoorlog in zijn handen. Er stond een datum op: 28 december 1944. En een afbeelding: een man en een vrouw op een ezeltje. Ze hadden een kind bij zich.”
Wentelteefje: “Waren het asielzoekers?”
Fred: “Nee, ik denk het niet. Ik probeerde ongezien langs de man naar binnen te glippen. Maar hij zag me en zei iets tegen mij.”
Wentelteefje kijkt hem vragend aan.
Fred: “Vanaf nu werk jij voor óns.”
Wentelteefje: “Onheilspellend.”
Fred: “Ik vraag me af wat het betekent. Ik krijg er nog rillingen van. Zijn handen grijpen weer naar het kussen.

Wentelteefje pakt het kussen af: “Dromen kan je niet uitzetten, Fred.”

Terwijl de staatssecretaris zich aankleedt, ruimt Wentelteefje de restanten van het ontbijt op. Ze gaan gezamenlijk naar buiten. Een sleutel draait in het slot. Ze staan op straat.

 ***

vrij nederland

Edwin IJsman

Met dank aan Jacqueline Wouters voor de naam Wentelteefje. Iedere gelijkenis met bestaande personen berust op opzet.