
Cartoon


Donderdag 10 oktober 2013 was het precies een jaar geleden dat Haagspraak werd opgericht. Het was dus tijd om dit te vieren: met koffie en gebak in Espressobar 7 O’Clock, waar een aantal van onze bloggers en straatfotografen wekelijks op woensdag bijeenkomen voor ‘Opuh Koffie‘. Afgezien van Happyhotelier, die op het onzalige idee was gekomen om Den Haag tijdelijk te verwisselen voor Basel, waren alle oprichters aanwezig bij deze viering, om 10 minuten over 10.
Foto's: Edwin IJsman, licensie: CC BY-NC 2.0
Dankzij Roel Wijnants, of moeten we zeggen: dankzij een niet nader te noemen Haags mediaimperium dat zijn copyrights had geschonden, was er ondanks de crisis voldoende geld om iedereen van gebak te voorzien.
Gefeliciteerd Haagspraak! En dat je nog vele jaren de stad van nieuws en commentaar mag voorzien.
Voor al diegenen die het leuk lijkt om eens nader kennis te maken met ons, elke woensdag, vanaf een uur of 9.00-9.30 zitten er altijd wel een of meerdere Haagsprekers bij Opuh Koffie, in 7 O’Clock, Wagenstraat 187. Den Haag, maar dat spreekt voor zich.
”Recente gebeurtenissen in Syrië, waar opnieuw chemische wapens zijn gebruikt, hebben de noodzaak onderstreept om dergelijke wapens uit te bannen,”
Dat zijn de woorden die de jury van het Noorse Nobelcomité gebruikte om het belang van het OPCW in het terugdringen en uitbannen van chemische wapens te onderstrepen. Het comité kende vrijdag 11 oktober de Nobelprijs voor de Vrede toe aan dit in Den Haag gevestigde instituut, wegens “buitengewone bijdragen aan het elimineren van chemische wapens”.

De OPCW stelt zich ten doel om chemische wapens te vernietigen en te voorkomen dat ze ooit nog gebruikt zullen worden. De OPCW is het uitvoerend orgaan van het Verdrag chemische wapens (Chemical Weapons Convention, afkorting CWC) dat in 1997 van kracht werd. In dit verdrag staat dat lidstaten al hun chemische wapens (op een milieuvriendelijke manier) moeten vernietigen, net als de installaties waar de wapens werden geproduceerd. Ook dienen de landen fabrieken waar met bepaalde chemische stoffen wordt gewerkt, te declareren bij de OPCW en hun chemische industrie te onderwerpen aan regelmatige inspecties.
bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Organisatie_voor_het_Verbod_op_Chemische_Wapens
http://www.nu.nl/buitenland/3599024/nobelprijs-vrede-opcw.html
http://www.flickr.com/photos/roel1943/
Me We – The Circle of Life
Koos Breukel , welke fotograaf kent hem niet? Welke Nederlander kent hem niet, wanneer hij zelfs ons staatshoofd en zijn gemalin portretteert .Wie hij is, wat hij doet, kun je zien in zijn overzichtstentoonstelling. Me We – The Circle of Life in het Haags Fotomuseum.De toelichting op de tentoonstelling op de site van het Museum is overduidelijk.Die moet je maar lezen, maar nu nog even geen link.Een link aan het begin van je blog en je bent je lezers kwijt. :-))Waarom ging ik naar zijn tentoonstelling? Simpel omdat ik zijn foto ’s mooi vind. Imposant, dramatisch ook.Een portret van een oud geworden Jan Lenferink , paar jaar geleden op het Fotofestival in de grote kerk van Naarden. Hier nu ook weer te zien.Foto s die je bij de les houden, een standaard van kwaliteit. Je wilt wat leren, je wilt je verder ontwikkelen.Je zoekt referenties. Commentaren op foto s blogs zijn leuk en sociaal cosy, maar het brengt je niet echt verder. Wat doet zo ’n grote verzameling foto’s met je? Waar brengt het je als fotograaf. Dat is nog niet zo eenvoudig. Vrijblijvend consumeren bij het langslopen van de foto s is er niet bij.Één ronde door de zaal gemaakt en toen de video van en over Breukel bekeken. Heel rustig was het daar in het nagebouwde atelier.Ik had het rijk alleen. De bezoekers bleven in de zaal.Wanneer je daar zit en kijkt naar de video opgenomen in het echte atelier word je als het ware een onderdeel van diezelfde video. Alsof Koos tegen jou praat .Maar weer een rondje langs de foto’s gelopen.Mooi, confronterend, rauw.De zwangere lichamen, zijn moeder tot in de dood. Heftig maar ook ontroerend lief.Soms moet je niet te veel willen zien en begrijpen.Kan het helpen met een leeg hoofd langs de foto’s te lopen.Wat me toen ineens opviel waren al die ogen.Het lijkt wel of iedereen op die foto’s compleet zichzelf is. Iemand zien zoals hij/zij ook echt is.De video toont als het ware een symbiose tussen fotograaf en model . Een voorwaarde om tot het resultaat te komen.Geen techniek of trucje bij de volgende portretsessie.Meer een richting, een opgave op weg om zelf een betere fotograaf te worden.Gaan zien die tentoonstelling, wanneer je van portretfotografie houdt .Tot slot de link http://www.fotomuseumdenhaag.nl/tentoonstellingen/koos-breukel
Gerard Stolk
De vorige eigenaar van de Pier, het familiebedrijf Van der Valk, heeft begin dit jaar het faillissement aangevraagd. In 1991 kocht Van der Valk de Pier voor een symbolisch bedrag van één gulden (0,45 eurocent). Volgens de persberichten heeft de familie hierna zo’n twintig miljoen euro in de Pier gestoken. Maar helaas is het de familie Van der Valk niet gelukt de Pier rendabel te maken.
Afgelopen woensdag ben ik toch nog één keer met eigen ogen gaan kijken hoe het momenteel met de Pier is gesteld. Het lekt en de winkeltjes houden opheffingsuitverkoop. De gemeente Den Haag had al geconstateerd dat de wandelpromenade niet meer veilig is. Naar mijn mening blijkt dit te kloppen, want de planken op de promenade zijn gebroken en je moet goed opletten dat je niet tussen de planken in een gat stapt. Triest is ook de aanblik van de uitpuilende afvalbakken en overal liggen…
View original post 189 woorden meer