Ik ben een god

Ik ben een God
Foto: Jonathan Emmanuel Flores Tarello

Ik ben een god
in het diepst
van mijn gedachten

Ik ben een god
mijn klok
loopt eeuwen achter

Het geeft niet
Ik leef niet

Maar wel on-
verschillig
.               voor de tijd
het denken
.                 en het denken
en het denken
.                      en de pen
die mij bevrijdt

Sacha Kahn

HEMAtales 6, Working class hero

De man die aan mijn rechterkant zit tikt op een zwaar model laptop, met dikke body. Ik stel me voor dat het ding zwaar rekenwerk aankan, voor 3D-rendering, CAD-applicaties en dergelijke. Gekleed in een donkerblauwe sweater, met modieuze pads in de ellebogen, die van hem geen foute hipster maken, maar een echte ‘working class hero’, kijkt hij ernstig en geconcentreerd naar zijn scherm. Een doorgewinterde ZZP’er.
Terwijl ik enkel wat rommel met mijn koffie en mijn croissaintje slaagt hij erin om in deze volle restauratie geconcentreerd te werken.

Hij leunt achterover, niet om even zijn ogen rust te gunnen. Nee, hij neemt de aantekeningen in zijn notitieblok door, langzaam de bladeren omslaand, terwijl hij met zijn vrije hand in zijn nek krabt.
Hij blijkt vervolgens met één hand sneller te kunnen typen dan ik met tien vingers (en zeker sneller dan een heel politiekorps bij elkaar). Ik schaam me bijna. Als ik zo’n focus had, dan had ik binnen zes maanden zeker een complete roman geschreven. In plaats daarvan zit ik hier in de HEMA en bestudeer ik ZZP’ers tijdens het ontbijt.

Ik kijk de andere kant maar uit, waar een vrouw met roze gelakte nagels wegzinkt in de roze smartphone in haar hand. We zijn niet allemaal perfect, denk ik, maar echt gerust stelt het mij niet.

Sacha Kahn

HEMAtales 5, España nooo es pute

Aan de ontbijttafel begin ik als eerste met het ontcijferen van een document dat mij op straat werd overhandigd: een belangwekkende tekst in het Spaans. Deels getypt in een strak en duidelijk lettertype, deels met de hand aangevuld, kan ik dit revolutionaire pamflet niet negeren.
De man die het mij het aanbood wenste mij vriendelijk een ‘Goedemorgen’. Hij moet er al een poosje hebben gestaan, in zijn gevoerde jas en broek, beiden in camoprint en een dikke muts.

Omdat ik geen Spaans ken zal deze taak me wel enige tijd kosten. Misschien dat de Spaanstalige moeder en haar zoontje tegenover mij eruit zouden komen. Met hun flesje transparant rode drank voor de jonge krullenbol, jas met nepbontkraag voor ma zien ze er echter noch revolutionair, noch intellectueel uit. Ik vrees dat ze mij van weinig nut zullen zijn.
Als ik even snel de tekst scan zie ik profetische teksten met woorden als ‘Estados Unidos’ en in het handgeschreven deel ‘España nooo es pute’, in hoofdletters, dat wel. Ergens vermoed ik een relatie met de kredietcrisis, die Spanje hard getroffen heeft. De preciese boodschap blijft mij een raadsel. Ik wijd mij maar aan mijn koffie en broodje ei.

Moeder en zoon stappen op. Even zie ik een Mickey Mouse op haar shirt, bij uitstek een symbool van de ‘Estados Unidos’. Mijn inschatting was juist.
De tafel aan de linkerhand krijgt ondertussen weinig mee van dit wereldnieuws uit Spanje: met een strenge Hollandsche bril leest deze grijze dame de krant, op tempo, want de Oud-Hollandsche zelfkastijding houdt niet van laatkomers.
Enige kleurtje aan de dame is haar roze overhemd, waarvan de kraag boven haar sweater uitkomt. Tijd om weg te gaan dus. Spanje schijnt mooi te zijn in deze tijd van het jaar.

Sacha Kahn

De tragedie van Isidore Suzan

Grafsteen Isidore Suzan Oud Eik en Duinen. Foto door Roel Wijnants
Grafsteen Isidore Suzan Oud Eik en Duinen

Den Haag, Oud Eikenduinen.
Tijdens een gezamenlijke wandeling met Bas Bogers en Maurits Burgers op Oud Eik en Duinen, veegde ik wat bladeren weg van een grafsteen en zag een prachtige steen met opschrift te voorschijn komen. Ter plaatse werd één en ander vertaald en thuis ben ik met hulp verder gegaan. Op het internet verder speurend vond ik meer informatie over Isidore Suzan.

D.O.M. Deo Optimo Maximo,: Aan de Allerbeste, Grootste God gewijd,
Van de beste en trouwe vrienden van Isidore Suzan
die stierf als slachtoffer der liefde 12 Augustus 1829

12 augustus 1829: In de vroege ochtend schiet de in Valenciennes geboren negenentwintigjarige boekverkoper Isidore Suzan, woonachtig in de Hoogstraat, zich een kogel door het hoofd uit wanhoop om de afwijzing door een geliefde. Hij overlijdt in de namiddag om 5 uur in het huis Wijk E, nr. 365, thans Dagelijkse Groenmarkt, nr. 17. Hij wordt begraven op Oud Eik en Duinen.

Bron: DBNL, dienst van de Koninklijke Bibliotheek (Den Haag): http://www.dbnl.org/tekst/mein002denh01_01/mein002denh01_01_0002.php

Meer Funeraire kunst op begraafplaatsen:

https://www.flickr.com/photos/roel1943/albums/72157622956264726

of klik  op  onderstaande:

https://www.flickr.com/photos/roel1943/5182754068/in/album-72157622956264726/

 

HEMAtales 4, De koffieautomaat

Het koffiezetapparaat van de HEMA is een ingewikkelde machine waarvan de gevaren voor de leek niet onderschat mogen worden. Dit duivelse instrument heeft maar liefst zes(!) knoppen. Om het nog ingewikkelder te maken correspondeeert elke knop met een eigen smaak koffie.
De keuze is ingewikkeld: twee van de koffievarianten zijn vies, twee zijn niet geschikt voor consumptie en de derde is verontreinigd door je voorganger in de rij.
Er is maar één goede keuze. het is dan ook belangrijk hier goed over na te denken. elke misstap kan immers fataal zijn.
Om het de consument nog moeilijker te maken heeft de hema bovenop het apparaat een pot met bonen gezet, net alsof deze bonen zometeen in de koffie belanden. De pot is voorzien van een deksel, maar deze is niet vergrendeld en dus toegankelijk voor elke ongewassen zwerver die ’s ochtends de ontbijttafel komt vervuilen. Gelukkig is de prijs van het ontbijt enige tijd geleden verdubbeld naar twee Euro om het ergste uitschot te weren. Naast de pot met bonen bevind zich een vaatje met kaneel of cacao. er is één vaatje, tenzij u eraan ruikt weet u niet wat u in de koffie strooit. u kunt er natuurlijk ook voor kiezen om dit vaatje te laten staan.

Mocht u ondanks deze gevaren alsnog het ontbijt bij de HEMA willen bezoeken, sta dan wel op tijd op: om 10 uur is het buffet gesloten. Persoonlijk heb ik liever dat u thuis blijft. Dan is de rij bij de automaat iets korter…

Sacha Kahn

%d bloggers liken dit: