Oproep tot gebed

5

Gisteren zag ik op het Spuiplein iets bijzonders gebeuren. Terwijl de wind het geluid van het haja ilal-salah (oproep tot gebed) uit de luidspreker van de moskee in de Wagenstraat zachtjes meevoerde, maakte de moslim die op het plein tegen de schutting aan zat zich klaar om het salat Dhuhr (middaggebed) te doen.
Een klein gebedskleedje woei door de harde wind over het plein. ik zette mijn fiets op slot en ging achter het kleedje aan. ik raapte het op en bracht het bij de man terug die mij uitvoerig bedankte.
Den Haag stad van vrijheid
9
meer foto’s op FB

Achter de piano op Den Haag Centraal

Een jochie in een gele jas, op een geel skateboard, komt het Centraal Station van Den Haag binnengerold en neemt plaats achter de piano. Hij speelt de sterren van de hemel en verdwijnt weer op zijn skateboard. Het applaus van de hem omringende reizigers gaat langs hem heen.
Zomaar een scene op Den Haag Centraal, geschoten door Roel Wijnants. Dit kan allemaal sinds er op een aantal stations in Nederland een piano staat. Maar ja…

Jongen achter de piano op Den Haag Centraal
Foto: Roel Wijnants

Waar is de Vleugel?

We schieten niet op de pianist, maar we zeiken er wel over. Zo meldde een kennis dat de vleugelpiano die op Den Haag Centraal stond is verwijderd. De omliggende horeca in de hal zou hebben geklaagd nadat een man hier ‘urenlang’ hetzelfde deuntje op had gespeeld.
De vleugel is hierop vervangen door een piano met een kleinere klankkast. Handig, want zo komt hij niet zo goed boven de overige herrie in het station uit. Daar klaagt nooit iemand over…

De beste stationspianist van Nederland

Nederland zou Nederland niet zijn als het gegeven van de stationspiano’s niet moest worden uitgebuit om de zendtijd tussen de reclameblokken op TV te vullen. Akbar, onze andere straatfotograaf, wees mij op een uitzending van Podium Witteman waarin een verkiezing van ‘De beste stationspianist van Nederland’ werd aangekondigd.

Reken erop dat het winkeliersgilde van Den Haag Centraal dan wel op de eerste rij wil zitten.

Aan tafel in Buurthuis van de toekomst

Vorige week woensdag alweer mocht ik als gast het aangename genoegen proeven van de zelfgemaakte lunch met soep en broodjes in Middin.

Het was in de week van de eenzaamheid waarin werd gepoogd tot de langste eettafel van Nederland te komen door per persoon één iemand uit te nodigen voor de maaltijd. Met Edwin van Ongekend Haags maakte ik op deze ludieke manier kennis met enkele van zijn redactieleden en relaties.

IMG_0990
na de voortreffelijke linzensoep is er nog veel te kiezen onder meer gegrilde kippenboutjes

Voor mij werd het een bijzondere ervaring met een gevarieerd gezelschap. Zoals de vervaarlijk uitziende Indo met lange legerjas, cap en zonnebril die zich zwijgend tussen de tafels van het modern ogende restaurant bewoog en meehielp met Turks brood uitdelen, het uitserveren van de voortreffelijke linzensoep en later ook de drankjes. Ook hij mag zich rekenen tot het gezelschap dat de week van de eenzaamheid bevolkt.

Voor de deur van het het buurthuis van de toekomst werden de tegels ingetrild wat de conversatie enigszins bemoeilijkte. Maar ook stratenmakers moeten lunchen zodat wij op het juiste tijdstip tot een gesprek konden komen. Ook Yolanda was erbij die mij uitnodigde. Je kon merken dat iedereen blij was dat ze er waren. De linzensoep was heerlijk en vulde behoorlijk (logisch als je twee koppen krijgt). De gegrilde kippenboutjes van Annebeth zag ik later dan ik wilde, zo lekker waren ze.

IMG_0989-0
redactieleden van Ongekend Haags op weg naar de langste eettafel van Nederland

Het thema van de bijeenkomst was De week van de eenzaamheid promoten door ieder één eenzaam persoon aan tafel uit te nodigen om virtueel tot de langste eettafel van Nederland te komen. Er waren eenzamen bij maar het bleek dat er meer contactpersonen uit de sociale (internet)wereld aanwezig waren. Zoals ik al hoorde over Vriendendienst, Maatjespost, etc. De zelfgemaakte lunchmaaltijd was meer dan OK!

IMG_0991
“natuurlijk noem ik Ongekend Haags als nieuw medium Annebeth”, naast cineast André (ook OH) …

Bij het einde van de geslaagde happening kwam de feitelijke kok binnen die voor de avondmaaltijd Italiaanse risotto ging zorgen. Daarmee werd meteen duidelijk dat hij in deze zelfgemaakte lunch niet de hand heeft gehad.

De leden van de OK moeten jaloers hebben gekeken dat zij niet van de gelegenheid gebruik hebben gemaakt. Maar ja, kun je zeggen dat OK leden eenzaam zijn?

Meer nieuws binnenkort in Ongekend Haags
Zie ook Samen tegen eenzaamheid
Buurthuizen van de toekomst
Ik zoek een maatje

Muurgedicht Mandela

Nelson Mandela Muur_DSC5263

Nelson Mandela Gedicht _DSC5263

Wat telt in het leven
is niet het feit dat
we hebben geleefd

Het is het verschil
dat we hebben
gemaakt voor het
leven van anderen
dat de betekenis
bepaalt

Nelson Mandela

Dit plakkaat hangt aan de zijkant van een huis dat aan de Veenkade ligt op de hoek met de Zorgvliedstraat.

Het is een paar jaar geleden onthuld door de ambassadeur van Zuid Afrika op initiatief van de Mandela Stichting.
Ze hopen nog meer quotes op gevels te kunnen plaatsen. Ik vind dat oranje met die scheve oranjerode brievenbus op dat zwart wel fraai.

Overigens kan deze quote je wel eens aan het denken zetten bij alle reuring over de asielzoekers/vluchtelingen op dit moment…

Ooievaar Plaatjes

I56A5092Akl

Er zijn natuurlijk genoeg plaatjes van soortgenoten hier in Den Haag. Het plaatje op de foto is een plaquette op de Witte Brug bij Madurodam. Je ziet hem beter vanaf het water dan vanaf de weg. Er staan ter plekke wat struiken en er ligt een tramrail tussen. Overigens is er op Wikipedia een Lijst van Bruggen in Den Haag
De Haagse Ooievaar-By-Frans-Schmit
Maar er is ook een heus boek gewijd aan Haagse Ooievaar Plaatjes. Het is van de hand van Frans Schmit. Altijd leuk om even in te bladeren en te weten waar in Den Haag er nog meer tableautjes, beeldjes en plaatjes van de Haagse Ooievaar zijn te vinden. Er staan zelfs Ooievaar wandelingen in. Frans heeft ook een verzameling Ooievaar foto’s op Flickr staan, De Haagse Ooievaar.

U begrijpt dat ik mij thuis voel in Den Haag.

Klepper de klep.

p.s. Ik begrijp helemaal niet wat die straathond die hier ook af en toe ook wat schrijft bezielt om in dat Frankrijk te blijven plakken.