“Een boom van een kerel,” zei André, vaste bezoeker van de Opûh Koffie, over Ton, “Je zou niet verwachten dat die zomaar geveld wordt.” Een stevige man, armen in de zij, die er stond voor zijn klanten. Binnen in zijn Café van Beek, maar ook als je langs zijn terras liep. Dan was hij er regelmatig om een praatje mee aan te knopen.
Zijn altijd enthousiaste verschijning kwam je bij binnenkomst direct tegemoet met de retorische vraag: “Een lekker kopje koffie?” waarop hij al omkeerde om het klaar te maken. Nog vóór je zat, stond het kleine dienblaadje met het nog bekendere likeurtje en een Javaantje op tafel.
De vaste bezoekers van de Opûh Koffie konden niet om Ton heen. Hij zag het wekelijkse bezoek van ons stelletje ongeregeld ook altijd graag komen. Altijd was hij in voor een pittig gesprek over een Haagse actualiteit, met een daverende climax tot gevolg. Want humor had hij. Zo pittig in zijn discussies dat je die graag met hem aanging.
Hij vertelde je graag hoe het ervoor stond met de situatie rond de Turfmarkt, waar het pand van de buren, de Anton Philipszaal, afgebroken werd om plaats te maken voor het Spuikwartier. Wat voor ons een grote gebeurtenis was, moet er voor hem één zijn geweest uit een hele reeks. Café van Beek bestaat immers al 65 jaar op deze locatie, tot 1989 op de hoek Turfmarkt/Spui, om na de nieuwbouw van het Stadhuis een plek te vinden in het ‘IJspaleis’ van Richard Meier.
Ton overleed op dinsdag 12 januari 2016. Wij zullen zijn aanwezigheid in Cafe van Beek missen en wensen zijn vrouw Edith, zijn zoon Bas en de andere nabestaanden sterkte met dit grote verlies.
Komende zondag 17 januari is er in Café van Beek, Turfmarkt 6 Den Haag, gelegenheid om afscheid te nemen. Informele inloop tussen 14:00 en 16:00.
Haagspraak 