Met een foto van het IJspaleis maar eens een beetje verkoeling bieden deze warme juli dag. Jawel bijna een officiele hittegolf….Niet veel mensen zullen weten dat de Gemeente Den Haag jarenlang erfpacht heeft moeten betalen voor het deel van het pand dat op de zuiltjes rust…onder dezelfde condities die de Gemeente erfpachters zo graag oplegt in sommige delen van de stad….Nu is het nog een beetje statig zo zonder Krankjorem Spuiforum, maar dit was natuurlijk net zo’n megalomaan project als het beoogde Spuiforum nu.
Een zonnig begin van deze Parkpop deed ons blij richting het Zuiderpark gaan.
Daar aangekomen vielen we met ons neus in de boter; Handsome Poets was zowel gewoon goede muziek als lekker om naar te kijken, ze heten duidelijk niet voor niets Handsome Poets.
De Kraaien was niet echt aan ons besteed, maar het publiek genoot hoorbaar met volle teugen!
Klapper kwam bij onze favoriet van de dag, The Kik, wat een leuke band.
Ik waande mij even op een swingdance avond ten tijden van Buddy Holly. De act was gezellig, bijna huiselijk, de teksten pakkend, de muziek opzwepend, erg leuk! En het leukste was, het hele publiek stond hun liedjes mee te zingen.
Hoffmaestro knalde, maar vooral Noisette was een feest voor het oog! Wat kan die dame zingen. Nog geen drie tellen zingende, verloor ze haar oortjes en zong zonder een noot vals te zingen, al springend en dansend het hele podium rond. Wat een energie!
Naar mate de middag vorderde bleek de zon gewoon te blijven schijnen, wat een heerlijk sfeertje creëerde.
Barry Hay & Flying V Formation speelde naar hartenlust en hoorde we na wat plaatjes schieten vanaf de welverdiende rustpauze plek naast nieuw werk ook de klassiekers van The Golden Earring zingen. Het publiek galmde met grote getalen mee!
En toen was het wachten op Bob Geldof, dus even van de veilige backstage plek af het grote park publiek in…op zoek naar vriendje René Vollebregt (NEAR) die met vrienden een Grafitti Jam midden op het veld hield.
Wat een drukte en hectiek voor een verwende Backstage bezoeker, maar wat een gemoedelijke sfeer hing er weer. Kinders bij ouders op schoot met lekkers en een drankjes erbij, mensen die lachen, zingen en dansen met elkaar. Parkpop blijft toch écht voor heel Den Haag en de vele bezoekers van buiten de stadsgrenzen een jaarlijks, wederkerend feest.
Eigenlijk moet ik de laatste twee muzikanten als top act noemen van dit jaar, want Bob Geldof én Sinead O’Conner deden niet onder aan elkaar.
Wat leuk om al die ohh zo bekende liedjes die we allemaal al jaren kennen nu eens life te horen.
Het leuke van deze zwoele Parkpop was toch wel het feit dat door de vele Golden Oldies die er waren dat ook het publiek en de bezoekers achter de schermen ook best op leeftijd waren en zich helemaal uitleefden op de muziek. Swingende oudere jongeren en jongere ouderen die hardop meezingend stonden te dansen, het was een feest!
Parkpop wordt door vele handen gedragen viel mij ook dit jaar weer op.
Al het werk wat er ieder jaar weer inzit voor al die vrijwilligers, de mensen die dit organiseren, de politie die op de been is, de schoonmakers die ervoor zorgen dat alles opgeruimd wordt, de wc dames, de beveiliging>ongelovelijk dat deze mensen er ieder jaar wéér voor zorgen dat
wij met z’n allen als publiek naar het Parkpop feest kunnen gaan kijken.
Zij verdienen wat mij betreft een net zo groot applaus als alle artiesten die komen zingen, zo niet groter….dus hierbij neem ik mijn hoed voor u af!
Binnen onze stad, Den Haag, kent iedereen wel een Bekende Hagenees/Hagenaar.
Of het nou gaat om de mevrouw achter de kassa waar je iedere dag je boodschappen haalt, een minister, een straatartiest, een musikant of gewoon een bijzondere vriend(in).
In navolging op een net gespot stukje op www.joop.nl nog een schakering in het brede en schitterende spectrum van onze eigen Haagse Diamant en mede Haagspraak auteur Roel Wijnants.
Soms kom je mensen tegen die je door de jaren heen blijven fascineren….wie is die persoon, wat is hun drijfveer, wat boeit hen?
Zo heb ik jaren geleden Roel leren kennen. Een fotograaf, die net als ik, verbonden aan het ‘Haags Bakkie’ fotoclubje van Flickr.
Altijd oprecht en eerlijk zoekt hij naar pure situaties om te fotograferen. Maar ook historische aspecten van de stad vangt hij op de gevoelige plaat, als geen ander.
Op zijn fiets struint hij dagelijks de stad af naar plaatjes die zijn wereld kleuren, al snel blijkt overigens, niet alleen zijn wereld, maar gewoon het Haagse leven.
Of het nou politici zijn of toeristen, nieuwsfeiten of prachtige portretten, Roel kan, en mag duidelijk ook, nagenoeg alles fotograferen.
Met zijn altijd aanwezige pet op en camera om zijn nek, in hittegolf tot wervelstorm….hij is overal én altijd.
Opvallend: Leven en laten leven is het levensmotto van Roel, blijkt al snel als je met hem spreekt.
Alle dogma’s en overtrokken meningen worden doorbroken en je mag zijn wie je bent in zijn omgeving.
Al jaren ken ik deze lieve, toffe en bijzondere fotograaf.
Een man die als jij iets vertelt luistert, om er vervolgens vaak in een mailtje op terug te komen, iets aan toe te voegen, of met een net even andere kijk op, of gewoon wat extra achtergrond informatie.
Een man die, als jij graag mee wilt met een fietsuitje met het ‘Haags Bakkie’, maar niet kan fietsen, voorstelt samen op een tandem mee te gaan.
Een man die als je samen met een paar anderen het initiatief neemt om een Haags Blog te starten direct vooraan staat om mee te doen en vervolgens met volle overtuiging stukjes gaat schrijven.
Een man die samen met een paar andere fotografen de legale grafitti van Den Haag een zeer warm hart toedraagt en gewoon even op een hoog hek klimt via zijn fiets om er een bijzondere plaat van te maken.
Een man, die zich binnen alle bevolkingsgoepen van de grote stad goed lijkt te kunnen begeven.
Een grappige, spitsvondige man, die onze samenleving vaak pakkend, mooi, overweldigend en invoelend weergeeft.
Ik zeg chapeau voor onze eigen Razende Reporter Roel.
Een artist-impression van de aanpassingen die de nieuwe sponsor graag wil zien aan het Spuiforum, in ruil voor financiële ondersteuning.
Een grote voedselketen heeft zich de klaagzang van de Haagse burger over de hoge kosten van het te bouwen Spuiforum aangetrokken.
Zij hebben zich aangeboden als sponsor. Als wederdienst hebben ze slechts ‘enkele bescheiden eisen’ gesteld aan het ontwerp. “De vorm van het gebouw paste al prima in het concept”, aldus McDonalds woordvoerder Anjo Kapelaan.
Rest de vraag, waarom zij hun artist-impression hebben gebaseerd op het eerdere ontwerp, waarbij het gebouw nog niet 90 graden is gedraaid richting Spui. “Het oude ontwerp wijkt niet veel af en op deze oudere tekening konden wij beter demonstreren wat het effect is van onze aanpassingen.”
Anjo Kapelaan: “Wij zien dit helemaal zitten. Wij popelen van ongeduld om hier een ‘Happy Mahler’ en een ‘Groot voordeel Menuhin’ aan te bieden voor een breed publiek.”
Ondanks dit aanbod zal er komende zaterdag toch een breed protest plaatsvinden tegen de bouw van deze ‘cultuursilo’. Zie spuiforum-krankjorum.nl.
Het Plein is de plek bij uitstek om in Den Haag te demonstreren. Individueel of in grote groepen. Het demonstratiebeeld hoort bij onze stad en is zeer divers. Ook keurig georganiseerd. Ik was vandaag weer eens in het centrum en heb veel voorbij zien komen. ‘s-Ochtends was er een grote demonstratie van het FNV. Ik zal alleen oude grijze mannen die naar een socialistische protestzanger stonden te luisteren en sommigen aten soep uit een kartonnen doosje. Een beeld dat de huidige vakbeweging typeert.
Ook individueel zag ik het een en ander. Twee personen heb ik – met toestemming – gefotografeerd. Deze foto’s wil ik u graag hier graag laten zien.
Verborger achter het masker van Anonymus protesteert deze man (aan zijn stem te horen was het zeker een man) tegen de vele camera’s die op het publiek gericht staan. Er zouden volgens zijn tekst ook wat vaker camera’s op politici gericht moeten worden. Anonymus in camouflageverpakking
Sam Broersma presenteerde zijn boek, een compleet overzicht over wat hem is overkomen. Hij bewijst hierin dat hem onrecht is aangedaan door de Nederlandse Staat. In het filmpje legt hij uit wat er aan de hand is.
Je hoort vaak zeggen dat demonstreren onzin is omdat het toch niets uitmaakt. Maar is niets doen en zwijgen dan een serieuze optie?
Sam presenteert zijn nieuwe boek.
“De Willem Oltmans van Zoutelande” zoals de journalist hem noemde, “Een Klokkeluider” vindt hij zelf.
Haagspraak 