De bubbels en het harde werken

Een voorbeeld van een economische zeepbel of bubbel is de boete van €3900 voor een uitgeprocedeerde vluchteling als hij wordt aangehouden. Steeds is deze boete verder opgeschroefd. Deze laatste somma is het resultaat van het krachtdadig optreden van Staatssecretaris Fred Teeven. De Staatssecretaris rekent op 50.000 aanhoudingen en heeft dit in zijn begroting verwerkt. Aan het slot van het jaar blijkt hij een tekort van 195 miljoen te hebben. Dat is dan de bubbel.

Zo ook bij de SNS-bank, deze gaat in het vastgoed, dit vastgoed wordt miljarden minder waard en de SNS zit met een enorme bubbel in zijn maag. Niet het blad van Occupy Den Haag, dat draait nu al een paar bladen lang op de putopties van de SNS. Dat is zeer makkelijk voor ons blad. Er zijn echter anderen die ook geld binnengehaald hebben via deze putopties en nu zeggen dat ze dit door hard werken hebben verkregen.

Zo ken ik ook een ander soort harde werker: hij heeft een schoonmaakbedrijf en zit achter twee vierkante meter bureau, terwijl anderen voor hem het werk doen. Met steeds minder mensen worden er steeds meer vierkante meters schoongemaakt. Dit leidt bij de schoonmakers tot een hoger ziekteverzuim en dokterskosten. De man achter de twee vierkante meter bureau heeft nu uitgevonden dat hij zelf minder medische kosten maakt en wil dus minder premie betalen dan zijn medewerkers. Zo bestaan er nog meer bubbels. Eentje van een heel andere orde is de gasbel in Groningen, maar daar wil ik het de volgende keer over hebben.

Dit artikel is het editorial van het maandelijks verschijnende blad van Occupy Den Haag. De maarteditie wordt zondag 3 maart om 13:00 uur gepresenteerd, aan de leestafel van de Centrale Bibliotheek. Oudere edities van het blad zijn te vinden op:

http://www.occupydenhaag.org/ocdh-magazine/

Op de man of op de bal?

Voer je een debat op de man of op de bal? En hoe motiveer je de keuze hierin? Simpel: in de Nederlandse praktijk speel je alleen op de man als je niet bang voor hem hoeft te zijn.

Foto: Schlüsselbein2007

Soms voer je een debat over de inhoud, soms is het opportuun om de inhoud naast je neer te leggen en je beklag te gaan doen ‘over de toon van het debat’. Zo ook in het geval van de oproep van Jelle Brandt Corstius deze week. Zijn oproep om voormalig SNS-‘topman’ Sjoerd van Keulen te mailen en hem te bewegen zijn bonus terug te geven wordt volop aangevallen in ‘offline’ (lees: mainstream) media. Het is immers niet gepast om een ‘heksenjacht’ te ontketenen.

Stemmingmakers van met name VVD-huize zijn nooit te beroerd om te melden dat kleine fraudeurs ‘keihard aangepakt’ moeten worden. Op deze manier kan je immers zo een paar honderd Euro per fraudegeval terugvorderen, met een stevige boete erbovenop. In het debat waarmee dit bereikt moet worden complete groepen in de samenleving, zoals bijvoorbeeld bijstandsgerechtigden, demoniseren is geen enkel probleem voor hen. Dergelijke debatten dienen immers ‘op de toon’ gevoerd te worden. Je kan immers niet uitleggen waarom je elders in het huishoudboekje van de staat gaten van miljarden laat vallen. Of die miljarden op onvoorziene en domme wijze verliest omdat de top van de maatschappij, in tegenstelling tot de onderklasse, niet gecontroleerd, maar gedereguleerd moet worden. Daarom mag je in zo’n geval wel wat stemming maken.

Anders wordt het bij een ‘topman’ van een financiële instelling. Zo iemand mag ‘niet bij voorbaat schuldig’ bevonden worden en moet in bescherming worden genomen tegen een ‘heksenjacht’. Je weet in een klein land als Nederland immers nooit wanneer je de man of zijn netwerk weer nodig hebt. Hiermee heb je dan ook een debat te pakken dat qua toon op keurige wijze gevoerd dient te worden: het gaat immers niet om een kleine boef, maar om een keurige heer. Een keurige heer wiens wanprestatie ons met zijn allen miljarden kost.