Tag: Scheveningen

Steun voor Water & Brood door biologische/vegetarische restaurants en cateraars

‘Ook in de toekomst willen wij Water & Brood!’

Vier Haagse en twee internationale vegetarische restaurants en cateraars zeggen vandaag in een steunbetuiging: ‘In de toekomst willen wij ook Water & Brood’. Hier in zeggen ze dat Water & Brood een voortrekkersrol heeft gespeeld op het gebied van biologisch en vegetarisch eten in Den Haag (in 2013 onderscheiden met de eretitel ‘Vega-stad van Nederland’) en dat deze pionierskeuken een nieuwe plek verdient.

6 Haagse restaurants en cateraars verklaren hun steun aan Water en Brood, gevestigd in De Vloek te Scheveningen
6 Haagse restaurants en cateraars verklaren hun steun aan Water en Brood, gevestigd in De Vloek te Scheveningen

Lees verder “Steun voor Water & Brood door biologische/vegetarische restaurants en cateraars”

Mist

Als in Den Haag een harde wind van zee kwam, dan kon ik buiten soms de licht-zilte bries ruiken en na een tijdje ook het zout op mijn lippen proeven.

Zuidelijk havenhoofd, Scheveningen. Foto door Ed Gool.

Er kan in Den Haag ook weleens een dichte zeemist hangen in de stad. Ochtendmist, maar ook ’s avonds en ’s nachts kan het opzetten. Als ik naar school fietste zag je soms geen hand voor ogen en vond ik het wel bijzonder. Ook later toen ik wel door een nachtelijk en mistig Den Haag liep.

Wat ik me daarbij ook nog goed kan herinneren, was de misthoorn die je vanuit Scheveningen overal in de stad goed kon horen. Het lage-toonsignaal dat gemaakt wordt in de kleine baken-toren op het uiteinde van het havenhoofd van het Zuiderstrand, pal naast de haven. Ik was daar wel een paar keer geweest, maar dan bij zonnig weer in de zomer en zonder misthoorn.

Later kom ik in de bloemenbuurt te wonen. Op een dag is het zeer mistig en ik hoor de misthoorn in de verte. Toen stapte ik op mijn fiets met het plan om naar de geluidsbron toe te rijden. En zo fietste ik op het laatste stuk over de Houtrustweg naar het Zuidelijk havenhoofd. Ik kwam niets en niemand tegen. Ik reed de lange, stenen pier op en naderde de kleine toren met twee groene strepen. De zee en de betonblokken naast het havenhoofd waren niet te zien.

Toet — toet — toet.

De misthoorn gaat steeds door met zijn waarschuwing en het geluid wordt luider.

Zuidelijk havenhoofd, Scheveningen. Foto door Ed Gool.

Bovenop het torentje zit een grote groene lamp. Het is het baken aan stuurboord (rechts) en aan de andere kant van de haven staat op de andere pier het baken met een rode lamp, bakboord. De geluidsbron van het baken waar ik sta bevindt zich aan de achterkant en is gericht op zee en niet op de stad. Ik stap van mijn fiets af en neem de indrukken op. Ik ben er minstens een kwartier gebleven. Fascinerende ervaring en bijzonder uitstapje. Den Haag bij mist.

Auteur: MobyDirk 2015. (Amsterdam – Den Haag 1960).
Foto’s: Ed Gool.

Lekkerbekje

Drie maal ben ik in Groot-Brittannië geweest, maar de laatste keer was dertig jaar geleden. Van een van die reisjes herinner ik me nog goed dat ik een keer fish en chips ook echt heb gegeten vanaf een oude krant.

Fish and chips. Foto door Ed Gool.

Een smakelijke combinatie; frietjes met een lekkerbekje. Ik heb het vanavond gegeten met ovenfriet van McCain en met een lekkerbekje van de Albert Heijn dat ik opwarmde in een koekenpan. Best lekker zo in eigen huis, maar voor een superieur lekkerbekje moet ik terugdenken aan Scheveningen. Voor het beste lekkerbekje kon je bij een vishandel aan de haven terecht. Je koos een grote moot kabeljauw uit die voor het bepalen van de prijs werd gewogen; duur, maar zijn geld meer dan waard. Dan werd de kabeljauw voor je ogen door een dik oliebollen-bierbeslag geslagen en dan de hete frituur in. Daarna kreeg je de lekkerbek op een vel papier om gelijk op te eten. En wat smaakte zo’n kneiterverse lekkerbek dan heerlijk: de krokante korst in combinatie met de vis die in lamellen uiteen dreigde te vallen. Smullen met een capital S.

Lekkerbekkie eten. Foto door Ed Gool.

Naast de kroket heb je ook de bitterbal en ook zo verhoudt het lekkerbekje zich tot de kibbeling. Gefrituurde stukjes witvis in een plastic bakje van de heek of wijting met remoulade- of cocktailsaus. Kibbeling betekent oorspronkelijk de wangen van een kabeljauw. Een delicatesse.

MobyDirk 2015.

Duindorps Nieuwjaarsfik breekt Guinness Record

Een vertegenwoordiger van het Guinness Book of Records heeft bevestigd dat de houtstapel met 30,000 pallets en het vreugdevuur van Duindorp op het Zuiderstrand op 31 december 2014 het hoogste en grootste ter wereld was.
Frans Schmit _DSC3688A
Frans Schmit (hier met een a-typisch Ado incrowd petje op zijn hoofd – normaal is dat een Ajax petje – maar hij moest nog naar Florencia…) had het ‘s-morgens vroeg al tijdens de Opûh Koffie aangekondigd: Hij wist een plekje om beide brandstapels, die van het Noorderstrand een van het Zuiderstrand tegelijk in beeld te krijgen en hij had er al een passende titel voor bedacht: Haagse Twin Tâhwâhs:

Haagse Twin Tâhwâhs

Als je echter hieronder het Drone filmpje van Rene Oudshoorn bekijkt dat ik via Interniek’s Hagazine post vond, dan zie je als je het van de andere kant bekijkt het Noorderstrand stapeltje slechts een puistje is. Geweldig als je ziet hoe die Duindorp Jerommekes twee aan twee die pallets naar boven wapperen.

En tot slot Frans zijn eigen impressie van de Fik. Geweldig spektakel!

Trots om Hagenaar te zijn, ook al vanwege die mooie Hofvijver vuurwerkshow.

Nieuwjaarsduik 2015 Scheveningen

12.00 uur. Start van de traditionele nieuwjaarsduik. Foto door Roel Wijnants.
12.00 uur. Start van de traditionele nieuwjaarsduik.
Ook dit jaar wederom de traditionele nieuwjaarsduik te Scheveningen. Het was guur weer en het voelde flink koud aan.

Ik was vroeg aanwezig en liep wat over het strand voor het Kurhaus, want daar vindt de officiële nieuwjaarsduik plaats. Al slenterend kom je de leukste mensen tegen en vrolijk zijn ze allemaal ondanks dat velen weinig geslapen hebben.

Het is een door Unox opgeslokt evenement geworden, want waar je ook kijkt, overal zie je oranje mutsen. Een dergelijk evenement is niet meer te organiseren zonder een grote sponsor. Het aanwezige publiek danst en springt op de muziek, die over het strand te horen is. Stilstaan is koud, maar dansen maakt blij en warm.

Om klokslag twaalf uur, is het rennen naar de zee en een duik nemen. Sommigen blijven nog wat spelen in de zee, maar de meesten rennen zo snel mogelijk terug richting hun kleding.

Veel fotografen speuren naar de uit zee gekomen deernen in de hoop dat ze het Unoxmeisje van 2015 kunnen vastleggen. Het nieuwe jaar is voor de deelnemers een fris en sportief begin geweest.

Mede namens alle medewerkers van Haagspraak wens ik u een goed en gezond 2015.

Het Unoxmeisje van 2015? Foto door Roel Wijnants.

Meer foto’s van de nieuwjaarsduik op Facebook.